ஐஃபோன்: லாபம் எங்கிருந்து குவிகிறது?

  • அபிநவ் சூர்யா

ஐஃபோன், ஐபேட், மேக்புக் போன்ற பிரபல மின்னணுக் கருவிகளை விற்பனை செய்யும் ஆப்பிள் நிறுவனமானது, இன்று சந்தை மதிப்பீட்டின் அடிப்படையில் உலகிலேயே மிகப்பெரும் நிறுவனமாக திகழ்கிறது. அது மட்டும் அல்லாது, இந்நிறுவனம் தான் தொழில்நுட்ப ஆய்விலும் உலகின் மிக உயரிய நிறுவனமாக கருதப்படுகிறது. இந்நிறுவனம் விற்கும் ஐஃபோனின் ஒவ்வொரு புதிய வெளியீட்டையும் வாங்குவதற்காக அமெரிக்காவில் பலர் நீண்ட வரிசைகளில் காத்திருப்பதை பார்க்கிறோம். இந்த கலாச்சாரம் ஒரு பகுதி இந்தியர்களுக்கும் தொற்றிக்கொண்டுள்ளது.

அமெரிக்காவைச் சேர்ந்த இந்த ஆப்பிள் நிறுவனத்தின், விற்பனைப் பண்டங்கள் அனைத்தும் உற்பத்தி ஆவது சீனா, இந்தியா போன்ற வளரும் நாடுகளில் தான். இது போன்ற பன்னாட்டு மின்னணுக் கருவி நிறுவனங்களின் உற்பத்தி தேவைகளை பூர்த்தி செய்வதற்காகவே இயங்கி வரும் பல நிறுவனங்களோடு ஒப்பந்தம் செய்து கொள்ளும் ஆப்பிள் நிறுவனம், தன் “ஜாம்பவான்” பிம்பத்தை பாதுகாத்துக்கொள்கிற  அதே வேளையில், வளரும் நாடுகளின் தொழிலாளர்களின் நிலை குறித்து கொஞ்சமும் கவலையற்று, கடும் சுரண்டலின் வாயிலாக தன் லாப வெறியை தீர்த்துக் கொள்கிறது.

ஆப்பிள் நிறுவனத்திற்கான உற்பத்தியை மேற்கொள்ளும் தைவானை சேர்ந்த ஃபாக்ஸ்கான் நிறுவனத்துக்கு சொந்தமான ஆலை காஞ்சிபுரத்தில் உள்ளது. அண்மையில் 3,000க்கும் மேற்பட்ட பெண் தொழிலாளர்கள் மிக மோசமான பணிச் சூழல் மற்றும் தங்குமிடம் காரணமாக ஸ்ரீபெரும்புதூரில் போராட்டம் நடத்தி சென்னை-பெங்களூரு நெடுஞ்சாலையை ஸ்தம்பிக்க வைத்தார்கள். இதற்கு ஓராண்டு முன்பு தான் ஆப்பிள் நிறுவனத்துடன் ஒப்பந்தம் வைத்துள்ள ‘விஸ்ட்ரான்’ என்ற நிறுவனம், பெங்களூரு அருகே உள்ள தன் ஆலையின் தொழிலாளர்களுக்கு பல மாதங்களாக ஊதியம் வழங்காமல் இழுத்தடிக்க,  தொழிலாளர்கள் கொதித்தெழுந்து, பின் அது பெரும் கலவரமாக வெடித்தது. இது போன்ற நிலைமை, ஆப்பிள் நிறுவனத்தால் மட்டும் ஏற்படுவதில்லை என்பதும் உண்மை. நோக்கியா நிறுவனத்தோடு ஒப்பந்தம் வைத்திருந்த ஃபாக்ஸ்கான், 2014-15இல் தன் ஸ்ரீபெரும்புதூர் ஆலைகளை திடீரென மூடி, பத்தாயிரத்திற்கும் மேலான தொழிலாளர்களை நடுத் தெருவில் நிறுத்தியது.

இப்படிப்பட்ட பன்னாட்டு நிறுவனங்களின் சுரண்டலையும், அதன் பின்னணியில் உள்ள முதலாளித்துவ-ஏகாதிபத்திய செயல்பாடுகளையும் நாம் புரிந்து கொள்வது அவசியம்.

ஆப்பிளின் சுரண்டல் வேட்டை

ஆப்பிள் நிறுவனத்தின் சுரண்டல் வேட்டை இந்தியாவில் மட்டுமல்லாது, பல்வேறு வளரும் நாடுகளிலும் நிகழ்கிறது. சீனாவில் ஷென்சென் மற்றும் ஷெங்ஷூ ஆகிய நகரங்களில் அமைந்துள்ள ஃபாக்ஸ்கான்  ஆலைகளில் சுமார் 12லட்சத்திற்கும் மேலான தொழிலாளர்கள் பணியாற்றுகிறார்கள். இவர்களை ஃபாக்ஸ்கான் நிறுவனம், மிகக் கடுமையான சூழலில் மிக அதிக நேரம் வேலை வாங்கியதால், 2011ல் பதினான்கு தொழிலாளர்கள் தற்கொலைக்கு தள்ளப்பட்டார்கள். இந்த சம்பவம் சீன நாட்டையே  உலுக்கியது. அதன் பின் ஃபாக்ஸ்கான் நிறுவனத்தின் மேல் கடும் நடவடிக்கைகள் எடுக்கப்பட்டன. தொழிலாளர்கள் ஊதியம் உயர்த்தப்பட்டது. அதன் பின், ஃபாக்ஸ்கானும், இதர ஆப்பிள் ஒப்பந்த நிறுவனங்களும் கொஞ்சம் கொஞ்சமாக தங்கள் உற்பத்தியை இந்தியா, மலேசியா, தாய்லாந்து, பிலிப்பீன்ஸ் போன்ற நாடுகளுக்கு நகர்த்த தொடங்கின. இந்த வளரும் நாடுகளில் நிலவும் குறைவான கூலி, தொழிற்சங்கங்களுக்கு எதிரான சட்டங்களையும் பயன்படுத்தி, மிக மோசமான சூழலில் தொழிலாளர்களை பணியில் அமர்த்தி கொள்ளை லாபம் ஈட்டுகிறார்கள். தொழிலாளர்கள் ஓரளவு நல்ல வருமானம் பெற வேண்டுமானால் ‘ஓவர் டைம்’ (Overtime) மிக அதிகமாக புரிய வேண்டும். அவர்கள் உழைப்பு சக்தியை மறு உற்பத்தி செய்து கொள்ள கூட முடியாத அளவில் தான் கூலி விகிதம் உள்ளது.

ஆப்பிள் நிறுவன தயாரிப்புகளுக்காக ஆப்பிரிக்காவில் இருந்து கனிம வளங்கள் பெறப்படுகின்றன. அந்த சுரங்கங்களில் அடிமை நிலையில் பணி புரியும் ஊழியர்கள் ஒட்டச் சுரண்டப்படுகிறார்கள். ஆபத்தான சூழலில் குழந்தைத் தொழிலாளர்களும் கூட மிக சொற்ப ஊதியத்திற்கு பணியாற்றுகிறார்கள்.

இப்படிப்பட்ட நவதாராளமய சுரண்டலை நியாயப்படுத்தி பல முதலாளித்துவ அறிஞர்களும் பேசுகிறார்கள். அதிலும், பெண்களை பணி அமர்த்துவதன் மூலம் “பெண் விடுதலை”க்கு வழிவகுப்பது போல வாதிடுகின்றனர். ஆனால் அண்மையில் ஸ்ரீபெரும்புதூரில் நாம் அதையா பார்த்தோம்? அடித்தட்டு மக்களின் மோசமான  வாழ்க்கை நிலையை தனக்கு சாதகமாக பயன்படுத்தி, மோசமான வாழ்க்கைச் சூழலில், கடும் வேலைச் சுமையையும் புகுத்தி, பணி இடம், விதிகள், பெண்கள் – மகப்பேறு நல சட்டங்கள் எதையுமே பின்பற்றாமல், அற்பக் கூலிக்கு (மாதம் ரூ.12,000ற்கும் குறைவு) சுரண்டுவதன் மூலம், தன் லாபத்தை கூட்டிக் கொள்ளத்தான் பன்னாட்டு மூலதனம் முயற்சிக்கிறது.

ஆனால் இவர்கள் அனைவருமே ஆப்பிளோடு ஒப்பந்தம் செய்துகொண்ட நிறுவனம் மூலம் தான் பணி அமர்த்தப் படுகிறார்கள் என்பதால் ஆப்பிள் நிறுவனம் ஏதோ தன் கையில் எந்த கறையும் படியவில்லை என பாவிக்கின்றது. ஆனால் அதன் கொள்ளை லாபமும், சந்தையில் வகிக்கும் எங்கிருந்து வருகிறது?

தொழிலாளர்கள் கூலியை விட லாபம் எத்தனை மடங்கு அதிகம் என்பதை “சுரண்டல் விகிதம்” (Rate of Exploitation) என மார்க்ஸ் வரையறுத்தார். ஆப்பிள் நிறுவனத்துடைய சுரண்டல் விகிதம் சுமார் 2500% ஆகும். அதாவது, ஆப்பிள் நிறுவனத்தில் நேரடியாகவும், மறைமுகமாகவும் உழைக்கும் அனைவரும் தங்கள் சொந்த வாழ்க்கைத் தேவைகளை பூர்த்தி செய்து கொள்வதற்காக உழைக்கும் நேரம் போக, 25 மடங்கு அதிக  நேரம் உபரி ஈட்டித் தருவதற்காக உழைக்கின்றனர். இதை “கொள்ளைச் சுரண்டல்” என்றும் கூட சில மார்க்சிய அறிஞர்கள் வரையறுக்கின்றனர்.

குறைந்த கூலியில் சுரண்டல்

நவதாராளமய காலத்திற்கு முன்பு மேற்கத்திய நாடுகளில் செயல்படும் பன்னாட்டு நிறுவனங்களின் புகழ் என்பது, தங்கள் தாய் நாட்டில் எத்தனை தொழிலாளர்களை பணிக்கு அமர்த்துகிறார்கள் என்பதன் மூலம் கணிக்கப்பட்டது. ஆனால் இன்றோ, மூன்றாம் உலக நாடுகளில், தங்கள் உற்பத்தியை திறம்பட மாற்றியமைப்பதே விதந்தோதப்படுகிறது.

சோவியத் ஒன்றியத்தின் வீழ்ச்சியும், சோசலிச சக்திகளின் நலிவும் காரணமாக, உலக தொழிலாளர் இயக்க வலிமை குன்றியது இதற்கான காரணங்களில் ஒன்றாகும். கணினி நுட்ப வளர்ச்சியும், தொலைத்தொடர்பு வளர்ச்சியும் காரணமாக உற்பத்தியை உலகின் பல இடங்களிலும் நடத்தலாம் என்ற நிலைமை உருவானது. பல ஆண்டுகளாக, பொருளாதார மந்த நிலையில் சிக்கி தவித்த ஏகாதிபத்திய முதலாளித்துவம், இந்த புதிய சூழ்நிலைகளை பயன்படுத்தி, கூலி விகிதம் குறைவாக உள்ள நாடுகளில் உற்பத்தியை மாற்றியமைத்ததன் மூலம் லாப விகிதத்தை உயர்த்திக்கொண்டது.

சர்வதேச நிதி மூலதனத்தை தங்கள் நாட்டில் ஈர்ப்பதற்கான போட்டியில் வளரும் நாடுகள் ஈடுபட்டன. அதற்காக, இந்நாடுகளில் தொழிலாளர் நல சட்டங்கள் நலிவடையச் செய்யப்பட்டன, சுற்றுச் சூழல் பாதுகாப்பு காற்றில் விடப்பட்டது. 21ஆம் நூற்றாண்டின் துவக்கத்தில் இருந்து வெறும் பத்து ஆண்டுகளில் (பண வீக்கம் கணக்கில் கொண்ட பின்) தொழிலாளர் ஊதியம் மும்மடங்காக உயர்ந்த சீனாவிலும் கூட, நாட்டின் மொத்த செல்வ உருவாக்கத்தில், தொழிலாளர் ஊதியத்தின் பங்கு குறையவே செய்தது. இதர வளரும் நாடுகளின் நிலை குறித்து கேட்கவே வேண்டாம்.

இந்த பன்னாட்டு நிறுவனங்கள் வளரும் நாடுகளில் அந்நிய நேரடி முதலீட்டின் வழியாக நுழைந்தன. 2013இல் முதல் முறையாக வளர்ந்த நாடுகளை விட வளரும் நாடுகளுக்குச் செல்லும் அந்நிய நேரடி முதலீடு அதிக அளவை எட்டியது. ஆனால் அண்மைக் காலங்களில் இந்த நிலையும் மாறி வருகிறது. பன்னாட்டு நிறுவனங்கள் வளரும் நாடுகளில் உள்ள ஒப்பந்த நிறுவனங்களை உற்பத்தி மேற்கொள்ள செய்து, ஏற்றுமதி மூலம் பண்டங்களை வாங்கிக் கொள்கின்றன. இதனால் தொழிலாளர் சுரண்டலின் பழி முழுவதும் மூன்றாம் உலக நாடுகளையும், அந்நாட்டு நிறுவனங்களையும் மட்டுமே சேர்வதாக வியூகம் செயல்படுகிறது.

எல்லா காலங்களிலும் (மார்க்ஸ் மூலதனம் எழுதிய காலம் முதலே) சர்வதேச முதலாளித்துவ சுரண்டலுக்கு முன் மாதிரியாக திகழ்ந்து வரும் ஜவுளி உற்பத்தி நிறுவனம் தான் இப்படிப்பட்ட ஒப்பந்த நிறுவன அடிப்படையிலான உற்பத்தி மாற்றத்தை துவங்கி வைத்தது. பின்னர் வாகன உற்பத்தி நிறுவனங்களும் படை எடுத்தன. இன்று மின்னணு கருவிகள் உற்பத்தி நிறுவனங்கள் இதில் முன்னிலை வகிக்கின்றன.

வர்த்தகம் – தொழில்நுட்பம் – சுரண்டல்

காலனிய ஆதிக்க காலம் முதல், ஏகாதிபத்திய நாடுகள் வளரும் நாடுகளை சுரண்டுவதற்காக முக்கிய உத்தி ஒன்றினை கையாண்டு வருகின்றன. வளரும் நாடுகளில் நிலவும் இயற்கை வளங்களை கொண்டு உற்பத்தியாகும் பண்டங்களை (பருத்தி, தேயிலை, கனிம வளம்) பெற்றிடும் ஏகாதிபத்திய நாடுகள், அவைகளை பயன்படுத்தி ஆலை உற்பத்தி மூலம் உருவாக்கிய பண்டங்களை, குறைந்த விலைக்கு கொண்டு வந்து வளரும் நாடுகளின் சந்தையில் குவித்திடுவர். இதனால் வளரும் நாட்டு தொழில் துறை அழிந்து போகும். இதன் விளைவாக வளரும் நாட்டில் உற்பத்தி திறன் உயராமல் இருக்கும். எனவே வளரும் நாடுகளில் கூலி விகிதம் குறைவாகவே இருக்கும். இதன் மூலம் வளரும் நாட்டு மக்கள் உழைப்பை எளிதாக சுரண்டி, இயற்கை வளங்களை மலிவு விலையில் அபகரித்துக் கொள்ள முடியும்.

ஆனால் இன்றோ உற்பத்தி அனைத்தும் வளரும் நாடுகளுக்கு மாறுவதை பார்க்கிறோமே! இது எப்படி? இங்கு தான் நாம் ஏகாதிபத்தியத்தின் சுரண்டல் முறையில் ஏற்பட்டிருக்கும் மாற்றங்களை கவனிக்க வேண்டும். இப்போதும், வளரும் நாடுகளை நோக்கி உற்பத்தி வருவதற்கு காரணம், கூலி விகிதம் குறைவாக இருப்பதுதான். ஏகாதிபத்திய சூழலில், வளரும் நாடுகளில் உள்ள நிறுவனங்களுடைய பிழைப்பு, உலக மதிப்புச் சங்கிலியில் (Global Value Chain) தங்களை பிணைத்துக் கொள்வதைப் பொறுத்ததாகவே உள்ளது. எனவே ஏகாதிபத்தியத்திற்கு சேவை செய்வதில் போட்டி உருவாகிறது. இந்த கடும் போட்டியின் காரணமாக தொழிலாளர்களுடைய ஊதியத்தை குறைந்த நிலையில் வைக்க ஒவ்வொரு நாட்டு முதலாளிகளும் முயல்கின்றனர்.

இவ்வாறு நடக்கும் உற்பத்தியிலும் கூட, கடும் உழைப்பைச் சார்ந்த (Labour intensive) பகுதிகள் மட்டும் தான் வளரும் நாடுகளை நோக்கி வருகின்றன. முன்னேறிய கருவிகள், தொழில்நுட்பங்கள் சார்ந்த உற்பத்தி வருவது இல்லை. எனவே வளரும் நாடுகளில் உற்பத்தி திறன் உயர்வதில்லை. எந்திரங்கள் மற்றும் தொழில் நுட்ப வளர்ச்சியின் வழியாக வளரும் நாடுகளின் உற்பத்தி திறன் தொடர்ந்து மேம்படுவதில்லை.

ஆப்பிள் போன்ற பல பன்னாட்டு நிறுவனங்களின் பெயரில் ஒரு உற்பத்தி ஆலை கூட கிடையாது! பிறகு இந்த நிறுவனங்கள் எதை உற்பத்தி செய்கின்றன? எப்படி சந்தையின் உச்சத்தில் உள்ளன? இவை உற்பத்தி செய்வது அனைத்துமே மின்னணு கருவிகளின் வடிவமைப்பு (Design), பிராண்ட் (Brand), மற்றும் அறிவுசார் காப்புரிமம். இவைகளை மட்டுமே வைத்துள்ள ஆப்பிள் நிறுவனம், வளரும் நாடுகளில் சொற்ப விலைக்கு உற்பத்தியை நிகழ்த்தி, லாபம் ஈட்டுகிறது. பிராண்ட் மற்றும் அறிவுசார் காப்புரிமங்களை வைத்திருப்பதன் வாயிலாக, சந்தையில் போட்டியில்லாத சூழலை உருவாக்கி, ஏகபோக நிலைமையில், கூடுதலான லாபம் குவிக்கிறது.

ஆனால் இந்த அறிவுசார் காப்புரிமம் அடிப்படையிலான தொழில்நுட்பங்கள் முழுமையாக ஆப்பிள் உருவாக்கியதா? அதுவும் இல்லை. அவர்கள் பயன்படுத்தும் நுட்பங்களான இணையதளம் (Internet), ஜிபிஎஸ், தொடும் திரை (Touch Screen), பேச்சு கணிப்பான் (Siri) போன்ற தொழில்நுட்பங்கள் எல்லாம் அரசு ஆய்வகங்களிலும், மக்கள் பணத்தில் இயங்கும் பல்கலைக்கழகங்களிலும் உருவாக்கப்பட்டவை. இவைகளை அடிப்படையாகக் கொண்டு உருவாக்கப்பட்ட கருவிகளுக்கு, அறிவுசார் காப்புரிமத்தை பன்னாட்டு நிறுவனங்கள் கோரிட, ஏகாதிபத்திய அரசுகள் அனுமதித்து உள்ளன.

உற்பத்தி ஆலைகளை வைத்திருந்த மேலை நாட்டு நிறுவனங்கள், முன்பு, வளரும் நாடுகளின் வளத்தையும் மக்கள் உழைப்பையும் சுரண்டியது போல, இன்று அறிவுசார் காப்புரிமம் வைத்துள்ள பன்னாட்டு நிறுவனங்கள் வளரும் நாடுகளில் தொழிலாளர்களுடைய உழைப்பை மலிவான கூலிக்கு சுரண்டுகின்றனர்.

வர்த்தகம் – தொழில்நுட்பம் – சுரண்டல்

இந்த நவீன ஏகாதிபத்திய சுரண்டலுக்கு, சர்வதேச வர்த்தகமும், தொழில்நுட்பமும் முக்கிய பங்காற்றுகின்றன. குறைவான ‘மதிப்புக்கூட்டல்’ (Value Added) செய்யும், கடும் உழைப்பு தேவைப்படும் உற்பத்திகள், பணிகள் மட்டுமே வளரும் நாடுகளுக்கு வருகின்றன என்பதை முன்பே பார்த்தோம். அதுமட்டுமல்லாமல், கூலியின் அளவுக்கும், வளங்களின் இருப்புக்கும் ஏற்றவாறு பல நாடுகளிலும் உற்பத்தி சிதறியிருப்பதால், பண்டத்தின் சிறு பாகத்தை மட்டுமே குறிப்பிட்ட வளரும் நாட்டில் மேற்கொள்கின்றனர். (உதாரணமாக: ஐபோனுக்கான இடுபொருட்கள் உற்பத்தியும், உதிரி பாக உற்பத்தியும் 30 நாடுகளில் நடக்கின்றன). சர்வதேச வர்க்கத்தகத்தில் 60 சதவீதம் இடைநிலைப் பாகங்களுடைய பரிவர்த்தனையாக இருக்கிறது. சர்வதேச வர்த்தகத்தில் 80 சதவீதம் பன்னாட்டு நிறுவனங்களின் கைவசம் இருக்கிறது. உற்பத்தி இவ்வாறு சிதறிக் கிடைக்கின்ற காரணத்தால், எந்தவொரு நாடும், உதிரி பாக உற்பத்தியில் எவ்வளவு முன்னேறினாலும், மொத்த பண்டத்தின் உற்பத்தியை அறிந்துகொள்ள முடியாது. உற்பத்தியை கற்றுக்கொண்டு, அதே போன்ற பண்டத்தை தங்கள் சொந்த நாட்டில் மேற்கொள்ள முடியாது. இவ்விதத்தில் பன்னாட்டு நிறுவனங்களின் ஆதிக்கம் பாதுகாக்கப்படுகிறது.

காலனி ஆதிக்கம் நிலவிய காலத்தில், ஏகாதிபத்திய நாடுகள் உற்பத்தி ஆலைகளை கட்டுப்படுத்தி வந்தன. இன்று ஏகாதிபத்திய நாடுகள் தொழில்நுட்பத்தையும் உற்பத்தி திறனையும் கட்டுப்படுத்துகிறார்கள். மேலைநாடுகளே பெரும்பான்மையான தொழில்நுட்பத்தை தங்கள் வசமாக வைத்துள்ளார்கள். அதன் மூலம் உற்பத்தித் திறனை மிக அதிகமாக பராமரிக்கிறார்கள். எனவே வளரும் நாடுகளில் உள்ள நிறுவனங்கள், தங்களின் போட்டியிடும் திறனை உயர்த்த என்ன செய்ய முடியும்? ஒரே வழி, தொழிலாளர்கள் கூலியை குறைந்த நிலையில் வைத்து, சுரண்டல் மூலம் மிக அதிக உபரி ஈட்டுவது தான். இப்படி வளரும் நாட்டு நிறுவனங்கள் ஈட்டும் உபரியில் ஒரு பெரும் பங்கை ஏகாதிபத்திய பன்னாட்டு நிறுவனங்கள் அபகரித்துக் கொள்கின்றன (எ.கா: ஃபாக்ஸ்கான் ஈட்டும் ஒவ்வொரு டாலர் லாபத்திற்கு ஆப்பிள் 40 டாலர்கள் லாபம் ஈட்டுகிறது).

ஆக, வளரும்-வளர்ந்த நாடுகள் இடையேயான வர்த்தகமானது, மேலளவில் சமமான வர்த்தகம் போல தென்பட்டாலும், வளர்ந்த நாடுகளின் தொழில்நுட்ப ஆதிக்கத்தின் காரணமாக, இது ஒரு சமநிலை அற்ற வர்த்தகமாகத் தான் திகழ்கிறது. வளர்ந்த நாடுகளின் தொழில்நுட்ப ஆதிக்கத்திற்கு ஈடு கொடுக்க வேண்டுமானால், வளரும் நாடுகளின் கூலி அளவு குறைவாகவும், சுரண்டல் கூடுதலாகவும் இருக்க வேண்டும். இந்த சுரண்டலின் உபரியை ஏகாதிபத்திய நாடுகள் அபகரித்துக் கொள்கின்றன.

அறிவியலற்ற பார்வை

இப்படிப்பட்ட தொழில்நுட்ப ஏற்றத்தாழ்வு நிலை தான் சமகால ஏகாதிபத்திய சுரண்டலுக்கு அடிப்படையாக உள்ளது. இதனை உணர்ந்த சீனா, மிக துல்லியமான அறிவியல்பூர்வமான வளர்ச்சிப் பாதையை தேர்வு செய்தது. அதன் காரணமாக இன்று தொழில்நுட்ப துறையில் மேற்கத்திய நாடுகளுக்கு சவால் விடும் நிலைக்கு வளர்ந்து நிற்கிறது. இது அமெரிக்கா போன்ற ஏகாதிபத்திய நாடுகளின் அடிப்படைக்கே ஆபத்தாக முடிந்துவிடும். அதனால்தான் அமெரிக்கா போன்ற ஏகாதிபத்திய நாடுகள், சீனா மீது தொடர் தாக்குதல் நிகழ்த்துகின்றன.

இந்தியாவிலும், மேற்சொன்ன தொழில்நுட்ப சார்பின் ஆபத்து உணரப்பட்டது. எனவே சுதந்திரத்திற்கு பின், வலுவான அரசு ஆதரவு பெற்ற ஒரு அறிவியல் வளர்ச்சி கட்டமைப்பை உருவாக்கி முன்னேற துவங்கியது இந்தியா. ஆனால் நவீன தாராளமய காலத்திலோ, தொழில்நுட்ப சுயசார்பு முற்றிலுமாக கைவிடப்பட்டது. இதனால் ஏகாதிபத்திய நாடுகளின் தொங்கு சதையாகவே இந்தியா மாறிப் போனது. 21ம் நூற்றாண்டில், “உயர் தொழில்நுட்ப” பண்டங்களை நாம்   ஏற்றுமதி செய்வதை விட பன்மடங்கு அதிகமாக இறக்குமதி தான் செய்து வருகிறோம் என்பதோடு, இந்நிலை மேலும் மோசம் தான் அடைந்து வருகிறது.

மோடி ஆட்சியின் காலத்தில், இந்த நிலை மேலும் மோசமடைந்துள்ளது. அறிவியல் அடிப்படையிலான சமூகத்தை கட்டமைப்பதற்கு பதிலாக, திரிபுகள் மற்றும் பொய்கள் அடிப்படையிலான அறிவியல், கணித, வரலாற்று கட்டுக்கதைகள் பரப்பப்படுகின்றன. இளைஞர்கள் மத்தியில் மத, பிரிவினைவாத கருத்துகளே  விதைக்கப்படுகின்றன. நாட்டின் அறிவியல்-தொழில்நுட்ப வளர்ச்சியை வழி நடத்த வேண்டிய பல்கலைக்கழகங்கள் மீதான தாக்குதல்கள் அதிகரித்து, இந்த கல்வி அமைப்புகள் காவிக் கூடாரமாக மாற்றப்படுகின்றன.

“மேக் இன் இந்தியா”, “தற்சார்பு” ஆகிய முழக்கங்களை வாய்ச் சவடால் மட்டும் விடும் மோடி அரசு, நம் பொதுத்துறைகளை விற்பதும், குத்தகைக்கு விடுவதும் காரணமாக பொருளாதார இறையாண்மையை கார்ப்பரேட்டுகளிடம் அடமானம் வைக்கிறது. சிறு குறுந்தொழில்கள் முடங்கும் நிலை உருவாகிறது. தொழிலாளர் நல சட்டங்களை அழித்தொழித்து, கூடுதலான ஏகாதிபத்திய சுரண்டலுக்கே வழிவகுக்கப்படுகிறது. மக்களும், அறிவுச் செல்வமும் தான் வளர்ச்சிக்கு முக்கியம் என்பதை அங்கீகரிக்க மறுப்பதன் காரணமாக, கார்ப்பரேட் நிறுவனங்களைச் சார்ந்து அடிவருடி அரசியல் செய்கிறது.

நிறைவாக

இந்த உலகமயமாக்கல் சூழலில், ஆப்பிள் நிறுவனத்தின் ஐஃபோன் தயாரிப்புகள் ஒவ்வொரு ஆண்டும் ‘அப்டேட்’ விடுவதைப் போல, ஏகாதிபத்தியத்தின் சுரண்டல் முறைகளும் ‘அப்டேட்’ ஆகிக்கொண்டே போகின்றன. வளரும் நாடுகளின் குறைந்த கூலி தொழிலாளர்கள் கொண்டு இயக்கப்படும் சர்வதேச உற்பத்தி, சசுரண்டலை நவீனப்படுத்தி உள்ளது.

மூலதனத்தின் இந்த இயல்பு புதியது அல்ல. 1867இல் லாசேன் சர்வதேசம் மாநாட்டில் மார்க்ஸ் நிகழ்த்திய உரையில் இவ்வாறு குறிப்பிட்டார், “உரிமையாளர்கள் வெளிநாடுகளில் இருந்து தொழிலாளர்களை கொண்டு வரவோ அல்ல; மலிவான உழைப்பு உள்ள இடத்திற்கு உற்பத்தியை நகர்த்தவோ செய்கின்றனர். இந்த சூழலில் தொழிலாளர் வர்க்கம் தனது போராட்டத்தை வெற்றிகரமாக்கிட, தேசிய அமைப்புகள் சர்வதேசியத்தை தழுவ வேண்டும்”

பாட்டாளி வர்க்க சர்வதேச ஒற்றுமை கொண்டு, நம் தேசத்தை சூறையாடும் நயவஞ்சகர்களையும், நம் தொழிலாளர்களை கடுமையாக சுரண்டி கொழுக்கும் ஏகாதிபத்திய மூலதனத்தையும் வீழ்த்துவோம்!

ஆதாரம்:

  1. சுரண்டல் விகிதம் : ஐஃபோன் எடுத்துக்காட்டு – ட்ரைகான்டினன்டல் ஆய்வு கழகம்
  2. 21ம்  நூற்றாண்டில் ஏகாதிபத்தியம் – ஜான் ஸ்மித்

வெல்வதற்கோர் பொன்னுலகம்!

சமுதாய வாழ்க்கையெனும் அரங்கினையும் தன்னுள் கொண்டு முரணற்றதாய் அமைந்த பொருள்முதல்வாதம்; வளர்ச்சி பற்றிய மிக விரிவான, மிக ஆழமான போதனையாகிய இயக்கவியல்; வர்க்கப் போராட்டத்தையும், ஒரு புதிய, கம்யூனிச சமுதாயத்தின் படைப்பாளனாகிய பாட்டாளி வர்க்கத்திற்குள்ள உலக வரலாற்று முக்கியத்துவம் வாய்ந்த புரட்சிகர பாத்திரத்தையும் பற்றிய தத்துவம் – இவையாவும் அடங்கிய ஒரு புதிய உலகக் கண்ணோட்டத்தை இந்த நூல் மாமேதைக்குரிய தெளிவோடும், ஒளிச்சுடரோடும் எடுத்துரைக்கிறது. மாமேதை லெனின் அவர்கள் மார்க்சும், ஏங்கல்சும் எழுதிய கம்யூனிஸ்ட் கட்சி அறிக்கை பற்றி தெரிவித்துள்ள கருத்தாகும்.

கம்யூனிஸ்ட் கட்சி அறிக்கை வெளியாகி ஒன்றரை நூற்றாண்டு கடந்துவிட்ட போதிலும், இன்றைய சூழலுடன் பொருத்திப் பார்த்து, படித்து பயன்பெற வேண்டிய நூல் என்றால் மிகையாகாது. ஆங்கிலத்தில் A World to Win என்று லெப்ட் வேர்டு பதிப்பகம் வெளியிட்ட நூலை பாரதி புத்தகாலயம் தமிழில் வெளியிட்டுள்ளது. கடினமான அரசியல், பொருளாதார கருத்துக்களை, எளிமையான, அழகான நடையில் மொழி பெயர்த்துள்ள கி.இலக்குவன் அவர்கள் பாராட்டுக்குரியவர். தமிழில் இதை வெளியிட்ட பாரதி புத்தகாலயத்திற்கு பாராட்டுக்கள். இதில் மூன்று முக்கிய கட்டுரைகள் இடம் பெற்றுள்ளன. மார்க்சீய அறிஞர்களான பிரபாத் பட்நாயக், இர்பான் ஹபீப் மற்றும் அய்ஜாஸ் அகமது ஆகியோரின் கட்டுரைகளுக்கு தோழர் பிரகாஷ் காரத் அறிமுக உரை எழுதியுள்ளார்.

கம்யூனிஸ்ட் கட்சி அறிக்கையை மீண்டும் படிக்கத் தூண்டும் வகையில் அறிமுக உரை அமைந்துள்ளது. இந்நூலை படித்து விட்டு, கம்யூனிஸ்ட்டு கட்சி அறிக்கையை, அதன் பல பதிப்புகள், அவற்றிற்கு மார்க்ஸ், ஏங்கெல்ஸ் எழுதியுள்ள முகவுரையை படிப்பது சிறந்த அனுபவமாக அமையும். (இந்த கட்டுரையாளர் அப்படி வாசித்தது பயனுள்ளது என குறிப்பிட விரும்புகிறார்.) பத்தொன்பதாம் நூற்றாண்டு ஐரோப்பாவில் நிலவியசூ ழல், பாரீஸ் கம்யூன் புரட்சி, பிரஞ்சு புரட்சி பற்றி தோழர். பிரகாஷ் காரத் குறிப்பிடுகிறார். 1864 ல் உழைக்கும் மக்கள் சங்கம், மார்க்சீய சிந்தனைகள் வளர்ச்சி பற்றி குறிப்பிடும் அவர், 1948 ல் கம்யூனிஸ்ட் பிரகடனத்தின் நூற்றாண்டு நிறைவு விழாவின் போது, உலகம் எந்த அளவு மாறியுள்ளது என்பதையும் சுட்டிக்காட்டுகிறார். சோவியத் யூனியன், மக்கள் சீனம், வியட்நாம், கொரியா, கிழக்கு ஐரோப்பிய நாடுகள் என மக்கள் ஜனநாயக அரசுகள் ஏற்பட்ட காலம் அது. ஆனால், சோவியத் யூனியன் உடைந்த பின் சோசலிசம் செத்துப் போய் விட்டது என்ற புலம்பலும், முதலாளித்துவத்திற்கு மாற்று இல்லை என்ற ஏகாதிபத்திய நாடுகளின் கொக்கரிப்பும், சோசலிசத் தின் சாத்தியப்பாடு பற்றி சிந்தனையாளர்களின் கவனத்தை திருப்பியது.

சோவியத் யூனியன் வீழ்ந்த பின், உலக நாடுகளுக்கு தலைவனாக, தட்டிக் கேட்க ஆளில்லாதது போன்று ஏகாதிபத்திய அமெரிக்கா செயல்படத் துவங்கிய உடனேயே தொண்ணூறுகளின் பின் பகுதியில், வளர்ந்த நாடுகளில் வெடித்த உழைக்கும் மக்களின் போராட்டம், குறிப்பாக, பிரெஞ்சு நாட்டுத் தொழிலாளர் போராட்டம் முதலாளித்துவம் நிரந்தரமானது அல்ல என்ற கருத்தை மீண்டும் வலுவாக நிலை நிறுத்தியது.

தனது அறிமுக உரையின் இரண்டாவது பகுதியில் கம்யூனிஸ்டு பிரகடனத்தில் முதலாளித்துவம் பற்றிய மார்க்சின் ஆய்வு முழுமை பெறவில்லை என்றும் மூலதனம் என்ற நூல் தான் முழுமையாக அப்பணியைச் செய்துள்ளது என்று தோழர்.காரத் குறிப்பிடுகிறார். மேலும், இன்றைய சூழலில், நிதி மூலதனத்தின் வளர்ச்சி,  அதனால் ஏற்படும் பிரச்சனைகள், பொருளாதார சீர்குலைவுகள் பற்றி தெளிவாக விளக்கியுள்ளார். முதலாளித்துவம் உலகளாவிய அளவில் செயல்பட்டாலும், தேசிய எல்லைக்குள் வர்க்கப் போராட்டம் நடத்தப்பட வேண்டியதன் முக்கியத்துவத்தை கம்யூனிஸ்டு பிரகடனம் வலியுறுத்துவது, இன்றும் பொருத்தமாக உள்ளது என்பதையும் சுட்டிக்காட்டுகிறார். இன்றைய சந்தை சார் பொருளா தாரத்தில் தங்களை இணைத்துக் கொண்டுள்ள ஆளும் வர்க்கங்கள் அதை நிலையானதாக கருத இயலாது என்றும், தங்கள் நிலை பாடுகளை மாற்றிக் கொள்ள வேண்டி இருக்குமென்றும் கூறுகிறார்.

மேலும், சுயாதிபத்தியத்தை ஒரு நாடு இழக்கும் போது, அந்நாட்டு மக்கள் தங்களை தாங்களே ஆளும் உரிமையை இழக்கின்றனர் என்பதை இன்றைய இந்திய சூழலுடன் பொருத்தி விளக்கியுள்ளார். வர்க்கப் போராட்டத்தை நாம் திறமையாக கையாள வேண்டியதன் அவசியம் வலியுறுத்தப்பட்டுள்ளது. தோழர்.காரத்தின் அறிமுக உரையின் மூன்றாவது பாகத்தில், இன, குழுவாதம், மதம் மற்றும் தேசிய அடிப்படையில் பல்வேறு சிக்கல்கள் தோன்றியுள்ளதையும், இவற்றினால் ஏகாதிபத்தியத்திற்கெதிரான போராட்டங்களுக்குத் தடைகள் ஏற்படுகின்றன என்பதை வலியுறுத்தியுள்ளார். சாதி, மத, இன அடிப்படையில் எவ்வளவு மோதல்கள்? ஆப்கனில் தாலிபன், பாகிஸ்தானில் உள்ள மத அடிப்படைவாதிகள், இந்தியாவில் இந்து மத வெறியர்கள் ஆகியவற்றுடன் அமெரிக்க ஏகாதிபத்தியம் சேர்ந்து செயல்படுகிறது. இதனால் மக்கள் ஒற்றுமை பாதிக்கப்படுகிறது. சோவியத் யூனியன் மற்றும் யூகோஸ்லாவியாவில் நடைபெற்ற நிகழ்வுகள், பல்வேறு தேசிய இனங்களைக் கொண்ட நாடுகளின் பிரச்சனைப் பற்றி மார்க்சீய தத்துவம் மற்றும் நடைமுறைகள் காட்டும் வழிகாட்டுதல் குறித்த ஒரு புதிய பார்வையின் அவசியத்தை உணர்த்துகின்றன என்று கூறுகிறார்.

நான்காம் பகுதியில், சோசலிசம் சந்தித்த பின்னடைவுகள் காரணமாகத் தோன்றியுள்ள திரிபுவாத போக்குகள் குறித்து கவனத்தை ஈர்க்கும் அதே சமயம், தொழிலாளி வர்க்கம் மட்டுமே ஏகாதிபத்திய தாக்குதலை தொடர்ந்து எதிர்த்து வருகிறதென்ப தையும் சுட்டிக்காட்டியுள்ளார். கம்யூனிஸ்டு பிரகடனத்திலிருந்து மேற்கோள் காட்டி, ஆண்களின் உழைப்பு அகற்றப்பட்டு, பெண் தொழிலாளர்கள் அமர்த்தப்படுவதைக் குறிப்பிட்டு, 20 – ம் நூற்றாண்டு இறுதிக் கணக்கின் படி, வளர்ந்துள்ள முதலாளித்துவ நாடுகளில் உழைப்பாளர் படையில் 60 சதம் பெண்கள் உள்ளனர் என்பதை குறிப்பிடுகிறார். உழைக்கும் வர்க்கத்தின் ஒரு அங்கமாக பெண் தொழிலாளர்கள் மாற்றப்படாவிட்டால், பிரகடனத்தின் நோக்கத்தை நிறைவேற்ற இயலாதென எச்சரிக்கிறார். அனைத்து நாடுகளிலுமுள்ள தொழிலாளி வர்க்க கட்சிகளுக்குள்ளே கம்யூனிஸ்டுகள் தான், மிகவும் முன்னேறிய, மிகவும் நெஞ்சுறுதி படைத்தவர் என பிரகடனத்தில் கூறியுள்ளது மிகவும் சரியான நிலை என்று வலியுறுத்தியுள்ளார். இப்பகுதியின் இறுதியில், இருபதாம் நூற்றாண்டில் சோவியத் யூனியன் மற்றும் இதர சோசலிச நாடுகள் சந்தித்த அனுபவங்களின் அடிப்படையில் கட்சி பற்றியும், வர்க்கம் பற்றியும், அரசு பற்றியும், பல்வேறு கேள்விகள் எழுந்துள்ளன. இன்றளவும் விடை காணப்படாதவையாகவும் நீடிக்கின்றன என்று குறிப்பிட்டுள்ளார்.

அறிமுக உரையின் இறுதிப் பகுதியில் இன்று கட்சியின் செல்வாக்கு, பணிகள், பலம், பலவீனம் பற்றி பொதுச் செயலாளர் சுருக்கமாக தனது கருத்துக்களை வெளிப்படுத்தியுள்ளார்.

கம்யூனிஸ்ட் பிரகடனம் – அன்றும் இன்றும் என்ற அய்ஜாஸ் அகமதுவின் கட்டுரை மிகவும் சுவாரசியமாக எழுதப்பட்டுள்ளது. துவக்கத்திலேயே, பைபிள், குரானுக்கு அடுத்தபடியாக விரிவான முறையில்  அறியப்பட்ட நூல் கம்யூனிஸ்ட் பிரகடனம் என்கிறார் ஆசிரியர். போல்ஷ்விக் புரட்சிக்கு முன்பு 35 மொழிகளில் மொழி பெயர்க்கப்பட்டது என்பதும், அக்காலத்திலேயே 544 பதிப்புகள் வெளிவந்தன என்பதும் அதன் சிறப்பை வெளிப்படுத்து கின்றன. 1917 நவம்பர் புரட்சிக்குப் பின்னர் மேலும் பல மொழிகளில் மொழி பெயர்க்கப்பட்டு, எண்ணற்ற பதிப்புகள் வெளியாகின என்பதும் இந்நூலின் செல்வாக்கு எந்த அளவுக்கு இருந்ததென்பதை காட்டுகிறது பைபிள், குரான் போலின்றி, வெளியிட்டு 150 ஆண்டுகளுக்குள் இந்நூல் ஏற்படுத்தியுள்ள தாக்கம் மிக அதிகம். இது ஒரு இளமை ததும்பும் நூல் என்கிறார் கட்டுரையாளர், மற்ற நூல்களைக் காட்டிலும், இந்நூல் உலகளாவிய தாக்கத்தை ஏற்படுத்தக் காரணம் அதன் அரசியல் வலிமை என்று குறிப்பிடப் பட்டுள்ளது மிகவும் பொருத்தமானதாகும். அதேபோல, இந்த நூலின் உரைநடை வீச்சின் கம்பீரம், சமூகங்களை பீடித்துள்ள நோய் பற்றிய நிர்ணயிப்பையும், எதிர்கால நிகழ்வுகளைப் பற்றிய கணிப்பும்….. பிரகடனத்தின் சிறப்புக்குக் காரணம் என்கிறார் அகமது.

மார்க்சும், ஏங்கெல்சும் இணைந்தும், மார்க்ஸ் தனியாகவும் ஏராளமான நூல்களை எழுதிய போதிலும், 30 வயது கூட நிரம்பாத இளைஞரான ஒருவரின் அறிவு முதிர்ச்சி மிக்க நூல்தான் பிரகடனம் என்கிறார் கட்டுரையாளர் அகமது. மார்க்சின் மற்றநூல்களை மேற்கோள் காட்டி, அவை அன்று நிலவிய அரசியல் சிந்தனை போக்குகளுக்கெதிராக அவரது தத்துவ மோதல்களின் அடையா ளங்கள் என்று குறிப்பிடுகிறார், அவை குறிப்பிட்ட நூலாசிரியர் களுக்கெதிராக, அச்சிந்தனைகளுக்கு எதிராக எழுதப்பட்டவை என்றும் விளக்குகிறார். ஆனால், பிரகடனத்தின் மறக்க முடியாத முற்பகுதி எந்த ஒரு சிந்தனையாளருக்கோ, சிந்தனைப்போக்கு களுக்கோ எதிரான விமர்சனமாக இது அமையவில்லை. மாறாக, அதுவரை மார்க்ஸ் எழுதிய நூல்களுக்குள்ளேயே முதன் முறையாக தனது கருத்துக்களை அழுத்தந்திருத்தமாக விவரிக்கக்கூடிய ஒரு பகுதியாகவே உள்ளது என்றும், இந்நூல் அரசியல், பொருளா தாரம், வரலாறு, தத்துவம் ஆகியவற்றுக்கிடையே ஒரு புதிய உறவு முறைக்கான இலக்கணத்தை வகுக்கும் நூல் என்றும் நூலின் அம்சங்களைப் பற்றி விளக்குகையில் கூறுகிறார், இந்நூல் ஒரே நேரத்தில் இரண்டு விதமான அசைவுகளைச் சுட்டிக்காட்டியது. ஒன்று பொருளியல் உலகில் நடைபெறும் அசைவு அதாவது பல்வேறு உற்பத்தி முறைகளைப் பொதுவான முறையில் விளக்கு வதன் மூலம் தத்துவம் என்ற அறிவியல் ஆய்வை உறுதிப்படுத்தக் கூடிய ஒரு வரலாற்றுக் கோட்பாடு……. இரண்டாவது – நீதிநெறி முறைகளுக்கு முரணான, பொறுத்துக் கொள்ள முடியாத ஒரு உலகத்தை புரட்சிகரமான மாற்றங்கள் மூலம் மாற்றியமைக்கும் நெறிமுறை சார்ந்த திட்டம். இரண்டுவிதமான அம்சங்கள் குறித்தும் மார்க்சியம் கவனம் செலுத்தியுள்ளது என்றும் நூலின் முக்கியத் துவம் பற்றி நிறைய விளக்கியுள்ளார். முதலாளித்துவத்தை எப்படிப் பார்க்க வேண்டும்?

முதலாளித்துவத்தின் சாரத்தைப் புரிந்து கொள்ள வேண்டு மென்றால் அதனை ஆடாமல் அசையாமல் இருக்கும் ஒரு சமூக அமைப்பாக பார்க்கக்கூடாது (பக்கம் 30) என்பதே மார்க்சின் பதில். மேலும், மார்க்சின் அனைத்து படைப்புகளிலும் உள்ள மூன்று முக்கிய அம்சங்களாக கட்டுரையாளர் குறிப்பிடுபவை:

  1. முதலாளித்துவ உற்பத்தி முறையைப் பற்றி மிகவும் கூர்மையான முறையிலும், மிகவும் விரிவான முறையிலும் விளக்குவதற்கான முயற்சி……….
  2. அவர் காலத்திலும், அவரைச் சுற்றியும் உருவாகி வந்த வரலாறு மற்றும் அரசியல் பற்றிய விரிவான பரிசீலனை………
  3. தொழிலாளர் இயக்கம் பரிசீலிக்க வேண்டிய பிரச்சனைகள் ஆகும்.

பிரகடனம் பற்றிய பல்வேறு அணுகுமுறைகளை கட்டுரையாளர் விளக்கியுள்ளார், ஹெகலின் கருத்துக்கு எதிராக மார்க்ஸ் தனது கருத்துக்களை வெளிப்படுத்த ஆரம்பித்தார் என்றும், உணர்வு என்பதை கருப்பொருளாகக் கொண்டு பல கட்டுரைகளை எழுதினார் மார்க்ஸ் என்றும் கூறுகிறார், உணர்வு பற்றிய மார்க்சின் மிகவும் பிரபலமான வாசகமும் மேற்கோளாகக் காட்டப் பட்டுள்ளது. மனிதனுடைய உணர்வு அவனது வாழ்நிலையை தீர்மானிக்கவில்லை. மாறாக, அவனது சமூக வாழ்க்கைத்தான் அவனது உணர்வை தீர்மானிக்கிறது (பக்கம் 33).

கட்டுரை ஆசிரியர் பிரகடனத்தை எப்படி பரிசீலிக்கலாம் என்று விளக்கியுள்ளார்.

  1. காலச் சூழலுக்கேற்ப பரிசீலிக்கலாம். (உ.ம் கம்யூனிஸ்ட் லீக், பிளவுபட்டுக் கிடந்த உழைக்கும் வர்க்கம் – வர்க்க ஒற்றுமை……)
  2. சித்தாந்த அடிப்படையில் பரிசீலிக்கலாம். (ஹெகல், ஃபாயர்பாக்….) இப்படி கூறிவிட்டு, பிரகடனத்தை பரிசீலிப்பது என்பது முடிவே இல்லாத ஒன்று என கருதும் அளவுக்கு ஆழமானது சிக்கல் நிறைந்தது, புரிந்து கொள்வதற்கு கடினமானது என்ற தன் கருத்தை முன்வைக்கிறார் பிரகடனத்திலுள்ள அரசியல், பொருளாதார அம்சங்களை ஆராய்ந்து, ஐரோப்பிய சூழல், முதலாளி-தொழிலாளி வர்க்கத் தன்மைகளை விரிவாக எழுதி யுள்ளார். மேலும், முதலாளித்துவ வர்க்கம் ஒரு புரட்சிகரமான வர்க்கம் என்ற தன்மையை எப்போது இழக்கும்? என்ற கேள்விக்கு பதிலளித்துள்ளார். தனது கருத்துக்களுக்கு வலுவூட்ட கிராம்சியின் கருத்துக்களை மேற்கோள்காட்டி விளக்குகிறார். இந்திய முதலாளித்துவ வர்க்கத்தின் தன்மைகளையும் கட்டுரையாளர் பரிசீலனை செய்துள்ளார். முதலாளித்துவத்தின் விதிகளையும் விளக்கமாக எழுதியுள்ளார்.

அய்ஜாஸ் அகமது கட்டுரையின் கடைசி பகுதியான உலகமயமாக்கல், பொருளாதாரம் பண்பாடு, தற்போதைய சூழலை தெள்ளத் தெளிவாக எடுத்துக்காட்டுகிறது. அதில் ஊடே நூலிழை போன்று ஹெகல் மற்றும் மார்க்சின் கருத்துக்கள் ஆராயப் பட்டுள்ளன. உலகளாவிய வர்க்கம் என்று அதிகாரவர்க்கத்தை ஹெகல் குறிப்பிட்டாலும், மார்க்ஸ் அதற்கெதிரான விளக்கத்தை அளித்துள்ளதை எழுதியுள்ள கட்டுரையாளர் அச்சொல்லிற்கு நீண்ட விளக்கம் தந்துள்ளார். பாட்டாளி வர்க்க நிலைமைகளை விளக்கி கட்டுரையை நிறைவு செய்துள்ளார் அகமது அவர்கள். கட்டுரைக்கு பின் 6 பக்கங்களுக்கு கொடுத்துள்ள குறிப்புகள் சில சொற்களை சரியாக புரிந்து கொள்ள உதவும் வகையில் எழுதப்பட்டுள்ளது.

நூலில் இரண்டாவது கட்டுரை மிகச்சிறந்த வரலாற்று அறிஞர் இர்பான் ஹபீப் அவர்களால் எழுதப்பட்டதாகும். தலைப்பு கம்யூனிஸ்ட் பிரகடனத்தில் பொதிந்துள்ள வரலாற்றை வாசிப்பது என்பதாகும் பிரகடனம் பற்றிய எதிர்பார்ப்பு எவ்வாறு இருந்தது என்ற முன்னுரையுடன் கட்டுரை துவங்குகிறது. முந்தைய கட்டுரையில் குறிப்பிட்டுள்ளது போன்று ஹெகல், ஃபாயர்பாக் பற்றிய மார்க்சின் ஆய்வுரைகள் தொடர்பான மேற்கோள்கள் கொடுக்கப்பட்டுள்ளன. உணர்வு பற்றிய மார்க்சின் நிலைப்பாட்டை இவரும் குறிப்பிடுகிறார். பொருளியல் வாழ்வு, உற்பத்தி, மனித உழைப்பு பற்றிய கருத்துக்களை முன்வைக்கும் போது, மனிதகுலம் தன்னால் நிறைவேற்றக் கூடிய கடமைகளைத்தான் தனக்கு நிர்ணயித்து கொள்கிறது என்ற மார்க்சின் கூற்று எவ்வளவு பொருத்தமானது என்பதை எடுத்துக் காட்டுகிறார். வரலாற்று சூழல்களின் பின்னணியில் உடனடியாக நிறைவேற்றப்பட வேண்டிய செயல் முறைகளின் எல்லைப் பற்றி மார்க்சும், ஏங்கெல்சும் அறிந்திருந்தனர். ஆனால், சிந்தனைகள் மூலமும் அவற்றை புரட்சிகரமான செயல்பாடுகள் நிலைக்கு உயர்த்துவதன் மூலம்தான் உலகையே மாற்றி அமைக்க முடியும் என நம்பினார்கள். பிரகடனம் இதை வெளிப்படுத்துவதாக உள்ளது.

மார்க்சிய ஆய்வு முறை வரலாற்று இயக்கவியல் அடிப் படையில் இருந்தது. முரண்பாடுகளின் தாக்கங்களினால் ஏற்படும் விளைவுகள் வரலாற்று மாற்றங்களை ஏற்படுத்துகின்றன என்ற பார்வை மிகவும் முக்கியமானது. கொள்கைதான் புரட்சிகரமான நடவடிக்கைகளுக்கு முன்னோடியாக இருக்க வேண்டும் என்ற மார்க்ஸ்-ஏங்கெல்சின் நம்பிக்கை மிகவும் முக்கியமான ஒன்றாகும். சமுதாய வரலாற்றை. மனிதகுல வளர்ச்சியை மார்க்சீய அடிப்படையில் புரிந்து கொள்ள பிரகடனத்தை படிப்பது அவசியமாகும். ஒவ்வொரு காலகட்டத்திலும் பொருள் உற்பத்தி நடைபெற்ற விதம், வர்க்கங்கள் உருவான விதம் ஆகியவற்றை புரிந்து கொண்டால்தான் வர்க்கப் போராட்டம் இடையறாமல் நடப்பதை புரிந்துகொள்ள முடியும். வர்க்கப் போராட்டம் சில நேரங்களில் வெளிப்படையாகவும், சில நேரங்களில் மறைமுகமாகவும் நடப்பதை பிரகடனம் சுட்டிக்காட்டுகிறது. மார்க்சின் ஜெர்மன் சித்தாந்தம் என்ற நூல் இதைப்பற்றி விரிவாகவே விளக்கமளிக்கிறது.

இர்பான் ஹபீபின் கட்டுரையில், பிரகடனத்தில் உற்பத்தி முறை என்ற சொல் பயன்படுத்தவில்லை என குறிப்பிடப்படுகிறது. ஆனால், பின்னர் எழுதப்பட்ட நூல்களில் அது பயன்படுத்தப் படுகிறது. இது மார்க்சிய அடிப்படையில் ஆய்வு செய்ய மிகவும் அடிப்படையான ஒன்றாகும். கரிண்ட்ரிஸ் (1857-58) என்ற நூலில் ஆசிய பாணி உற்பத்தி முறை பற்றியும், இந்திய சமூகம் பற்றியும் மார்க்ஸ் நிறைய எழுதியுள்ளார். அப்போது இந்தியாவுக்கு வரலாறு என்ற ஒன்றே இல்லை என மார்க்ஸ் கூறினார். ஆனால் பின்னர் அந்த கருத்தை வெளிப்படுத்தும் வகையில் அவர் எழுதவில்லை என்பது கவனிக்கத்தக்கது. பிரகடனத்திலும் அது சேர்க்கப்படவில்லையென கட்டுரையாளர் தெரிவிக்கிறார். பிரகடனம் முதலாளித்துவ வர்க்கத்தின் தோற்றம் மற்றும் வளர்ச்சி பற்றி குறிப்பிடுகிறது. ஆனால் முதலாளித்துவ வர்க்கத்தினர் என்ற சொல்லும் மூலதன உடமையாளர்கள் என்ற சொல்லும் ஒரே பொருளில் பயன்படுத்த வில்லை என்பது குறிப்பிடத்தக்கதாகும்.

மூலதனம் ? சுரண்டல் பற்றிய தனது கருத்துக்களில் மூலதன திரட்சி உருவான விதம் மார்க்சின் புகழ்வாய்ந்த கண்டுபிடிப்பு என கட்டுரையாளர் மார்க்சை பாராட்டுகிறார். ஆடம்ஸ்மித், ரிக்கார் டோ போன்ற தொன்மை பொருளாதார நிபுணர்களின் கருத்துக்களிலிருந்து மாறுபட்டு, முக்கியமான பங்கை மார்க்ஸ் பொருளாதாரம் என்ற சமூக அறிவியலுக்கு ஆற்றியுள்ளார் என மார்க்சை பாராட்டுகிறார்.

இறுதியாக, கம்யூனிஸ்ட் பிரகடனம் என்பது ஒரு குறிப்பிட்ட தேவையை நிறைவேற்ற வடிவமைக்கப்பட்டது என்றும், முக்கியமான கருத்துக்களை மிகச்சரியாக எழுதியுள்ளானர் என்பதும் பிரகடனத்திற்கு கிடைத்த வெற்றி கட்டுரையாளர் பிரகடனத்தை மட்டுமின்றி அதுவெளிவந்த பின் மார்க்ஸ்-ஏங்கெல்ஸ் எழுதிய வற்றை படிப்பது பிரகடனத்தின் நோக்கத்தை புரிந்து கொள்ள உதவும் என்று எழுதியிருப்பது வரவேற்கத்தக் கதாகும். அது மட்டுமல்ல ஏராளமான நூல்களை மேற்கோள் காட்டி, வாசிக்கும் உணர்வை தூண்டி இருப்பதும் பாராட்டுக்குரியது.

நூலின் கடைசி கட்டுரையான 150 ஆண்டுகளுக்குப்பிறகு கம்யூனிஸ்ட் அறிக்கை என்பதை பிரபல பொருளாதார அறிஞர் பிரபாத் பட்நாயக் அவர்கள் எழுதியுள்ளார். இந்த கட்டுரையை விஜயராகவன் என்பவர் மொழிபெயர்த்துள்ளார். கம்யூனிஸ்ட் அறிக்கை மார்க்சிய உலக கண்ணோட்டத்தை எழுத்துவடிவில் கொணர்ந்த முதல் முயற்சி என கட்டுரையாளர் பாராட்டுகிறார். ஜெர்மன் தத்துவ ஞானம் என்று மார்க்சும், ஏங்கெல்சும் எழுதியது அப்போது அச்சில் வரவில்லையென்ற போதும் பிரகடனத்தின் அடித்தளமாக அமைந்தது என்பது குறிப்பிடத்தக்கது. பிரகடனம் வரலாற்றை பொருள்முதல்வாத பார்வையில் விளக்கி இருப்பது அதன் சிறப்பம்சமாகும் என்றும் அவர் குறிப்பிடுகிறார்.

கம்யூனிஸ்ட் அறிக்கையின் 4 சிறப்பு அம்சங்களை கட்டுரையாளர் கீழ்க் கண்டவாறு சுட்டிக்காட்டுகிறார்.

  1. வரலாற்றின் உள் இயக்கங்களை இனங்கண்டு, சமூக உற்பத்தி சக்திகளுக்கும், உற்பத்தி முறையின் சமூக உறவுகளுக்குமிடையேயான தொடர்பு.
  2. சமூகம் வர்க்க வடிவிலும், வர்க்கப் போராட்ட வடிவிலும் செயல்படுதலை விளக்குதல்.
  3. முதலாளித்துவ உற்பத்தி முறையைப் பற்றிய சிறப்பான, சுருக்கமான ஆய்வு.
  4. முதலாளித்துவம் ஏன் இருக்கிறது என்றும், முதலாளித்துவ மற்றும் அனைத்து வகை சுரண்டல்களிலிருந்தும் மனித குலத்தை எப்படி பாட்டாளி வர்க்கம் விடுவித்து வரலாறு படைக்கும் என்ற விளக்கம் ஆகியவை பிரகடனத்தின் முக்கிய அம்சங்களாகும்.

இவை மட்டுமின்றி, வரலாறு என்பது ஏதோ தனிநபர் வாழ்வின் சம்பவத் தொகுப்பு என்ற பார்வையை அகற்றி, பொருள்முதல்வாதக் கண்ணோட்டத்தில் பார்க்க பிரகடனம் உதவியுள்ளது. அதேபோல், முதலாளித்துவ அமைப்பில் உள்ள முரண்பாடுகள், சமூக போக்குகளை விளக்குகிறது என்கிறார் பட்நாயக். கம்யூனிஸ்ட் அறிக்கை புரட்சியை நடைமுறைப்படுத்த முயற்சித்தது. ஐரோப்பிய அரசியல் பொருளாதார நிகழ்வுகளை விளக்கியதுடன் உலகப் புரட்சி பற்றிய போக்குகளையும் பிரகடனம் வரையறுத்துள்ளது குறிப்பிடத்தக்கது.

மார்க்சீயம் இன்றும் உயிரோட்டமாக இருப்பதற்கான காரணங்களை எடுத்துக் காட்டுகளுடன் விளக்கும் கட்டுரையாளர் பட்நாயக், மார்க்சின் எழுத்துக்களை முழுமையாக படித்துவிட்டால் மட்டும் யதார்த்தத்தைப் புரிந்து கொண்டுவிட்டதாகக் கூற இயலாது என்றும், மார்க்சியத்தை மறு கட்டமைப்பு செய்வதன் மூலம், செய்யப்பட்ட மறு கட்டமைப்பின் வேர்களை மார்க்சினுடைய எழுத்துக்களில் அடையாளம் காணுவது அவசியம் என்றும் கூறுகிறார். ஹார்க் லுக்காசை மேற்கோள் காட்டுகிறார்.

தொண்ணுறுகளில் சோசலிச நாடுகளில் ஏற்பட்ட நிகழ்வுகளையும், உலகமயமாதல், நிதி மூலதனத்தின் ஆதிக்கம், அதனால் ஏற்பட்டுள்ள நெருக்கடி ஆகியவற்றை விரிவாக கட்டுரையாளர் எழுதியுள்ளார்.

இன்றயை உலகப் பொருளாதார நெருக்கடியிலிருந்து விடுபட்டு, முன்னேற்றப் பாதையில் செல்ல சோசலிச திட்டத்தைப் புதுப்பிக்க வேண்டும் என்றும், அதற்குப் புதிய ஒருங்கிணைக்கப் பட்ட கோட்பாடுகளை உருவாக்க வேண்டிய தேவை எழுந்துள்ளதென்றும், கம்யூனிஸ்ட் அறிக்கை அடித்தளமாக அமையும் என்றும் கூறியுள்ளதன் மூலம் சோசலிசம் சாத்தியமே என்பதையும், மனித குல விடுதலைக்கு அதுவே தேவை என்பதையும் உறுதிப்படுத்தியுள்ளார். மூன்று அருமையான கட்டுரைகளையும், சிறந்த அறிமுக உரையும் கொண்ட இந்நூல் கட்சியில் உள்ள ஒவ்வொருவரும் படித்து பயன்பெற வேண்டியவையாகும். இந்த நூலை படித்துவிட்டு, கம்யூனிஸ்ட் அறிக்கையை மீண்டும் வாசித்தால், மார்க்சிய கோட்பாடுகளை எளிதாகப் புரிந்து கொள்ள இயலும்.

சிறந்த மொழி பெயர்ப்பைச் செய்துள்ள கி.இலக்குவன், விஜயராகவன் மற்றும் பாரதி புத்தகாலயத்துக்கு மீண்டும் பாராட்டுகள். கட்டுரையாளர்கள் அனைவருமே மார்க்சின் அசாத்திய புத்திக் கூர்மையையும், சமூக, அரசியல், பொருளா தாரத்தை தீர்க்கதரிசனத்துடன் அலசி ஆராய்ந்திருப்பதைப் பாராட்டியுள்ளனர். விடுபட்ட விசயங்களைச் சுட்டிக்காட்டி யுள்ளனர். ஏராளமான எடுத்துக்காட்டுகள், மேற்கோள்கள் கொடுக்கப்பட்டுள்ளன. அந்த நூல்களையும் வாசிப்பது மேலும் மார்க்சியத்தை நன்கு புரிந்து கொள்ள சிறந்த வாய்ப்பாக இருக்குமென்பதில் ஐயமில்லை.

நவீன அமெரிக்க பொருளாதார ஏமாற்றுகளும் ஒரு பேராசிரியரும்!

அமெரிக்க நாட்டுப் பொருளாதாரப் பேராசிரியர் ஜான் கென்னத் கால்பிரெயித் சில மாதங்களுக்கு முன் காலமானார். அவருக்கு வயது 98. இந்தியா உட்பட உலக நாடுகளின் பத்திரிக்கைகள் அவருக்கு புகழாரம் சூட்டி அஞ்சலி செலுத்தின. பொருளாதாரத்துறையில் அவரது பங்களிப்பை நினைவு கூர்ந்தன. 1961 முதல் 63 வரை அவர் அமெரிக்க தூதுவராக இந்தியாவில் பணிபுரிந்ததை இந்தியப் பத்திரிக்கைகள் நினைவு கூர்ந்தன.

அவர் விட்டுச் சென்ற எழுத்துக்களைக் கவனித்தால் அரசியலிலும், பொருளாதாரத் துறையிலும் இடித்துரைக்கும் ஒரு நண்பரை இழந்துவிட்டோம் என்ற எண்ணம் மனதிலே நிழலாடும். 98 வயது வரை வாழ்ந்த அவர் 70 ஆண்டுகளாக பொருளாதார யுக்திகளின் சமூக விளைவுகளை நுணுகி ஆய்வு செய்தார். அவர் பொருளாதாரத் துறை சார்ந்த 31 நூல்கள் எழுதியுள்ளார். அவர் எழுதிய முதல் புத்தகம் அமெரிக்க முதலாளித்துவம் (அமெரிக்கன் காப்பிட்டலிசம்) என்ற நூல். இந்த நூல் அமெரிக்க முதலாளித்துவத்தின் பொருளாதார யுக்திகளின் (எகனாமிக் டெக்னிக்ஸ்) செயல் திறனை பாராட்டி எழுதிய விமர்சன நூலாகும். அவர் எழுதிய கடைசி புத்தகம் பழியற்ற ஏமாற்றுப் பொருளாதாரம் (எகனாமிக்ஸ், ஆஃப் இன்னொசென்ட் ஃபிராடு) என்ற 62 பக்கங்களே கொண்ட சிறிய நூலாகும். இது அமெரிக்க நவீன முதலாளித்துவப் பொருளாதார ஏமாற்றுகளை எடுத்துக் காட்டியது. சொல்லாடல் மூலம் எவ்வாறு ஏமாற்றுக்களை மக்கள் தலையில் கட்டுகிறார்கள். எதார்த்தத்தை ஏற்க தடுக்கப்படுகிறார்கள் என்பதை இப்புத்தகம் காட்டுகிறது.

அமெரிக்க பொருளாதார யுக்திகள் என்பது எதார்த்தங் களை மறைக்க உருவான ஏமாற்று வித்தைகளே என்பதை எழுத ஒரு அமெரிக்க குடிமகனுக்கு மிகுந்த நேர்மையுடன், துணிச்சலும் வேண்டும். அமெரிக்க பண்பாட்டின் துரோகி, கம்யூனிஸ்ட் என்றெல்லாம் முத்திரை குத்தி வேட்டை யாடப்படுவதை தாங்கும் இதயம் கொண்டிருக்க வேண்டும். (அமெரிக்காவில், கம்யூனிசம் என்றால் கேவலமானது. அதே போல் காப்பிட்டலிசம், முனாப்பொலி போன்ற சொற்களும் அருவருப்பானது.)

அமெரிக்காவில் பிறப்பது என்பதே ஒரு அபூர்வமான வாய்ப்பாகும். செல்வம் திரட்ட ஏழு கடல்களையும் தாண்டி அக்கிரமங்கள் செய்யும், ஒரு தாதா வீட்டில் பிறப்பதற்கு ஒப்பாகும் என்று ஒரு நிருபர் எழுதியது முற்றிலும் சரி. ஒரு சராசரி அமெரிக்கனுக்கு மற்றவர்களைவிட கூடுதல் சுதந்திரமுண்டு, வளமான வாழ்வு உண்டு, செல்வம் திரட்ட ஏராளமான வாய்ப்புகளும் உண்டு.

இந்த வளங்களும், வாய்ப்புக்களும், தொழில் நிறுவனங்களின் சிறப்பிற்கும் அடிப்படை அமெரிக்க அரசாங்கத்தின் செயல்கள் மூலம் உலக நாடுகளைச் சுரண்டியும், ராணுவத்தை அனுப்பி மக்களைப் பெரும் திரளாகக் கொன்றும், கடன் வலைகளை விரித்தும் உருவாக்கப்படுகிறது என்பதை சராசரி அமெரிக்கனால் உணரவே இயலாது. (எருதின் நோயை காக்கை அறியாது என்பது போல் தான்) பங்குச்சந்தை சரிந்தால் பதறுவான்; பக்கத்து நாட்டிலும், தூர தேசத்திலும், அமெரிக்க ராணுவ நடவடிக் கைகளால் லட்சக் கணக்கானோர் சாய்ந்தால் கை தட்டுவான். இதனை சுதந்திரத்தையும், மனித உரிமையையும், இன்பத்தைத் தேடும் உரிமையையும் காக்கும் சேவையாக கருதுவான். அமெரிக்க அரசியலமைப்பும் பிடிபடாத ஒன்றாகும். ஒரு நபரின் எதேச்சதி காரத்தை உத்தரவாதப்படுத்த, மிகவும் சிக்கலான, மர்மங்கள் நிறைந்த வாக்களிப்பு முறை இங்கு உள்ளது. இங்கே ஜனாதிபதியைத் தேர்ந்தெடுத்த பின் முனகிக் கொண்டே அந்த நபரின் எதேச்சதிகாரத்தை மக்கள் சகித்துக் கொள்வர். அவர்கள் வெளியிடுகிற கருத்துக் கணிப்புகள் மூலம் இதனை நாம் உணரலாம்.

உலகளவில் மிகப்பெரும் பணக்காரர்கள் வாழுமிடம் அமெரிக்கா; அதே நேரம் மிக அதிகமானவர்கள் சிறையிலே வாழ்வதும் அங்கு தான். கருப்பு அமெரிக்கர்களில் 20 வயதிற்கு உட்பட்ட சிறார்களில் 12 சதம் பேர் சிறையிலே வாழ்வதாக அரசே புள்ளி விபரம் தருகிறது. ஸ்டான்லிடூக்கி வில்லியம்ஸ் எழுதிய சிறைவாழ்க்கை என்ற 80 பக்க புத்தகம் வறுமையில் உழலும் அமெரிக்க சிறார்கள், சிறை வாழ்வை சொர்க்கமாகக் கருதி குற்றங்கள் புரிவதும் மன உளச்சலில் அவதிப்படுவதையும் படம் பிடித்துக் காட்டுகிறது.

சிறுவன் டூக்கி வில்லியம்ஸ் தெருச் சண்டையில் நடந்த கொலைக்காக 1981 ல் மரணதண்டனை விதிக்கப்பட்டு சிறையில் அடைக்கப்படுகிறான். இச்சிறுவன் சிறையிலிருந்து எழுதியவைகள் மக்கள் மனதைத் தொட்ட இலக்கியமாகிவிடுகிறது. சிறை வாழ்க்கை என்ற புத்தகத்தை அமெரிக்கப்பள்ளிகளில் பாடநூலாக ஆக்கப்படுகிறது. உள்நாட்டுக் கலவரங்களைத்  தடுக்கும் மாமருந்தாக இப்புத்தகத்தை அறிவுலகம் பார்த்தது. நோபிள் பரிசு பெற்ற ஆன்றோர்கள், டூக்கி வில்லியம்சிற்கு நோபிள் பரிசு வழங்க சிபாரிசு செய்கின்றனர்.

அமெரிக்க அரசு சிறுவனை தூக்கிலிடவுமில்லை, மன்னித்து விடுவிக்கவுமில்லை. 25 ஆண்டுகள் கடந்த பிறகு 2006ம் ஆண்டில் கலிபோர்னிய கவர்னர் டூக்கி வில்லியத்திற்கு மரண தண்டனையை நிறைவேற்ற உத்தரவிடுகிறார். உலகமே கண்டிக்கத்தக்க மரண தண்டனை நிறைவேற்றப்படுகிறது.

அமெரிக்க அரசியலிலும், பொருளாதாரத்திலும் நுழைந்துள்ள பம்மாத்துக்களை சரியாகப் புரிய வேண்டுமானால், கால்பிரெயித்தின் விமர்சனத்தையும் அமெரிக்காவில் வறுமையில் குற்றம் புரிய தள்ளப்படும் சிறார்களின் வாழ்க்கையையும் இணைத்துப் பார்க்க கற்றுக்கொள்ள வேண்டும்.

ஜான்கென்னத் கால்பிரெயித் முதலாளித்துவத்தை விமர்சித்தது போல், சோசலிசத்தையும் கடுமையாக விமர்சித்தார்.

முதலாளித்துவத்தில் மனிதனை மனிதன் சுரண்டுகிறான் என்றால் கம்யூனிசத்தில் அதுவே தலைமாறி நடக்கிறது என்று நையாண்டி செய்தார். அவரது கருத்துப்படி பொருளாதார யுக்திகள் என்பது முதலாளித்துவத்திற்கும், சோசலிசத்திற்கும் பொதுவானது ஆகும். எனவே இரண்டிலும் சுரண்டல் இருப்பதாக விமர்சித்தார்.

இவரது எழுத்துக்களில் எதார்த்தத்தைத் தேடும், நேர்மை இருந்ததால், கம்யூனிச சிந்தனை உலகம் இவரது விமர்சனங்களைக் கூர்ந்து கவனித்தது. மாஸ்கோ பல்கலைக்கழகம் இவரைக் கவுரவித்தது. சீனப் பல்கலைக் கழகமும் இவரைப் பாராட்டியது.

கற்பனா சோசலிச வாதங்களால் உருவாகும் பிரமைகளை உடைப்பதற்கு இவரது விமர்சனங்கள் உதவும் என்று கம்யூனிச சிந்தனை உலகம் கருதியே இவரைப் பாராட்டியது.

ஆனால், அமெரிக்க முதலாளித்துவ சிந்தனை உலகம் இவரது எழுத்துக்களை உதாசீனப்படுத்தியது. கடுமையாக இவரை முத்திரை குத்தி தாக்கியது.

பணக்காரனுக்கு பணத்தைப் பெருக்கும் சுதந்திரத்தை பாதுகாத்தால் தான் அது பொங்கி வழிந்து ஏழைகளுக்கு போய்ச் சேரும் என்பது அமெரிக்க முதலாளித்துவத்தின் நம்பிக்கையாகும். இதனைப் பொருளாதார நிபுணர்கள் கீழே கசியும் (டிரிக்கிள் டவுன் தியரி) கோட்பாடு என்று அழைப்பர். இந்தக் கோட்பாட்டை கால்பிரெயித் கடுமையாக விமர்சித்தார்.

குதிரைக்கு போதுமான அளவு ஓட்ஸ் தானியத்தை ஊட்டி விட்டால் அது குடல் வழியாக கடந்து வெளியேறும் பொழுது சில தானியங்கள் குருவிகளுக்கு உணவாகக் கிடைக்கும் என்று எள்ளி நகையாடினார். அதாவது குதிரைக்கு அதிகமாக ஊட்டினால் அதுபோடும் சாணிமூலம் குருவிகளுக்கு கிடைத்துவிடும் என்பது போல் கீழே கசியும் கோட்பாடு உள்ளது என்று விமர்சித்தார். பணக்காரனின் பணப்பெருக்கம் ஏழைகளுக்கு நல்லது என்பது ஒரு ஏமாற்று என்று சுட்டிக்காட்டினார்.

முதலாளித்துவம் வேலையில்லாத் திண்டாட்டத்தை உருவாக்குவதின் மூலம் மனித உழைப்பை வீணடிக்கிறது என்பது இவரது இன்னொரு விமர்சனம்.

மேற்கைவிட கம்யூனிஸ்ட்டுகள் எப்படியோ மனித உழைப்பை  திறமையாகப் பயன்படுத்துகின்றனர் என்று எழுதினார். இத்தகைய அமெரிக்கப் பேராசிரியரின் கடைசிப் புத்தகத்தை வாசகர்களுக்கு அறிமுகப்படுத்துவது அவசியம். 62 பக்கங்களே கொண்ட எகனாமிக்ஸ் ஆஃப் இன்னொசென்ட் ஃபிராடு என்ற நூலைத் தமிழில் வெளியிட முன்வருவோர், தமிழர்களின் சிந்தனை விரிவாக்கத்திற்கு உதவி புரிந்தவராக உயர்ந்து நிற்பர்.

வறுமை, வேலையின்மை, யுத்தம் ஆகியவைகள் பொருளாதார யுக்திகளின் விளைவு என்பதை அறியவும், தலைவிதி நம் கையில் இல்லை வேறு வழியில்லை என்ற மூடநம்பிக்கைகளில் இருந்து விடுபடவும், இந்த சிறிய புத்தகம் அதன் வழியில் உதவுகிறது. அரசியலிலும், பொருளாதாரத்திலும் எதுசரி, எது பயனுள்ளது என்பதை அலசிட ஒருவரது புத்தியை இந்தச் சிறிய புத்தகம் தீட்டி விடுகிறது. அமெரிக்க முதலாளித்துவத்தின் ஏகபோக தன்மை யையையும், ஆதிக்கத்தனத்தையும், ஏமாற்றுக்களையும் நேர்மை யுடன் இப்புத்தகம் சுட்டிக்காட்டுகிறது. அமெரிக்க பொருளாதார யுக்திகளே சிறந்தது என்று கருதுகிற அரசியல்வாதிகளும், பொருளாதார நிபுணர்களும் படிக்க இந்தப் புத்தகத்தை சிபாரிசு செய்யலாம். அந்நிய மூலதனத்தை கும்பிடும் மூடத்தனத்திலிருந்து கரைசேர இந்த நூல் அவர்களுக்கு உதவும்.

துவக்கம்

இந்த நூலின் துவக்கத்திலேயே அமெரிக்காவின் இன்றைய நிலையை குறிப்பிடுகிறார்.

அமெரிக்க அரசியலிலும், பொருளாதாரத்திலும் எதார்த்தம் என்பது முன்னுக்கு வருவதில்லை. பாக்ஷனும், பண ஆசையும் எதார்த்தங்களை பார்க்க விடுவதில்லை . இதன் விளைவாக அமெரிக்கப் பொருளாதாரத்தில் பல ஏமாற்றுக்கள் புகுந்து விட்டன. இந்த ஏமாற்றுக்களை யாரோ திட்டமிட்டு புகுத்துவதாகக் கருதிவிடக் கூடாது. யார்மீதும் பழிபோட முடியாத ஏமாற்றுக்கள் என்கிறார். அதாவது இன்னொசென்ட் ஃபிராடு என்று கூறுவதற்கான காரணங்களையும் குறிப்பிடுகிறார். 70 ஆண்டுகள் பொருளாதாரத் துறையோடு சம்பந்தப்பட்ட துறைகளிலே பணிபுரிய நேர்ந்ததால் ஒன்றைக் கற்றுக் கொண்டதாகவும் கூறுகிறார். ஒருவன் சரியாகவும், பயனுள்ளதாகவும் இருக்க வேண்டுமானால் எதார்த்தம் என்பது பொது ஞானத்திலிருந்து விலகிக் கொண்டே போகிறது என்பதை ஏற்றுக் கொள்ள வேண்டும். அதாவது பொது அறிவு என்று நாம் ஏற்றுக்கொண்டது வேறு; எதார்த்தம் வேறு என்பதை உணராமல் மரபு வழி ஞானமே சரியாக இருக்கும் என்று கருதி அணுகுகிற பொழுது ஏமாற்றுக்கள் புகுந்துவிடுவதை உணரமுடியாது என்கிறார். இந்த முன்னுரையோடு ஏமாற்றுக்களை ஒவ்வொன்றாக அடுக்குகிறார்.

ஏமாற்று – 1

அமெரிக்க பொருள் உற்பத்தி முறையை, பொருளாதார நிபுணர்களும், அரசியல்வாதிகளும், பேராசிரியர்களும் சந்தை முறை அமைப்பு என்று புதிதாக பெயர் சூட்டியுள்ளனர். முதலாளித்துவம் என்ற சொல் அமெரிக்க மக்களிடையே, வரலாற்றை நினைவூட்டி அருவருப்பை தூண்டுவதால், இந்தப் பெயர் மாற்றம் புகுத்தப்பட்டது.  இந்தப் புதிய பெயர் பண்பான சொல்லாக இருக்கலாம். ஆனால், பொருளற்ற சொல்மட்டுமல்ல; எதார்த்தத்தைப் பிரதிபலிக்க வில்லை என்கிறார்.

சந்தை என்பது கி.மு. 8 ம் நூற்றாண்டிலேயே மானுட சமூகம் கண்டுவிட்ட ஒன்று. என்று நாணயம் தோன்றியதோ அன்றே சந்தை அமைப்பும் தோன்றிவிட்டது. அமெரிக்காவில் முதலாளித்துவம் தோன்றிய பொழுதே ஏகபோகமாகிட அக்கிரமமான வழிகளை முதலாளிகள் பின்பற்றியதால் முதலாளித்துவம், ஏகபோக முதலாளித்துவம் போன்ற சொற்கள் மக்களிடையே எதிர்ப்பைக் கிளப்பின. 19ம் நூற்றாண்டில் முதலாளித்துவ உற்பத்தி முறையின் தோற்றத்தை ஆராய்ந்த மார்க்ஸ், ஏங்கெல்ஸ் இருவரும் தங்களது ஆற்றல் மிகு உரைநடையால் புரட்சிகள் வெடிக்கும் என்றனர். அவர்கள் கூறியது போல் ரஷ்யாவில் தொழிலாளி வர்க்கம் புரட்சி செய்தது. ஆனால் ஐரோப்பாவில் முதலாளித்துவத்தை நீக்கி விட்டு, தாராளவாத சமூக ஜனநாயகம் பிறந்தது. அமெரிக்காவில், ஏகபோகமாவதைத் தடுக்கும் சட்டங்கள் வர சமூக முரண்பாடுகள் உதவின. ஆனால்  காலப்போக்கில் அமெரிக்க பொருளாதாரம் என்பது ஏகபோக முதலாளித்துவமாக ஆகிவிட்டது. இந்த எதார்த் தத்தை மறைக்கவே சந்தை முறை என்ற சொல் புகுந்தது. இது ஒரு ஏமாற்று.

ஏமாற்று – 2

முன்காலத்தில் அமெரிக்காவில் ஒரு தொழிலின் முதலாளியே எல்லா முடிவுகளையும் எடுப்பார். ஆனால் இன்று அப்படி அல்ல. முதலீட்டாளர்களிடமிருந்து அதாவது பெரிய தொழில் நிறுவனத்தின் பங்குதாரர்களிடமிருந்து அதிகாரம் கை தேர்ந்த நிறுவன அதிகாரிகளிடம் கைமாறுகிறது என்பது ஒரு புரியாத புதிர் ஆகும். பாக்ஷனும், பண ஆசையும், பங்குதாரர்களை எதார்த்தங்களை பார்க்க விடாமல் தடுப்பது ஒரு பக்கம். மறுபக்கம், விளம்பர யுக்திகளின் மூலம், பல்வேறு குறியீட்டெண்களை ஜோடித்து, தொழில் ஆரோக்கியம், லாபம் குவிக்கும் திறன் ஆகியவை பற்றி எதார்த்தத்திற்கு புறம்பாக ஒரு சித்திரம், தொழில் நிறுவன அதிகாரிகளால் காட்டப்படுகிறது. அமெரிக்காவில் அநேகமாக எல்லாத் தொழில்களும், ஏகபோகங்களாகிவிட்டன. அதிகார வர்க்கமே எல்லா முடிவுகளையும் எடுக்கிறது. இது அடுத்த ஏமாற்று.

ஏமாற்று – 3

அமெரிக்க முதலாளித்துவத்தின் ஏகபோக தன்மையையும், அதிகாரவர்க்க நிர்வாக முறையையும் மறைக்க இன்னொரு ஏமாற்று புகுத்தப்படுகிறது. அதுதான் நுகர்வோர் ஆதிபத்தியம். அமெரிக்க சந்தையை ஆட்டுவிப்பது நுகர்வோர்கள் தான் என்ற பம்மாத்து புகுந்த மர்மத்தை மரபுவழி ஞானத்தால் உணர இயலாது.

பகாசூர நிறுவனங்களின் விளம்பர யுக்திகள் மூலம் நுகர்வோர்கள் எதை விரும்ப வேண்டும் என்பது தீர்மானிக்கப் படுகிறது. சுருக்கமாகச் சொன்னால், நுகர்வோர் ஆதிபத்தியம் என்பது ஏகபோக முதலாளித்துவத்தின் கேடுகெட்ட அம்சங்களை மறைக்க புகுந்த ஏமாற்று ஆகும். சந்தையை நுகர்வோர் தான் தீர்மானிக்கின்றார்கள் என்பது அமெரிக்காவில் எங்கும் பரவி இருக்கும் ஒரு ஏமாற்று என்கிறார் கால் பிரெயித்.

ஏமாற்று – 4

மானுட வளர்ச்சியின் எந்த அம்சத்தையும் பிரதிபலிக்காத சில குறியீட்டெண்கள், முன்னேற்றத்தை காட்ட முன்வைக்கப்படுகிறது. அதில் ஒன்றுதான் தேச மொத்த வருவாய் அதிகரிப்பு என்ற பொருளாதார வளர்ச்சியை காட்டும் சதவீத குறியீட்டெண்ணாகும்.  பகாசூர நிறுவனங்கள் திட்டமிட்டு உருவாக்கப்படும் பொருட் களின் மதிப்பே, தேச மொத்த வருவாயாக காட்டப் படுகிறது. இந்த குறியீட்டெண் ஒரு சமுதாயத்தில் ஏற்பட்டு வரும் கலை, இலக்கிய விஞ்ஞான வளர்ச்சியை காட்டாது. பிரிட்டனில் தேச மொத்த வருவாய் வளர்ச்சி விகிதம் குறைவாக இருந்த காலத்தில் தான், சிறந்த இலக்கியங்கள், விஞ்ஞானக் கண்டுபிடிப்புகள் வேகமாக வளர்ந்தன. தேச மொத்த வருவாய் குறியீட்டெண்ணை வைத்து தேசத்தில் ஆற்றலை அளப்பது என்பது ஒரு மாபெரும் ஏமாற்று ஆகும்.

ஏமாற்று – 5

உழைப்பு என்பது மானுட சமூகத்தின் செல்வ ஆதாரத்தின் அடிப்படை; ஆனால், உழைப்பை பற்றிய ஒரு ஏமாற்று இங்கே நிலவுகிறது.

ஆற்றல் உள்ளவர்கள், ஆற்றல் இல்லாதவர்கள் என்ற ஏமாற்றைப் புகுத்துகிறது. உழைப்பை வெறுப்பவர்கள், உழைப்பே இன்பமென கருதுபவர்கள் என்று சமூகமே பிளவுபட்டு இருப்பதாக ஒரு தோற்றத்தை இந்த ஏமாற்று புகுத்திவிடுகிறது.

ஏழைகள் வேலையை சுமையாகக் கருதுகிறார்கள் என்ற பார்வையையும் இந்த ஏமாற்று புகுத்திவிடுகிறது.

கொழுத்த சம்பளமும், உல்லாச வாழ்விற்குத் தேவையான போகப் பொருட்களும், விடுமுறையும் சிலருக்கு வேலை என்பது இன்பமாக ஆக்கப்படுகிறது. குறைவான சம்பளமும், ஓய்வு பெற முடியாத சூழலும், வேலைப்பளுவும் உள்ளவர்களுக்கு அது சுமையாக ஆகிவிடுகிறது.

இந்த உண்மைகளை மறைக்கும் ஏமாற்று இங்கே புகுத்தப்பட்டுள்ளது.

பணக்காரன் உல்லாசமாக இருக்கப் பிறந்தவன் என்றும், ஏழைகள் வேலைப்பளுவைச் சுமக்கப் பிறந்தவர்கள் என்றும் இருக்கும் எதார்த்தத்தை இந்த ஏமாற்று மறைத்து விடுகிறது.

ஏமாற்று – 6

அமெரிக்காவில் முதலாளித்துவம், அதிகாரவர்க்கத்தனம் போன்ற சொற்களைப் பொருளாதார நிபுணர்கள் அகராதி யிலிருந்தும், பாடப்புத்தகங்களிலிருந்தும் நீக்கிவிட்டனர். ஒரு பகாசூர நிறுவனத்தின் நிர்வாகிகளே எல்லாவற்றையும் ஆட்டிப்படைக்கிறார்கள்; இந்த அதிகார வர்க்க ஆதிக்கத்தை மறைக்க ஒரு புதிய சொல்லைப் புகுத்திவிட்டனர். அதுதான் நிர்வாக ஆற்றல் என்ற சொல். இதன் மூலம், அதிகார வர்க்க நிர்வாக முறைக்கு ஆபத்தில்லாமல் ஆக்கிவிட்டனர்.

ஏமாற்று – 7

அமெரிக்கப் பொருள் உற்பத்தியில் தனியார் துறை, பொதுத்துறை என்பது இன்னொரு ஏமாற்றாகும். இங்கே பொதுத்துறையையும், தனியார் துறையையும் ஒரே அதிகார வர்க்கம் தான் நிர்வகிக்கிறது. ஆட்டுவிக்கிறது. ஒரு பகாசூர நிறுவனத்தின் நிர்வாகியாக இருந்தவர், மக்கனமாரா. இவர், அமெரிக்க ராணுவத்துறைச் செயலாளராக நியமிக்கப்படுகிறார். அதே அமெரிக்க அரசின் உயர் பதவியிலிருக்கும் அதிகாரிகள், தனியார்துறை நிறுவனங்களின் நிர்வாகியாகப் போய்விடுவதும் நடக்கிறது. ஆயுதங்கள் செய்யும் பகாசூர தனியார் நிறுவனங்களின் அதிகாரிகளும், அமெரிக்க அரசாங்கத்தின் தலைமை நிர்வாகிகளும், இடம் மாறுவதைப் பார்த்தால் பொதுத்துறை, தனியார் துறை என்று இரண்டு பிரிவு இருப்பதாகத் தோற்றமளித்தாலும் அதிகாரிகளை இடம்மாறி பதவிகளில் அமர்வது என்பது இரண்டும் வேறல்ல என்பதை காட்டிக் கொடுத்து விடுகிறது.

பண உலக ஏமாற்று

வங்கிகள், பங்குச்சந்தை, மியூட்சுவல் பண்ட், பண நிர்வாக ஆலோசனைகள், வழிகாட்டல் ஆகியவைகளை கொண்டது தான் பண உலகம். அமெரிக்க சமூகமே அங்கீகரிக்கும் ஏமாற்று இங்கே உள்ளது.

இந்த உலகில் தகவல்கள் என்பது மிகுந்த கட்டுப்பாட்டில் உள்ளது. பல தகவல்களை தெரியாதவைகள் என்று பட்டியல் தான் போட முடியும். பொதுவாக, எப்பொழுது பொருளாதாரம் நல்ல நிலையிலிருக்கும், எப்பொழுது அதற்கு கெட்டகாலம் வரும் என்று யாராலும் முன் கூட்டியே கூற இயலாது. அரசு, பெரிய நிறுவனங்கள், பெரும் புள்ளிகள் ஆகியோரது நிர்ணயிக்க இயலாத செயல் களாலும், யுத்தம், அமைதி போன்ற உலகளவு விவகாரங்களாலும், பொருளாதாரத்தின் திசை நிர்ணயிக்கப்படுகிறது. புதிய தொழில் நுட்பங்கள், நுகர்வோரின் மனோபாவங்கள், ஏற்றுமதி, இறக்குமதி, முதலீடுகளின் நடமாட்டம் இத்தியாதிகளாலும் பொருளாதாரம் பாதிக்கப்படுகிறது. ஆக ஏராளமான தெரியாதவைகள் என்ற காரணிகளால் பொருளாதாரம் ஆட்டுவிக்கப்படுவதால், இந்த தெரியாதவைகளை ஆருடம் கூறுவதே ஒரு லாபகரமான தொழிலாகிவிட்டது. இந்த பண உலக ஏமாற்று என்பது அலாதியானது.

கவுரவமிக்க ஏமாற்று

நவீனப் பொருளாதாரம் என்பது முன்கூட்டியே அறிய இயலாத பல அம்சங்களைக் கொண்டதாகும். அமோக உற்பத்தி, பணவீக்கம், பங்குச்சந்தை குமிழி, உற்பத்தி படுத்துவிடுவது, வேலை இல்லாத் திண்டாட்டம், வருமானக் குறைவு, விலைகள் நிலையாக இருப்பது, விலைகள் இறக்கை கட்டிப் பறப்பது, முன்கூட்டியே அறிய இயலாத தன்மைகளைக் கொண்டது. இத்தகைய நிலையற்ற பொருளாதாரத்தை சரிசெய்ய, அமெரிக்க ரிசர்வ் வங்கி எடுக்கிற நடவடிக்கைகள் ஏமாற்றைப் புகுத்திவிடுகிறது. தேக்கம் ஏற்படுகிற பொழுது வட்டியைக் குறைப்பதும், உற்பத்தி பெருகுகிற பொழுது பண வீக்கத்தைக் கட்டுப்படுத்த வட்டியை கூட்டுவதும் ஒரு ஏமாற்று வேலையாகும். வட்டி குறைவு என்பதால் யாரும் கடன் வாங்குவதில்லை. பணம் பண்ண முடியும் என்றால், எவ்வளவு வட்டியானாலும் கடன் வாங்கிவிடுவர்.

உண்மையில் அமெரிக்கப் பொருளாதாரத்தின் நிச்சயமற்ற தன்மையை, அமெரிக்க ரிசர்வ் வங்கி சரி செய்கிறது என்பது ஒரு ஏமாற்றே. உண்மையில், நிச்சயமற்ற தன்மையின் காரணங்களை  ரிசர்வ் வங்கி களையவில்லை. எதார்த்தம் என்ன வெனில், தொழில் நிறுவன அமைப்பு மூலம் பொருள் உற்பத்தி என்பது நிச்சயமற்ற தன்மையை அதன் வழியில்  உருவாக்குகிறது. அமெரிக்க பங்குச்சந்தை முறையும்,  நிறுவன முறையும், பொருள் உற்பத்தியில் நிச்சயமற்ற தன்மையைப் புகுத்துகிறது. அதைச் சரி செய்யாமல், ரிசர்வ் வங்கி ஏமாற்றை புகுத்துகிறது என்கிறார் கால்பிரெயித்.

Economics of Innocent Fraud
புத்தகத்தின் பெயர்: Economics of Innocent Fraud ஆசிரியர் : John Kenneth Galbraith

இவ்வாறு அமெரிக்கப் பொருளாதாரத்தில் புகுந்துள்ள ஏமாற்றுகளை அம்பலப்படுத்தும் இந்த சிறிய புத்தகம் நம்மைச் சிந்திக்கத் தூண்டும் சில வரிகளுடன் முடிகிறது. முன்னேற்றம் பற்றி பெருமைப்படுகிறோம். இதை எழுதுகிற பொழுது பிரிட்டனும், அமெரிக்காவும் ஈராக் யுத்த கசப்புகளை அனுபவிக்கின்றனர். இளம் வயதினரையும், ஆண், பெண், குழந்தைகள் அனைவரையும் கசாப்பு செய்கிறோம். மானுட முன்னேற்றம் என்பது கற்பனை செய்ய முடியாத கொடுமை களாலும்,  சாவுகளாலும் நிரம்பியுள்ளது.

வாசகர்களை விட்டு பிரிகிற பொழுது வருந்தத்தக்க ஒரு உண்மையைச் சொல்கிறேன். நமது நாகரீகம் வெகுவாக முன்னேறியுள்ளது. உடல் ஆரோக்கிய பராமரிப்பு, கலை, விஞ்ஞானம், முன்னேற்றம் எல்லோருக்கும் கிடைக்காத, பொருளாதார வசதி, இவைகளைத் தந்துள்ளது. ஆனால், அதே நேரம் ஆயுத உற்பத்தி என்பது சிறப்பு அந்தஸ்து பெற்று மிரட்டலையும், யுத்தத்தையும் எதார்த்த மாக்கிவிட்டது. பெரும் திரளாக மக்களைக் கொல்வது என்பது நாகரீகத்தின் உச்சபட்ச வெற்றியாக ஆகிவிட்டது என்று முடிக்கிறார். அமெரிக்க நவீன பொருளாதாரத்தின் பம்மாத்துக்களை இச்சிறிய புத்தகம் நன்றாகவே வெளிச்சம் போட்டுக் காட்டுகிறது.