மக்கள் ஆளும்போது…

தன்னைத் தானே ஆளும் ஒரு நாடுதான் கியூபா. எவரிடமிருந்தும் வரும் உத்தரவுகளுக்கு அது அடிபணியாது…

ஃபிடல் காஸ்ட்ரோ

(ஆயுதம் தாங்கிய எழுச்சியின்மூலம் சர்வாதிகாரி பாடிஸ்டாவை 1959ஆம் ஆண்டு புத்தாண்டு தினத்தன்று விரட்டியடித்த பிறகு, ஜனவரி 21, 1959 அன்று கியூப தலைநகர் ஹவானாவில் பத்து லட்சத்திற்கும் மேற்பட்ட தொழிலாளர்கள், விவசாயிகள் அணிதிரண்டிருந்த கூட்டத்தில் ஃபிடல் காஸ்ட்ரோ ஆற்றிய உரையின் சுருக்கமான பகுதி)

சக குடிமக்களே!

இன்று நமது போராளித் தோழர்கள் எதிரியின் துப்பாக்கிக் குண்டுகளைக் கண்டு நடுங்கியதை விட அதிகமாகவே இந்தக் கூட்டத்தைக் கண்டு நடுங்கியிருக்க வாய்ப்புள்ளது. நமது மக்களின்மீது அளவிற்கடங்காத நம்பிக்கையை வைத்திருக்கும் எங்களைப் பொறுத்தவரையில், இந்தக் கூட்டம் எல்லா மதிப்பீடுகளையும் தாண்டி விட்டது. இப்போது மேடைக்கருகில் வந்து சேர்ந்தவர்கள் சொன்னார்கள்: இந்தக் கூட்டம் மாலேகானில் இருந்து சகோதரத்துவப் பூங்கா வரையில் நீண்டு கிடக்கிறது என்று. இன்று ஒருவிஷயத்தை மட்டும் நம்மால் உறுதியாகச் சொல்ல முடியும். புரட்சியை ஆதரிக்கும் மக்கள் அனைவரும் ஒன்றாக அணிதிரண்டு நிற்பதற்கான இடமே ஹவானாவில் இல்லை. (பலத்த கைதட்டல்) 

இது நமது ஆயுத பலத்திற்குக் கிடைத்த வெற்றிதான்; எனினும் ஒரே ஒரு குண்டு கூட சுடப்படவில்லை. இது மிகவும் அழகான வெற்றி; உரிமையின் வெற்றி; நீதியின் வெற்றி; அறநெறியின் வெற்றி. நாங்கள் வெறும் கெரில்லாக்கள்தான் என்று, துப்பாக்கிகளால் சுடுவதைத் தவிர வேறெதையும் அறியாதவர்கள் என்று நினைத்தவர்கள், எங்களது ராணுவ ரீதியான வெற்றிகளுக்குப் பிறகு, தகவல் தளத்தில், பொதுமக்களின் கருத்துத் தளத்தில் எங்களை நசுக்கி விடலாம் என்று நினைத்தவர்கள், அந்தத் தளங்களிலும் எவ்வாறு போராடுவது; எவ்வாறு வெற்றி பெறுவது என்பதை கியூபப் புரட்சி அறிந்திருக்கிறது என்பதைக் கண்டு கொண்டார்கள்.

சர்வதேச செய்தி சேவையை தங்கள் ஏகபோகமாக வைத்திருப்பவர்கள், திரும்பிய திசையெல்லாம் பொய்களையும், அவதூறுகளையும் பரப்புபவர்கள், நமது புரட்சியை பலவீனப்படுத்த, நமது மக்களின் பெருமையைக் குலைக்க நினைத்தவர்கள், பலவீனமாக இருக்கும்போதே அதன் மீது விழுந்து சிதறடித்து விடலாம் என்று நினைத்தவர்களின் எண்ணம் இன்று பொய்யாய் போனது; ஏனென்றால், நமது புரட்சி இன்று மேலும் உறுதியாக, வலுவாக மாறியிருக்கிறது.

நமது புரட்சியை பலவீனப்படுத்துவதற்குப் பதிலாக அவர்கள் அதை வலுப்படுத்தியிருக்கின்றனர். நமது புரட்சி தாக்குதல்களைக் கண்டு அஞ்சாது. நமது புரட்சி தாக்குதல்களால் பலவீனமடையாது. அதற்கு மாறாக, அது தன்னை மேலும் மேலும் பிணைத்துக் கொண்டு, மேலும் வலிமையைப் பெறுகிறது. ஏனென்றால், இந்தப் புரட்சி துணிவுமிக்க, போராட்ட குணம்மிக்க மக்களின் புரட்சி.

கியூப மக்களைப் பொறுத்தவரையில் எல்லாமே தெளிவாகத்தான் இருக்கிறது. கியூப புரட்சி ஒரு முன்மாதிரியான புரட்சி. இங்கே திடீர் ஆட்சிக் கவிழ்ப்பு எதுவும் நடக்கவில்லை. நாங்கள் மட்டும் ராணுவ அதிகாரிகளைக் கொண்ட ஒரு குழுவாக இருந்திருந்தால், மக்களின் உதவி எதுவும் இல்லாமலேயே, அதிபரை பதவியிலிருந்து தூக்கியெறிந்துவிட்டு, அவரது இடத்தில் மற்றொருவரை நியமித்து விட்டு, வசதி படைத்தவர்கள் அனைவரையும் மண்டியிட்டு வணங்கி இருந்தால், இது ஒரு புரட்சியாக இல்லாமல் இருந்திருந்தால், எங்களுக்கு எதிரிகள் என்று எவரும் இருந்திருக்க மாட்டார்கள்; எங்களை தாக்கியிருக்க மாட்டார்கள்; எங்களின் மீது அவதூறு பொழிந்திருக்க மாட்டார்கள்.

நாட்டின் நலன்களை விற்றுத் தின்ற, வெளிநாட்டவர்களுக்கு மிகுந்த தாராள மனத்துடன் சலுகைகளை அள்ளி வீசிய, மக்களை ஏமாற்றிய ஒரு சர்வாதிகார ஆட்சி  இந்த அரண்மனையில் இருந்தபோது யாருமே அதன்மீது தாக்குதல் தொடுக்கவில்லை. அதற்கு எதிராக வெளிநாட்டுப் பத்திரிக்கைகளில் பிரச்சாரம் எதுவும் நடைபெறவில்லை. அதனை கண்டிக்க வேண்டுமென்று (அமெரிக்க) காங்கிரஸ் உறுப்பினர்கள் பேசவில்லை. மிக மோசமானதொரு துரோகி, நமது குடிமக்களில் 20,000க்கும் மேற்பட்டோரை படுகொலை செய்த ஒரு குற்றவாளி இந்த அரண்மனையில் இருந்தபோது, கியூபாவிற்கு எதிராகவோ அல்லது அந்த சர்வாதிகாரிக்கு எதிராகவோ இத்தகைய பிரச்சாரங்கள் நடைபெறவில்லை.  

300 மில்லியன் பெசோக்களை திருடிய ஒருவன் இந்த அரண்மனையில் வசித்தபோது, ஆயிரம் கோடிக்கும் மேலான பெசோக்களை திருடிய திருடர் கூட்டத்தின் ஆளுகையில் இந்த நாட்டின் குடியரசு இருந்தபோது, அவர்களுக்கு எதிராக வெளிநாடுகளில் இத்தகைய பிரச்சாரங்கள் எதுவும் நடத்தப்படவில்லை. ஒவ்வோர் இரவும் டஜன் கணக்கில் கியூப மக்கள் கொல்லப்பட்டபோது, இளைஞர்கள் நெற்றிப் பொட்டில் சுடப்பட்டு கொலைசெய்யப்பட்டு கிடந்ததை பார்த்தபோது, ராணுவப் படைத்தளங்களில் பிணங்கள் மலையென குவிந்து கிடந்தபோது, எங்களது பெண்களிடம் அத்துமீறல் செய்தபோது, பச்சிளம் குழந்தைகள் கொல்லப்பட்டபோது, தூதரகங்களுக்குள் காவல்துறையினர் நுழைந்து அங்கு தஞ்சம் புகுந்திருந்த 10 அகதிகளை ஒரு சில நிமிடங்களில்  சுட்டுத் தள்ளியபோது, கியூபாவிற்கு எதிராக இத்தகைய பிரச்சாரங்கள் எதுவும் நடக்கவில்லை; ஒரு சில அரிதான விதிவிலக்குகள் இருந்தபோதிலும் (அமெரிக்க) காங்கிரஸ் உறுப்பினர்கள் இந்த சர்வாதிகாரத்தைக் கண்டித்துப் பேசவில்லை.

கியூப மக்களுக்கு எதிராகப் பிரச்சாரம் நடக்கிறது; ஆம். ஏனென்றால், அவர்கள் சுதந்திரமாக இருக்க விரும்புகிறார்கள். ஏனென்றால், வெறும் அரசியல் ரீதியாக மட்டுமின்றி, பொருளாதார ரீதியாகவும்  அவர்கள் சுதந்திரமாக இருக்க விரும்புகிறார்கள். கியூப மக்களுக்கு எதிராகப் பிரச்சாரம் நடக்கிறது; ஏனென்றால், இந்த அமெரிக்க கண்டம் முழுவதற்குமே அவர்கள் மிகவும் அபாயகரமான முன்னுதாரணமாக மாறியிருக்கிறார்கள்.

கியூப மக்களுக்கு எதிராகப் பிரச்சாரம் நடக்கிறது; ஏனென்றால், அந்நிய ஏகபோகங்களுக்கு வழங்கப்பட்ட சோர்வடைய வைக்கும் சலுகைகள் அனைத்தையும் நாங்கள் ரத்து செய்யப் போகிறோம் என்பதை, மின்சாரக் கட்டணங்கள் குறைக்கப்படவிருக்கிறது என்பதை, சர்வாதிகார ஆட்சி வழங்கிய சோர்வடைய வைக்கும் சலுகைகள் அனைத்தையும் நாங்கள் மறுபரிசீலனை செய்து, ரத்து செய்யப் போகிறோம் என்பதை அவர்கள் நன்கு அறிந்திருக்கிறார்கள்.

கியூபாவிற்கு எதிராக ஏன் இந்தப் பிரச்சாரம் தொடங்கப்பட்டுள்ளது? எந்தவொரு மக்களுக்கும் எதிராக நடத்தப்பட்ட பிரச்சாரங்களிலேயே மிகவும் அருவெறுக்கத்தக்க, மிகக் கொடூரமான, மிகவும் அநீதியான பிரச்சாரம் இதுவாகத்தான் இருக்கும். ஏன் இந்தப் புரட்சி வெற்றி பெற்ற ஐந்து நாட்களிலேயே ஒரு சில அமெரிக்க காங்கிரஸ் உறுப்பினர்கள் கியூப மக்களுக்கு எதிராக அவதூறுகளை கட்டவிழ்த்துக் கொண்டிருக்கிறார்கள்? அவர்களின் நோக்கம் மிகத் தெளிவானது. நமது புரட்சியால் புரட்சிகளுக்கெல்லாம் ஒரு முன்மாதிரியை உலகத்திற்கு எடுத்துக்காட்ட முடிந்துள்ளது. புரட்சிகளின், போர்களின் வரலாற்றிலேயே இதுவரை கண்டிராத வகையில் இந்தக் கலகக்காரர்களின் படை மிகுந்த பெருந்தன்மையோடு நடந்து கொண்டிருக்கிறது. ஆயிரம் பேர் நம்மால் சிறைபிடிக்கப்பட்டனர். காயமுற்றிருந்த நூற்றுக்கணக்கானோரை நமது மருத்துவர்கள் நன்கு கவனித்துக் கொண்டார்கள். ஒரே ஒரு கைதி கூட நமது படையினரால் தாக்கப்படவில்லை.   

இவற்றையெல்லாம் உலக மக்களுக்கு நாம் எடுத்துச் சொல்ல வேண்டிய அவசியம் இருக்கிறது. எனவேதான் இங்கே வந்துள்ள செய்தியாளர்களின் மூலம் அவர்களை நம்ப வைக்க இருக்கிறோம். அமெரிக்க கண்டத்தின் அனைத்துப் பகுதிகளில் இருந்தும் வந்துள்ள செய்தியாளர்களை நாளை நாம் சந்திக்கவிருக்கிறோம்.  அந்தக் கூட்டத்தில் தெளிவானதொரு மனசாட்சியுள்ள ஒரு மனிதனாக என்னை நான் (அவர்களது) விசாரணைக்கு உட்படுத்திக் கொள்ளப் போகிறேன்.  எந்தவொரு அமெரிக்க காங்கிரஸ் உறுப்பினருக்கும் நான் விளக்கம் சொல்ல வேண்டிய அவசியமில்லை. எந்தவொரு வெளிநாட்டு அரசுக்கும் நான் விளக்கமளிக்க வேண்டிய அவசியமில்லை. அந்த நாட்டு மக்களுக்கு நான் விளக்கமளிப்பேன். முதலில் எனது மக்களுக்கு, கியூப நாட்டு மக்களுக்கு விளக்கமளிப்பேன். இரண்டாவதாக, அமெரிக்க கண்டத்தில் உள்ள மக்கள் அனைவருக்கும் விளக்கமளிப்பேன். மெக்சிகோ நாட்டு மக்களுக்கு, அமெரிக்க நாட்டு மக்களுக்கு, கோஸ்டரீகா நாட்டு மக்களுக்கு, வெனிசுலா நாட்டு மக்களுக்கு, ஏன் உலகம் முழுவதிலும் உள்ள மக்களுக்கு நான் விளக்கமளிப்பேன். (இந்தக் கூட்டம் நடந்து முடிந்த இரண்டு நாட்களுக்குப் பிறகு, 1959 ஜனவரி 23 அன்று லத்தீன் அமெரிக்கப் பகுதி முழுவதும் தனது கருத்துக்களைப் பரப்பும் வகையில் காஸ்ட்ரோ இதைத்தான் செய்தார்)

இதற்காகத்தான் நான் செய்தியாளர்களை அழைத்திருந்தேன். இங்கே வந்து தங்கள் சொந்தக் கண்களால் உண்மைகள் அனைத்தையும் தெரிந்து கொள்ள வேண்டும் என்பதற்காக. எங்கு நீதி இருக்கிறதோ, அங்கே குற்றங்கள் இருக்காது. எங்கே குற்றங்கள் இருக்கிறதோ, அங்கே பத்திரிக்கை சுதந்திரம் என்பது இருக்காது. குற்றங்கள் நிலவும்போது மக்கள் தங்கள் செயல்களை மறைத்து வைக்கவே விரும்புகிறார்கள்.

கியூப மக்கள் ஒன்றும் காட்டுமிராண்டிகளோ அல்லது குற்றமிழைப்பவர்களோ அல்ல. அவர்கள் உலகிலேயே மிகவும் நாகரீகமான, உணர்வுடையவர்கள். இங்கே ஓர் அநீதி இழைக்கப்படுகிறது என்றால், மக்கள் அனைவரும் அதற்கு எதிராக இருப்பார்கள். நமது அறிவுஜீவிகளோ, நமது செய்தியாளர்களோ, நமது தொழிலாளர்களோ, நமது விவசாயிகளோ, நமது மத குருமார்களோ உணர்வு அற்றவர்கள் அல்ல. தண்டனையானது நியாயமான ஒன்றாக இருக்கையில், இந்தத் தண்டனையை பெறத் தகுதியானவர்களாக இருக்கையில் எல்லோருமே தண்டனையை தருவதற்கு ஒப்புக் கொள்கிறார்கள்.  

இரண்டாம் உலகப்போருக்குப் பின்பு, நேச சக்திகள் போர்க்குற்றவாளிகளை தண்டித்தனர். இப்போது நமக்கிருப்பதை விடக் குறைவான உரிமையே அப்போது அவர்களுக்கு இருந்தது. ஏனெனில், பின்னாளில் ஒப்புதல் வழங்கப்பட்ட ஒரு சட்டத்தின்கீழ்தான் இந்தத் தண்டனையை அவர்கள் வழங்கினார்கள். அதேநேரத்தில் குற்றம் செய்வதற்கு முன்பாகவே நிறைவேற்றப்பட்ட சட்டத்தின்கீழ், பொதுவிசாரணைகளில், நேர்மையானவர்களைக்கொண்ட நீதிமன்றங்களில் தான் நாம் போர்க்குற்றவாளிகளுக்குத் தண்டனை வழங்குகிறோம். இப்போது வழங்கப்பட்டு வரும் நீதியை ஒப்புக் கொள்பவர்கள், இந்தக் கூட்டுக் கொலைகாரர்கள் சுட்டுக் கொல்லப்பட வேண்டும் என்பவர்கள் எல்லோரும் கையை உயர்த்துங்கள்! (தொடர்ந்து 2 நிமிடங்களுக்குக் கைதட்டல்)

எமது மரியாதைக்குரிய தூதரக அதிகாரிகளே, அமெரிக்க கண்டம் முழுவதிலுமிருந்து வந்திருக்கும் செய்தியாளர்களே, அனைத்து வகையான கருத்துக்களையும் கொண்ட, அனைத்து சமூகப் பிரிவுகளையும் சேர்ந்த பத்து லட்சம் கியூப மக்கள் நடுவராக இருந்து இப்போது வாக்களித்திருக்கிறார்கள். ஜனநாயகவாதிகளுக்கு, அல்லது தங்களை ஜனநாயகவாதிகள் என்று கூறிக் கொள்பவர்களுக்கு ஒன்றைச் சொல்லிக் கொள்வேன்: இதுதான் ஜனநாயகம். இதுதான் மக்களின் விருப்பத்தை மதிப்பது. ஜனநாயகவாதிகளும், அல்லது தங்களை ஜனநாயகவாதிகள் என்று கூறிக் கொள்பவர்களும் மக்களின் விருப்பத்தை மதிக்க வேண்டும்.

எனது உரையை முடிப்பதற்கு முன்பாக, நான் முக்கியமானது என்று கருதும் ஒரு விஷயம் பற்றிச் சொல்ல விரும்புகிறேன்: அது இதுதான். எங்கள் பாதுகாப்பு பற்றி கியூப மக்கள் மிகவும் கவலைப்படுகிறார்கள். எங்களை கவனமாகப் பார்த்துக் கொள்ளும்படி பல்லாயிரக்கணக்கான மக்கள் கேட்டுக் கொள்கிறார்கள். புரட்சியின் எதிரிகளால் நாங்கள் தாக்கப்படக் கூடும் என்று அவர்கள் அஞ்சுகிறார்கள். கியூப நாட்டு மக்களுக்கு நான் இன்று சொல்லிக் கொள்வதெல்லாம் அது உண்மையல்ல என்றுதான். ஒரே ஒரு நபரை நம்பி புரட்சி இருக்க முடியாது; ஒரே ஒரு நபரை மட்டுமே நம்பி ஒரு நாட்டின் எதிர்காலம் இருக்க முடியாது; ஒரே ஒரு நபரை மட்டுமே நம்பி நீதியின் எதிர்காலம் இருக்க முடியாது என்றுதான் நான் கூற விரும்புகிறேன்.

அதற்கும் மேலாக, தலைவர்களை கண்ணாடிப் பேழைக்குள் அடைத்து வைக்கக் கூடாது. நான் ஏற்கனவே செய்து வந்த செயல்களை தொடர்ந்து செய்வது என்பதில் மிகவும் உறுதியாக இருக்கிறேன். என்ன நடந்தாலும் சரி, அனைத்து அபாயங்களையும் அமைதியாக எதிர்கொள்வதில் நான் மிகவும் உறுதியாக இருக்கிறேன். ஒரே ஒரு காரணத்தினால்தான் நான் இதைச் சொல்கிறேன். ஏனென்றால், எதுவுமே, எவரொருவருமே புரட்சியை தடுத்து நிறுத்திவிட முடியாது என்பதை நான் நன்றாகவே அறிந்து வைத்துள்ளேன். எனது எதிரிகளுக்கும் சொல்வதற்கு ஒரு விஷயம் இருக்கிறது: எனக்குப் பின்னால் இருப்பவர்கள், என்னைவிட மிகவும் தீவிரமானவர்கள். அதைப் போன்றே, எங்களது புரட்சிகர நீதியை தாக்குவதன் மூலம் புரட்சியை அவர்கள் மேலும் பலப்படுத்துகிறார்கள் என்பதைத் தவிர வேறொன்றும் இல்லை. என்னைக் கொல்வதன்மூலம் அவர்களால் புரட்சியை மேலும் வலுப்படுத்தவே முடியும்.

எனவே, நாட்டின் நலன்களை, மக்களின் நலன்களை பாதுகாப்பதில் ஒவ்வொரு நாளும் கியூப நாட்டு மக்கள் வலுவாகிக் கொண்டேதான் வருவார்கள். இறுதியாக, மக்கள் தங்களது இலக்கை, எப்போதுமே நம்மிடம் இருந்திராத முழுமையான சுதந்திரம், இறையாண்மையை  அடைந்திருக்கின்றனர்.  இப்போது நமது நாடு தன்னைத் தானே ஆளுகின்ற, வேறு எவரின் ஆணையை ஏற்காத ஒரு நாடாக மாறியிருக்கிறது. 

இங்கே ஒரே ஒரு கேள்வியைத்தான் கேட்க விரும்புகிறோம். இந்த வாய்ப்பைப் பயன்படுத்திக் கொண்டு அவர்களின் நாட்டில் தஞ்சம் புகுந்திருக்கின்ற போர்க்குற்றவாளிகளை திருப்பி அனுப்புமாறு அமெரிக்க அரசை கேட்டுக் கொள்கிறோம். மாஸ்ஃபெரா, வென்சுரா மற்றும் இதர குற்றவாளிகளுக்கு அமெரிக்க நாட்டு மக்கள் அடைக்கலம் கொடுக்கக் கூடாது என கியூப நாட்டு மக்கள் கோருகிறார்கள். அமெரிக்க அரசு இந்தப் போர்க்குற்றவாளிகளை திருப்பி அனுப்ப வேண்டும் என அமெரிக்க மக்கள் கோர வேண்டும். ஆம். அவர்கள் போர்க்குற்றவாளிகள்தான்.

உலகப் போருக்குப் பின்பு, அமெரிக்க நாட்டு மக்கள் கோயரிங், ஹிம்லர், ஹிட்லர் ஆகியோருக்கு தங்கள் நாட்டில் அடைக்கலம் கொடுக்க ஒப்புக் கொண்டிருக்க மாட்டார்கள். (எனினும் இந்த உரை நிகழ்த்திய நேரத்தில் எவருக்கும் தெரிந்திராத உண்மை என்னவெனில், நாஜிகளான விஞ்ஞானிகள், அதிகாரிகள் பலரையும், அன்றைய அமெரிக்க அரசு தம் நாட்டுத் தொழிலாளர்களுக்கே தெரியாமல், அரசிற்குள் கொண்டு வந்து நுழைத்து, சோவியத் யூனியனுக்கு எதிராக உற்பத்தியையும் தொழில்நுட்பத்தையும் பெருக்குவதற்காக அவர்களை பயன்படுத்திக் கொண்டது என்பதுதான்). உண்மைதான். எங்கள் நாட்டின் ஹிம்லர் வென்சுரா. எங்களது கோயரிங் டாபர்னிலாஸ். எங்கள் ஹிட்லர் பாடிஸ்டா. அமெரிக்கா நியாயமாக இருக்க வேண்டும் என்று நினைத்தால், கியூப மக்களின் உணர்வுகளை மதிக்க வேண்டும் என்று அமெரிக்கா நினைத்தால், இந்தப் போர்க்குற்றவாளிகளை திருப்பி அனுப்ப அது ஒப்புக் கொள்ள வேண்டும். ஏனென்றால், அவர்கள் எவரும் அரசியல் குற்றவாளிகள் அல்ல.

பெண்களிடம் அத்துமீறி நடந்து கொண்டவர்களை அரசியல் குற்றவாளிகள் என்று கருத முடியாது; ஏனென்றால், பெண்களை மோசமாக நடத்துவதற்கும் அரசியலுக்கும் சம்பந்தமில்லை. கண்களைப் பிடுங்கி எறிந்து சித்திரவதை செய்தவர்களை அரசியல் குற்றவாளிகள் என்று கருத முடியாது; ஏனென்றால், கண்களைப் பிடுங்குவதற்கும் அரசியலுக்கும் எந்தவித சம்பந்தமும் இல்லை. குழந்தைகளை, முதிய பெண்களை படுகொலை செய்த, பல்லாயிரக்கணக்கான சக குடிமக்களை எவ்வித இரக்கமுமின்றி சித்திரவதை செய்தவர்களை அரசியல் குற்றவாளிகள் என்று கருத முடியாது; ஏனென்றால், சித்திரவதைக்கும் அரசியலுக்கும் எவ்வித சம்பந்தமும் இல்லை. 

அரசியல் குற்றவாளிகள் என்பதாக அவர்களுக்கு அடைக்கலம் கொடுக்க முடியாது. ஏனெனில், அவர்கள் பொதுவான சட்டத்தை மீறிய குற்றவாளிகள் தான். எங்களிடமிருந்து திருடப்பட்டு அமெரிக்க வங்கிகளில் ஒளித்து வைக்கப்பட்டிருக்கும் கோடிக்கணக்கான பெசோக்கள்  எங்களிடம் திருப்பித் தரப்பட வேண்டும். வெளிநாட்டில் சேமித்து வைப்பதற்காக மக்களின் பணத்தை தன் பைகளில் நிரப்பிக் கொள்வதற்கும் அரசியலுக்கும் எவ்வித சம்பந்தமும் இல்லை.  ஏனெனில், தங்களின் ஆடம்பர செலவுகளுக்காக மக்களின் பணத்தைத் திருடுவதற்கும் அரசியலுக்கும் எவ்வித சம்பந்தமும் இல்லை. இங்கேயும் சரி, உலகின் எந்த மூலையில் அவர்கள் இருந்தாலும் சரி, அவர்கள் திருடர்கள் என்பதைத் தவிர வேறெதுவும் இல்லை. எனவே, கொலைகாரர்கள், சித்திரவதையாளர்கள் ஆகியோரை திருப்பி அனுப்ப வேண்டுமென்று கேட்பதற்கான உரிமை கியூப மக்களுக்கு உள்ளது. அதைப்  போலவே, அனைத்து மக்களிடம் இருந்தும் திருடப்பட்ட பணத்தையும் திருப்பித்தர வேண்டும். 

மிகத்தெளிவான மனசாட்சி எனக்குள்ளது என்ற திருப்தியோடு, எனது கைகளில் எந்தவித ரத்தக் கறையும் இல்லை என்று பெருமையோடு கியூபாவிற்கு மட்டுமல்ல; அமெரிக்க கண்டத்திலுள்ள அனைத்து நாடுகளுக்கும் என்னால் தலைநிமிர்ந்து சொல்ல முடியும். [காஸ்ட்ரோவின் தலைமையில் நடைபெற்ற புரட்சிகரப் போராட்டத்தின்போது கைப்பற்றப்பட்ட போர்க் கைதிகளில் ஒருவர்கூட சுட்டுக் கொல்லப்படவில்லை என்பது மட்டுமல்ல; ஒருவர் கூட துன்புறுத்தப்படவில்லை. இன்னும் சொல்லப்போனால், தம்மிடமிருந்த கைதிகளை குணப்படுத்த தங்களுக்கென வைத்திருக்கும் மருந்துகளை கொடுத்து உதவுவது உள்ளிட்டு கைதிகளை மிகச் சிறப்பாக நடத்தியதற்காக கியூப புரட்சியாளர்களுக்கு அந்த நாட்களில் உலகம் முழுவதிலும் நற்பெயர் கிடைத்தது மட்டுமின்றி, அமெரிக்க நாட்டிலிருந்து நிதியுதவியும் கூட கிடைத்தது] இந்த உண்மையை எந்த நாட்டிற்கு முன்பாகவும் தலைநிமிர்ந்து நின்று என்னால் சொல்ல முடியும்.

அமெரிக்க நாட்டு மக்கள் மிக மோசமான வகையில் ஏமாற்றப்படுவதற்கு தங்களை ஒப்புக் கொடுத்துவிட்டார்கள் என்பதை நினைத்துத்தான் நான் பெரிதும் வருத்தப்படுகிறேன். இந்தப் புரட்சி நசுக்கப்படுமானால், அமெரிக்க கண்டத்தின் எதிர்காலம் என்னவாக இருக்கும் என்று நினைத்துத்தான் நான் பெரிதும் வருத்தப்படுகிறேன். ஏனென்றால், இந்தப் புரட்சி ஓர் அதிரடிப் புரட்சியோ அல்லது ஒரு ராணுவக் கும்பலின் எழுச்சியோ அல்ல; மாறாக, மக்களின், உண்மையிலேயே மக்களின், புரட்சி. அமெரிக்க கண்டத்து  மக்களின் நம்பிக்கை அதில் பிரதிபலிக்கிறது. ஏன் அப்படி? ஏனென்றால் அமெரிக்க கண்டத்திலுள்ள மிக மோசமான ஒரு பகுதியின் மீது நாம் தாக்குதல் நடத்தியிருக்கிறோம்.

நூறாண்டுகளுக்கும் மேலாக அமெரிக்க கண்டத்தின் வரலாறு என்பது மிகவும் வெட்ட வெளிச்சமானது. பேராசை பிடித்த நபர்கள், ராணுவ வெறியர்கள், ராணுவ தளபதிகளின் அதீதமான பேராசைகளுக்கு அமெரிக்க கண்டம் பலியானது. கியூபாவில் இப்போது நடைபெற்று முடிந்துள்ள ஒரு புரட்சியைப் போன்ற ஒன்று அமெரிக்க கண்டத்திற்கும் இந்தப் பகுதியில் உள்ள மக்களுக்கும் எவ்வளவு அதிகமாகத் தேவைப்பட்டது!  நாம் வசிக்கும் இந்தப் பூமிப் பகுதியில் உள்ள நாடுகள் அனைத்திலும் உள்ள போர்க்குற்றவாளிகள் அனைவரையும் சுட்டுக் கொல்ல வேண்டுமென்று அமெரிக்க கண்டம் எவ்வளவு அதிகமாக ஆசைப்படுகிறது!  

கியூபாவின் உதாரணம் அமெரிக்க கண்டத்திற்கு எவ்வளவு அதிகமாகத் தேவைப்படுகிறது! மேலாதிக்கம் செலுத்த வேண்டுமென்ற பேராசை எதுவுமின்றி, இதர நாடுகளை சுரண்டவோ அல்லது மேலாதிக்கம் செலுத்தவோ இலக்கேதுமின்றி, ஒரு முன்னுதாரணமாக, நியாயத்திற்கான, பரந்த நீதிக்கான, உலகம் இதுவரை அறிந்ததிலேயே மனித உரிமைகளுக்கு மதிப்பளிக்கின்ற மிகவும் தனித்துவமான ஓர் அமைப்பாக ஒரு புரட்சியை  இங்கு கொண்டு வந்தமைக்காக கியூபர்களாகிய நாம் மிகவும் பெருமைப்படலாம்.

கியூப புரட்சியைப் பற்றிச் சுருக்கமாகக் கூறுவதெனில், முழுமையான சுதந்திரத்திற்குள் சமூகநீதிக்கான விருப்பம் நிறைந்த, மக்களின் உரிமைகளுக்கு முழுமையான மரியாதை தருகின்ற ஒன்றுதான் அது என்று கூறலாம். அமெரிக்க கண்ட த்திற்கான என்று இல்லையென்றாலும் கியூபாவின் பாரம்பரிய உரிமை என்ற வகையில் நமது புரட்சி பாதுகாக்கப்பட வேண்டும். கியூபா மட்டுமல்ல; அமெரிக்க கண்டத்திற்கே ஊறுவிளைவிக்கும் வகையில் அதனை நிர்மூலமாக்கும் ஒரு முயற்சியாக அதன் மீது பழிசுமத்த அனுமதிக்கக் கூடாது என்றும், நமது புரட்சியை பாதுகாக்க வேண்டும் என்றும் அமெரிக்க கண்டத்தில் உள்ள நேர்மையான மனிதர்களை, இந்தக் கண்டத்தின் நேர்மையான செய்தியாளர்களை, நமது நண்பர்களாக உள்ள மக்களை நாம் கேட்டுக் கொள்ள வேண்டும். கியூப புரட்சி தலைதூக்காமல் இருக்க வேண்டும் என்று சிலர் விரும்புகிறார்கள். ஏனென்றால், அமெரிக்க கண்டத்தில் உள்ள எந்தவொரு நாடும் தலைதூக்கிவிடக் கூடாது என்பதுதான் அவர்களின் விருப்பம்.  

அதுவும்போக, அமெரிக்க கண்டத்து மக்கள் சர்வாதிகாரத்தின் கோரங்களை பார்த்தவர்கள் என்ற வகையில், அரசியல் எதிரிகளை விசாரணை ஏதுமின்றி கொத்துக் கொத்தாக கொன்றழிப்பது குறித்து கேள்விப்பட்டே பழகியவர்கள் அவர்கள் என்ற வகையில், கியூபாவின் இந்தப் புரட்சியும் கூட அதைப் போன்ற ஒன்றுதான் என்று அவர்களை நம்ப வைப்பதற்கான முயற்சி மேற்கொள்ளப்படுகிறது. வெளியுலகிற்கு அனுப்பப்படும் செய்திகள் கலகக்காரர்களின் ராணுவத்தின் நடத்தையைப் பற்றிப் பேசுவதில்லை; ஒரே ஒரு மனிதர் கூட கூட்டாக மக்களால் அடித்துக் கொலை செய்யப்படாத ஒரே புரட்சி இதுதான் என்பதைப் பற்றிப் பேசுவதில்லை; உலகின் வேறு எந்தநாட்டு மக்களையும் விட கியூபர்கள் இந்தப் புரட்சியின்போது மிகுந்த நாகரீகமாக நடந்து கொண்டார்கள் என்பதை அவர்கள் பேசுவதில்லை; சர்வாதிகாரியின் ஒரே ஒரு அடியாள் கூட சித்திரவதை செய்யப்படவில்லை; ஒரே ஒரு எதிரி கூட அடித்து நொறுக்கப்படவில்லை; பழிவாங்குவதை மக்கள் தங்கள் கைகளில் எடுத்துக் கொள்வதற்குப் பதிலாக, இந்தக் குற்றவாளிகளை புரட்சிகர நீதிமன்றங்களுக்கு முன்னால் கொண்டு வந்து நிறுத்திய புரட்சி என்பது உலகத்திலேயே இது ஒன்றுதான் என்று அவர்கள் பேசுவதில்லை. 

ஒரு விஷயம் மட்டும் மிகவும் தெளிவானது. நீதி என்பது இல்லாமல் அமைதி நிலவ முடியாது. நீதி என்பது இல்லாமல் ஜனநாயகம் என்பது இருக்க முடியாது. எனினும் அமைதியின் பெயரால் உண்மையாகவே குற்றங்கள் நிகழ்த்தப்பட்டுள்ளன. என்னைத் தூற்றிக் கொண்டிருக்கும் அமெரிக்க காங்கிரஸ் உறுப்பினர்களை கேட்க விரும்புகிறேன். அமெரிக்க நாடு என்ன செய்தது? ஹிரோஷிமா, நாகசாகியில் அது என்ன செய்தது? அமைதியின் பெயரால் இந்த இரு நகரங்களிலும் இருந்த பல லட்சக்கணக்கான மக்கள் மீது குண்டுகள் போடப்பட்டன. நாங்கள் எந்தக் குழந்தையையும் சுட்டுக் கொல்லவில்லை; நாங்கள் எந்தவொரு பெண்ணையும் சுட்டுக் கொல்லவில்லை; நாங்கள் எந்தவொரு முதியவரையும் சுட்டுக் கொல்லவில்லை.

இருந்தாலும் ஹிரோஷிமாவிலும் நாகசாகியிலும் பல லட்சக்கணக்கான மனிதர்கள் இறந்து போனார்கள். எதன்பெயரால்? ஆம். அமைதியை நிலைநாட்டுவதற்காக என்று சொல்லப்பட்டது. போரில் வட அமெரிக்க வீரர்களின் இறப்பைத் தடுக்க என்றும் கூட அவர்கள் சொன்னார்கள். நல்லது. நான் அந்த அமெரிக்க காங்கிரஸ் உறுப்பினர்களுக்குச் சொல்லிக் கொள்வேன்: கியூபாவின் விஷயங்களில் அவர்கள் தலையிட வேண்டிய அவசியமில்லை என்ற உண்மையை சுட்டிக் காட்டும் அதே நேரத்தில் எங்கள் நாட்டில் அமைதியை நிலைநாட்டுவதற்காக கொடுங்கோலனின் அடியாட்களை நாங்கள் சுட்டுக் கொல்கிறோம்; அந்தக் கசாப்புக் காரர்களை சுட்டுக் கொல்கிறோம்; ஏனென்றால், நாளை அவர்கள் எங்கள் குழந்தைகளை கொலை செய்ய முடியாது என்பதற்காகவே இதைச் செய்கிறோம்.

தங்களை ஜனநாயகவாதிகள் என்று அவர்கள் அழைத்துக் கொள்ளும் நிலையில் ஜனநாயகம் என்றால் என்ன என்பதை அவர்கள் பார்க்கட்டும். மக்களின் விருப்பம் பற்றி அவர்கள் பேசி வரும் நிலையில், மக்களின் விருப்பம் என்ன என்பதை அவர்கள் பார்க்கட்டும். அவர்களே உண்மை என்ன என்பதை அறிந்து கொள்ளட்டும் என்றுதான் நான் கூறுகிறேன். ஒரு விஷயத்தை நான் மக்களுக்குத் தெளிவாகக் கூறிவிட வேண்டும்.  அமெரிக்க அரசு எங்களின்மீது நேரடியாகத் தாக்குதல் தொடுக்கவில்லை. அமெரிக்க நாட்டின் அனைத்து பத்திரிக்கைகளும் எங்களைத் தாக்கவில்லை. இன்னும் சொல்லப்போனால், ஹெர்பெர்ட் மாத்யூஸ் உள்ளிட்டு பத்திரிக்கைகளில் ஒரு பகுதியினர் எங்களுக்கு ஆதரவாகப் பேசினார்கள். ஒருவிஷயம் மட்டும் மிகத் தெளிவானது. தற்சமயம் அமெரிக்க நாட்டு அரசு எங்களுக்கு விரோதமான அணுகுமுறையை மேற்கொள்ளவில்லை. என்றாலும் கூட அமெரிக்க நாட்டின் செயல்முறைகள் பற்றி எங்களுக்கு நன்றாகவே தெரியும். ஒரு குறிப்பிட்ட வகையிலான பிரச்சாரம் தொடங்கப்பட்டுள்ளது. எங்களின் புரட்சியைக் கண்டு அஞ்சும் ஆதிக்க சக்திகள் புரட்சிக்கு எதிரான ஒரு பிரச்சாரத்தை தொடங்கியுள்ளன. மக்களிடையே புரட்சிக்கு எதிரான கருத்தை உருவாக்குவார்கள்; அதன் பிறகு நடவடிக்கை எடுக்குமாறு அமெரிக்க நாட்டு அரசை அவர்கள் கோருவார்கள்.

அமெரிக்க மக்களிடையே ஆதிக்க சக்திகளால் நடத்தப்பட்டு வரும் அவதூறு பிரச்சாரத்திற்கு பதிலாக ஒரு விஷயத்தை மட்டும் தெளிவாகச் சொல்லிக் கொள்ள விரும்புகிறேன். அமெரிக்க நாட்டு மக்களிடம் கியூப நாட்டு மக்களுக்கு எவ்வித பகையுணர்வும் இல்லை என்பதையும், கியூபா மட்டுமின்றி அமெரிக்க நாட்டிற்கும் விரோதிகளாக இருப்பவர்கள் அந்த ஆதிக்க சக்திகள் என்பதையும் சுட்டிக் காட்டி, இந்த ஆதிக்க சக்திகளுக்கு எதிராக எங்களை ஆதரிக்க வேண்டும் என்று கேட்டுக் கொள்கிறேன்.

எனது சக குடிமக்களே!  உங்கள் அனைவருக்கும் எனது நன்றியும் பாராட்டுதல்களும். இன்று நடைபெற்ற இந்த தனிச்சிறப்புமிக்க ஆர்ப்பாட்டத்திற்குப் பிறகு, எங்களுக்கான மக்களின் ஆதரவை  இன்று நேரடியாகப் பார்த்தபிறகு, ஒரு கியூப நாட்டவனாகவும், இந்த மக்களை சார்ந்தவனாகவும் நாங்கள் பெருமைப்படுகிறோம். புரட்சிகர அரசின் பெயராலும், கிளர்ச்சிப் படையின் போராளிகளின் பெயராலும், அனைவரின் சார்பாகவும் எனது மக்களுக்கு எனது மனமார்ந்த நன்றியைத் தெரிவித்துக் கொள்கிறேன்.

உங்கள் அனைவருக்கும் மிக்க நன்றி.

(மார்க்சிஸ்ட் (ஆங்கிலம்) தொகுதி 32, 2016 அக்டோபர்-டிசம்பர் இதழில் வெளியான கட்டுரையின் சுருக்கம்)

தமிழில்: வீ. பா. கணேசன்  

1946 பிப்ரவரி 18, கப்பற்படை எழுச்சியும் கம்யூனிஸ்டுகளும்

பீப்பிள்ஸ் டெமாக்ரசி வார இதழில் தொடராக வெளியாகி தமிழில் ‘இந்திய கம்யூனிச இயக்கத்தின் நூறாண்டுப் பயணம்’ என்ற நூலில் இருந்து

தமிழில்: வீ.பா.கணேசன்

இந்திய தேசிய ராணுவ வீரர்களுக்கு எதிரான விசாரணையின்போது உச்சத்தைத் தொட்டு வளர்ந்து வந்த தேசியவாத உணர்வு 1945-46 குளிர்காலத்தில் பிரிட்டிஷ் ஏகாதிபத்தியத்துடன் வன்முறை நிரம்பிய மோதலாக உருவெடுத்தது. இந்தியாவில் பிரிட்டிஷ் ராணுவப் படைகளில் பணியாற்றி வந்த இந்திய படைவீரர்களும் இளம் அதிகாரிகளும் இத்தகைய வெகுஜன கிளர்ச்சிகளின் செல்வாக்கிற்கு ஆட்பட்டனர். இவர்களில் ஒரு பிரிவினர் தனித்திறன் பெற்ற நிபுணர்களாகவும் இருந்தனர். இவ்வகையில் பிரிட்டிஷ் ராணுவப் படைகளில் பணிபுரிந்து வந்த முந்தைய தலைமுறையைச் சேர்ந்த இந்தியர்களிலிருந்து அவர்கள் வேறுபட்டவர்களாக இருந்தனர். மேலும் இரண்டாம் உலகப் பெரும் போரின்போது நேசநாட்டு ராணுவத்தினருடன், குறிப்பாக சோவியத் யூனியனின் செஞ்சேனையுடன், இணைந்து இவர்கள் போரிட்டனர். இத்தகைய நேரடித் தொடர்பின் விளைவாக பாசிஸ எதிர்ப்பு, சுதந்திரம், ஜனநாயகம், சோஷலிசம் ஆகிய கருத்துகளும் அவர்களின் மீது தாக்கத்தை ஏற்படுத்தியிருந்தன.

கப்பற்படையில் பணிபுரிந்து வந்த இந்தியர்களில் ஒரு பிரிவினர் தேசிய விடுதலை இயக்கம், இந்திய தேசிய ராணுவம் ஆகியவற்றால் உத்வேகம் பெற்று ஆசாத் ஹிந்த் (இந்திய விடுதலை) என்ற ஒரு ரகசிய அமைப்பைத் தொடங்கினர். கப்பற்படை மாலுமிகளை கலகம் செய்ய கிளர்ந்தெழச் செய்வதில் இந்த அமைப்பு மிக முக்கியமான பங்கினை வகித்தது. பிரிட்டிஷ் இந்திய கப்பற்படை மாலுமிகள் வேலைநிறுத்தத்தில் இறங்கியபோது பம்பாயில் மிகப்பெரும் எழுச்சி உருவானது.

பிரிட்டிஷ் இந்திய கப்பற்படையைச் சேர்ந்த தல்வார் என்ற கப்பலின் ஊழியர்கள் 1,100 பேர் 1946 பிப்ரவரி 18 அன்று வேலைநிறுத்தத்தில் இறங்கினர். பம்பாயில் இந்திய கப்பற்படையில் வேலைசெய்து வந்த மேலும் 5,000 பேரும் அவர்களோடு சேர்ந்து கொண்டு கப்பற்படையில் தாங்கள் நடத்தப்படும் விதத்தைக் கண்டித்து கிளர்ச்சி செய்தனர். தல்வார் கப்பலின் ஊழியர்கள் அந்தக் கப்பலின் கொடிமரத்தில் பறந்து கொண்டிருந்த யூனியன் ஜாக் என்றழைக்கப்படும் பிரிட்டிஷ் கொடியை அகற்றிவிட்டு அதற்குப் பதிலாக காங்கிரஸ், முஸ்லீம் லீக், கம்யூனிஸ்ட் கட்சிகளின் கொடிகளை ஏற்றினர். ஆயுதங்களை ஏந்திய அவர்கள் தங்களது மேலதிகாரிகளையும் கைது செய்தனர். அதற்கு அடுத்தநாள் கேசில், ஃபோர்ட் ஆகிய படைமுகாம்களில் இருந்த கப்பற்படை வீரர்களும் வேலைநிறுத்தத்தில் இறங்கியதோடு, பம்பாய் நகரில் நடைபெற்ற ஆர்ப்பாட்டங்களில் காங்கிரஸ், முஸ்லீம் லீக், கம்யூனிஸ்ட் கொடிகளை ஏந்தியபடி பங்கேற்றனர். இந்தப் படைவீரர்கள் இந்துக்கள், முஸ்லீம்கள், கிறித்துவர்களாக இருந்தது மட்டுமின்றி, நாட்டின் அனைத்துப்பகுதிகளையும் சேர்ந்தவர்களாகவும், அனைத்து மொழிகளையும் பேசுபவர்களாகவும் இருந்தனர்.

அரசின் எந்தவொரு பிரிவிலும் பணியாற்றி வந்த ஊழியர்கள் பலருமே இனரீதியாக, பாரபட்சத்தோடு நடத்தப்பட்டு வந்தனர். அவர்களது ஊதியமும் மிகவும் குறைவாகவும், வழங்கப்படும் உணவும் கூட சாப்பிடமுடியாததாகவேஇருந்தது. இவ்வாறு மோசமாக நடத்தப்பட்டு வந்ததன் விளைவாக இவர்களில் பலர் தற்கொலைசெய்து கொண்ட சம்பவங்களும் நிகழ்ந்தன. இவற்றைத் தாங்கிக் கொள்ள இயலாத பலரும் ராணுவப் படைகளை விட்டு வெளியேறினர். தல்வார் கப்பலில் ‘இந்தியாவைவிட்டு வெளியேறு!’, ‘ஏகாதிபத்தியம் ஒழிக!’ போன்ற கோஷங்களை எழுதியதற்காக ஒரு மாலுமியான பி சி தத் கைது செய்யப்பட்டதை பலரும் பெரிதும் வெறுத்தனர். நாகரீகமான உணவு; போதுமான அளவிற்கு ரேஷன் பொருட்கள்; இந்திய ஊழியர்களை அவதூறாகப் பேசி வந்த தல்வார் கப்பலின் தலைமை அதிகாரிக்கு எதிராக நடவடிக்கை; அதிகாரிகள் ஊழியர்களை தரக்குறைவாக நடத்துவதற்கு முடிவு கட்டுவது; பணியிலிருந்து விலகும் செயல்முறையை விரைவாக முடிப்பது; அவர்களின் மறுவாழ்விற்கான ஏற்பாடுகள்; ஓய்வூதியப் பயன்கள்; இந்திய தேசிய ராணுவத்தை சேர்ந்த கைதிகள் உள்ளிட்டு அனைத்து அரசியல் கைதிகளையும் உடனடியாக விடுதலை செய்வது; இந்தோனேஷியாவிலிருந்து அனைத்து இந்தியப் படைகளையும் உடனடியாகத் திரும்பப் பெறுவது; இந்தியா முழுவதிலும் நடைபெற்ற போலீஸ் துப்பாக்கி சூடுகள் பற்றி பாரபட்சமற்ற நீதி விசாரணை ஆகியவையே கப்பற்படை ஊழியர்களின் முக்கிய கோரிக்கைகளாக இருந்தன.

பம்பாய் நகரைத் தவிர கராச்சி நகரும் கப்பற்படை வீரர்கள் எழுச்சியின் முக்கிய மையமாக இருந்தது. இது பற்றிய செய்தி பிப்ரவரி 19 அன்று கராச்சியை அடைந்ததும் இந்துஸ்தான் கப்பலும் (இது பின்னர் ஆயுதந்தாங்கிய தாக்குதலிலும் ஈடுபட்டது) மற்றொரு கப்பலும் தரைப்பகுதியில் இருந்த மூன்று படைமுகாம்களும் திடீர் வேலைநிறுத்தத்தில் இறங்கின. இந்த இரு கப்பற்படை மையங்கள் மட்டுமின்றி மதராஸ், கராச்சி, விசாகப்பட்டினம், கல்கத்தா, டெல்லி, கொச்சின், ஜாம்நகர், அந்தமான், பஹ்ரைன், ஏடன் ஆகிய இடங்களில் இருந்த படைவீரர்களும் வேலைநிறுத்தம் செய்து வந்த கப்பற்படை வீரர்களுக்கு ஆதரவாக களமிறங்கினர். இதைக் கண்ட பிரிட்டிஷ் ராணுவ தலைமைத் தளபதி அட்மிரல் காட்ஃப்ரே இந்திய கப்பற்படையின் அனைத்துக் கப்பல்களையும் குண்டுவீசித் தகர்ப்போம் என எச்சரிக்கை விடுத்தார். இந்த எழுச்சியில் 78 கப்பல்கள், 28 தரைப்பகுதி படைமுகாம்களில் இருந்த 20,000 வீரர்கள் ஈடுபட்டு வந்தனர். பம்பாயின் மரைன் ட்ரைவ், அந்தேரி, சியான், பூனே, கல்கத்தா, ஜெஸ்ஸூர், அம்பாலா ஆகிய பகுதிகளில் இருந்த இந்திய விமானப்படை வீரர்களும் இவர்களுக்கு ஆதரவாக வேலைநிறுத்தத்தில் இறங்கினர். ஜபல்பூரில் இருந்த ராணுவ வீரர்களும் வேலைநிறுத்தத்தில் குதித்தனர். பம்பாயின் கொலாபா பகுதியில் இருந்த ராணுவ குடியிருப்பு பகுதி ‘அச்சுறுத்தும் வகையிலான சலசலப்புடன்’ இருந்தது.

கம்யூனிஸ்ட் கட்சியின் பங்கு

வேலைநிறுத்தத்தில் ஈடுபட்ட கப்பற்படைவீரர்கள் மற்றும் அவர்களது நியாயமான கோரிக்கைகளுக்கு கம்யூனிஸ்ட் கட்சி உடனடியாக ஆதரவு தெரிவித்தது. பிப்ரவரி 19 அன்று கட்சி வெளியிட்ட துண்டுப் பிரசுரத்தில் இந்த வேலைநிறுத்தத்தை ஆதரிக்குமாறு அது மக்களை கேட்டுக் கொண்டது. இந்திய கப்பற்படையை அழிக்கப் போவதாகவும், அவற்றிலிருந்த இந்தியர்களை கொல்லப்போவதாகவும் அச்சுறுத்திய அட்மிரல் காட்ஃப்ரேவுக்கு பதிலடியாக பிப்ரவரி 22 அன்று நடத்தத் திட்டமிட்டிருந்த பொது வேலைநிறுத்தத்தில் திரளாகப் பங்கேற்குமாறு மீண்டும் தனது செய்தித்தாளின் மூலம் அது மக்களைகேட்டுக் கொண்டது. நாடு முழுவதிலும் மாணவர்கள் வகுப்புகளை புறக்கணித்தனர். வீரர்களுக்கு ஆதரவு தெரிவித்தும் அதிகார வர்க்கத்தின் அடக்குமுறையை கண்டித்தும் முழு அடைப்புகள், ஊர்வலங்கள் நடத்தப்பட்டன. பொதுவான விடுதலைப் போராட்டத்தின் ஒரு பகுதியாக நடைபெற்ற இந்தக் கப்பற்படை கலகத்தை நாட்டிலுள்ள ஒவ்வொருவருமே ஆதரித்தனர்.

அனைத்துக் கட்சிகளும் தங்களது வேறுபாடுகளை ஒதுக்கிவிட்டு கப்பற்படை வீரர்களின் கோரிக்கைகளை ஆதரிக்க வேண்டுமெனவும் கம்யூனிஸ்ட் கட்சி அறைகூவல் விடுத்தது. கட்சியின் பொது வேலைநிறுத்தத்திற்கான அறைகூவலை ஏற்று லட்சக்கணக்கான தொழிலாளர்கள் தொழிற்சாலைகளை விட்டு வெளியேறி வீதிகளில் வந்து குவிந்தனர். சிறுகடைகள், வியாபாரிகள், உணவு விடுதிகள் ஆகியவையும் முழுஅடைப்பு செய்தன. மாணவர்கள் மற்றும் தொழிலாளர்களின் வேலைநிறுத்தம் பம்பாயில் போக்குவரத்தை நிலைகுலையச் செய்தது. இதுவரை கண்டிராத வகையில் வேலைநிறுத்தம் மற்றும் முழு அடைப்பை பம்பாய் நகரம் கண்டது.

இதற்கு பதிலடி தரும் வகையில் பிரிட்டிஷ் ஆட்சியாளர்கள் இரும்புக் கவசமிட்ட கார்களுடன் பிரிட்டிஷ் வீரர்களை தெருக்களில் கொண்டுவந்து குவித்தனர். பெரும் எண்ணிக்கையில் கூடியிருந்த மக்களின் மீது எவ்வித முன்னறிவிப்புமின்றி இப்படை துப்பாக்கி சூடு நடத்தியது. இவ்வகையில் அப்பாவிகளை கொன்று குவித்தனர். பம்பாய் நகரில் உள்ள பரேல் பகுதி மாதர் சங்கத் தலைவியும் கம்யூனிஸ்டும் ஆன கமல் தோண்டே இவ்வாறு பலியானவர்களில் ஒருவர். பிப்ரவரி 21 முதல் 23 வரையிலான மூன்று நாட்களில் மொத்தம் 250 பேர் கொல்லப்பட்டதாக அதிகாரபூர்வ செய்திகள் தெரிவித்தன. ‘துப்பாக்கிகள், டாங்குகள், குண்டு வீசும் விமானங்கள் இந்தியாவை அச்சுறுத்தி வந்த காலம் போய் விட்டது’ என கட்சி அறிவித்தது. ஏகாதிபத்திய வாதிகளின் இந்த ரத்தவெறி பிடித்த ஆட்டம் ‘பயங்கரவாதத்தை முடிவுக்குக் கொண்டு வருவதற்கான ஒற்றுமையையும் உறுதியையும் மேலும் வலுப்படுத்தும்’ என்றும் அது கூறியது.

அரசின் ஒடுக்குமுறைக்கு அதிருப்தி தெரிவிக்கும் வகையில் அனைத்து கடைகள், பள்ளிகள், கல்லூரிகள், ஆலைகளை முழுமையாக அடைக்கவேண்டும் என்றும், அரசின் அடக்குமுறை நடவடிக்கைகளை உடனடியாக நிறுத்தவேண்டும் என்றும், வேலைநிறுத்தம் செய்து வரும் கப்பற்படை வீரர்களின் நியாயமான கோரிக்கைகளை ஏற்கச் செய்யும் வகையில் பேச்சுவார்த்தை நடத்த வேண்டுமெனவும் கம்யூனிஸ்ட் கட்சி அனைத்து அரசியல் கட்சிகளையும் மக்களையும் கேட்டுக் கொண்டது. பம்பாய் நகரின் தொழிலாளர்களும் குடிமக்களும் இந்தக் கோரிக்கைகளுக்கு முழுமையாக ஆதரவு தெரிவித்து, முழு அடைப்பையும் நடத்தி, இந்திய கப்பற்படை வீரர்களின் இந்தத் துணிவான நடவடிக்கைக்கு தங்களது ஆதரவை வெளிப்படுத்தினர்.

அரசின் தாக்குதலில் உயிரிழந்தவர்களின், காயமுற்றவர்களின் குடும்பங்களுக்கு நிவாரணம் அளிக்கும் வகையில் அமைதி மற்றும் நிவாரணத்திற்கான குடிமக்கள் குழு ஒன்றை உருவாக்க வேண்டும் என்றும் கட்சி கோரியது. ‘ஆசாத்இந்த் விடுதலைப் படை’யின் பிரச்சனையைப் போன்று முக்கியமானதாக மாறியுள்ள ஆயிரக்கணக்கான கப்பற்படை வீரர்களின் பிரச்சனையை காங்கிரஸ் தலைவர்கள் கையிலெடுக்கவேண்டும் என்றும், ‘எவ்வித பாரபட்சமுமின்றி நியாயத்தின் அடிப்படையில்’ இந்தப் பிரச்சனை தீர்க்கப்படுவதை உறுதிப்படுத்த வேண்டுமெனவும் கட்சி கூறியது. மத்திய சட்டமன்றத்திற்கும் இந்தப் பிரச்சனையை எடுத்துச் சென்று, அவர்களின் கோரிக்கைகள் ஏற்கப்படுவதை காங்கிரஸ்-லீக் தலைவர்கள் உறுதிப்படுத்தவேண்டும் என்றும் கட்சி கோரிக்கை விடுத்தது.

அரசு ஒரு விசாரணை கமிஷனை அமைக்க வேண்டும் என்றும், வேலைநிறுத்தம் செய்துவரும் கப்பற்படை வீரர்களின் கோரிக்கைகளை தீர்க்கும் வகையில் தேவையான நடவடிக்கைகளை உடனடியாகத் தொடங்க வேண்டும் என்றும் கட்சி கோரியது. வீரர்களின் இந்தக் கலகம் எழாமல் இருந்திருப்பின் விசாரணைக் கமிஷன் அமைக்கப்பட்டிருக்காது. அவர்களுக்கு இழைக்கப்பட்டு வந்த அநீதி, பாரபட்சம், கொடூரங்கள் ஆகியவையும் வெளிச்சத்திற்கு வந்திருக்காது. கட்சியின் உடனடி நடவடிக்கைகளின் விளைவாக இந்திய கப்பற்படையும் அதிலிருந்த வீரர்களும் அழிக்கப்படுவது தடுக்கப்பட்டு, இறுதியில் ஓர் ஒப்பந்தம் உருவாகவும் வழியேற்பட்டது. எவ்வித தண்டனையும் விதிக்கப்பட மாட்டாது என்று உறுதிமொழி அளித்தபிறகும் கூட, இந்த வேலைநிறுத்தத்தின் முக்கிய தலைவர்கள் கைது செய்யப்பட்டு தண்டிக்கப்பட்டதன் மூலம் அரசு தனது ஒப்பந்தத்தினை மீறியபோது அரசின் செயலை கட்சி கடுமையாகக் கண்டித்தது.

இந்த எழுச்சி தோற்றது ஏன்?

இந்திய தேசிய இயக்கக் களத்தில் குறிப்பான சில பலவீனங்கள் நிலவி வந்தன. காங்கிரஸ்-லீக் கட்சிகளின் உயர்வர்க்கத் தலைமை இந்த வெகுஜன எழுச்சியைக் கண்டு அஞ்சியது. அகில இந்திய அளவிலும் ராணுவப்படையின் தரைப்படை மற்றும் விமானப்படை போன்ற இதர பிரிவுகளிலும் இந்தக் கலகம் பரவுவதை அவர்கள் விரும்பவில்லை. தடைவிதிக்கப்பட்டிருந்த போதிலும் அனைத்துப்பகுதி மக்களின் ஆதரவுடன் வெற்றிகரமாக நடைபெற்ற வேலைநிறுத்தம், முழு அடைப்பு ஆகியவற்றையும் அவர்கள் அதிகாரபூர்வமாகவே எதிர்த்தனர். கப்பற்படை வீரர்களின் இந்தக் கலகத்தை வெறும் ‘அரிசி-பருப்பு’க்கான ஒரு பிரச்சனையாகவே அவர்கள் பார்த்ததோடு, இன ரீதியான பாரபட்சத்திற்கு எதிரான கோரிக்கையை அவர்கள் காணத் தவறியதோடு, விரிவானதொரு தேசிய போராட்டத்தின் ஒரு பகுதியாகவும் இந்தப் போராட்டத்தைக் காண மறுத்தனர்.

நூற்றுக்கணக்கானோரைக் கொன்று குவித்த ஏகாதிபத்திய ஆட்சியாளர்களின் வன்முறை தாண்டவத்தை காங்கிரஸ்-லீக் தலைவர்கள் கண்டனம் செய்யவில்லை. மாறாக, குண்டடிபட்ட, நிராயுதபாணிகளான மக்களையே அவர்கள் விமர்சனம் செய்தனர். கப்பற்படை வீரர்களின் வேலைநிறுத்தத்தை கண்டனம் செய்ததன் மூலம் சட்டம்-ஒழுங்கிற்கான பிரதிநிதிகளின் பக்கமே அவர்கள் நின்றனர். ‘கப்பற்படையில் ஒழுங்கு நிலவ வேண்டும் என்ற தலைமைத் தளபதியின் அறிக்கையை’ தாம் ஆமோதிப்பதாக சர்தார் பட்டேல் அறிவித்தார். ‘வன்முறை நோக்கம் கொண்ட இந்து-முஸ்லீம் கூட்டணி’ என்று தனது கண்டனத்தை காந்தி தெரிவித்து குறிப்பிடத்தக்கதொரு அறிக்கையை வெளியிட்டார். அவர்கள் முன்வைத்த ஒரே ஆலோசனை கப்பற்படை வீரர்கள் அரசிடம் சரணடைய வேண்டும் என்பதே ஆகும். காங்கிரஸ் தலைவர் வல்லபாய் பட்டேலின் ஆலோசனை, அதைத் தொடர்ந்து ஜின்னாவிடமிருந்து வந்த செய்தி ஆகியவற்றின் அடிப்படையில் “இந்தியாவிடம்தான் நாங்கள் சரணடைகிறோம், பிரிட்டனிடம் அல்ல!” என்ற அறிவிப்புடன் பிப்ரவரி 23 அன்று கப்பற்படை வேலைநிறுத்த மத்திய குழு இறுதியாக சரணடைந்தது.

வேலைநிறுத்தம் செய்து வந்த கப்பற்படை வீரர்களை காப்பாற்றவும், அவர்களது சரணாகதியையும் தண்டனையையும் தடுக்கவுமான தமது முயற்சிகளில் அன்று வலுவான கட்சிகளாக இருந்த காங்கிரஸையும் முஸ்லீம் லீகையும் தன்னுடன் அணிதிரட்டுவதற்குத் தேவையான வலிமை கட்சியிடம் இருக்கவில்லை என்று கம்யூனிஸ்ட் கட்சி வருத்தம் தெரிவித்தது. இவ்வாறு இருந்தபோதிலும் ‘கப்பற்படையில் இருந்த நமது சகோதரர்களின் பின்னால் தனது வலிமைஅனைத்தையும் தந்து அவர்கள் முற்றிலுமாக அழித்து ஒழிக்கப்படுவதில் இருந்து தடுப்பதில் உதவி’ புரிந்ததாக கம்யூனிஸ்ட் கட்சி மிகச் சரியாகவே பெருமைகொண்டது.

வரலாறு என்னை விடுதலை செய்யும் – பிடல் காஷ்ட்ரோ

(கியூபாவில் ஆயுதம் தாங்கிய புரட்சிக்கான முன்னெடுப்பாக 1953 ஆம் ஆண்டு ஜுலை 26 ஆம் தேதி கியூபாவின் சாண்டியாகோ டி எனும் இடத்தில் அமைந்திருந்த மான்கடா ராணுவப் படைத்தளத்தின்மீது ஃபிடல் காஸ்ட்ரோவும் அவரது தோழர்களும் தாக்குதல் நடத்தினர். அப்போது கைது செய்யப்பட்ட தோழர் ஃபிடல், நீதிமன்றத்தில் ஆற்றிய உரையின் மிகச் சிறிய பகுதி இங்கு கொடுக்கப்பட்டுள்ளது.)

என்னைக் கனவு காண்பவன் என்று கூறுபவர்களுக்காக மார்த்தியின் பின்வரும் வார்த்தைகளைக் கூறுகிறேன்: “உண்மையான மனிதன் வசதியிருக்கும் பாதையை நாடமாட்டான். மாறாக, கடமையிருக்கும் பாதையைத்தான் தேடுவான். அவன்தான் செயல்திறனுள்ள மனிதன், அவனது இன்றைய கனவுகள்தான் நாளைய நீதிகளாக மாறும். ஏனெனில் அவன் வரலாற்றில் முக்கிய நடப்புகளை அறியப் பின்னோக்கிப் பார்க்கிறான். காலத்தின் கொப்பரையில் மக்கள் ரத்தம் தோய்ந்தபடி பொங்கி வருவதை அவன் காண்கிறான். எனவே, எதிர்காலம் என்பதை கடமையின் பக்கத்தில்தான் இருக்கிறது என்பதை சிறிது கூடத் தயக்கமின்றி அறிகிறான்”

கீழ்தரமான எண்ணங்களை கொண்ட மனிதர்கள் ஒவ்வொரு சமூகத்திலும் இருக்கிறார்கள். துன்புறுத்தி இன்பங்காண்போரும், கொடியவர்களும், தங்கள் முன்னோரின் இழிச்செயல்களையெல்லாம் தாங்கி, மனிதப் போர்வையில் வளையவரும் இவர்கள், உண்மையில் கொடூரர்கள்தான்.

அதிகாலை நேரத்தில் எங்களது தோழர்கள் பலரும் ராணுவ முகாமிலிருந்து பல்வேறு பகுதிகளுக்கு ஊர்திகளில் அழைத்துச்செல்லப்பட்டனர். ஏற்கெனவே சித்திரவதைகளால் உருக்குலைக்கப்பட்ட அவர்கள், பின்னர், கைகள் கட்டப்பட்டும், வாயில் துணியடைக்கப்பட்டும் விடுவிக்கப்பட்டு ஒதுக்குப்புறமான பகுதிகளில் படுகொலை செய்யப்பட்டனர். ஆனால் ராணுவத்திற்கு எதிராக நடந்த போரில் இறந்ததாக அவர்கள் பதிவு செய்யப்பட்டனர். இந்தப் படுகொலைச் செயல் பல நாட்கள் தொடர்ந்தது. கைதிகளில் சிலர் மட்டுமே உயிர் பிழைத்திருந்தனர். கொலை செய்யப்பட்டவர்களில் பலரும் தங்களது கல்லறைகளை தாங்களே தோண்டிக் கொள்ளுமாறு நிர்ப்பந்திக்கப்பட்டனர். பலரும் பின்னால் கைகள் கட்டப்பட்டு உயிரோடு புதைக்கப்பட்டார்கள். என்றாவது ஒருநாள் புதைக்கப்பட்ட இடங்களிலிருந்து இவர்கள் தோண்டியெடுக்கப்படுவார்கள். பின்னர் அவர்கள் மக்களால் தோள்களில் சுமந்து செல்லப்பட்டு, மார்த்தியின் கல்லறைக்கருகே புதைக்கப்படுவார்கள்.

வழக்கமாக வழக்கறிஞர்கள் முடிப்பதைப்போன்று குற்றம் சாட்டப்பட்டுள்ள என்னை விடுதலை செய்ய வேண்டும் என்று நான் முடிக்கப்போவதில்லை. என்னுடைய தோழர்கள் பைன் தீவின் கொடுஞ்சிறைக்குள்ளே எண்ணற்ற கொடுமைகளை அனுபவித்துக் கொண்டிருக்கிறார்கள். இந்த நேரத்தில் எனக்கு விடுதலை வேண்டுமென்று என்னால் கேட்கமுடியாது. அவர்களுடைய விதியை நானும் பகிர்ந்துகொள்ள, என்னையும் அவர்கள் இருக்குமிடத்திற்கே அனுப்பிவையுங்கள். ஒரு நாட்டின் தலைவன் குற்றவாளியாகவோ அல்லது திருடனாகவோ இருக்கும் பட்சத்தில், அந்த நாட்டின் நேர்மையான மனிதர்கள் ஒன்று உயிரை விடவேண்டும் அல்லது சிறையில் வாடவேண்டும் என்ற நியதி புரிந்துகொள்ளக் கூடியதுதான்.

நீதிபதிகளின் கோழைத்தனத்தாலோ அல்லது நீதிமன்றங்களின் மீது ஆட்சியாளர்களுக்கு உள்ள பிடிப்பினாலோ இன்னமும் சட்டத்தின் முழுவலிமையும் குற்றவாளிகளின் மீது பாயாமலிருக்குமானால், அந்த நிலையிலும் நீதிபதிகள் தங்களது பதவிகளைத் துறக்காமல் இருப்பார்களேயானால், மதிப்பிற்குரிய நீதிபதிகளே, உங்களைக் கண்டு நான் பரிதாபப்படுகிறேன். இதற்கு முன் எப்போதும் இருந்திராத அவமானம் நீதித்துறையின்மீது விழப்போவது குறித்து நான் வருத்தப்படுகிறேன்.

இதுவரை யாரும் அனுபவித்திராத வகையில் எனது சிறைவாசம் மிகக் கடுமையாக இருக்கும் என்பதையும், கோழைத்தனமான அடக்கு முறைகளும் மிருகத்தனமான கொடுமைகளும் அதில் நிறைந்திருக்கும் என்பதையும் நான் நன்றாக அறிவேன். இருந்தாலும், எனது உயிரினுமினிய எழுபது தோழர்களை பலி வாங்கிய அந்தக் கொடுங்கோலனின் கோபத்தைக் கண்டு நான் எப்படி அஞ்சவில்லையோ, அதைப்போன்றே இந்தச் சிறைவாசத்தை கண்டும் நான் அஞ்சப் போவதில்லை. என்னைத் தண்டியுங்கள். அது எனக்குப் பொருட்டல்ல.

வரலாறு என்னை விடுதலை செய்யும்.

தமிழில். வீ.பா.கணேசன்