உற்பத்தி செயல்முறையும் உற்பத்தி உறவுகளும்

உற்பத்தி நிகழ்முறையில், மனிதர்கள் இயற்கையின் மீது மட்டுமன்றித் தங்களுக்குள் ஒருவர் மீது மற்றவரும் செயலாற்றுகின்றனர். அவர்கள் குறிப்பிட்ட வழிமுறையில் ஒன்று சேர்ந்து உழைப்பதன் மூலமும், தம் செயல்பாடுகளைப் பரஸ்பரம் பரிமாறிக் கொள்வதன் மூலமும்தான் அவர்கள் உற்பத்தி செய்கின்றனர்.

உற்பத்தி செய்யும் பொருட்டு அவர்கள் ஒருவருக்கொருவர் வரையறுக்கப்பட்ட தொடர்புகளையும் உறவுகளையும் ஏற்படுத்திக் கொள்கின்றனர். இந்தச் சமூகத் தொடர்புகளுக்கும் உறவுகளுக்கும் உட்பட்டே இயற்கை மீதான அவர்களின் செல்வாக்குச் செயலாற்றுகிறது, அதாவது உற்பத்தி நடைபெறுகிறது.

உற்பத்தியாளர்கள் இடையிலான இந்தச் சமூக உறவுகளும், எந்த நிலைமைகளின்கீழ் தம் செயல்பாடுகளைப் பரிமாறிக் கொண்டு, உற்பத்திச் செயல்முறை முழுவதிலும் பங்கெடுத்துக் கொள்கிறார்களோ அந்த நிலைமைகளும், இயல்பாகவே உற்பத்திச் சாதனங்களின் தன்மைக்கு ஏற்ப மாறுபடும்.

புதிய போர்க்களக் கருவியான துப்பாக்கி கண்டுபிடிக்கப்பட்டதைத் தொடர்ந்து, படையின் ஒட்டுமொத்த அக ஒழுங்கமைப்பும் தவிர்க்கவியலாமல் மாற்றப்பட்டது. தனியாட்கள் ஒரு படையாக அமைந்து, ஒரு படையணியாகச் செயல்படுவதற்குரிய உறவுகள் மாற்றம் பெற்றன. வெவ்வேறு படையணிகள் ஒன்று மற்றொன்றோடு கொண்டிருந்த உறவும் அதுபோல மாற்றம் கண்டது.

இவ்வாறாக, உற்பத்திக்கான பொருளாயதச் சாதனங்களும் உற்பத்திச் சக்திகளும் மாற்றமும் வளர்ச்சியும் அடைவதைத் தொடர்ந்து, தனியாட்கள் உற்பத்தி செய்வதற்குரிய சமூக உறவுகள், அதாவது உற்பத்தியின் சமூக உறவுகள் மாற்றத்துக்கு உள்ளாகின்றன என்பதை காண்கிறோம். உற்பத்தி உறவுகளே அவற்றின் ஒட்டுமொத்தத்தில் சமூக உறவுகளாய் அமைகின்றன. அவையே சமுதாயமாக, இன்னும் குறிப்பாக, வரலாற்று வளர்ச்சியில் குறிப்பிட்ட ஒரு கட்டத்திலுள்ள சமுதாயமாக தனக்கே உரித்தான தனித்த பண்பியல்புகள் கொண்ட ஒரு சமுதாயமாக அமைகின்றன.

  • கார்ல் மார்க்ஸ், கூலியுழைப்பும் மூலதனமும்

மாவோ எழுதிய நமது பயில் முறை சீர்திருத்தம் கட்டுரையில் இருந்து …

தமிழில்: இரா.சிந்தன்

நடப்பு நிலைமைகளை பயில்வதைப் புறந்தள்ளுதல், வரலாறு பயில்வதைப் புறந் தள்ளுதல், மார்க்சிய – லெனினியத்தைப் பயன்படுத்துதலை புறந்தள்ளுதல் ஆகியவை அனைத்தும் மோசமான வேலைப் பாணியை விளைவிக்கின்றன. அதன் பரவல், நம்மில் பல தோழர்களுக்கு தீங்கிழைத்துள்ளது.

உண்மையில் நமது அணிகளில் உள்ள பல தோழர்கள் இந்த வேலைப்பாணியால் தவறிழைக்கிறார்கள் நாட்டுக்கு உள்ளும் வெளியிலும், நாடு, மாகாணம், கவுண்டி அல்லது மாவட்டங்களிலும் குறிப்பான நிலைமைகளை முறையாகவும், முழுமையாகவும் ஆய்ந்து பயின்று செயல்பட விரும்புவதில்லை, மாறாக தங்கள் குறைபாடான அறிவைக் கொண்டும், ”எனக்கு அப்படித்தான் தோன்றுகிறது எனவே அப்படித்தான் இருக்க வேண்டும்” என்று கருதியும் உத்தரவுகளை மேற்கொள்கின்றனர். நம்மிடையே பெரிய அளவில் பல தோழர்களிடம் இன்னமும் இந்த அகநிலைவாதப் பாணி நிலவுகிறது அல்லவா?

சிலர் தம் சொந்த வரலாற்றைப் பற்றி ஒன்றுமே தெரியாமல் இருப்பதற்கும், குறைந்த அளவே தெரிந்திருப்பதற்கும் வெட்கப்படுவதற்கு பதிலாக, இறுமாப்புடன் இருக்கிறார்கள்…

***

… நாம் மார்க்சியத்தைப் பயின்று கொண்டிருக்கிற போதிலும் நம்மில் பலர் அதைப் பயிலும் வழியானது மார்க்சியத்திற்கு நேர் எதிராக இருக்கிறது. அதாவது, மார்க்சும், எங்கல்சும், லெனினும், ஸ்டாலினும் அக்கறையுடன் நமக்கு வலியுறுத்திய ”நடைமுறையையும் தத்துவத்தையும் இணைத்தல்” என்ற அடிப்படைக் கொள்கை நெறியையே மீறுகின்றனர். அப்படி மீறுவது மட்டுமல்லாமல், தமக்கேற்ற வகையில் எதிர்நிலையான ஒரு சொந்த நெறியை வளர்த்தெடுத்து, தத்துவத்தையும், நடைமுறையையும் பிரிக்கின்றனர்…

***

… இந்தக் கருத்தினை மேலும் விளக்குவதற்கான, நேரெதிரான இரண்டு உளப்பாங்குகளை வேறுபடுத்திக் காட்டுகிறேன்.

முதலில், அகநிலை உளப்பாங்கு.

இந்த உளப்பாங்கோடிருக்கும் ஒரு நபர் சூழல் குறித்த ஆழமான, முறையான பயிலுதல் எதுவும் செய்யாமல் தன் தனிப்பட்ட அகவய உற்சாகத்தின் அடிப்படையில் பணிபுரிகிறார், இன்றுள்ள சீன நிலைமைகளைப் பற்றி மங்கலான புரிதலே கொண்டிருக்கிறார். தனது மனநிலையின் வழியே சீன வரலாற்றை வெட்டிக் குறுக்குகிறார், நேற்றும், நேற்று முன் தினமும் சீனா கடந்துவந்திருக்கும் நிலைமைகளைப் பற்றி தெளிவில்லாத நிலையில் உள்ள அவருக்கு பண்டைய கிரேக்கம் பற்றி மட்டுமே தெரிகிறது. இந்த மனநிலையில் இருக்கும் ஒருவர் மார்க்சிய-லெனினியக் கோட்பாட்டை அருவமாக, குறிக்கோள் ஏதுமின்றிப் பயில்கிறார்.

அவர் சீனப் புரட்சியின் தத்துவார்த்தப் பிரச்சனைகளுக்கும், உத்தி ரீதியிலான பிரச்சனைகளுக்கும் தீர்வு காண்பதற்கான வழிமுறையையும், கண்ணோட்டத்தையும், நிலைப்பாடுகளையும் அறிந்துகொள்வதற்காக அல்லாமல், தத்துவத்தை வெறும் தத்துவமாக வாசிக்கவே மார்க்ஸ், எங்கல்ஸ் லெனின் மற்றும் ஸ்டாலினை அணுகுகிறார். இலக்கை நோக்கி அம்பெய்தாமல், அங்கொன்றும் இங்கொன்றுமாக எய்துகிறார். மார்க்ஸ், எங்கல்ஸ், லெனின், ஸ்டாலின் ஆகியோர் நாம் புறவய எதார்த்தங்களில் இருந்து நம் செயல்பாடுகளைத் தொடங்கவேண்டும் என்கின்றனர். அதிலிருந்து நாம் விதிகளை உய்த்துணர்ந்தால் அவை நம் செயல்பாடுகளுக்கு வழிகாட்டியாக அமையும் என்று கற்பித்துள்ளனர்.

அதற்கு நாம், மார்க்ஸ் கூறியிருப்பதைப் போல, விரிவான தரவுகளைப் பெற்று அவற்றை விளக்கமாகவும், அறிவியல் பகுப்பாய்வுக்கு உட்படுத்தியும் செயல்பட வேண்டும். நம்மில் பலர் இப்படி செயல்படாமல், எதிர்திசையில் செயல்படுகின்றனர். அவர்களில் ஒரு குறிப்பிட்ட பகுதியினர் ஆய்வுகளை மேற்கொள்கிறார்கள் ஆனால் அவர்களிடத்தில் இன்றைக் குறித்தோ, நேற்றைய சீனா குறித்தோ கற்க விருப்பமிருப்பதில்லை, எதார்த்தத்திலிருந்து விலகிய வெற்றுக் “கோட்பாடுகளை” பயில்வதற்கே பழக்கப்பட்டுள்ளனர். மேலும் பிறர் நடைமுறைப் பணிகளை மேற்கொள்கின்றனர்.

ஆனால், அவர்கள் கூட புறவய நிலைமைகளைப் பயில்வதற்கு தங்களது கவனத்தினைச் செலுத்தாமல், பெரிதும் தங்கள் சொந்த ஆர்வத்தினைச் சாந்து தங்கள் தனிநபர் உணர்வுகளை கொள்கைகளிடத்தில் முன்வைக்கின்றனர். இவ்விரு வகையிலான நபர்கள் அகநிலையைச் சார்ந்துள்ளதோடு புறவய எதார்த்தங்களையும் புறக்கணிக்கின்றனர். அவர்கள் உரைவீச்சுக்களில் பெரியளவில் வாய்ச்சவடால் அடிப்பார்கள், கட்டுரைகளில்  A, B, C, D, 1, 2, 3, 4 என நீண்ட வரிசையில் மனம் போன போக்கில் எழுதுவார்கள். அவர்கள் நடந்தவைகளிலிருந்து பேருண்மையை தேடும் நோக்கமில்லாமல் இருக்கின்றனர்; மாறாகப் பகட்டாரவாரத்தின் வாயிலாக பிறர் கவனம் ஈர்க்கும் விருப்பத்தை மட்டுமே கொண்டிருக்கின்றனர்.

அவர்கள் உள்ளீடு ஏதுமின்றி வெளிப்புறத்தே ஒளிர்கின்றனர், உடையும் தன்மையோடு உறுதியற்றுள்ளனர். அவர்களே எப்போதும் சரியானவர்கள், சொர்கத்தின் கீழே அவர்கள் மட்டுமே முதன்மை அதிகாரம் கொண்டவர்கள். இந்த “ஏகாதிபத்திய தூதுவர்கள்” எல்லாவிடத்தும் ஓடிக் கொண்டுள்ளனர். நம் அணிகளில் உள்ள சில தோழர்களிடம் இந்த வேலைப்பாணி காணப்படுகிறது. ஒருவரை இந்தப் பாணி ஆட்கொள்ளும்போது அவர் பாதிக்கப்படுகிறார், மற்றவர்களுக்கு கற்றுத் தரும்போது அவர்களும் கெடுகின்றனர், புரட்சியை வழிநடத்தை இந்த வழிமுறையைப் பயன்படுத்துவதானது புரட்சியையே பாதிக்கிறது.

தொகுத்துச் சொன்னால், இந்த அகநிலைப்பட்ட வழிமுறையானது மார்க்சிய – லெனினியத்திற்கும் அறிவியலுக்கும் முரண்பட்டதாகவும் (உழைக்கும் வர்க்கம், மக்கள் மற்றும் தேசத்திற்கே) ஒரு வல்லமைமிக்க எதிரியாகவும் உள்ளது; இது ஒரு கட்சியின் உயிரோட்டத்தில் ஏற்பட்ட பிழையின் விளைவாகும். ஒரு வல்லமை மிக்க எதிரி நம் முன் நிற்கிறான், நாம் அவனை வீழ்த்தியாகவேண்டும். அகநிலைவாதம் வீழ்த்தப்பட்டால் மட்டுமே மார்க்சிய-லெனினியம் என்ற பேருண்மை மேலோங்கும்; கட்சியின் உயிரோட்டம் வலுப்படுத்தப்படும், புரட்சி வெற்றிகரமாகும், அறிவியல் மனப்பான்மை இல்லாமல் போவதானது அதாவது தத்துவத்தையும் நடைமுறையையும் இணைக்கும் மார்க்சிய-லெனினிய அணுகுமுறை இல்லாமல் போவதானது, கட்சியின் உயிரோட்டம் இல்லாமல் போவதை அல்லது பற்றாக்குறையைக் காட்டுகிறது.

இப்படிப்பட்ட நபர்களைச் சித்தரிக்கும் ஈரடிப் பாடல் ஒன்றுள்ளது, அது இவ்வாறு பொருள் தரும்,

சுவற்றில் வளரும் நாணலின்  தலை கனத்திருக்கும் தண்டு மெலிந்திருக்கும், வேர்கள் பிடிப்பற்றவை

குன்றிலே விளைந்த மூங்கிலின் முனை கூர்மையாய் இருக்கும், தோல் கணத்திருக்கும், உள்ளீடற்று இருக்கும்

அறிவியல் மனப்பான்மை இன்றி, மார்க்ஸ், எங்கல்ஸ், லெனின், ஸ்டாலினின் படைப்புகளில் இருந்து சொற்களையும் வாக்கியங்களையும் மட்டுமே மனனம் செய்து ஓதியபடி, மெய்யான கற்றறிதல் இல்லாமல் புகழை அனுபவிப்போருக்கு இதுவல்லவா பொருத்தமானதொரு விளக்கப்பா? ஒருவர் தன் பிணியிலிருந்து நலம்பெற விரும்பினால், அவரை இந்த ஈரடிப் பாடலை மனப்பாடம் செய்துகொள்ளவோ அல்லது இன்னும் அதிக வீரத்தோடு தன் அறையின் சுவர்களில் இந்த வரிகளை எழுதிவைத்துக் கொள்ளுமாறு அறிவுருத்துவேன். மார்க்சியம்-லெனினியம் ஓர் அறிவியலாகும். மேலும், அறிவியலின் பொருள், நேர்மையான உறுதியான அறிவு ஆகும்; அங்கே தந்திரச் செயல்களுக்கு இடமில்லை. ஆகையால் நாம், நேர்மையாக இருப்போம்.

இரண்டாவதாக, மார்க்சிய லெனினிய அணுகுமுறை உள்ளது.

இந்த அணுகுமுறை கொண்டு, ஒரு நபர் தத்துவத்தையும் மார்க்சிய லெனினிய வழிமுறையையும் படிப்படியாக, ஆழமான ஆய்வுகள் செய்து, சூழலைக் குறித்து நன்கு பயின்று அமலாக்குகிறார். தன் சொந்த ஆர்வத்தால் மட்டும் அவர் செயல்படுவதில்லை, ஸ்டாலின் சொல்வதைப் போல நடைமுறைத் தன்மையை புரட்சிகர வீச்சோடு இணைக்கிறார். இந்த உளப்பாங்குடன் அவர் வரலாற்றை வெட்டிக் குறுக்கமாட்டார்…

***

… இதுபோன்றதொரு உளப் பாங்கை மேற்கொள்வது என்பது மெய்நிகழ்வுகளிலிருந்து (facts) பேருண்மையை தேடுவது ஆகும். “மெய் நிகழ்வுகள்” என்பன புறவயமாக நிலவும் பொருட்களாகும். பேருண்மையின் பொருள் என்பது அவற்றின் உள் உறவுகள் ஆகும். அதாவது, அவற்றை ஆட்சி செய்யும் விதிகள் “தேடுவது” என்றால் பயில்வதாகும். நாட்டுக்கு உள்ளேயும் வெளியேயும், மாகாணத்திலும், மாவட்டத்திலும் அல்லது கவுண்டியிலும் நிலவும் உண்மையான நிலைமைகளிலிருந்து நம் செயல்பாட்டைத் தொடங்க வேண்டும், நமது செயலுக்காக கற்பனையாக இல்லாமல், உள்ளார்ந்திருக்கும்  வழிகாட்டு நெறிகளையும், விதிகளையும் கண்டறிய வேண்டும், அதாவது நம்மைச் சுற்றி நடக்கும் நிகழ்வுகளில் ஒன்றுக் கொண்டு உள்ள தொடர்புகளைக் கண்டறிய வேண்டும்.

மேலும் இதைச் செய்வதற்காக நாம் அகவய கற்பனையையோ, அப்போதைய ஆர்வத்தையோ அல்லது சாரமற்ற புத்தகங்களையோ சார்ந்திருக்கக் கூடாது, புறவயமாக நிலவுகின்ற சூழல்களைத்தான் சார்ந்திருக்க வேண்டும். உரிய வகையில் தகவல்களைச் சேகரித்து, மார்க்சிய-லெனினிய பொதுக்கொள்கை நெறிகளினை சரியாகப் பின்பற்றி அதிலிருந்து முடிவுகளை வகுக்க வேண்டும். இத்தகைய முடிவுகள் வெறும் அ, ஆ, இ, ஈ வரிசையாலான நிகழ்ச்சிப்போக்குகள் நிறைந்த பட்டியல்களோ, பயனற்ற கூற்றுகள் நிரம்பிய எழுத்துக்களோ அல்ல, அவை அறிவியல் பூர்வமான முடிவுகள் ஆகும். இத்தகைய உளப்பாங்கு என்பது மெய் நிகழ்வுகளிலிருந்து பேருண்மையை தேடுவது, வெற்று பசப் புரையிலிருந்து அணுகூலமானதைப் பெறுவது அல்ல.

இதுதான் மார்க்சிய-லெனிய வழியில் தத்துவத்தையும் நடைமுறையையும் இணைப்பதாகும், உயிரோட்டமான கட்சியின் வெளிப்பாடு இதுவே. எந்தவொரு கட்சி உறுப்பினரும் இந்த அணுகுமுறையை மிக குறைந்த அளவிலேனும் கைக் கொண்டிருக்கவேண்டும்.  இந்த அணுகுமுறையைக் கைக்கொள்ளும் ஒருவருக்கு “தலை கனத்து, தண்டு மெலிந்து, வேர்ப்பிடிப்பில்லாமல்” இருக்காது. “கூரான நாக்கும், தடித்த தோலும், உள்ளீடற்றும்” கொண்டவராக இருக்க மாட்டார்…

ஃபிடல் காஸ்ரோ – மேற்கோள்கள் …

  1. நான் முதலாளித்துவ அரசியல் பொருளாதாரத்தை படித்துத்தான் கம்யூனிஸ்ட் ஆனேன். முதலாளித்துவப் பொருளாதார அமைப்பின் பிரச்சனைகள் குறித்துப் புரிந்துகொண்டபோது, அது அபத்தமாகவும், கண்மூடித்தனமானதாகவும், மனிதநேயமற்றதாகவும் எனக்குத் தெரிந்தது. நான் எனக்குத் தெரிந்தவகையில் உற்பத்தி விநியோகம் ஆகியவற்றுக்கான முறைகளை விளக்கத் துவங்கினேன்.
  2. அமெரிக்க ஐக்கிய நாட்டிலும் சரி, உலகத்தில் வேறு எங்கும் சரி முதலாளித்துவம் பயன்தரவில்லை என்பதை உலகமே அறியும்; ஒரு நெருக்கடியிலிருந்து அடுத்த நெருக்கடி என்று ஒவ்வொரு முறையும் அது மேலும் மேலும் மோசமான நெருக்கடிகளின் ஊடாகத்தான் தடுமாறிச் சென்றுகொண்டு இருக்கிறது.
  3. அவர்கள் சோசலிசத்தின் தோல்வி பற்றி பேசுகின்றனர். முதலாளித்துவத்தின் வெற்றி எங்கே உள்ளது? ஆப்பிரிக்காவில், ஆசியாவில், லத்தீன் அமெரிக்காவில் முதலாளித்துவத்தின் வெற்றி எங்கே உள்ளது?
  4. முதலாளித்துவம் குமட்டல் ஏற்படுத்துவதாக, நாற்றம் எடுப்பதாக, சீரற்றதாக, அந்நியப்படுத்துவதாக இருக்கின்றது; ஏனென்றால், அது போர்களை, பொய்மையான தோற்றங்களை, போட்டிகளை உருவாக்குவதாக இருக்கின்றது என்பதையே நான் காண்கின்றேன்.
  5. ஒரு நாள் அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகளிலும் முதலாளித்துவம் இல்லாது ஒழியும். ஏனெனில், எந்தவித சமூக வர்க்கமும் நிலையானதல்ல; ஒரு நாள் வர்க்கப் பிரிவினை கொண்ட சமூகம் இல்லாமல் போகும்.
  6. வட அமெரிக்கர்கள் ஒன்றைப் புரிந்துகொள்ளவில்லை. எங்கள் தேசம் கியூபா மட்டுமல்ல; மானுட குலம் முழுமையுமே எங்கள் தேசம்தான்.
  7. மனிதர்கள் வரலாற்றை உருவாக்குவதில்லை; வரலாறுதான் தனது தருணத்திற்கான மனிதர்களை உருவாக்குகின்றது.
  8. நான் ஒரு மார்க்சிஸ்ட்-லெனினிஸ்ட்; எனது வாழ்வின் கடைசி நாள்வரை நான் ஒரு மார்சிஸ்ட்-லெனினிஸ்ட் ஆகத்தான் இருப்பேன்.
  9. புரட்சி என்பது சுரண்டுபவர்களுக்கு எதிரான சுரண்டப்படுபவர்களின் சர்வாதிகாரம்.

 

வி.பி. சிந்தன் மேற்கோள்கள் …

இந்திய மண்ணில் பொருள்முதல்வாதம் என்ற நூலில் இருந்து…

  • புத்த தத்துவம் அல்லது புத்தமதம்  ஆரம்ப காலத்தில் உலகத்தை அது அணுகிய முறை – மக்கள் அத்தத்துவ இயக்கத்திற்கு அளித்த மதிப்பு; அதன் அடிப்படைக் கொள்கைகள் அனைத்தையும் இன்றைக்குப் புத்த மதக் கோட்பாடுகள் என்ரு சொல்லப்படும் கருத்துக்களை வைத்து மதிப்பிடவே முடியாது. பௌத்தம் என்று இன்று கூறப்படுவதற்கும் ஆரம்ப காலத்தில் இருந்ததற்கும் சம்பந்தமே இல்லை என்று கூறினாலும் அது மிகையாகாது.
  • உபநிஷத்துகளின் ஒருதலைப்பட்சமான கொள்கையும் அக்காலச் சமுதாயத்தில் நிலவிய வர்ண அமைப்புகளும் ஜாதிமுறைகளும் சமுதாய முன்னேற்றத்திற்குக் குறுக்கே நிற்கின்றன என்பதை உணர்ந்தவர்களில் புத்தரும் ஒருவர்.
  • பரப்பிரம்மத்தைப் பற்றியும் எல்லாம் வல்ல இறைவனைப் பற்றியும் உபநிஷதங்கள் பாடிப் புகழ்ந்த கருத்துக்கள் ஆதிக்கம் செலுத்திய ஒரு காலகட்டத்தில் அக்கருத்துக்களை எதிர்த்தே புத்தர் தனது உலகக் கண்ணோட்டத்தை விளக்கினார்.
  • லோகாயதவாதிகளும் சார்வாகர்களும் உயிரற்ற பொருள்களின் ஒரு குறிப்பிட்ட சேர்க்கையின்போது உயிர் என்னும் தகுதி உருவாகிறது என்றார்கள். இந்தச் சிறப்பிற்குரிய கருத்து குறித்து புத்தர் ஏதும் சொல்லவில்லை என்பது குறிப்பிடத்தக்கது.
  • பண்டைக்கால பொருள்முதல்வாதிகளில் தலைசிறந்து விளங்கியவர்கள் லோகாயதவாதிகளே. இவர்களை சார்வாகர்கள் என்றும் அழைப்பது உண்டு. உயிருக்கும் பொருளுக்கும் உள்ள உறவைப் பற்றி ஓரளவுக்கேனும் விளக்கம் தந்த பெருமை இவர்களைச் சாரும். உள்ளத்திற்கும் உடலுக்கும் உள்ள உறவைப் பற்றியும் விளக்குவதில் மற்றவர்களை விட முன்வரிசையில் லோகாயதவாதிகள் நின்றதைக் காணலாம். புத்தர் இவ்வளவு  தூரம் முன்னேறவில்லை.
  • பிரபஞ்சத்தைப் படைத்த சர்வ வல்லமை படைத்த ஒரு கடவுளை வேதத்தில் பார்க்க முடியாது. இந்திரன் தான் அவர்களின் முதன்மையான கடவுள். இன்றும் வேதம் இந்து மதத்தின் ஆணிவேர் என்று கூறுகின்ற வைதீகர்கள் உட்பட இந்திரனைக் கடவுள் என்று ஒப்புக்கொள்ள மாட்டார்கள். ஊழ்வினை, மறுபிறவி முதலிய கருத்துக்களும் மோட்சம் எனும் கருத்தும் அங்கே பார்க்கமுடியாது.
  • சொத்துடையவர்கள் சொத்து இல்லாதவர்கள் மீது ஆதிக்கம் செலுத்தவும் தங்களுடைய நலனுக்காக கொள்கையையும் உருவாக்கிக் கொண்டனர். ஆகவே சமுதாய அமைப்பிலும் உற்பத்தி உறவுகளுக்கு எதிரான போராட்டத்தை நடத்தாமல் வெறும் கடவுள் எதிர்ப்பை மட்டுமே கடைப்பிடித்தால் மக்களை கடவுள் பிடிப்பிலிருந்து மீட்க முடியாது.
  • எவ்வாறு மதமும் கடவுளும் இல்லாத ஒரு காலம் மனிதனுக்கு இருந்ததோ, அதைப் போன்றே – ஆனால் நிச்சயமாக உயர்ந்த ஒரு நாகரிக அமைப்பில் – மதம், கடவுள் இல்லாத ஒரு அமைப்பினை நோக்கி மனித சமுதாயம் செல்லும் என்பது உறுதி.
  • ஜாதி உணர்வுகளும் மதவெறியும் பிரதேச உணர்வுகளும் இன்று எவ்வளவு தீமைகள் செய்கின்றன என்பதைப் பார்க்கும்போது இந்தக் கொடுமைகளுக்கு எதிராக மக்களைத் தட்டி எழுப்புவதன் அவசியத்தை உணரலாம்.
  • வெறும் தர்க்கவாதத்தின் குறுகிய எல்லைகளுக்குள் நின்று நாத்திகம் பேசுவது மட்டும் போதாது. சுரண்டும் வர்க்கத்தின் ஆதிக்கத்திற்கெதிராகப் போராட வேண்டும்.  மார்க்சியமே அத்தகைய சிறப்பிற்குரிய பொருள்முதல் வாதமாகும்.