ஏகாதிபத்திய தலையீட்டின் புதிய வடிவம் வெனிசுவேலாவின் அமெரிக்கத் தலையீடு

குரல்: ஆனந்தராஜ்

பிரபாத் பட்நாயக் ( English)

தமிழில்: கிரிஜா

வெனிசுவேலாவில் தற்போது நடைபெற்று வரும் நிகழ்வுகள், நவீன தாராளவாத கால கட்டத்தில் மூன்றாம் உலக நாடுகளில் ஏகாதி பத்திய தலையீட்டின் தன்மை குறித்ததொரு விளக்கமான படிப்பினையை அளிக்கிறது.  இதர லத்தீன் அமெரிக்க நாடுகளில்  குறிப்பாக பிரேசில் நாட்டில் –  சமீபகாலமாக ஏகாதிபத்தியம் இதே போன்ற தலையீடுகளை செய்துள்ளது.  ஆனால், இம்மியும் பிசகாமல் தனது வலுவான எதிர்ப்பை வெனிசுவேலா வெளிப்படுத்தியதால், அந்நாட்டில் செய்யப்படும் தலையீடுகளில் ஏகாதிபத்தியத்தின் நுட்பங்கள் கூர்மையாக வெளிப்படுகிறது. 

அண்மைக்காலமாக லத்தீன் அமெரிக்காவில் கியூபா, பொலிவியா மற்றும் வெனிசுவேலா போன்ற நாடுகளில் மட்டுமின்றி, பிரேசில், அர்ஜெண்டினா, ஈக்குவாடர் மற்றும் இதர பல நாடுகளில் இடதுசாரி பாதையை நோக்கிச் சென்ற நடுநிலை வாதிகள் ஆட்சியதிகாரத்திற்கு வந்து, ஏழை உழைப்பாளி மக்களுக்குச் சாதகமான மறுவிநி யோகக் கொள்கைகளை அமலாக்கினர்.  இது உலகம் முழுவதிலும் உள்ள முற்போக்கு சக்தி களுக்கு உத்வேகம் அளிப்பதாக இருந்தது. இந்த அரசுகளில் பல இன்றைக்கு கவிழ்க்கப்பட்டுள்ளன. இந்த அரசுகளின் கொள்கைகளுக்கும், திட்டங் களுக்கும் மக்களின் ஆதரவு இல்லாததால் இவை கவிழ்ந்திடவில்லை. மாறாக, அமெரிக்காவின் பிரதானமான பங்களிப்புடன் நிகழ்த்தப்பட்ட கீழ்த்தரமான சூழ்ச்சிகளாலேயே இவை கவிழ்க் கப்பட்டன. 1950களில், 60 மற்றும் 70களில் அமெரிக்கா அரங்கேற்றிய சூழ்ச்சிகளிலிருந்து இவை மாறுபட்டிருந்தன. திடீரென, வலுக்கட்டா யமாக, சட்டவிரோதமாக அரசிடமிருந்து அதிகாரத்தை பறிப்பது என்ற புதிய வடிவத்தில் இச்சூழ்ச்சிகள் அமைந்திருந்தன. குறிப்பாக நவீன தாராளவாத காலகட்டத்திற்கு உரியனவாக அவை அமைந்திருந்தன.

இத்தகைய ஆட்சி கவிழ்ப்பிற்கு இரண்டு முக்கிய காரணிகள் பங்களிப்பு செய்தன. உலக முதலாளித்துவ நெருக்கடியைத் தொடர்ந்து முதன்மைப் பொருட்கள் சார்ந்த வர்த்தகத்தில் ஏற்பட்ட வீழ்ச்சி ஒரு காரணியாகும். பிரேசில் உள்ளிட்ட லத்தீன் அமெரிக்க நாடுகள் பெருமளவில் கச்சா பொருட்களை ஏற்றுமதி செய்து வந்தன.  வர்த்தகப் பரிவர்த்தனையில் ஏற்பட்ட எதிர்மறையான நிலைமைகள் காரண மாக இந்நாடுகள் ஈட்டும் அந்நிய செலாவணியின் அளவு குறைந்து போனதால், தங்களது அத்தியா வசியத் தேவைக்கான இறக்குமதியை செய்ய இயலாத நிலைக்கு அவை தள்ளப்பட்டன.  வெனிசுவேலாவைப் பொறுத்தவரை, எண்ணை விலையில் ஏற்பட்ட சரிவு காரணமாக அந்நாடு தனது அத்தியாவசிய தேவைக்கான இறக்கு மதியை செய்ய இயலாத நிலைக்கு தள்ளப் பட்டது. அத்துடன், எண்ணெய் விலையில் ஏற்பட்ட வீழ்ச்சி காரணமாக அரசின் வரு மானமும் குறைந்து போனது.  அரசு ஈட்டும் அந்நிய செலாவணியின் அளவில் சரிவு ஏற்பட்டபோதும், ஏகாதிபத்திய முகமைகளின் பரிந்துரையின்படி, “சிக்கன” நடவடிக்கைகளை செயல்படுத்திடாது, அதற்குப் பதிலாக ஏழை மக்கள் அனுபவித்து வந்த மறுவிநியோகப் பயன்களை பாதுகாத்திட அரசு முயன்றது. இதன் காரணமாக அங்கு பணவீக்கம் பெருமளவில் ஏற்பட்டது.

இந்நிலை ஏழை மக்களுக்கு கடுந்துன்பத்தை அளித்தது என்பதில் ஐயமில்லை. ஆனால், இந்த கடுந்துன்பங்கள் ஆட்சியாளர்களின் கொள்கை களால் ஏற்பட்டவை அல்ல; மாறாக வர்த்தகத் தில் ஏற்பட்ட வீழ்ச்சி காரணமாக ஏற்பட்டவை என்பது கவனத்தில் கொள்ளப்பட வேண்டும். உண்மையில், நாட்டின் பொருளாதாரத்தில் ஏற்பட்ட சிரமங்களை எதிர்கொள்ள ஆட்சி யாளர்கள் “சிக்கனநடவடிக்கை”க்கான கொள் கையை மேற்கொள்ளவில்லை.  ஆட்சியாளர்கள் அவ்வாறு செயல்படுத்தியிருந்தால், அது சிக்கன நடவடிக்கைகளை செயல்படுத்தாததால் மக்கள் இப்போது எதிர்கொள்ளும் துன்பங்களை விட கூடுதலான துன்பதுயரங்களையே ஏழை மக்கள் எதிர்கொள்ள வேண்டியிருந்திருக்கும்.

உயிர் காக்கும் மருந்துகள் உள்ளிட்ட அத்தியாவசியப் பொருட்களைக் கூட தங்கு தடையின்றி இறக்குமதி செய்வதை தடுக்கும் வகையில் அமெரிக்கா தடைகளை விதித்தது. இதன் காரணமாக, வெனிசுவேலா நாட்டு பொருளா தாரம் அளவு கடந்த நிலையில் மோசமானது. மேலும், அமெரிக்காவில் செயல்பட்டு வரும் வெனிசுவேலா நாட்டு அரசுக்கு சொந்தமான எண்ணெய் நிறுவனங்களின் சொத்துக்களை அமெரிக்கா முடக்கியுள்ளது.  மேலும், அமெரிக் காவிற்கு எண்ணெயை ஏற்றுமதி செய்வதன் மூலம் வெனிசுவேலா நாட்டிற்கு கிடைக்கும் வரு மானங்கள் அனைத்தும் அந்நாட்டில் ஜனநாயக பூர்வமாக தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட, அரசியலமைப்புச் சட்டத்தின்படியான அதிபர் நிகோலஸ் மதுரோ வின் அரசிடம் அளிப்பதற்குப் பதிலாக, அமெரிக் காவின் ஆதரவுடன் வெனிசுவேலா நாட்டின் அதி பராகத் தன்னைத் தானே அறிவித்துக் கொண்ட ஜூவான் கியோடோவின் அரசிடம்தான் அளிக்கப்படும் என அறிவித்தது.  இத்தகைய நடவடிக்கைகள் வாயிலாக வெனிசுவேலா மீதான தனது பொருளாதார ரீதியான தாக்குதலை அமெரிக்கா சமீப காலமாக மேலும் தீவிரப் படுத்தியுள்ளது. வெனிசுவேலாவின் பணத்தை களவாடி அந்நாட்டிலேயே ஆட்சிக் கவிழ்ப்பை நடத்துவதாகவே இந்நடவடிக்கை உள்ளது. காலனியாதிக்க காலத்தில் ஆதிக்கம் செலுத்து பவர்களின் வெற்றிக்காக அடிமைப்பட்டுள்ள நாட்டு மக்கள் சூறையாடப்பட்டதை இது நினைவுபடுத்துகிறது.

இத்தகைய சூறையாடல்களும், கட்டுப்பாடு களும் வெனிசுவேலா நாட்டு மக்களின் துயரத்தை கூடுதலாக்கியது என்பதை குறிப்பிட வேண்டிய அவசியமில்லை. மதுரோ அரசிற்கு எதிராக மக்களை திருப்பிட, அதிகரித்த துயரத்திற்கான பழி மதுரோ அரசின் மீதே போடப்பட்டது.

சமீபத்திய ஆட்சிக் கவிழ்ப்பிற்கான இரண்டா வது காரணி, மத்திய கிழக்கு நாடுகள் மீதான ஏகாதிபத்திய முயற்சிகளை எவ்விதத்திலும் விட்டு விடாமல், அங்கு நேரடியாக செயல்படுவதி லிருந்து படிப்படியாக அமெரிக்கா விலகி வரு கிறது என்பதாகும்.  இதன் காரணமாக, லத்தீன் அமெரிக்கா மீது தற்போது அமெரிக்காவால் கவனம் செலுத்த முடிகிறது.

சமீபத்தில் ஆட்சி கவிழ்ப்புகளுக்கு அமெரிக்கா மேற்கொண்ட முயற்சிகளில், வெனிசுவேலா ஓர் மிகச் சிறந்த உதாரணமாகும்.  இது அமெரிக்க ஆதரவுடன் 1950களில், 60 மற்றும் 70களில் மேற்கொள்ளப்பட்ட ஆட்சி கவிழ்ப்புகளிலிருந்து குறைந்தபட்சம் 6 விதங்களில் மாறுபட்டுள்ள தோடு, முற்றிலும் புதிய வழிமுறையிலும் அமைந் துள்ளது.

முந்தைய ஆட்சிக் கவிழ்ப்புகளில், அது ஈரான் அல்லது குவாண்டமாலா அல்லது சிலி ஆகிய நாடுகளில் ஆட்சிக் கவிழ்ப்பு நிகழ்த்தப்பட்ட போது, ஜனநாயகபூர்வமாக தேர்ந்தெடுக்கப் பட்ட அரசுகளுக்கு எதிரானவையாக இருந்த தோடு, அந்த இடத்தில் அமெரிக்காவின் ஆதர வைப் பெற்ற யதேச்சதிகார அரசுகள் துளிக்கூட வெட்கமின்றி நிறுவப்பட்டன.  தற்போது நடை பெறும் ஆட்சி கவிழ்ப்புகளும் ஜனநாயகபூர்வ மாக தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட அரசுகளுக்கு எதிராக, ஜனநாயகத்தின் பெயரிலேயே நிகழ்த்தப்படுகின் றன. பிரேசில் நாட்டில், ஜனநாயகபூர்வமாக தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட அதிபராக போல்சனரோ தோற்றமளிக்கிறார்.  ஆனால், தில்மா ரூசுப்பிற்கு எதிராக “நாடாளுமன்ற சதி” மட்டும் அரங் கேற்றப்படவில்லை; ஆனால் அனைவராலும் அங்கீகரிக்கப்பட்ட, தேசத்தின் மிகப் பிரபலமான அரசியல் தலைவரான, முன்னாள் அதிபரும், தொழிலாளர் கட்சியைச் சார்ந்தவருமான லூலா தேர்தல்களில் போட்டியிட அனுமதிக்கப்பட வில்லை.  இது முதலாவது வேறுபாடாகும்.

அதேபோன்று வெனிசுவேலாவில், அமெரிக்கா வின் ஆதரவு பெற்ற ஜூவான் கியோடோ, வலுவான ராணுவ மனிதர் மட்டுமல்ல, மாறாக, தேசிய சட்டமன்றத்தின் அதிபராக உள்ளார். இதையே வேறு வார்த்தைகளில் சொல்வதானால், பழைய சுரண்டல் வெள்ளை மேலாதிக்க ஒழுங்கு முறையை பிரதிநிதித்துவப்படுத்தும் அரசியல் சக்திகள், லத்தீன் அமெரிக்காவில் முற்போக்கான ஆட்சிகளுக்கு எதிராக ஒட்டுமொத்தமாக நேரடியாக அமெரிக்காவால் அணிதிரட்டப் பட்டு வருகின்றன.

சட்டபூர்வமாக ஜனநாயக ரீதியாக தேர்ந்தடுக் கப்பட்ட அரசுகளுக்கு எதிராக அணி திரட்டப் பட்டபோதும், ஜனநாயகத்தை பாதுகாப்பது என்ற பெயரில் அமெரிக்காவின் ஆதரவைப் பெற்ற சக்திகளால் பெரியதொரு அளவில் நடத்தப்படும் ஆர்ப்பாட்டங்களும், எதிர்ப்பியக் கங்களும் மேற்கூறப்பட்ட போக்குடன் இணைந்த வையாகும்.  சுருங்கச் சொன்னால், எதிர்ப்புரட்சி சக்திகள், முந்தைய காலகட்டங்களில் இருந்ததைப் போன்று வெறும் ராணுவ ரீதியான ஆட்சிக் கவிழ்ப்புகளாக இல்லாமல் ஒரு வெகுஜனத் தன்மையை அடைந்துள்ளன.

இரண்டாவதாக, மக்களின் பொருளாதார நெருக்கடிகளுக்கு முற்போக்கான அரசுகள் காரணமில்லை என்பதோடு மட்டுமின்றி, இந்நெருக்கடிகளில் பெரும்பாலானவை அமெரிக்க ஏகாதிபத்தியத்தால் வேண்டுமென்றே உருவாக் கப்பட்டவை ஆகும்.  இருந்தபோதும், இந்த பொருளாதார சிரமங்களிலிருந்தே எதிர்ப்புரட்சி கர வெகுஜன இயக்கங்கள் தொடர்ந்து நடை பெற்று வருகின்றன. முந்தைய ஆட்சி கவிழ்ப்பு களில் வெகுஜனத் தன்மை இருக்கவில்லை. எந்த பொருளாதார நெருக்கடியின் வெடிப்பைத் தொடர்ந்ததாகவும் அவை இருக்கவில்லை. அல்லது இத்தகைய சிரமங்களை முன்னிறுத்தி தங்களது நடவடிக்கைகளை நியாயப்படுத்தவும் அவர்கள் அக்கறை காட்டவில்லை. ஆம். கயானாவில் டாக்டர் சேட்டி ஜகனின் அரசு ஏகாதிபத்தியத்தின் நிதியுதவியுடன் நடத்தப்பட்ட லாரி ஓட்டுநர்களின் வேலைநிறுத்தத்தாலேயே கவிழ்க்கப்பட்டது. முந்தைய காலகட்டத்தில் ஆட்சியை கவிழ்த்திட எப்போதேனும் பயன் படுத்தப்பட்ட இத்தகைய வழிமுறை, தற்போது வழக்கமான ஒன்றாகிவிட்டது.

மூன்றாவதாக, மக்கள் எதிர்கொள்ளும் பொருளா தார நெருக்கடிகளில் பெரும்பாலானவை உல களாவிய முதலாளித்துவ பொருளாதாரத்தின் செயல்பாட்டாலும், ஏகாதிபத்தியத்தாலேயும் உருவாக்கப்பட்டவை ஆகும்.  இருந்தபோதும், இதற்கான பழி முற்போக்கு அரசுகள் மீது மட்டுமின்றி, அவற்றின் இடதுசாரி கொள் கைகள் மீதும் மிக வெளிப்படையாக சுமத்தப்படு கின்றன.  நாட்டின் கனிம வளங்கள் தேசியமய மாக்கப்பட்டது, பொருளாதாரத்தில் அரசின் தலையீடு, முதலாளித்துவ ஆதரவு கொள்கை களுக்கு எதிரான நிலைபாடு போன்றவையே பொருளாதார நெருக்கடிகளுக்கு காரணியாக முன்னிறுத்தப்படுகின்றன. நவீன தாராளவாத ஒழுங்குமுறை செயல்பாட்டின் மீது செய்யப் படும் எந்தவொரு தலையீட்டிற்கும் எதிரான தத்துவார்த்த தாக்குதலை ஆட்சிக் கவிழ்ப் பிற்கான பிரச்சாரம் இணைக்கிறது.  இத்தகைய தத்துவார்த்த தாக்குதல் தெளிவற்றதாக இருப்பது அவசியமாகிறது. “ஊழல்”, “தகுதியின்மை” போன்ற கருத்துக்கள் முன்னுக்கு கொண்டு வரப்படுகின்றன. ஆனால், நவீன தாராளவாத ஒழுங்குமுறையில் அரசின் தலையீட்டுடன் இணைந்ததாகவே இவை கருதப்படுகின்றன.

நான்காவதாக, கார்ப்பரேட் ஆதரவு நவீன தாராளவாத ஒழுங்குமுறையை மீண்டும் நிறுவுவதற்கான நிகழ்ச்சி நிரல் வெளிப்படையாக முன் வைக்கப்படுகிறது. உதாரணமாக, “ஜனநாயக மாற்றம்” என்பதற்கான திட்டம் வெனிசுவேலாவில் முன்வைக்கப்பட்டது. ஆட்சி கவிழ்ப்பிற்குப் பிறகு என்னவெல்லாம் செய்யப்படும் (கீழே கொடுக்கப் பட்டுள்ளவை உள்ளிட்டு) என்பது இத்திட்டத் தில் குறிப்பிடப்பட்டிருந்தது.

1) சர்வதேச நிதி நிறுவனத்தின் நிதியைப் பெறு வதன் மூலம் உற்பத்திக் கருவிகளை மீண்டும் செயல்படுத்துதல்.

2) அனைத்து கட்டுப்பாடுகளையும், விதி முறைகளையும், அதிகார தலையீடுகளையும், ஒழுங்கு நடவடிக்கைகளையும் நீக்குதல்.

3) நம்பகத்தன்மையையும், தனியார் சொத்துக் களுக்கு வலுவான பாதுகாப்பையும் அளிக்கும் விதிமுறைகளுக்கு உட்பட்டு சர்வதேச முதலீட்டை அனுமதிப்பது.

4) பொதுத்துறை நிறுவனங்களில் தனியார் முதலீட்டிற்கு வழி வகுப்பது.

5) எண்ணெய் திட்டங்களில் பெரும்பான் மையான பங்குகளை தனியார் நிறுவனங்கள் வைத்துக் கொள்ள அனுமதியளிக்கும் புதிய ஹைட்ரோகார்பன் சட்டத்திற்கு ஒப்புதல் அளிப்பது.

6) பயன்பாட்டு சொத்துக்களின் செயல் பாட்டிற்கு தனியார்துறை பொறுப்பாக்கப்படும்.

7)            குறைந்தபட்ச அரசின் மூலம் திறனை அதிகரித்தல்

இது நவீனதாராளவாதத்தின் வெட்கங் கெட்ட நிகழ்ச்சி நிரலாகும். இருப்பினும், இதுவே ஆட்சி கவிழ்ப்பிற்கான நிகழ்ச்சி நிரலாக உள்ளது.  கார்ப்பரேட் நிகழ்ச்சி நிரலை செயல்படுத்திட ஜனநாயகபூர்வமாக தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட அரசு தூக்கி எறியப்பட வேண்டும் என்ற இத்தகைய தெளிவான செய்தி இவ்வளவு வெளிப்படையாக இதற்கு முன்னெப்போதும் முன்வைக்கப்பட்ட தில்லை.

ஐந்தாவதாக, தற்போது செயல்படுத்தப்பட்டு வரும் ஆட்சிக் கவிழ்ப்புகள் எல்லாம் அமெரிக்கா வின் ஆதரவுடன் அரங்கேற்றப்பட்டு வருகின்றன என்றாலும், இவையெல்லாம் ஏகாதிபத்திய சக்திகள் அனைத்தின் ஆதரவுடனேயே நிகழ்த் தப்பட்டு வருகின்றன.  எனவேதான், வெனிசுவேலா வின் அதிகாரபூர்வமான அரசாக ஜூவான் கியோடோ அரசை ஐரோப்பிய யூனியன் அங்கீரிக்க வேண்டுமென டிரம்ப் கேட்டுக் கொண்டபோது அது உடனேயே ஏற்றுக் கொள்ளப்பட்டது.  இது இன்றைய காலகட்டத் தில் காணப்படும் யதார்த்தத்தின் குறியீடாகும்.  இதற்கு முன்னர் இருந்த பலத்துடன் இன்றைக்கு அமெரிக்கா இல்லை. ஏகாதிபத்திய சக்திகளுக்கு இடையேயான முரண்பாடுகள் மட்டுப்பட்டுள் ளன; ஏகாதிபத்திய நடவடிக்கை எதையேனும் அமெரிக்கா மேற்கொண்டாலும் கூட அதற்கு மற்றவர்களின் ஒத்துழைப்பு தேவைப்படுகிறது ஆகியனவையே அந்த யதார்த்தங்களாகும்.

இறுதியாக, மக்களால் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்ட மூன்றாம் உலக நாடுகளின் அரசிற்கு எதிரான ஏகாதிபத்திய நடவடிக்கை ஜனநாயகத்தை பாதுகாத்திடும் நடவடிக்கையாகும்  என அந்நாட்டு மக்களை ஏற்றுக் கொள்ளச் செய் வதில் ஊடகம் மிக முக்கியமான பங்கினை ஆற்று கிறது என்பதை வெனிசுவேலா நிகழ்வு காட்டுகிறது.  நியூயார்க் டைம்ஸ் போன்ற செய்தித்தாள்கள் இத்தகைய பணியை தொடர்ந்து ஆற்றி வருகின்றன. சுருக்கமாகச் சொல்ல வேண்டுமெனில், இன்றைக்கு நாம் ஓர் புதிய உலக ஒழுங்குமுறை யில் உள்ளோம். இப்புதிய ஒழுங்கு முறையில், ஜனநாயகத்துடன் கார்ப்பரேட் நலன்கள் சமமாக முன்னிறுத்தப்படுவது ஏற்புடையதொரு கொள் கையாக மாறி வருகிறது. அமெரிக்க ஆதரவு ஆட்சி கவிழ்ப்பு முயற்சிகளுக்கு எதிராக வெனி சுவேலா நாட்டு மக்கள் இதுவரை மிகவும் உறுதி யுடன் செயல்பட்டுள்ளனர். ஆனால், இம்மக் களின் எதிர்ப்பு காரணமாக தற்போது அமெரிக்கா அவர்களை ஆயுதத் தலையீட்டின் வாயிலாக அச்சுறுத்தி வருகிறது. ஆயுதத் தலையீடு செயல்படுத்தப்பட்டது எனில், ஒரு நாட்டின் இறையாண்மைக்கு எதிராக இத்தகைய நடவடிக்கை சமீப காலத்தில் மேற்கொள்ளப் படுவது இதுவே முதலாவதாக இருக்கும். அமெரிக்காவின் பாதுகாப்பிற்கு அச்சுறுத்தலை விடுக்கிறது அல்லது அமெரிக்காவின் நலன் களுக்கு ஏதேனும் ஒரு வகையில் ஊறு விளைவிக்கிறது என்ற அற்பமான காரணங்களை இதற்காக முன்வைத்தாலும், இத்தகைய தாக்கு தலுக்கான உண்மையான காரணம் நவீன தாராளவாதத்திற்கு எதிராக செயல்பட மதூரோ அரசு துணிந்தது என்பதேயாகும்.

வெனிசுலாவில் நிலச்சீர்திருத்தங்கள்!

“பத்தொன்பதாவது மற்றும் இருபதாவது நூற்றாண்டு ஐரோப்பா மற்றும் அமெரிக்காவின் நூற்றாண்டுகளாக இருந்தன. ஆனால், இந்த நூற்றாண்டு ஆசியா, ஆப்பிரிக்கா மற்றும் இலத்தீன் அமெரிக்காவுக்கு சொந்தமானதாக இருக்கும். நாம் ஒன்றுபட்டால், பொருளாதாரம் மட்டுமின்றி அனைத்து தளங்களிலும், உலகிலேயே வலிமை மிகுந்தவர்களாக ஆகிவிடுவோம்”………………

(ஹியூகோ சாவேஸ், 2005)

டிசம்பர் 6, 1998 லத்தின் அமெரிக்காவின் வரலாற்றில் மட்டுமின்றி, உலக வரலாற்றிலும் மிகவும் முக்கியமான நாளாகும். அன்றுதான் வெனிசுலாவின் அதிபராக சாவேஸ் பதவி ஏற்றார். இலத்தீன் அமெரிக்காவின் வரலாற்றை மாற்றிய பொலிவார், ஸ்பெயினின் காலனி ஆதிக்கத்தை எதிர்த்து மரணம் வரையில் போர் என வீர முழக்கமிட்டு, விடுதலைத் தீயை மூட்டியவர். சைமன் பொலிவாரின் வீரப் போரை பாராட்டும் வகையில், சாவேஸ் பதவி ஏற்றதும், கொண்டு வந்த அரசியல் சீர்திருத்தங்களுக்கு பொலிவாரியப் புரட்சி என்று பெயர் சூட்டினார். அரசியல் புரட்சியாக துவங்கியதென்ற போதிலும், புதிய அரசியல் சாசனத்தின் மூலமாக நாட்டின் ஒட்டுமொத்த அரசியல் அமைப்பையும் சாவேஸ் மாற்றினார். வெனிசுலாவின் பொருளாதாரத்தை மாற்ற அவர் மேற்கொண்ட சீர்திருத்தங்களில் மிகவும் முக்கியமானதாக கருதப்படுவது நிலச்சீர்திருத்தம் ஆகும்.

ஹியூகோ சாவேஸ் வெனிசுலாவின் அதிபராக பதவியேற்றதற்கு பின்பு இலத்தீன் அமெரிக்க நாடுகளில் இடதுசாரிகள் அதிபர்களாக தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டனர். சாவேஸ் பதவியேற்றது நவீன தாராளமயக் கொள்கைக்கு கிடைத்த சவுக்கடி எனக் கருதப்பட்டது. தொடர்ந்து நவீன தாராளமயத்தை எதிர்த்ததுடன் வெனிசுலாவில் ஒரு சோசலிச மாற்றத்தை கொண்டுவரத் தேவையான நடவடிக்கைகளை சாவேஸ் முழுமூச்சுடன் செயல்படுத்தத் துவங்கினார். 1978 முதல் 1996 வரையிலான காலகட்டத்தில் வறுமை 17 சதவீதத்திலிருந்து 65 சதவீதமாக உயர்ந்தது. தலா உண்மை வருமானம் 27 சதவீதம் வரை குறைந்தது. இதே காலகட்டத்தில் எண்ணெய் விற்பனை மூலம் கிட்டும் வருவாய் கணிசமாக குறைந்ததன் விளைவாக பாரம்பரியமாக செயல்பட்ட கிறிஸ்தவ ஜனநாயக கட்சியும், சமூக ஜனநாயக கட்சியும் செயலிழந்துவிட்டன. ஐ.நா வளர்ச்சி திட்டத்தின் கூற்றின் படி 1990-களில் மிக உயர்ந்த வருமான சமமின்மை நிலவிய நாடாக இருந்த வெனிசுலா 2011 இல் மிகக்குறைந்த சமமின்மை நிலவும் நாடாக மாறிவிட்டது என்பது கவனிக்கத்தக்கதாகும்.

சாவேஸ் பதவி ஏற்றதிலிருந்து 2013 இல் மறையும் வரை வெனிசுலா நாட்டின் ஒவ்வொரு தளத்திலும் – அரசியல், சமூகம், பொருளாதாரம், வெளிநாட்டுக் கொள்கை என அனைத்திலும் தனது அடையாளத்தை பதித்துள்ளார். 1999 இல் புதிய அரசியல் சாசனத்தில் அவர் முன்வைத்த ஷரத்துக்கள் மக்கள் பங்கு பெறும் ஜனநாயக அமைப்புக்கு அடிகோலின எனலாம். ஆயிரக் கணக்கான கவுன்சில்கள், பகுதிவாரியான கம்யூன்கள் அமைக்கப்பட்டு, அதிகாரம் பரவலாக்கப்பட்டது. சோவியத் யூனியனில் பின்பற்றப்பட்ட சோசலிச அமைப்பிலிருந்து வேறுபட்ட சோசலிச கட்டுமானத்தை அமைத்த சாவேஸ் அதை “பொலிவாரிய சோசலிசம்” எனப் பெயரிட்டார். “இருபத்தோராம் நூற்றாண்டு சோசலிசம்” என்றும் அதைக் குறிப்பிட்டார். வெனிசுலாவின் பொருளாதார கட்டமைப்பிலும் கணிசமான மாற்றத்தைக் கொண்டு வந்தார். குறிப்பாக, மின்சாரம், தொலைத் தொடர்பு, சிமெண்ட், இரும்பு, எண்ணெய் போன்ற தொழில்களை தேசியமயமாக்கினார். அத்துடன், உணவுப் பொருட்களின் விலையைக் கட்டுப்படுத்துதல், நாணய மதிப்பு கட்டுப்பாடு போன்றவற்றை மேற்கொண்டதை, வெனிசுலாவின் பூர்ஷ்வாக்கள் கடுமையாக எதிர்த்தனர். சாவேஸ் தனது பதவிக்காலத்தில் வறுமையை 50 சதவீதம் வரை குறைத்தார். கல்வி, ஓய்வூதியம் போன்றவற்றில் கொண்டுவந்த மாற்றங்கள் வறுமை ஒழிப்பிலும், கல்வி, மருத்து சேவை அனைவருக்கும் கிடைக்கச் செய்வதிலுரம் குறிப்பித்தக்க மாற்றங்களை கொண்டு வந்தார். 2011-13 வரையிலான காலகட்டத்தில் ஐந்தரை லட்சம் வீடுகளை அரசு ஏழைகளுக்கு கட்டித் தந்துள்ளது. மக்களின் உணவு நுகர்வு அதிகரித்து தினசரி கலோரி சத்து அளவு 50 சதவீதம் வரை உயர்ந்தது. மக்களின் அடிப்படை வசதிகளை உயர்த்தும் நடவடிக்கைகள் மேற்கொள்ளப்பட்டன.

வெனிசுலா நாட்டு மக்களின் முன்னேற்றத்தை மனதில் கொண்டு, சாவேஸ் மேற்கொண்ட நடவடிக்கைகளில் மிகவும் முக்கியமானதென்று சுட்டிக்காட்டப்பட வேண்டியது நிலச்சீர்திருத்தங்கள் என்றால் மிகையாகாது. கிட்டத்தட்ட இரண்டு லட்சம் குடும்பங்கள் பயன்பெறும் வகையில் 5.7 லட்சம் ஹெக்டேர் நிலம் பகிர்ந்தளிக்கப்பட்டுள்ளது.

வெனிசுலாவின் மொத்த மக்கள் தொகையான மூன்று கோடியில் இது குறைவுதான் என்று தோன்றலாம். ஆனால், வேளாண் உற்பத்தியை அதிகரிக்கவும், சமத்துவத்தை ஏற்படுத்தவும் நிலச்சீர்திருத்தங்கள் அடித்தளம் அமைத்தது என்பது குறிப்பிடத்தக்கதாகும்.

வெனிசுலாவில் நிலவுடைமை

பத்தொன்பதாம் நூற்றாண்டில் வெனிசுலா பிரதானமாக ஒரு விவசாய நாடாகவே இருந்தது. மற்ற லத்தீன் அமெரிக்கா நாடுகளுடன் ஒப்பிடுகையில் வெனிசுலாவில் நில உடைமையை தீர்மானிக்கும் சக்தியாக அரசு விளங்கியது எனலாம். அதற்கு பிரதான காரணம் 1908-1935 வரை அங்கு பதவியிலிருந்து சர்வாதிகாரி யுவான் விசென்ட் கோமஸ் பல்லாயிரம் ஹெக்டேர் நிலப்பரப்பை தனக்கு சொந்தமாக்கிக் கொண்டான். அந்நாட்டின் மொத்த நிரப்பரப்பான 9,16,000 சதுர கி.மீ பத்து சதவீதம் அவன் வசமிருந்தது. உலகிலேயே மிக அதிக அளவு நிலத்திற்கு உரிமை பெற்ற சிலரில் அவனும் ஒருவன். கோமஸ் அதிபராக இருந்த காலத்தில் தான் எண்ணெய் கண்டுபிடிக்கப்பட்டது. எண்ணெய் வளத்தை சுரண்டி கொள்ளை லாபம் ஈட்டத் துவங்கினான். 1935 இல் கோமஸ் மரணமடைந்ததும் பெருமளவு நிலம் அரசின் கட்டுப்பாட்டிற்குள்ளாக வந்தது. கோமஸின் ஆட்சிக் காலத்தில் விவசாயம் ஒரு முக்கியமான தொழிலாக கருதப்படவில்லை. அந்நாட்டின் மொத்த உற்பத்தியில் விவசாயத்தின் பங்கு 70 சதவீதத்திலிருந்து 22 சதவீதமாகக் குறைந்தது. எண்ணெய் பிரதான தொழிலாக மாறி, கோமஸின் சர்வாதிகார ஆட்சியின் கீழ், வெனிசுலா உலகின் மிகப் பெரிய எண்ணெய் உற்பத்தியாளராக மாறியது. நிலம் ஒரு சிலரின் கைகளில் குவிந்தது. 4.8 சதவீத மக்களிடம் 88 சதவீத நிலம் இருந்தது. 57.7 சதவீத விவசாயிகள் வசம் வெறும் 0.7 சதவீத நிலம் மட்டுமே இருந்தது. நிலக்குவியலின் தாக்கம் எவ்வாறு இருந்திருக்குமென்பதை இதிலிருந்து புரிந்து கொள்ளலாம்.

ஒருபுறம் நிலக்குவியல். விவசாயத்திற்கு முக்கியத்துவம் இல்லை. மறுபுறம் எண்ணெய் மூலம் கொள்ளை லாபம் ஈட்ட முடிந்தது. இதன் விளைவாக, 1990 இல் வெனிசுலா இலத்தீன் அமெரிக்காவின் மிகப்பெரிய நிகர உணவு இறக்குமதி செய்யும் நாடாக மாறிவிட்டது. 2005 இல் வெனிசுலாவின் 94 சதவீத மக்கள் நகர்ப்புற வாசிகளாக மாறிவிட்டனர். 1960 களில், ரொமுலோ பெட்டன்கோர்ட் வெனிசுலா அதிபராக இருந்த போது, முதல் நிலச்சீர்திருத்தச் சட்டம் இயற்றப்பட்டது. இந்த சட்டத்தின் கீழ் அரசுக்கு சொந்தமான நிலம் இரண்டு லட்சம் குடும்பங்களுக்கு தரப்பட்டது. ஆனால், பயனாளிகளுக்கு முறையான பட்டா வழங்கப்படாததாலும், அரசு விவசாயத்தை மேற்கொள்ள எந்த ஆதரவும் தராத சூழலில், இத்திட்டத்திலிருந்து விலகினர். 1997 இல், நிலச்சீர்திருத்தச் சட்டம் வரும் முன்பு நிலவிய சமத்துவமற்ற நில உடமையாளர்களிடம் 75 சதவீத நிலம் இருந்தது.

ஹியூகோ சாவேஸ் பதவியேற்கும் முன்பே விவசாயிகளின் நலன்களை பாதுகாக்கும் வண்ணம் சில அடிப்படை மாற்றங்களை செய்வதாக வாக்குறுதி அளித்தார். சாவேஸ் ராணுவத்தில் பணிபுரிந்த போதும், கிராமப்புற சூழலில் வளர்ந்ததால், விவசாயிகளுடன் ஒரு நெருக்கம் உண்டு. பத்தொன்பதாம் நூற்றாண்டில் நிலக்குவியலை, அதிகாரக் குவிப்பை எதிர்த்து போராடிய தலைவன் ஐமோரா தனது வாழ்க்கையை நிலச்சீர்திருத்ததங்களுக்கான போராட்டத்திற்கென அர்ப்பணித்தவர். ஜமோரா, சாவேஸ் மிகவும் விரும்பிய, முன்மாதிரியாக கருதிய தலைவர். எனவே தான், சாவேஸ் 1999 இல் அமுலாக்கிய அரசியல் சாசனத்தின் 307 ஆவது அம்சம், நிலச்சீர்திருத்தத்தை வலியுறுத்துகிறது. ஏராளமான நிலப்பரப்பு, எஸ்டேட்டுகள் சிலர் கைகளில் குவிந்திருப்பது சமுதாய நலனுக்கு நல்லதல்ல. பொருத்தமான சட்டங்கள் மூலம் விவசாயிகளுக்கு நிலம் நிரந்தரமாக கிடைக்க கிடைக்க வழிகோலுவது அவசியம் என்றும் கூறப்பட்டது.

Ezequiel Zamora

2001 இல் சாவேஸ் தற்காலிக சட்டம் மூலம் நிலச்சீர்திருத்தத்தை அமுல்படுத்த விழைந்தார். நிலம் மற்றும் விவசாய வளர்ச்சி சட்டம் நிலச்சட்டம் என்ற பெயரில் நிலச்சீர்திருத்தத்திற்கான முக்கிய அம்சங்களை உள்ளடக்கியதாக இருந்தது. ஆனால், இதற்கு பணக்காரர்களிடமிருந்து எதிர்ப்பு எழுந்தது. சாவேசின் ஆட்சியை கவிழ்க்க திட்டமிடப்பட்டது. 2002 ஏப்ரலில் ஆட்சி கவிழ்ப்பு திட்டம் தோல்வியை தழுவுயது. இரண்டாவது முறையாக எண்ணெய் உற்பத்தி முடக்கத்தின் மூலம் மீண்டும் ஆட்சி கவிழ்ப்பு முயற்சி நடந்தது. அதுவும் தோல்வியை தழுவியது. சாவேஸ் சுதந்திரமாக நிலச்சீர்திருத்தச் சட்டத்தை 2003 இல் அமுல்படுத்தினார். சட்டத்தின் இரு பிரிவுகள் (89,90) சர்க்சைக்கு காரணாக இருந்தன. உச்சநீதிமன்றத்தில் பெரும் எண்ணிக்கையில் இருந்த சாவேஸ் எதிர்ப்பாளர்கள் நிலச்சட்டம் அமுலாவதற்கு நிறைய இடையூறு செய்தனர். 89 ஆவது பிரிவின் படி, தரிசு நிலங்களை அரசின் பட்டா இன்றி கூட சாகுபடி செய்ய இயலும். இதை எதிர்த்து நில உடமையாளர்கள் வழக்கு தொடர்ந்தனர். 90 ஆவது பிரிவின் படி, அடிப்படை கட்டுமான வசதி, சாலை, நீர்நிலை அமைப்புக்கு நிலம் பயன்படுத்தப்பட்டால் அதற்கென நில உடமையாளர்களுக்கு ஈட்டுத் தொகை தர வேண்டிய அவசியமில்லை. இதை நில உடமையாளர்கள் எதிர்த்தார்கள். இதனால் சட்ட அமுலாக்கம் வேகமாக நடைபெற இயலாத நிலை ஏற்பட்டது. 2003-05 வரை நடைபெற்ற நில மறுவிநியோம் பெரும்பாலும் அரசுக்குச் சொந்தமான நிலங்களாக இருந்தன.

கிட்டத்தட்ட மூன்று ஆண்டுககள் பல தடைகளை தாண்டி, இறுதியில் 2005 ஆம் ஆண்டு நிலச்சட்டம் முழுமையாக அமுலாகியது. “மிஷன் ஜமோரா” எனப் பெயரிடப்பட்ட திட்டத்தின்கீழ், தனியார் வசமிருந்த நிலமும் கையகப்படுத்தப்பட்டு, மறுவிநியோகம் செய்யப்பட்டது. பல அந்நிய முதலாளிகள் வசமிருந்த நிலமும் கையகப்படுத்தப்பட்டது.

இச்சட்டத்தின் முக்கிய அம்சங்கள்:

  • 2005 இல் மாற்றி அமைக்கப்பட்ட நிலச்சட்டம் தனிநபருக்கு பட்டா வழங்குவது மட்டுமின்றி கூட்டுறவு விவசாயத்திற்கும் முக்கியத்துவம் அளித்தது. விவசாயிகளுக்கு வேளாண் உற்பத்தியை அதிகரிக்க பயிற்சி அளிக்கப்படுவதுடன், கூட்டுறவு நிர்வாகத்திலும் பயிற்சி தரப்படுகிறது. இதனால், கூட்டாக செயல்படும் திறமையை வளர்த்துக் கொள்கின்றனர்.
  • நிலச்சீர்திருத்தம் மூலமாக நில மறுவிநியோகம் செய்யப்படுவதுடன், குத்தகைக்கு எடுக்கப்படும் நிலங்களை முறைப்படுத்துதல், நில உரிமையாளர்கள் யார் என்பதை உறுதிப்படுத்துதல் போன்றவற்றிற்கு அழுத்தம் தரப்பட்டது. இதன் விளைவாக, 2003-11 வரையிலான காலகட்டத்தில் கிட்டத்தட்ட 60 லட்சம் ஹெக்டேர் நிலம் முறைப்படுத்தப்பட்டது.
  • விவசாயிகளுக்கு சரியான நேரத்தில் கடன் வழங்குதல், வேளாண் தொழில்நுட்பம், இயந்திர பயன்பாடு கட்டுமானம், சந்தை நிலவரம் தொடர்பான உதவிகளை செய்தல்.
  • சுற்றுச்சூழல் மாசுபடா வண்ணம், வேளாண் பணிகளை மேற்கொள்ளுதல்.
  • வேளாண் கடன் வழங்கும் பொறுப்பு வெனிசுலா வங்கியிடம் ஒப்படைக்கப்பட்டது. இதுபோலவே இதர பணிகளும் பல்வேறு நிறுவனங்களுடன் இணைக்கப்பட்டதன் விளைவாக, நிலச்சீர்திருத்தம் நல்ல பலன்களை ஏற்படுத்தியது. அனைத்திற்கும் மேலாக அரசின் முழு ஈடுபாடும், ஆதரவும் இச்சட்டத்தை வெற்றிகரமாக அமுலாக்க உதவின. இச்சட்டத்தின் பிரதான நோக்கம் நீடித்த வேளாண் வளர்ச்சி மற்றும் சொத்து பகிர்வு ஆகும்.

அனைவருக்கும் நியாயமாக கிடைக்க வேண்டியதை அரசு தலையிட்டு செய்ததன் மூலம் பொருளாதார ஏற்றத்தாழ்வுகள் வெகுவாக குறைந்தது. நிலச்சீர்திருத்தங்களை எதிர்த்தவர்கள்/கடுமையாக விமர்சித்தவர்கள் கூட பத்து லட்சம் கிராமப்புற மக்கள் (மொத்த கிராமப்புற மக்கள் 17 லட்சம்) வாழ்க்கை மேன்மை அடைந்ததை ஏற்க வேண்டி வந்தது. வெறும் நில விநியோகம் என்பதல்ல. மாறாக நிலமற்ற விவசாயிகளுக்கு நிலம் கிட்டியதுடன், வாழ்க்கைத்தரம் கணிசமாக உயர்ந்தது என்பது குறிப்பிடத்தக்கது. எஸ்டேட் முதலாளிகளையும், மிகப்பெரிய நிலச்சுவான்தார்களையும் எதிர்த்து, போராடி, சமூக நீதியை நிலைநாட்ட ஒரு ஆயுதமாக இச்சட்டம் பயன்பட்டது என்பது முதன்மையாக குறிப்பிடப்பட வேண்டியதாகும். அனைத்திற்கும் மேலாக, ஏழை விவசாயிகளின் ஆளுமையை அதிகரித்து, நிலக்குவியலை தகர்க்கும் கருவியாக இது அமைந்தது எனலாம்.

நிலச்சீர்திருத்தத்தின் விளைவாக, வெனிசுலாவில் உணவு உற்பத்தி அதிகரித்தது. 1999-2009 கணக்கின்படி, உணவு உற்பத்தி 22 சதவீதம் உயர்ந்தது மக்களின் நுகர்வு அதிகரித்தது. 1998 இல் தலா நபர் கலோரி சத்து நுகர்வு 2,202 என்பதிலிருந்து 2011 இல் 3,182 கலோரி என அகதிகரித்தது. தானிய உற்பத்தி உயர்வில் சோளம் பிரதான பயிராகும். பல்வேறு நன்மைகள் நிலச்சீர்திருத்தங்களின் விளைவாக கிட்டிய போதிலும், சாவேஸ் அரசு ஏராளமான சவால்களை எதிர்கொள்ள நேர்ந்தது. அரசு அதிகாரிகள் மத்தியில் திட்ட அமுலாக்கம் பற்றிய குழப்பம், ஊழல், நிலச்சுவான்தார்கள் நடத்திய வன்முறைத் தாக்குதல்கள், பெரிய பிரச்சனைகளாக மாறின. நிலப்பிரப்புக்கள் விவசாயிகளின் தலைவர்களை கொலை செய்தது மிகப் பெரிய பிரச்சனையாக உருவெடுத்தன. 2002 முதல் 2012 வரை 120 விவசாயிகள் தலைவர்கள் கொல்லப்பட்டனர். வெனிசுலாவிலுள்ள பிரபல விவசாயிகளின் தலைவர் பிராலியோ அல்வரெஸ் நிலச்சீர்திருத்த போராளிகளில் 260 பேர் கொல்லப்பட்டனர் என்று குறிப்பிட்டுள்ளார். கொலையாளிகள் சிலர் பிடிக்கப்பட்ட போதிலும், வாடகை கொலையாளிகளை அமர்த்திய பெரும் நிலப்பிரபுக்கள் கிராமப்புற காவல்துறையினரின் உதவியுடள் பிடிபடாமல் தப்பித்துள்ளனர்.

விவசாயிகள் அமைப்புகளும், அரசு அதிகாரிகளும் இணைந்து, ராணுவத்தின் உதவியுடன், கிராமங்களில் வன்முறை/கொலைகளை தடுக்க நடவடிக்கை மேற்கொண்டனர். வன்முறை/கொலை சம்பவங்களுக்கு அண்டை நாடான கொலப்பியாவில் நிலவிய சூழலும் ஒரு முக்கிய காரணமாகும்.

சாவேசுக்கு பின்பும், நிலச்சீர்திருத்தங்களை தொடர பொலிவாரிய அரசின் அதிபர் மதுரோ நடவடிக்கைகளை மேற்கொண்டுள்ளார். அரசின் ஆதரவும், விவசாயிகளின் ஒருங்கிணைந்த ஸ்தாபனமும், நிலப்பிரபுக்களின் தாக்குதல்களை எதிர்கொள்ள அவசியம். விவசாயிகளுக்கு ஆதரவாக செயல்பட அரசு போதிய நிதியை ஒதுக்கியுள்ளது. நிறுவன அமைப்புகளையும், அந்நோக்கத்துடன் அரசு முடுக்கிவிட்டுள்ளது. மிகவும் சிறிய அளவில் வேளாண்துறை செயல்படும் ஒரு நாட்டில், கிராமப்புறங்களில், நிலஉடமையில் இத்தகைய மாற்றங்களை கொண்டு வருவது எளிதல்ல. நிலச்சீர்திருத்தங்களை முழுமையாக அமுலாக்குவதும், அதன் பலன்களை தக்க வைப்பதும் கடினமாக பணியாகும். நிலப்பிரபுக்கள் தங்கள் நிலங்களை அவ்வளவு எதிதாக விட்டுக் கொடுக்க மாட்டார்கள். நிலக்குவியலை உடைப்பதும் மிகப்பெரிய சவால்தான். இருப்பினும், வெனிசுலா அனுபவம், நில பகிர்வு, மறு விநியோகம் மூலம் எவ்வளவு பிரச்சனைகள் இருந்தாலும் சமூக நீதியை நிலைநாட்டி, சோசலிசத்தை நிர்மாணிக்க இயலுமென்பதற்கு சிறந்த உதாரணமாகும்.

எனவேதான், பிரச்சனைகள்/சவால்கள் இருப்பினும், “ஏழைகள் அரசாங்கத்தில் தங்களுக்கு முக்கிய பங்கு இருக்கிறது என்று உணர்ந்த, மிகவும் மாறிய ஒரு சமூகத்தை சாவேஸ் விட்டுச் சென்றுள்ளார். அவரது புகழுக்கு வேறு விளக்கம் தேவையில்லை” என மார்க்சிய அறிஞர் தாரிக் அலி சுட்டிக்காட்டியுள்ளார்.

ஆதாரங்கள்:

1. வெனிசுலாவில் நிலச்சீர்திருத்தம் பற்றி கிரிகரி வில்பர்ட் எழுதிய கட்டுரை.
2. வி.கே.ராமச்சந்திரனின் வெனிசுலா நிலச்சீர்திருத்தம் பற்றிய கட்டுரை.

வெனிசுலா தேர்தலும் – வர்க்கப் போராட்டமும்

உலகமே ஆவலோடு எதிர்பார்த்த வெனிசுலா நாட்டு ஜனாதிபதி தேர்தல் ஏப்ரல், 14, 2013 அன்று நடந்து முடிந்தது. இந்த உலகளாவிய ஆவல் டி.வி சீறியல் தொடரின் முடிவை அறிகிற ஆவல் ரகமல்ல! ஆவலில் ஒரு அதிசயம் அடங்கியிருந்தது. அமெரிக்கா உட்பட எல்லா உலக நாடு களிலும் மக்கள், இரு கூறாக நின்று எதிரும் புதிருமான தேர்தல் முடிவிற்கு ஆசைப்பட்டது தான் இந்த ஆவலில்லிருந்த அதிசயமாகும்.

அமெரிக்கா, ஜப்பான் முதல் இந்தியா வரை உள்ள மக்களில் பணக்கார பகுதியினர்  டெமாகிரட்டிக் யுனிட்டி ரவுண்ட் டேபிள் அணியின் வேட்பாளர் ஹென்றிக் கேப்பிரிலெஸ் ராடோன்ஸ்கி வெற்றி பெற வேண்டுமென ஆசைப்பட்டனர். அவர் நாட்டு மேட்டுக் குடியினரின் அந்தஸ்தை காட்டும் தாம் தூம் நுகர்விற்கு பலியாகும் பெரும் பகுதி ஏழை  மக்கள் கிரேட் பேட்டிரியாட் போல் என்ற அணியின் வேட்பாளர் நிக்கோலாஸ் மதுரோ என்பவர் வெற்றி பெற வேண்டுமென ஆசைப்பட்டனர். எப்படி இந்த உலகளாவிய ஆர்வம் ஏற்பட்டது என்பதை அறிய ஒருவர் சிரமப்பட வேண்டியதே இல்லை!  வெனிசுலா நாட்டு தேர்தலை ஒட்டி ஒபாமா அரசும், மேலை நாட்டு ஊடகங்களும் சாவேஸ் கொள்கைக்கு எதிராக உருவாக்கிய பரபரப்பு பிரச்சாரங்கள் உலக மக்களின் கவனத்தை ஈர்த்து விட்டன. கேப்பிரிலெஸ்சிற்கு உலகளவில் பொருளும், விளம்பரமும் ஏராளமாக கிடைத்தன. மதுரோவிற்கு ஊடகங்களின் அவதூறுகள் குவிந்தன. ஆனால் ஏழை மக்களின் தார்மீக ஆதரவு குவிந்தன. வெனிசுலா நாட்டிற்கு யார் ஜனாதிபதி ஆக வேண்டும் என்று தீர்மானிப்பதில் உலகம் பிளவுபட்டது போலவே வெனிசுலா மக்களும் பிளவுபட்டு நின்றனர்.

கேப்பிரிலெஸ் ஜெயிக்கவில்லை என்றால் அதை கோல்மால் தேர்தலாக கருதி வெற்றி பெற்றவரை ஜனாதிபதியாக ஏற்ககூடாது என்று ஒபாமா அரசு தேர்தலுக்கு முன்னரே முடிவு எடுத்தது இப்பொழுது தெறிய வருகிறது. அதன் அடையாளமாக அமெரிக்க அரசு வாக்குப்பதிவு முறையை குறை கூறி மதுரோ வெற்றியை ஏற்க மறுத்து வருகிறது. கேப்பிரிலெஸ் அணியினர் தேர்தல் முடிவை ஏற்காமல் வெனிசுலாவை கலவர பூமியாக ஆக்கி  மதுரோவின் ஆட்சிக்கு நெருக்கடியை கொடுத்து வருகின்றனர்.

தேர்தலுக்கு முன்னரோ, தேர்தல் நடந்து வாக்கு என்னுகிறவரை எந்தப் புகாரும் எதிர் அணியினரோ, அந்நிய நாட்டு பார்வையாளர் களோ பதிவு செய்யவில்லை. தேர்தல் ஆணையம் எதிர் கட்சிகள் பின்னர் கிளப்பிய குறைகளை ஆய்வு செய்து கோல்மால் எதுவும் நடக்கவில்லை என்று அறிவித்த பின்னரும் எதிர் அணியினர் வம்பு செய்வதிலே குறியாக இருக்கின்றனர். முன்காலத்தில் சிலி, நிகராகுவா நாடுகளில் மேட்டுக் குடியினரின் உதவியோடு அமெரிக்காவின் செல்வாக்கை நீடிக்க எடுத்த யுக்திகள் இங்கே அரங்கேற்றபடுகின்றன.

2012 அக்டோபரில் நடந்த தேர்தலில் சாவேசை எதிர்த்து போட்டியிட்ட  இதே கேப்பிரிலெஸ் விட 10 சத வாக்கு வித்தியாசத்தில் வெற்றி பெற்றார். 2013 ஏப்ரலில் நடந்த தேர்தலில் அவரது கட்சியின் வேட்பாளர் மதுரோ சுமார் ஒரு சத வாக்கு வித்தியாசத்தில் மட்டுமே வெற்றி பெற முடிந்தது. புற்று நோயிக்கு ஆட்பட்ட சவேசின் அகால மரணம் அணுதாப அலைகளை அடிக்க வைத்து. முன்னை விட கூடுதல் வாக்கு வித்தியாசத்தில் வெற்றி வாகை சூட வைக்கும் என்று எதிர்பார்த்தவர்களுக்கு இந்த மயிரிழை வித்தியாசத்தில் பெற்ற வெற்றி அதிர்ச்சியை கொடுத்தது. 2006-ல் நடந்த தேர்தலில் சவேஸ் 15 சத வாக்கு வித்தியாசத்தில் வெற்றி பெற்றார். அந்த வாக்குகளை அடுத்த தேர்தலில் சவேசால் கூட பெற முடியவில்லை. இதை விளக்குவது எப்படி?

மிகுயெல் டிங்கர் ஸ்லாஸ் என்ற அமெரிக்க போராசிரியர் லத்தீன் அமெரிக்க வரலாற்றையும் அரசியலையும் ஆய்வு செய்பவர். ஒரு கருத்தைக் கூறி நம்மை சிந்திக்க தூண்டுகிறார்.

அமெரிக்காவின் ஆளும் வாட்டாரம் எல்லா வகையான உதவிகளையும் கையூட்டாக கொடுத்தே சாவேஸ் கட்சியினரை  எதிர்க்க கேப்பிரிலெஸ்சை நிறுத்தியுள்ளதாக கூறப்படுகிறதே என்ற கேள்விக்கு அவர் அளித்த பதில்:

நான் நினைக்கிறேன் மதுரோவையும் சவேசின் திட்டத்தையும் எதிர் அணி எதிர்ப்பதற்கு பல காரணங்கள் உள்ளன. வெனிசுலாவில் எதிரணி அரசியலை கலக்குவதில் முன்னணியில் இருப்பதாக எப்பொழுதுமே நான் நம்புகிறவன். அவர்களுக்கு வெளியிலிருந்து உதவிகளும் கிடைக்கலாம். வெளியில் இருப்பவர்களிடம் ஆலோசனைகளும் பெறலாம், ஆதரவும் கிடைக்கலாம். ஆனால் எதிரணியினர் வெனிசுலா மண்ணின் தன்மையினர், வெனிசுலா பண்பாட்டினர்  என்பதே எதார்த்தம். அமெரிக்க நாட்டு ஏஜென்ட் என்ற தோற்றத்திற்கு அமெரிக்காவும் விடுவதில்லை. வெனிசுலா நாட்டு மத்தியதர வர்க்கப் பகுதியும் மேட்டுக் குடியினரும் சமூக மாற்றத்தால் தங்களது படாடோப வாழ்விற்கு இழப்பு ஏற்படக் கூடாது. தங்களது உயர்ந்த அந்தஸ்திற்கு தனி உரிமைக்கும் பங்கம் வராமல் சமூக மாற்றம் நிகழ வேண்டுமென விரும்புகிறார்கள். எண்ணையை அமெரிக்காவிற்கு ஏற்றுமதி செய்வதின் மூலம் கிடைக்கிற வருவாயைக் கடந்த காலத்தில் அனுபவித்தது போல் அனுபவிக்க ஆசைப்படுகின்றனர். ஏற்றுமதி மூலம் வருகிற அந்த பணத்தில் 60 சதத்தை சமூக நலனுக்கு திருப்பிவிடும்  சாவேசின் கொள்கையை அந்த பிரிவினர் விரும்பவில்லை. அதனால் எந்தப் பலனும் இல்லை என்று கருதுகிறார்கள். அமெரிக்காவின் ஆப்த நண்பனாக இருக்கவே ஆசைப்படுகின்றனர். அங்கே அமெரிக்கா நேரடியாக இருப்பதாக நான் கருதவில்லை, வெனிசுலா நாட்டு மேட்டுக் குடியினர் அமெரிக்க  வாழ்வு முறையை ஆதர்சமாக கொள்கின்றனர். அமெரிக்காவின் விசுவாசமான நண்பனாக இருப்பது அவசியம் என்று கருதுகின்றனர். எண்ணையை அமெரிக்காவிற்கு ஏற்றுமதி செய்யும் நாடாக வெனிசுலா இருக்க வேண்டும் என்று விரும்புகின்றனர். மேட்டுக் குடியினர் மனதில் அமெரிக்கா குடியிருக்கிறது என்ற வகையில் அங்கே அமெரிக்க இருக்கிறது என்பதை ஏற்றுக் கொள்கிறேன்.

பேராசிரியர் கூறுவதை வைத்து வெனிசுலா தேர்தலை வர்க்க போராட்டமாக பார்க்கும் பொழுதுதான் வாக்குகளில் ஏற்பட்ட மாற்றங்களை புரிந்து கொள்ள முடியும். இயந்திரத்தனமான முறையில் வர்க்கப் போராட்டத்தை புரிந்தாலும் வாக்குச் சரிவை புரிந்து கொள்வதில் சிரமம் ஏற்படும். வெனிசுலாவில் மேட்டுக் குடியினரும் மேட்டுக்குடி சித்தாந்த பிடிப்பில் இருக்கும் ஏழைகளும் கூட எதிரணிக்கு வாக்களித்தனர். அந்த மக்கள் சுரண்டும் வர்க்க சித்தாந்த பிடியிலிருந்து விடுபட வேண்டும். நிகராகுவாவில் 90-களில் அந்த பக்கம் போனவர்கள் சமீபத்தில்தான் அமெரிக்க பாணியிலிருந்து விடுபட்டு மீண்டும் பாட்டாளி வர்க்க சித்தாந்த அணுகுமுறையே ஏழைகளுக்கு உகந்தது என்று டேனியல் ஓர்டேகாவை தேர்ந்தெடுத்துள்ளனர். ஒவ்வொரு தேர்தலையும் வர்க்கப் போராட்டக் களமாக பார்க்கும் பொழுதுதான் உண்மைகள் புலப்படும்.

வெனிசுலாவில் வறுமை, அறியாமை , உணவுத் தட்டுப்பாடு, கிரிமினல் குற்றங்கள் மலிந்து கிடந்தன. சாவேஸ் கட்சி ஆட்சிக்கு வந்த பிறகே, இவைகள் குறையத் தொடங்கின. நில சீர்திருத்தத்தால் விவசாயிகளிடையே இருந்த வறுமை அகன்று வருகிறது. அண்டை நாடுகளிலிருந்து இறக்குமதி மூலம் உணவுத் தட்டுப்பாட்டை அரசு சாமாளித்து வருகிறது. இதனால் மேட்டுக்குடியினர் நுகரும் அமெரிக்க நுகர் பொருள்கள் கடையிலே கிடைக்காத நிலைமை ஏற்பட்டுள்ளது.

அமெரிக்க நுகர்பொருள் வர்த்தகத்தில் ஈடுபட்டிருந்த சில்லறை வர்த்தகர்கள் பாதிக்கப்பட்டனர். ஆனால் பிரேசில், அர்ஜெண்டினாவிலிருந்து இறக்குமதியாகும் இறைச்சி முதல் இதர உணவுப் பொருட்கள் வரை அரசு கடைகளிலும் தனியார் சில்லறை கடைகளிலும்  கிடைக்கின்றன. வெனிசுலா நாட்டின் 30 மாநிலங்களில். 7 மாநிலங்களில் தான் அமெரிக்கா ஆதரிக்கும் அணிக்கு  சற்று கூடுதல் வாக்கு மற்ற இடங்களில் மதுரோவே முன்னணி. மக்கள் தங்கள் கையில் அதிகாரமிருப்பதை சமீபத்தில் தான் உணரத் தொடங்கியுள்ளனர். இந்த வெற்றியை தோல்வியாக்க சிறுமைப்படுத்த பல முயற்சிகள் நடக்கின்றன. அதற்கு காரணம், வெனிசுலாவில்   சவேஸ் கட்சியின் வெற்றி அமெரிக்காவும் மேலை நாடுகளும் திணிக்கும் தாராளமயத்திற்கு கொடுக்கப்பட்ட முதல் அடியாகும். வர்க்கப் போராட்டத்தில் சுரண்டும் வர்க்க கருத்திற்கு அடிமைப்பட்டு கிடக்கும் இதர வர்க்கப் பிரிவினரை விடுவிக்கும் சித்தாந்தப் போரின் முக்கியத்துவத்தை உணரவைக்கும் வெற்றியாகும்.

புதிய மனிதன் ஹியுகோ சாவேசும் பொலிவேரியன் புரட்சியும்

“உலக நாடுகளிடையே அரசியல் ஒத்துழைப்பை தேடிய  வெனிசுலா அதிபர் ஹியுகோ ரபேல் சாவேஸ் பிரியாஸ்  இன்று இல்லை. அமெரிக்க கார்ப்பரேட் அதிபதிகளும், சி.ஐ.ஏயும் இனைந்து சாவேசை அகற்றி அரசை நிலைகுலைய செய்ய  நடத்திய சதிகளை தோற்கடித்தவர் புற்றுநோயிடம் தோற்றுவிட்டார். பேரழிவு ஆயுதக் குவியல்கள் மற்றும் கரன்சி பலத்தைக் கொண்டு ஏக துருவ உலகை நிறுவ எத்தனிக்கும் ஏகாதி பத்தியவாதிகளை “கந்தக  நாற்றமடிக்கும்  மிஸ்ட்டர் டேன்ஜர்” என்று ஐ.நாவில் விளித்த அந்த குரலை இனி கேட்க முடியாது.

Venezuelan President Hugo Chávezமத்திய ஆசிய எண்ணை வள நாடுகளின் ஆட்சியாளர்கள் போல் மேல் தட்டு மக்களின் ஆடம்பர வாழ்விற்காக எண்ணை வளத்தை பகாசூர எண்ணை நிறுவனங்களிடம்  அடகு வைக்காமல் சொந்த நாட்டு உழைக்கும் மக்கள் குடிமையில் உயரவும், கல்வி ஞானம் பெறவும், உலக நாடுகளின் ஏழைகளை நெறுக்கும் வறுமைப் பிடியை சற்று தளர்த்தவும் வெனிசுலா எண்ணை வளத்தை அற்பணம் செய்த அந்த கரங்கள் ஓய்வெடுக்க சென்றுவிட்டன. எண்ணை வளத்தை டாலராக குவிக்காமல் இருப்பதால் வெனிசுலாவின் பொருளாதாரத்தை சாவேஸ் சீர்குலைக்கிறார்  என்று மேலை நாட்டு எல்லா ரக பொருளாதார நிபுணர்களும் பீதியை கிளப்பினர். “ டாலர் அல்ல, தொழில் நுட்பம் தெறிந்த உழைக்கும் கரங்களே செல்வத்தை உருவாக்குகிறது. நாணயத்திற்கு மதிப்பை கொடுக்கிறது என்ற உண்மையை அறியாத முட்டாள்தனம் பீதியை கிளப்புகிறது, வெனிசு‍லா உழைப்பாளிகளே! விஞ்ஞான தொழில்நுட்பத்தில் தேர்ச்சி பெறுங்கள்! நமது பொருளாதாரத்தை வலுப்படுத்த பிற நாடுகளோடு ஒத்துழையுங்கள் என்று நம்பிக்கை ஊட்டிய அந்த குரல் தூரத்தே சென்றுவிட்டது.

சென்ற இடமெல்லாம் “இன்றைய தேதிகளில் முதலாளித்துவம் என்பது வருடத்திற்கு 26 லட்சம் ஏழைகளை உற்பத்தி செய்து உலகை நரகமாக்கும் எந்திரமாக இருக்கிறது. புதிய மேன்மைப்பட்ட உலகை அடைய சோசலிசமே சரியான பாதை,” என்ற இடி முழக்கம் எங்கே என்று நம்மை ஏங்கவைத்து சென்றுவிட்டது.  பணக் குவியலை திரட்ட வெறிகொண்ட சிலரின் சுயநலனுக்கு மக்கள் பலியாக கூடாது என்று  நேர்மையுடனும், மன உறுதியுடனும் பாடுபட ஒரு  புதிய மனிதனாக வாழ்ந்து காட்டிய ஒருவரை உலகம் இழந்துவிட்டது.

சேகுவேரா என்ற மாமனிதன் எத்தகைய புதிய மானுடத்தை உருவாக்க உயிரைக் கொடுத்தாரோ அந்த புதிய மனிதனாக வாழ்ந்து காட்டிய சாவேஸ் இன்று இல்லை. “ நான் என் இதயத்தை தருகிறேன். உன் உள்ளங்கையில் விடிகிற வரை மடக்கிவைத்துக்கொள். விடிந்தவுடன் கையைவிரி ஒளிபட்டு எனது இதயம் துடிக்கட்டும்” என்று ஒரு கொரில்லா போர் வீரன் காதலிக்கு எழுதி வைத்துவிட்டு போருக்கு சென்றதைப் போல சாவேஸ் தனது இதயத்தை புதிய உலக உறவை உருவாக்கும் ஆற்றல் படைத்த பாட்டாளி வர்க்கத்தின் உள்ளங் கையில் கொடுத்துவிட்டு சென்றுவிட்டார்.

யார் இந்த ஹியுகோ ரபேல் சாவேஸ் பிரியாஸ்?

1954ல் வெனிசுலா நாட்டின் சபனேட்டா என்ற கிராமத் தில் ஒரு பள்ளி ஆசிரியர் குடும்பத்தில் 7 குழந்தைகளில் ஒருவனாக சாவேஸ் பிறந்தார். வறுமையின் காரணமாக சவேசையும் அவனது அண்ணனையும் பெற்றோர்கள் பாட்டி வீட்டிற்கு அனுப்பிவிட்டனர். குழந்தை பருவத்தில், வேதனை, வறுமை, சோத்துக்கு பஞ்சம் இருந்தாலும்  தாயினும் சாலப் பறிந்து அரவவனைக்கும் பாட்டியால் மகிழ்ச்சிக்கு பஞ்சமே இல்லை என்று சாவேஸ் தனது குழந்தைப்பருவத்தை நினைவு கூறுகிறார். அருகிலிருந்த சர்ச்சில் இருந்த பாதிரியாருக்கு பூசைக்கு உதவியாளனாக வேலை செய்ததால் படிப்பிற்கு இடைஞ்சலில்லாமல் பள்ளி பருவம் கழிந்தது. பாட்டியிட மிருந்த நேர்மை,  ஏசுவின் மனிதாபிமானம், பிறருக்கு உதவு வதில் மகிழ்ச்சி சிறுவனையும் பற்றிக் கொண்டது.

17வது வயதில்  வெனிசுலா ராணுவ கல்லூரியில் சாவேஸ் சேர்ந்தார். அங்கு நாட்டுப்பற்று மிக்க சில ராணுவ அதிகாரிகளின் முயற்சியால் உருவாக்கப்பட்ட பாடத்திட்டமே சாவேசின் வாழ்க்கையில் திருப்பு முனையாக அமைந்தது. ராணுவ பாடத்திட்டங்களோடு அரசியல், பொருளாதாரம், அரசாங்க நிர்வாகம் இவைகளைப் பற்றிய பாடங்களும் அந்த பாடத்திட்டத்தில் இருந்தன.  மார்க்சிய நூல்களையும் அவர் படிக்க நேர்ந்தது. அதில் சேகுவேராவின் டைரி. அவரது மனப்போக்கை பெரிதும் மாற்றிவிட்டது. கியூபாவின் காஸ்ட்ரோவை பாசமும், நேசமும்மிக்க தோழனாக அந்த டைரியே சாவேசை கருத வைத்தது. மார்க்ஸ் – எங்கெல்ஸ் நட்பு ஐரோப்பிய பாட்டாளி வர்க்கத்திற்கு புரட்சிகர தத்துவத்தை வழங்கியது போல், பின் நாளில் சவேஸ்- காஸ்ட்ரோ நட்பு  நிதி மூலதனமெனும் பிரேக் இல்லா ரோடு ரோலர் தென் அமெரிக்க நாடுகளின் பொருளாதாரத்தை நசுக்காமல் தடுக்கும் அரசியல் பொருளாதார யுக்திகளை  உருவாக்கியது.

மார்க்சிய நூல்களை ஆழ்ந்து கற்றதால் சில எதார்த்தங்களை உறுதியாக பற்றி நிற்க அவருக்கு உதவின. அவரது வார்த்தைகளிலேயே அதை சொல்வதென்றால் “ மானுடத்தின் எந்தப்பகுதியும் தனித்த கிரகமாக அதற்கென தனி இயக்க விதிகளோடு, பிறபகுதி மக்களோடு தொடர்பற்று தனித்து வாழ இயலாது”. “உலகத் தொழிலாளர்கள் ஒருவருக்கொருவர் உதவாமல், ஒத்துழைக்காமல், இனி மானுடம் வாழ இயலாது”. “ஒரு நாட்டு ராணுவம் அந்த நாட்டு உழைப்பாளிமக்களுக்கு சேவை செய்ய வேண்டுமே தவிர சுரண்டும் சதைப்பிண்டங் களுக்கு பாதுகாவலனாக இருக்க கூடாது”.“ பாட்டாளி வர்க்கம் தனது போராட்டங்களிலிருந்து தன்னை புதிய மனித னாக மாற்றிக் கொள்ளாமல் புதிய உலக உறவு சாத்திய மில்லை”.

ராணுவ கல்லூரியை விட்டு வெளியேறும் பொழுது சேகுவேரா கணவு கண்ட ஒரு புதிய மனிதனாக மாற வேண்டும் என்று உறுதி பூண்டார். ராணுவ அதிகாரியாக பதவியேற்றவுடன் வெனிசுலா அரசிலமைப்பு  உழைக்கும் மக்களை ஏழையாக்குகிறது என்பதை கண்டார். 19ம் நூற் றாண்டின் முற்பகுதியில் ஸ்பெயின் மன்னரின் ஆதிக்கத்தி லிருந்த தென் அமெரிக்க பகுதிகளை விடுவிக்க ஆயுதமேந்தி பேராடிய  சைமன் பொலிவர் வழியில்  ஒரு நல்ல மனிதனின் சர்வாதிகாரமே மக்களை  காக்கும் என்ற முடிவிற்கு வந்து ஒத்த மனதுள்ள  ராணுவ  அதிகாரிகளுடன் இனைந்து புரட்சிகர பொலிவேரியன் இயக்கம் – 200 என்ற ரகசிய  அமைப்பு உருவாக்கினார். ஆட்சியை கைப்பற்ற எடுத்த முயற்சி தோற்கவே சிறையில் அடைக்கப்பட்டார். சேகுவேராவின் டைரி அவரது மனச்சாட்சியாக இருந்ததால் மாற்றி யோசித்தார், ராணுவம் வெற்றி பெற  மக்கள் ஆதரவு தேவை மக்களின் ஆதரவு பெற மக்களின் கையில் அதிகாரம் இருக்க வேண்டும். முதலாளித்துவ அமைப்பில் ஜனநாயகம்  உயிரோடு இருக்காது என்பதையும் உணர்ந்தார்.

இப்பொழுது பொலிவேரியன் இயக்கம் அரசியல் இயக்கமாக, பிற நாட்டு இடதுசாரி இயக்கங்களின் ஆதரவோடு காஸ்டரோ வழியில் செல்வது அவசியம் என்ற முடிவிற்கு வந்து அந்த வழியில் நேர்மையாகவும், உறுதியாகவும் செல்ல தொடங்கினார். அதன் விளைவாக வெனிசுலாவில் மக்கள் ஜனநாயக ஆட்சி மலரத் தொடங்கியது. 20 நாடுகளைக் கொண்ட தென் அமெரிக்க கண்டத்தில் பெரும்பாலான நாடுகளில் இடதுசாரிகளின் அரசுகள் வந்துவிட்டன, கொலம்பியாவில் மட்டுமே அமெரிக்க ஆதரவு அரசு உள்ளது. அங்கும் இடதுசாரி அல்லாத அரசுகள் இருக்கிற சிலி போன்ற நாட்டிலும் உலக வங்கியோ, மேலை நாட்டு பன்னாட்டு நிறுவனங்களோ முன்பு போல் வலாட்ட முடியவில்லை. டாலரை நம்பி நிற்கும் நிலையை வெகுவாக குறைக்க இந்த நாடுகள் ஒத்துழைக்க அமைப்புகள் உருவாகிவிட்டன.

சாவேஸ் உருவாக்கிய அரசியல் நிர்ணய சட்டம் மக்களுக்கு விரோதமாக செயல்பட எத்தனிக்கும்  ஜனாதிபதியை மக்கள் அகற்றும் உரிமையை வழங்கியுள்ளது.  குறிப்பிட்ட எண்ணிக்கையில் மக்கள் கையெழுத்திட்ட மனு தேர்தல் ஆணையத்திடம் அனுப்பினால் வாக்கெடுப்பு நடத்த வேண்டும் என்று அந்த சட்டம் கூறுகிறது . இந்த பிரிவை  கடுமையாக எதிர்த்த எதிர்கட்சிகள் 2004ம் ஆண்டில் இதனையே பயன்படுத்தி சாவேசை அகற்ற வாக்காளர் பட்டியலில் செத்தவர்கள் கையெழுத்தையும் சேர்த்து மகஜர் அனுப்பினர். அந்த மகஜரையும் ஏற்று நம்பிக்கை வாக்கெடுப்பை சாவேஸ் சந்தித்தார். உள்நாட்டின் மக்களின் ஒத் துழைப்பு, அண்டை நாடுகளின் அரசியல் ஆதரவு  இவைகளை சம்பாதித்த சாவேசின் அரசியல் நேர்மையை வியக்காமல் இருக்க முடியுமா?

சாவேஸ் இன்று இல்லை

Hugo Chavez funeralஆனால் அந்த புதிய மனிதன் வித்திட்ட அமெரிக்க மக்களின் பொலிவேரியன் புரட்சி தொடரும். அதில் ஏற்ற இரக்கங்கள் வரலாம் ஆனால் அந்த புரட்சி தடைகளை தாண்டி படரும். பல துருவ உலகை உருவாக்கி அமெரிக்க, நாட்டோ ராணுவ  ஏக துருவ அரசியலை புதைகுழிக்கு அனுப்பும் போராட்டமாக அது தொடரும். பெரும் திரள் மக்களை கொல்லும் ஆயுதங்களான அணு, ரசாயன, உயிரியல் ஆயுதங்களை ஸ்டாக்காக வைத்துக் கொண்டதோடு, கரன்சியையும் (அதாவது டாலரை) ஆயுதமாக்கி ஏழை நாடுகளை மிரட்டும் ஏகாதிபத்தியவாதிகளை வெல்ல சாவேஸ் காட்டிய வழியில் உலகம் உருளும். சாவேஸ் மறைவை ஒட்டி 16 நாடுகள்  தேசிய துக்கம் அனுஷ்டிக்கஅறிவுத்துள்ளது. 42 நாடுகளின் அரசியல் தலைவர்கள் வணக்கம் செலுத்த செல்லுகின்றனர். சாவேஸ் வெனிசுலாவிற்கு மட்டுமல்ல உலகிற்கே சொந்தமானவர் என்பதின் அடையாளமாகும்.

புதிய மனிதன் சாவேஸ்  புதிய மானுடத்தின் வித்தாகிவிட்டார்.

அவருக்கு மார்க்சிஸ்ட்டின் செவ்வணக்கம்

சாவேஸ் மேற்கோள்:

முதலாளித்துவ அமைப்பில் ஜனநாயகம் இருக்க இயலாது. முதலாளித்துவம் என்பது அநீதி ஆட்சி செய்யும் இடமாகவும், பணக்காரர்கள் ஏழைகளுக்கெதிரான கொடுமை கள் செய்யும் அமைப்பாகவும் இருக்கிறது.. அதிகாரம் பலம் படைத்தவர்கள் பலமற்ற ஏழைகளை நசுக்குகிறார்கள். சட்டத்தின் ஆட்சி மட்டுமே அவர்களை விடுவிக்கு மென்று ரூசோ சொன்னார்.  உலகை ஜனநாயக சோசலிசத் தின் மூலம் மட்டுமே காப்பாற்ற முடியும். ஜனநாயகமென்பது 5 ஆண்டிற்கு ஒரு முறை வாக்குரிமை கொடுப்பது மட்டுமல்ல. அதைவிட அதிகமானது. அது ஒரு வாழ்வியல் வழி. அது மக்கள் கையில் அதிகாரத்தை கொடுப்பது. மேலை நாட்டு முதலாளித்துவ ஜனநாயக ஆட்சி என்று கூறப்படுகிற  நாடுகளில் இருப்பதைப்போல்.பணக்காரர்களின் அரசு ஏழைகளை ஆட்சி செய்வதல்ல.

சாவேஸ்,  ஜுன் 2010

லத்தீன் அமெரிக்காவின் கோபம் – 3

‘கடவுள் ஒரு ஸ்பானியர்’

ஆங்கில அமெரிக்கா என்றறியப்பட்ட வடபகுதியில், பூர்வகுடியினரின் நாகரீகத்தை நசுக்கி, கறுப்பின மக்களின் கல்லறைகளின் மீது அமெரிக்க ஏகாதிபத்தியம் எழுந்து கொண்டிருந்த வேளையில், லத்தீன் அமெரிக்கா என்றறியப்பட்ட தென்பகுதியில் ஸ்பானிய, போர்த்துக்கீசிய காலனியாதிக்கங்கள் ஐரோப்பிய முதலாளித்துவத்தை வளர்க்கத் தேவையான ரத்தத்தை உறிஞ்சியெடுத்துக் கொண்டிருந்தன. ஆங்கிலேயக் காலனியாதிக்கம் வளர்வதற்கு முன்பே, சூரியன் அஸ்தமிக்காத பேரரசாக ஸ்பெயின்தான் இருந்தது.

ஹாப்ஸ்பர்க் எனும் ஸ்பானிய அரச குடும்பத்தின் உதவியுடன் கொலம்பஸ் ‘புதிய உலகம்’ என்றழைக்கப்பட்ட அமெரிக்காவைக் கண்டறிந்ததைத் தொடர்ந்து அக்கண்டத்தை நோக்கி ‘கான்கி விஸிடோடர்ஸ்’ என்றழைக்கப்பட்ட ஸ்பானிய சாகசக்காரகள் விரைந்தனர். லத்தீன் அமெரிக்காவின் சுரங்கங்களில் பொதிந்து கிடந்த தங்கத்தையும், வெள்ளியையும் பூர்வ குடியினரின் உழைப்பையும் சுரண்டி திரட்டியதை 16, 17 ஆம் நூற்றாண்டில் மிகப்பெரும் சக்தியாக ஸ்பெயின் உருவெடுப்பதற்கு உரமாக இட்டனர். இக்கப்பற்படை சாகசக்காரர்களில் ஒருவரான பிரான்சிஸ்கோ பிஸாரோ பெருநாட்டில் செழுத்திருந்த இன்கா இன மக்களை அடிமைப்படுத்தினார். ஹெர்னன் கோர்டிஸ் என்பவர் வடஅமெரிக்கா வரை சென்று பழம் பெரும் அஸ்டெக் நாகரீகத்தை அழித்து மெக்ஸிகோவைக் கைப்பற்றினார்.

பூர்வகுடியினரின் வாழ்விடங்களைப் பறித்து அவற்றின் இயற்கை வளங்களைக் கொள்ளையடிப்பதற்குமான அக்கிரமங்களுக்கு ‘கடவுளின் ஒப்புதலையும், ஆதரவையும்” வழங்கியது அன்று சர்வ வல்லமை பொருந்திய சக்தியாகத் திகழ்ந்த கத்தோலிக்கத் தலைமைப் பீடமான வாடிகனின் உயர்ந்த மதகுருவான போப்பாண்டவர். அட்லாண்டிக் பெருங்கடலுக்கு அப்பால் ஒரு புதிய உலகினைக் கண்டுபிடித்து விட்டோம் என்ற களிப்பில் கொலம்பஸ் கி.பி. 1493 இல் திரும்பி வந்தபோது, போர்ச்சுக்கல் நாட்டின் இன்றைய தலைநகரான லிஸ்பன் நகரில் தான் கரை யிறங்கினார். இச்செய்தியைக் கேள்விப்பட்ட போர்ச்சுக்கல் அரசன் இரண்டாம் ஜான் அந்தப் புதிய உலகம் தமது அரசாட்சிக்குச் சொந்தம் என்று உரிமை கொண்டாடினார். நான்காம் சிக்ஸ்டஸ் எனும் போப்பாண்டவர் கி.பி. 1481 ஆம் ஆண்டில் பிறப்பித்த ஆணையின் படி, (ஆங்கிலத்தில் இந்த ஆணைக்குப் பெயர் ‘பேப்பல் புல்’) காஸ்டில் என்று அப்போது அறியப்பட்டிருந்த ஸ்பெயின் நாட்டுடன் செய்யப்பட்டிருந்த ஆங்கோகோவாஸ் ஒப்பந்தத்தை அவர் இதற்கு ஆதாரமாகக் காட்டினார். ஸ்பெயின் அரசர் ஃபெர்டினாண்டும், அரசி இஸபெல்லாலவும் அப்போது போப் பாண்டவராக இருந்த ஆறாம் அலெக்ஸாண்டரிடம் ‘புதிய உலகத்தின்’ மீது தம்நாட்டிற்கு இருந்த “உரிமையை” நிலைநாட்டும் வகையில் முறையீடு செய்தனர். போப் அலெக்ஸாண்டர் ஸ்பெயின் நாட்டைச் சேர்ந்தவர். அவரும் போர்ச்சுக்கீசிய நாட்டிற்கு ஆதரவாக வெளியிடப்பட்டிருந்த பழைய ‘போப் ஆணைகள்’ எல்லாவற் றையும் ரத்து செய்து, அமெரிக்கப் பிரதேசத்தைச் சூறையாடும் உரிமையை ஸ்பெயினுக்கு வழங்கி மூன்று ஆணைகளைப் பிறப்பித்தார். இவையெல்லாம் இயேசு கிறிஸ்துவின் பெயராலேயே நடந்தது.

போப் அலெக்ஸாண்டரின் ஆணை

“கிறிஸ்டோபர் கொலம்பஸ் தெய்வீக உதவியுடன் மிகவும் சிரமப்பட்டு ஒரு பெருங்கடலைக் கடந்து சில தீவுகளையும், சில பிரதான நிலப்பகுதிகளையும்’ கண்டுபிடித்துள்ளார். இப்பகுதியில் வாழும் மக்கள் அமைதியாக வாழ்ந்து வருகிறார்கள். இவர்கள் உடையேதும் அணிவதில்லையென்றும், மாமிசம் சாப்பிடுவதில்லை யென்றும் கூறப்படுகிறது. அம்மக்கள் சொர்க்கத்தில் இருக்கும் கர்த்தாவான ஒரு கடவுளின் மீது நம்பிக்கை கொண்டவர்கள். கத்தோலிக்க மதத்தைத் தழுவி நல்லொழுக்க நெறிகளில் பயிற்சி பெறத் தயாராக உள்ளனர். இத்தீவுகளில் தங்கம், நறுமணப் பொருட்கள் மற்றும் பல அரிய பொக்கிஷங்கள் நிறைந்துள்ளன. ஸ்பெயின் நாட்டு அரசக்குடியினரான நீங்கள் உங்கள் மூதாதையரைப் போலவே, இப்பிரதேசங்களையும் அங்கு வாழும் மக்களையும் உங்கள் அதிகாரத்திற்குக் கீழ் கொண்டு வந்து அவர்களுக்கு கத்தோலிக்க நம்பிக்கை ஏற்படுத்த வேண்டுமென விளம்புகிறீர்கள்” என்று கூறியது. ஆர்ட்டிக் கடலிலிருந்து அண்டார்டிக் வரை ஒரு எல்லைக்கோடு வரைந்து அதற்கு உட்பட அமெரிக்கப் பிரதேசங்கள் அனைத்தும் ஸ்பெயின் நாட்டிற்குச் சொந்தம் என்றும் போப் ஆணை வரையறுத்தது. பதினெட்டாம் நூற்றாண்டில் அமெரிக்கா அரசியல் ரீதியாக தன் சுரண்டலுக்கான எல்லைக் கோட்டினை வரையறுத்து வெளியிட்ட மன்றோக் கொள்கைகளைப் போலவே, ஸ்பெயின் நாட்டின் காலனியாதிக்க எல்லையை வரையறுத்தன போப் ஆணைகள்.

இந்த வரையறைகளை மீற நினைப்பவர்களுக்கு போப்பாண்டவர் பின்வருமாறு எச்சரிக்கை விடுத்தார்.

“எம்முடைய இந்த சிபாரிசினை, வலியுறுத்தலை, வேண்டுகோளை, பரிசினை, கொடையினை, உத்தரவை, சட்ட வரைவினை, ஆணையை, தடையை, சித்தத்தினை மீறவோ அல்லது மறுக்கவோ நினைப்பவர்களுக்கு நாம் தெரியப்படுத்துவது என்னவென்றால், அவர்கள் எல்லாம் வல்ல இறைவனின் கோபத்திற்கும், தேவ தூதர்களான பீட்டர், பால் ஆகியோரின் கோபத்திற்கும் ஆளாக நேரிடும்”.

கடவுள் ஸ்பானிய நாட்டைச் சேர்ந்தவரான கதை இதுதான்.

ஸ்பானிய அரச குடும்பத்தின் ஆதரவுடன் ஆஸ்டெக், இன்கா, மாயன் போன்ற பூர்வகுடி அமெரிக்கர்களிடமிருந்து திருடிய நிலப்பரப்புகளிலிருந்து ‘கடவுளின் ஆசியுடன்’ கொள்ளையடிக்கப்பட்ட வெள்ளியும், தங்கமும்தான் ஸ்பெயின் நாட்டின் மத்திய காலம் எனப்படும் 15, 16 நூற்றாண்டுகளில் உலகின் முதல் வல்லரசாக மாற்றியது. பிரிட்டன், பிரான்ஸ், ஹாலந்து போன்ற பிற ஐரோப்பிய காலனிய சக்திகளையும் தனி ராணுவ, கப்பற்படை பலத்தின் மீது வெற்றி கொள்ள முடிந்தது. ஆனால், ஆதிக்கத்தை நிலைபெறச் செய்வதற்காக ஸ்பெயின் நடத்திய பல போர்களே 17 ஆம் நூற்றாண்டில் அதன் வீழ்ச்சிக்கும் காரணமாக இருந்தது.

ஐரோப்பிய எல்லைக்குள் துருக்கியை ஆண்ட ஆட்டோமான் பேரரசுடனும், பிரெஞ்ச நாட்டுடனும் ஸ்பெயின் தொடர்ந்து மோதி வந்தது. பிற பகுதிகளில் முதலில் போர்த்துக்சீயர்களுடனும், பின்னர் ஆங்கிலேய மற்றும் டச்சுப் (ஹாலந்து) படைகளுடனும் பகை கொண்டிருந்தது. ஆங்கிலேயர்களும், பிரெஞ்சு நாட்டவரும், டச்சுக்காரர்களும் தொடர்ந்து நடத்திய கடற்கொள்ளைகளும்தான் உலகம் முழுவதிலும் பிடித்து வைத்திருந்த பிரதேசங்களைக் காக்கும் ராணுவத்திற்கான செலவுகளும், அதனால் ஏற்பட்ட பொருளதார தேக்கமும் ஸ்பெயின் நாட்டினை வலுவிழக்கச் செய்தன. பிரெஞ்சுப் படைகளுடன் 1805 இல் நடந்த டிராஃபல்கர் போரில் ஸ்பெயின் நாட்டின் பிரதான கப்பற்படை படுதோல்வியுற்றது. நெப்போலி யனின் இராணுவம் 1808 இல் ஸ்பெயின் நாட்டிற்குள் நுழைந்தது. மன்னராட்சின் கீழ் வெறுப்புற்றிருந்த ஸ்பானிய மக்கள் வெகுண்டெழுந்த போது, நெப்போலியன் அவர்களுக்கு ஆதர வளித்தார். போர்ச்சுக்கலையும், ஸ்பெயின் நாட்டினையும் உள்ளடக் கிய ஐபீரிய தீபகற்பத்தில் உள்நாட்டுப்போர் மூண்டது. நெப்போலியன் தன் சகோதரர் ஜோசப் என்பவரை ஸ்பெயின் மன்னராக அறிவித்தபோது உள்நாட்டுக் கலகம் தீவிரமானது. பல ஆண்டுகள் நடந்த இந்தப் போரில் ஸ்பெயின் காலனியாதிக்கம் இற்றுப்போகத் துவங்கிய நேரத்தில் லத்தீன் அமெரிக்க நாடுகளில் அந்நாட்டின் ஆதிக்கத்தை எதிர்த்து விடுதலைப் போராட்டங்கள் வெடித்தன. இந்தப் போராட்டங்களிலிருந்து எழுந்த விடுதலை வீரர்தான் இன்றைய லத்தீன் அமெரிக்க எழுச்சியின் போதும் நினைவு கூறப்படும் சைமன் பொலிவார். அமெரிக்க ஏகாதிபத்தியத்திற்கு ஃபிடல் காஸ்ட்ரோவிற்கு அடுத்த பெரும் பிரச்சனையாக உரவாகி வரும் ஹியூகோ சாவேஸின் வெனிசுலா அரசு சமீபத்தில், “சைமன் பொலிவார்: தேசங்களின் விடுதலையாளர்” என்று ஒரு பிரசுரத்தை வெளியிட்டுள்ளது. இதில் கியூபாவின் தேசிய இயக்கத் தலைவர் ஹோஸே மார்ட்டி பொலிவாரைப் பற்றி எழுதியதை மேற்கோள் காட்டுகிறார்.

“எப்போதுமே அமைதியாக அடங்கிப்போய் வாழ நினைக்காத ஒருவரைக்குறித்து சலனமற்றுப் பேச இயலாது. ஒரு மலையை மேடையாகக் கொண்டோ அல்லது இடி மின்னலுக்கிடையிலோ அல்லது விடுதலையடைந்த மக்களை ஒரு புறம் வைத்துக் கொண்டு கொடுங்கோல், ஆட்சியின் தலையைக் கொன்று காலில் மிதித்துக் கொண்டேதான் சைமன் பொலிவாரைப் பற்றிப் பேச முடியும்” என்று மார்ட்டி குறிப்பிடுகிறார்.

‘கடவுளையே ஒரு குடிமகனாகக்’ கொண்ட காலனியாதிக்க சக்தியான ஸ்பெயினுக்கு எதிராக லத்தீன் அமெரிக்க நாடுகளில் ஏற்பட்ட எழுச்சிகள் பலவற்றுக்கும் தலைமை தாங்கிய நாடோடிப் புரட்சியாளர் சைமன் பொலிவார்.

வெனிசுலா நாட்டின் இன்றையத் தலைநகரான காராகாஸில் 1783 ஆம் ஆண்டில் தங்கச் சுரங்கம் வைத்திருந்த ஒரு குடும்பத்தில் பிறந்த பொலிவார், தனது 9 வது வயதிலேயே பெற்றோரை இழந்தார். தன் 15 வது வயதில் மேற்கல்விக்காக ஸ்பெயினுக்குச் சென்றார். அவர்களுக்கு நண்பராகவும், பிதாமகனாகவும், இறந்து உலக ஞானம் அளித்தவர் சைமன் ரோட்ரிக்ஸ் என்பவர்.

பொலிவார் 1804 இல் ஸ்பெயினில் இருந்த நேரத்தில்தான் நெப்போலியன் பிரான்ஸ், இத்தாலி நாடுகளின் பேரரசராக முடி சூட்டிக் கொண்டார். அவரது சகோதரர் ஜோசப் ஸ்பெயின் மன்னராக அறிவிக்கப்பட்டதை எதிர்த்து ஐபீரியத் தீபகற்பத்தில் போர் மூண்ட அதே வேளையில் லத்தீன் அமெரிக்கா முழுவதிலும் காலனியாதிக்கத்தினை எதிர்த்து விடுதலை அரசுகள் உருவாயின. மன்னராட்சியை முடிவுக்குக் கொண்டு வந்து குடியரசுக் கனவுகளை விதைத்த நெப்போலியன்ஒரு கொடுங்கோல் பேரரசராக மாறியதைக் கண்டு வெறுப்புற்ற பொலிவார், வெனிசுலா நாட்டிற்குத் திரும்ப முடிவு செய்தார். இதற்கு முன் ரோம் நாட்டிலுள்ள அவென்டின் மலையுச்சியின் மீது நின்று அமெரிக்கக் கண்டம் விடுதலை பெறும் வரையில் ஓயப்போவதில்லை என்று சபதமெடுத்துக் கொண்டார்.

வெனிசுலா விடுதலைப் போரை முன்னின்று நடத்திய தற்காலிக “ராணுவ அரசு” 1808 இல் ஸ்பெயினிலிருந்து நாடு விடுதலை பெற்றுவிட்டதாகப் பிரகடனம் செய்தது. ஆயினும், காலனியாதிக்கம் தொடர்ந்தது. அரசின் தாக்குதலிலிருந்து தப்பித்து நியூகிரெனடா (இன்றைய கொலம்பியா) நாட்டிலுள்ள கார்ட்டகிளா நகருக்குச் சென்றார். அங்கிருந்து அவர் வெளியிட்ட ‘கார்ட்டகிளா அறிக்கையில்’ வெனிசுலாவின் விடுதலைக்கு நியூ கிரெனடா உதவவேண்டும் என்று வேண்டுகோள் விடுத்தார். 1813 இல் அந் நாட்டின் உதவியுடன் வெனிசுலாவிற்குள் ஊடுருவினார். ‘மரணம் வரையில் போர்’ என்று வீர முழக்கமிட்டு ஆகஸ்டு 6 இல் காரகாஸ் நகரைக் கைப்பற்றி வெனிசுலா ஒரு குடியரசு என்று அறிவித்தார். ‘விடுதலையாளர்’ என்று மக்கள் அவரை வரவேற்றனர். இருந் தாலும், லத்தீன் அமெரிக்காவின் விடுதலைப் போர் முடியவில்லை. 1815 இல் மீண்டும் அவர் வெனிசுலாவை விட்டு வெளியேறி ஜமைக்கா தீவில் தஞ்சம் புகுந்தார். பிறகு, ஹெய்ட்டி நாட்டிற்குச் சென்று அந்நாட்டு அரசாங்கத்தின் உதவியுடன் மீண்டும் தென் அமெரிக்க விடுதலைப் போரைத் தொடர்ந்தார்.

1819 இல் போயாக என்ற இடத்தில் நடந்த போரில் பொலிவார் தலைமையிலான புரட்சிப் படை பெரும் வெற்றி பெற்றது. அங்கோஸ்நுரா காங்கிரஸ் என்ற அமைப்பினை உருவாக்கிய பொலிவார், வெனிசுலா, கொலம்பியா, பனாமா, ஈக்வெடார் ஆகிய நாடுகளின் கூட்டமைப்பை உருவாக்கி அதற்கு கிரான்கொலம்பியா என்று பெயரிட்டார். கூட்டமைப்பின் தலைவராகப் பொறுப் பேற்றுக் கொண்டார்.

1822 இல் பிச்சின்கா என்ற இடத்தில் நடந்த போரில் லத்தீன் அமெரிக்காவின் வடபகுதி முழுவதும் ஸ்பானியக் காலனியா திக்கத்திலிருந்து விடுதலை பெற்றது.

இதனால் ஓய்ந்துவிடவில்லை பொலிவார். பெரு நாட்டினை விடுவிக்க வேண்டி தன் புரட்சிப்படையுடன் ஆண்டிஸ் மலைத் தொடரைக் கடந்தார். 1824 இல் ஸ்பானியப் படைகளை முறியடித்தார். அமெரிக்காவில் ஸ்பானிய ஆதிக்கத்திற்கு முற்றுப் புள்ளி வைத்தார். ஆயினும், விடுதலை ராணுவங்களின் தலைவர் களுக்குள் ஏற்பட்ட மோதல்களினால் தென் அமெரிக்காவில் ஒற்றுமை குலைந்தது. கோஷ்டிச் சண்டைகளைக் கண்டு மனம் வெதும்பிய பொலிவார் நோய்வாய்பட்டார். ஸ்பானியக் காலனியா திக்கம் அடக்க முடியாத அவரது உயிரை 1830 இல் காசநோய் அடக்கியது.

ஒரு நாட்டின் விடுதலைக்காகப் போரிட்டு வென்றவர்களை அவதாரப் புருஷர்களாக ஆராதிக்கும் போது, ஒரு கண்டத்தையே ஒறுமைப்படுத்தி, விடுதலைப் பெறச் செய்த சைமன் பொலிவாரை ஏன் மூன்று நூற்றாண்டுகளுக்குப் பின்னரும் லத்தீன் அமெரிக்கா நினைவு கூர்கிறது என்பது புரிகிறது.

சாவேஸ் அரசாங்கம் வெளியிட்ட பிரசுரம் இவ்வாறு கூறுகிறது:

“அமெரிக்காவின் வரலாற்றுச் சின்னம் என்பதை விட, அவர் நமது வரலாற்றின் போக்கை மாற்றிய குடிமகன் என்பதே பொருத்தமானது. வெனிசுலாவிலும் மற்றும் பல நாடுகளிலும் உள்ள ஒவ்வொரு சதுக்கத்திலும் அவருடைய புகழ் அமரத்துவம் பெற்றுள்ளது. குதிரை மீது அமர்ந்துள்ளதைப் போன்ற சிலையானாலும், மார்பு வரை செதுக்கப்பட்ட சிலையானாலும் அவர் வடக்கு நோக்கித்தான் பார்க்கிறார். வெற்றி என்ற இலக்கை நழுவவிடாமல்! வெனிசுலா நாட்டின் பொலிவாரியக் குடியரசின் நினைவில் இன்றும் அவர் இருக்கிறார். இந்த வரலாற்றுச் சிறப்புமிக்க தருணத்தில், வெனிசுலா மக்கள் தங்களைப் பொலிவாரியக் குடியரசின் பிரதிநிதிகள் என்று கூறுவதுடன் மட்டுமல்லாமல், ஒன்றுபட்டு நின்று அவருடைய ஏகாதிபத்திய எதிர்ப்புப் போராட்டத்தைத் தொடர்வதன் மூலமாகத்தான் பொலிவாருக்கு மரியாதை செய்கிறார்கள்.

விடுதலைப் போராட்ட வீரரான பொலிவார் ஒரு சோவியத் புரட்சியாளர் அல்ல. அறிவியலின் அற்புத வளர்ச்சியில் தெய்வீகத்தை அடிப்படையாகக் கொண்டிருந்த மத்திய கால உலக சிந்தனையில் மனிதத்தை மையப்படுத்திய மறுமலர்ச்சி கால மதிப்பீடுகளின் பிரதிநிதி அவர். அதனால்தான் தெய்வத்தின் பிரதிநிதியாய் காணப்பட்ட மன்னராட்சியையும், போப்பாண்டவரின் ஆணைகளையும் துவம்சம் செய்து மக்கள் விடுதலைக்காகப் போராடியவர். குடியரசு ஆட்சியிலும், முறையிலும், சுதந்திரச் இலட்சியத்திலும் நம்பிக்கை கொண்டார்.

செவ்விந்தியர்களையும், கறுப்பின மக்களையும் சுரண்டி, அமெரிக்க ஏகாதிபத்தியம் வட அமெரிக்காவில் வளர்ந்து வந்த வேளையில், ஸ்பானிய காலனியாதிக்கத்திற்கு எதிராக தென் அமெரிக்காவில் விடுதலைத் தீயை மூட்டியவர். அந்தத் தீயின் வெப்பம் இன்றும் தொடர்கிறது. லத்தீன் அமெரிக்காவின் கோபமாய்! இந்தத் தீ அவ்வப்போது எழுந்து கொண்டிருக்கும்.

அதற்கு இவ்வாறு ஒரு கவிதையில் விளக்கம் அளிக்கிறார் பாப்லோ நெருடா:

ஒரு நீண்ட காலைப் பொழுதில்

ஐந்தாவது ரெஜிமெண்டின் தலைவரான

பொலிவாரைச் சந்தித்தேன்!

பிதாவே, அது நீங்களா?

நீங்கள் இல்லையா?

அல்லது நீங்கள் யார் என்று கேட்டேன்1

மலையின் மீது நிற்கும் படைகளை

உற்று நோக்கியவாறே அவர் சொன்னார்:

ஒவ்வொரு நூறு ஆண்டுகளிலும்

மக்கள் எழுச்சியுறும்போது

நான் விழித்து எழுவேன்!

தொடரும்

வெனிசுலாவில் நிலச் சீர்திருத்தம்!

வெனிசுலா நாட்டு கிராமப் புறங்களிலே பிரபுத்துவ பண்ணை முறையை எதிர்த்துப் போர்ப் பிரகடனம் அறிவிக்கப்பட்டுள்ளது. லத்தீன் அமெரிக்க நாடுகளிலேயே அரசு ஆதரவுடன் நிலச் சீர்திருத்தங்கள் தற்போது அமலாகி வரும் நாடு வெனிசுலா மட்டுமேயாகும். பயன்படுத்தப்படாமல் இருக்கும் ஏராளமான தரிசாகக் கிடக்கும் தனியார் பண்ணை நிலங்களை உற்பத்தியில் ஈடுபடுத்தும் இயக்கம் நிலச் சீர்திருத்தத்தின் முக்கியமானதொரு அம்சமாகும். மேலும் ஒட்டுமொத்த கிராமப்புற வளர்ச்சிக்கு அடிப்படையான உணவில் தன்னிறைவு பெறவும், வேளாண்மை லாபகரமாக இருக்கவும் தேவையான வகையில் நிலம் மற்றும் நீர் பயன்பாட்டை மாற்றி அமைத்தல் என்பது வேளாண் சீரமைப்புக் கொள்கையில் உள்ளடங்கிய அம்சங்களாகும். வேளாண் துறையில் மாற்றங்களை நிர்வகிக்கவும், தொழில் நுட்ப மாற்றங்களைக் கொண்டு வருவதற்கும் தேவையான புதிய அமைப்புகள் உருவாக்கப்பட்டுள்ளன. நில உடமையில் கூட்டுறவு அமைப்பை உருவாக்குவது என்பது தற்போதைய கொள்கையின் அடிப்படை அம்சமாகும்.

இயற்கை வளங்களின் பன்முகத்தன்மையைப் பார்க்கும் போது, வெனிசுலாவைப் போன்று, வேறெந்த லத்தீன் அமெரிக்க நாடுகளிலும் காண இயலாது. மழைக்காடுகள், புல்வெளிகள், ஆற்றுப் பள்ளத்தாக்குகள், பளபளக்கும் கரீபியன் கடலோரப் பகுதிகள் அதற்கு எடுத்துக்காட்டாக நெல், சோளம் மற்ற  தானியங்களை பயிர் செய்வதற்கு ஏற்ற நிலம் ஏராளமாக உண்டு. உஷ்ணப் பிரதேசப் பயிர்களை இங்கே பயிரிட இயலும்.

நிலச்சீர்திருத்தம் கொண்டு வருவதற்கு முன்பு வரை வெனிசுலாவின் கிராமப்புற வளங்கள் பயன்படுத்தப்படாமலேயே இருந்தன. லத்தீன் அமெரிக்க நாடுகளிலேயே வெனிசுலாவில் மட்டும் தான் தேசிய மொத்த உற்பத்தியில் வேளாண் துறையின் பங்கு மிகவும் குறைவாகும் (6 சதம்). வேளாண் பொருட்களை இறக்குமதி செய்த நாடும் இதுவே.

வேளாண் உறவுகள் : பின்னணி

இருபதாம் நூற்றாண்டின் துவக்கத்திலேயே பெட்ரோலிய உற்பத்தியில் வெனிசுலா கவனம் செலுத்த ஆரம்பித்துவிட்டது. 1930 களிலிருந்து உலகின் மிகப் பெரிய பெட்ரோலியம் ஏற்றுமதி செய்யும் நாடாக ஆன பின்னர், வேளாண்மையின் பங்கு வெகுவாகக் குறைந்தது. 1935 ம் ஆண்டு உழைக்கும் மக்களில் 60 சதம் பேர் வேளாண் துறையிலிருந்தனர். மொத்த உற்பத்தியில் வேளாண் துறையின் பங்கு 20 சதமாக இருந்தது. ஆனால், 1960 ல், கிராமப்புற மக்கள் தொகை 35 சதமாகக் குறைந்தது. 2000 ல் இது 12 சதமாகக் குறைந்து விட்டது.

பெட்ரோலியம் வெனிசுலா பொருளாதாரத்தில் பிரதான பங்கு வகிக்க ஆரம்பித்ததால், வேளாண் துறை மதிப்பை இழந்தது. இதே கால கட்டத்தில் நிலக்குவியலும் அதிகரித்தது. 1937 ல் மொத்த நில உடமையாளர்களில் 4.8 சதம் பேர் ஆயிரம் ஏக்கருக்கு மேல் வைத்திருந்தனர். மொத்த வேளாண் நிலத்தில் இது 88.8 சதம் ஆகும். 57.7 சதம் விவசாயிகளிடம் 10 ஹெக்டேர் அல்லது அதற்கும் குறைவான வேளாண் நிலம் மட்டுமே இருந்தது. மொத்த வேளாண் நிலங்களில் இது 0.7 சதமாகும். 1998, நிலங்கள் முழுவதும் ஒரு சிலரின் கைகளில் குவிந்ததுடன், வெனிசுலா பொருளாதாரத்தில் வேளாண் துறையின் பங்கும் வெகுவாகச் சரிந்தது. 1998 ல் எடுக்கப்பட்ட வேளாண் கணக்கெடுப்பின் படி, மொத்த மக்கட் தொகையில், ஒரு சதத்திற்கும் குறைவானவர்களிடம் 60 சதம் வேளாண் நிலங்கள் இருந்தன. 5 சதம் நில உடமையாளர்களிடம், கிராமப்புற மொத்த நிலப்பரப்பில் 75 சதம் இருந்தது. ஆனால், 75 சதம் சிறு நில உடமையாளர்களிடம் 5 சதம் வேளாண் நிலம் மட்டுமே இருந்தது.

பல இடங்களில் சட்ட விரோதமான முறையில் நிலங்களை அபகரித்தனர். வெனிசுலா நிகழ்வுகள் பற்றி எழுதும் பத்திரிக்கை யாளர் கிரிகெரி வில்பெர்ட், இது பற்றிக் குறிப்பிடுகையில், ஏராளமான நிலத்தை அபகரித்து, தனது சொந்த சொத்தாக மாற்றிய மோசமான சர்வாதிகாரி யுவான் வின்சென்ட் கோமஸ் (1908 – 1935) என்பவன் எனக் குறிப்பிடுகிறார். ஆட்சியிலிருந்தவர்களுக்கு நெருக்கமானவர்கள் மற்றும் பணக்காரர்கள் நிலங்களை அபகரித்தனர். வெனிசுலாவின் முன்னாள் அதிபர் கார்லோஸ் அண்ட்ரோ பெரெஸ் ஊழல் குற்றச்சாட்டுகளின் விளைவாக, பதவியிலிருந்து தூக்கியெறியப்பட்டவர். நாடு முழுவதிலும், பல நபர்கள் மூலமாக 60000 ஹெக்டேர்கள் நிலத்தை இவர் தன் வசம் வைத்துள்ளார். இப்படிப்பட்ட நில உடமையாளர்கள் உற்பத்தியை அதிகரிப்பதற்காகவோ வேளாண் சொத்துக்களைப் பெருக்குவதற் காகவோ, நிலங்களை அபகரிக்கவில்லை. மாறாக, சமூகத்தில் தங்கள் அந்தஸ்து, அதிகாரத்தை உயர்த்திக் கொள்ளவே நில அபகரிப்பைச் செய்துள்ளனர்.

வெனிசுலா நாட்டிலுள்ள மிகப் பெரிய நில உடமையாளர்கள் அந்த நாட்டைச் சேர்ந்தவர்கள் அல்லர். கோறே மாநிலத்தில், பிரிட்டனைச் சேர்ந்த வெஸ்டி குரூப்புக்குச் சொந்தமான அக்ரேபுளோரா நடத்தும் எல்சார்கோட் என்ற பெரும் பண்ணை இதற்குச் சிறந்த எடுத்துக்காட்டாகும். 18, 803 ஹெக்டேர் நிலப்பரப்புள்ள சான் பாப்லோ பேனோ என்ற பெரிய பண்ணை உள்ளிட்ட பத்துக்கும் மேற்பட்ட பெரிய பண்ணைகளை தன் வசம் வைத்துள்ள வெஸ்டி பிரபுவின் கம்பெனிக்கு பிரேசில், அர்ஜென் டினாவிலும் வேளாண் நிலம், கால் நடைகள் உள்ளன. முன்பு யாராகுய் மாநிலத்தில் ஆப்பிரிக்க – அமெரிக்க குழுக்களுக்குச் சொந்தமாக இருந்த 1,154 ஹெக்டேர் நிலத்திற்கு ஸ்பெயின் நாட்டிலிருந்து வந்தவர்கள் உரிமை கொண்டாடினர் என்பதும் ஒரு எடுத்துக்காட்டாகும். 1959 ல் சர்வாதிகாரி புல்ஜென்சியோ படிஸ்டாவின் ஆட்சியை தூக்கி எறிந்து  புரட்சி நடைபெற்ற போது, கியூபாவிலிருந்து வெளியேறிய படிஸ்டானியோக்கள் என்று அழைக்கப்படும் பணக்காரர்கள் மற்றொரு எடுத்துக்காட்டாகும்.

கோஜேடெஸ் மாநிலத் தலைநகரான சான்கார்லோசிலிருந்து 10 நிமிடத்தில் காரில் பயணித்து சென்று சேரக்கூடிய கிராமப்புற பகுதிகளைப் பற்றி லி மான்டே டிப்ளோமேடிக் என்ற பத்திரிக்கையின் எழுத்தாளரான மாரிஸ் லெமோய்ன் 2003 ல் கீழ்கண்டவாறு விவரிக்கிறார். நிலம் பயன்பாடு குறைவாக உள்ளதையும், பல ஆயிரம் ஹெக்டேர் நிலங்கள் அபகரிக்கப்பட்டு, எந்த சட்டப்பூர்வமான முறையிலும் பெறப்படாமல் இருப்பதையும் (லத்திபண்டியா) குறிப்பிடுகிறார்.

பௌல்டன் குடும்பம் நாட்டிலேயே பணக்காரக் குடும்பம் ஆகும். இவர்களுக்கு சொந்தமாக 20000 ஹெக்டேர் நிலப்பரப்பில், அடுக்கடுக்காக முள்வேலிகள் போடப்பட்டு ஹெடோஸ் எனப்படும் மாட்டுப் பண்ணைகள் உள்ளது. ப்ளோரா கம்பெனியா அனோனிமாவுக்கு சொந்தமாக ஹேடா எல் சார்கோட் என்ற 14000 ஹெக்டேர் பண்ணை உள்ளது. இவ்வளவு பரந்த நிலப்பரப்பில் அங்கொன்றும், இங்கொன்றுமாக மேய்ந்து கொண்டிருக்கும். அடுத்தபடியாக எல் பவோ முனிசிபாலிடி பகுதியில் 1,20,000 ஹெக்டேர் நிலப்பரப்புடைய எஸ்டேட், பிராஞ்சர் குடும்பத்திற்கு சொந்தமானதாகும். இந்த எஸ்டேட்டுகளைத் தாண்டி, இந்தப்புறம் 80,000 ஹெக்டேர், அந்தப்புறம் 30,000 ஹெக்டேர் எனப் பரந்து விரிந்த நிலப்பரப்பில் மூன்று நான்கு ஹெக்டேர் நிலம் மட்டுமே பயன்பாட்டில் உள்ளது.

இந்த நிலங்கள் பெரும்பாலும் நேரடியாக அபகரிக்கப் பட்டவை. எனவே, நிலச் சீர்திருத்தங்களை இன்று அமலாக்குவோர் நிறையப் பிரச்சனைகளை எதிர் கொள்ள வேண்டியுள்ளது. தங்களுடைய நிலம் என பெரிய நில உடமையாளர்கள் கூறினாலும், சட்டப் பூர்வமான ஆதாரங்கள் இல்லை. சட்டப்பூர்வமான முறையில் நிலத்தைப் பெறாமலே நிலத்தை அபகரித்தே பண்ணையாட்களைக் கொண்டு வேலை வாங்கும் பெரிய, பெரிய பண்ணைகள் உருவாயின. நிலக்குவியலாக ஒரு சிலரிடம் இருந்தபோதிலும், நில உறவுகள் அப்படியே நிலைத்து நிற்கவில்லை. வில்பெர்ட் 3 முக்கிய அம்சங்களைக் குறிப்பிடுகிறார்.

  1. நிலத்திற்கான சந்தை, குறிப்பாக பெரும் நில உடமையாளர் களிடயே வளர்ந்தது.
  2. ஏழைகளையும், சிறு குத்தகையாளர்களையும் நிலங்களிலிருந்து வெளியேற்றப்பட்டதை யொட்டி, வேளாண்மை உற்பத்தி குறைந்தது. மக்கள் நகர்ப்புறங்களை நோக்கிச் செல்ல ஆரம்பித்தனர்.
  3. நில உடமை, நிலத்தின் மீதான ஆதிக்கம் தனி நபரிடமிருந்து மட்டுமின்றி, கம்பெனிகளிடமும் நிலம் சொந்தமாகக் குவிந்தது.

19 ம் நூற்றாண்டைச் சேர்ந்த விடுதலை வீரர் சைமன் பொலிவார் பெயரில் பொலிவாரியன் குடியரசு என்ற பெயரிலேயே 1999க்குப் பின்னர் வெனிசுலா அழைக்கப்படுகிறது. பெருமுதலாளிகள், சர்வதேச மூலதனக் கூட்டாளிகள், வங்கி உரிமையாளர்கள், பெரிய நில உடமையாளர்களிடமிருந்து அதிகாரத்தைக் கைப்பற்றுவதே அரசின் கடமை. வெனிசுலாவின் ஆளும் வட்டாரத்தில் பெரு நில உடமை யாளர்களும் இருந்தனர். நில உடமையாளர்கள் சிலர் சந்தைக்கென உற்பத்தியில் ஈடுபட்டிருந்தாலும், நில உடமை வர்க்கம் என்ற வகையில் ஆளும் வட்டாரத்தின் மிகமோசமாகவே சுரண்டும்  ஒட்டுண்ணிகளாகவே  இருந்தனர். 1960 களில் முதல் முறையாக நிலச் சீர்திருத்தம் கொண்டு வரப்பட்டபோது, பெரும் நில உடமை யாளர்கள் அதை வெற்றிகரமாக நிறைவேறாமல் தடுத்துவிட்டனர். 1998 ம் ஆண்டிற்குள், நிலச் சீர்திருத்தத்தின் ஒரு பகுதியாக ஏழைகளுக்கு வழங்கப்பட்ட நிலத்தில் 90 சதம் மீண்டும் பெரும் நில உடமையாளர்களிடமே வந்துவிட்டது. பெரும் நில உடமை, கிராமப்புற வளர்ச்சிக்கும், வேளாண் துறையில் தொழில் நுட்பம் புகுத்துவதற்கும் பெரும் தடையாக இருந்தது. பெரும் நில உடமை முறை உணவிற்காகவும், விவசாயப் பொருட்களுக்காகவும்  இறக்குமதியைச் சார்ந்திருக்கும் நிலையை ஏற்படுத்தியது. அரசாங்க அமைப்பிற்குள் நில உடமையாளர்கள் கொண்டிருந்த ஆதிக்கம் நிலச் சீர்திருத்தத்தால் நிலம் பறிபோவதை ஆத்திரத்தோடு எதிர்த்தனர்.

சட்டங்களும், கொள்கைகளும்

1998 க்குப் பின் நிலச் சீர்திருத்தம் மற்றும் புதிய வேளாண் முறைக்காக தேவைப்படும் சட்டப்பூர்வமான நிறுவன கட்டமைப்பை வெனிசுலா அரசு ஏற்படுத்த நடவடிக்கை மேற்கொண்டது. அரசியல் சாசனத்திலேயே வேளாண் உறவுகள் மற்றும் கிராமப்புற சமூகப் பொருளாதாரப் பிரச்சனைகளைக் கொண்ட புதிய கொள்கை பிரகடனத்தை வெளியிட்டது. 1999 ல் வெனிசுலாவின் பொலிவாரிய குடியரசு இயற்றிய அரசியல் சாசனத்திலேயே எதிர்கால வெனிசுலா சமுதாயம் பற்றிய பார்வையை நியாயப்படுத்தும் வண்ணம் வழி காட்டுதல்கள் தரப்பட்டுள்ளன.

அரசியல் சாசனத்தின் ஆறாம் பிரிவு, சமூகப் – பொருளாதார முறை பற்றியும், முதல் அத்தியாயம் சமூகப் பொருளாதார அமைப்பும், பொருளாதாரத்தில் அரசின் செயல்பாடு பற்றியும் விளக்குகிறது. வருமான வளர்ச்சியை ஊக்குவிப்பது, மக்களின் வாழ்க்கைத் தரத்தை உயர்த்துவது, மக்கள் பங்கேற்கும் வண்ணம் உருவாக்கப்பட்ட திட்டம், தேசிய சுயாதிபத்தியம் எனப் பல விஷயங்கள் பற்றி விரிவாகக் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளன. தனியார் ஊக்குவிப்புடன், அரசும் இணைந்து, சுமூகமான பொருளாதார வளர்ச்சிக்காக செயல்படுவது, வேலை வாய்ப்புகளை அதிகரிப்பது, மக்களின் வாழ்க்கைத் தரத்தை உயர்த்துவது மற்றும் சட்ட அமலாக்கத்தை உத்தரவாதப்படுத்துவது, சமத்துவ கோட்பாட்டின் அடிப்படையில் வளர்ச்சி, ஜனநாயக முறையில் கலந்தாலோசித்து, திட்டங்களை அமல்படுத்துவது என அரசியல் சாசனம் பலவற்றை வலியுறுத்துகிறது.

அரசியல் சாசனத்தின் 304, 307 ஆகிய பிரிவுகள் நிலம் தொடர்பானவை.

  1. ஒட்டு மொத்த கிராமப்புற வளர்ச்சியை அடைய அரசு லாபகரமான வேளாண்மையை ஊக்குவிப்பதை அடிப்படை யுக்தி என்கிறது.
  2. அரசு உணவுப் பாதுகாப்பை உத்தரவாதம் செய்யும். அனைவரும் உணவைப் பெறுகிற முறையில் நாடே தன்நிறைவைப் பெற உணவு உற்பத்தி, கால் நடை வளர்ப்பு, மீன் பிடிப்பு, மீன் வளர்ப்பு உட்பட கவனிக்கப்படும்.
  3. லாபகரமான தன்னிறைவு பெற்ற வேளாண்மை என்ற நோக்கத்தை அடைவதற்கு ஏதுவாக, நிதி மற்றும் வர்த்தக நடவடிக்கைகள் அரசே மேற்கொள்ள அரசியல் நிர்ணயச் சட்டம் வழிசெய்கிறது. தொழில் நுட்ப பரிமாற்றம், பயிர் செய்யும் உரிமை, அடிப்படை கட்டுமான வசதி, பயிற்சி ஆகியவை ஊக்குவிக்கப்படுமென அரசியல் சாசனத்தில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது.
  4. வேலை வாய்ப்புகள் பெருக்குவதற்கு ஏற்ற சூழலை அரசு உருவாக்கும்.
  5. தற்போது வேளாண் நடவடிக்கைகளில் ஈடுபடுவோருக்கு அதனால் ஏற்படும் நஷ்டத்தை சமாளிக்க ஈட்டுத் தொகை வழங்கப்படும். அரசியல் சாசனத்தில் பெரும் தொழில் ரீதியாக அல்லாத சுய வேலையாக ஈடுபடும் மீனவர்களைப் பாதுகாக்க பிரத்யேக நடவடிக்கைகள் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளன.
  6. கிராமப்புறங்களிலுள்ள பெரிய பண்ணைகள், சமூக நலன்களுக்கு புறம்பாகவே உள்ளன. அவற்றை உற்பத்தித் திறன் மிக்க சிறு அமைப்பாக மாற்றப்படும் விவசாயிகளும், பிறரும்  சொந்தமாக நிலம் வைத்திருக்கலாம். தனியார் பண்ணைகள்  செயல்படுகிற நேரத்திலேயே கூட்டுறவு பண்ணை முறையில் செயல்பட ஊக்குவிக்கப்படும்.
  7. வெனிசுலாவின் நீர்வளங்கள் தேசியமயமாக்கப்படும் என்பது மிகவும் முக்கியமான அம்சமாகும். 304 ம் பிரிவின் படி, அனைத்து நீர் வளங்களும் அரசின் சொத்தாகும். இது வாழ்க்கைக்கும், வளர்ச்சிக்கும் இன்றியமையாததாகும். கடைசியாக, அரசு நிலத்தை சரியான முறையில் பயன்படுத்த ஊக்குவிக்கப்படும்.

2001, நவம்பரில் நிலம் மற்றும் வேளாண் வளர்ச்சிக்கான சட்டம் இயற்றப்பட்டது. இது வேளாண் சீர்திருத்தத்திற்கு அடிப்படை யானது. 2002 டிசம்பரில் இச்சட்டம் அமலுக்கு வந்தது. நில உச்சரம்பு, தற்போது பயன்பாட்டில் இல்லாத நிலத்தின் மீது வரி, ஏழைகளுக்கு நில விநியோகம் ஆகியவை இச்சட்டத்தின் முக்கிய அம்சங்களாகும். இச்சட்டம் அமலுக்கு வருமுன்பே, சுப்ரீம் கோர்ட்டிலுள்ள பிற்போக்கு சக்திகள் சட்டத்தின் இரண்டு பிரிவுகளை நீக்கிவிட்டன. 89, 90 ஆகிய பிரிவுகள் பெரிய பண்ணைகளில் விவசாயிகள் சென்று ஆக்கிரமித்துக் கொள்வது சட்டத்திற்கு புறம்பானது. நிலங்களை அபகரித்த பெரிய நில உடமையாளர்கள் ஈட்டுத்தொகை தரப்பட மாட்டாது என இந்தப் பிரிவுகள் குறிப்பிடுகின்றன. இரண்டு பிரிவுகளை பிற்போக்கு சக்திகள் நீக்கின. ஆனால் 2005 ல் அரசு சுப்ரீம் கோர்ட் தீர்ப்பு செல்லாது என்று கூறிய பிரிவுகளை மாற்றி சட்டத் திருத்தம் கொண்டு வந்தது. இதன் மூலம் நிலத்திற்கான பட்டா விவசாயிகளுக்கு வழங்கப்படாத போதும், நிலத்தைப் பயன்படுத்தி, அதிலிருந்து கிட்டும் வருமானத்தை விவசாயிகள் பெற முடியும். சட்ட சிக்கல்கள் முடிந்து நிலம் உரிமை பெறும் வரை, நிலத்தைப் பயன்படுத்தும் வகையில் சர்டிபிகேட் தரப்படும்.

நில உச்ச வரம்பிலும் நிறைய மாற்றங்கள் வந்துள்ளன. முதலில், தரம் குறைவான நிலங்களுக்கு 5000 ஹெக்டேர்கள், தரம் உயர்ந்த நிலங்களுக்கு 100 ஹெக்டேர்கள் என உச்ச வரம்பு நிர்ணயிக்கப்பட்டது. பின்னர் நிலங்களை தர அடிப்படையில் வகைப்படுத்தி, உயர்தர நிலங்களுக்கு 50 ஹெக்டேர்கள் என உச்ச வரம்பு நிர்ணயிக்கப்பட்டது.

புதிய அமைப்புகள்

வேளாண் சீர்திருத்தங்களை அமல்படுத்துவதற்குத் புதிய நிர்வாக அமைப்புகள் தேவைப்பட்டது. புதிய அமைப்புகளோடு ஏற்கனவே செயல்படும் அமைப்புகளும், நிலச் சீர்திருத்தங்களை அமலாக்க ஏற்றவாறு மாற்றி அமைக்கப்பட்டுள்ளன.

வேளாண் அமைச்சரகத்தின் கீழ், மூன்று அமைப்புகள் ஏற்படுத்தப்பட்டுள்ளன. இவைதான் நிலச் சீர்திருத்தம் மற்றும் வேளாண் மாற்றத்திற்கு மையங்களாகக் கருதப்படுகின்றன. தேசிய நில கழகம் (INTI) நிலச்சீர்திருத்தங்களை அமலாக்கும் பிரதான நிறுவனமாகும். இதற்குள் ஒரு சட்ட மையமும் உள்ளது. நிலங்களை அடையாளம் காண்பது, நிர்வகித்து, ஒழுங்குபடுத்துவது மற்றும் விநியோகம் செய்வது, இந்த நிறுவனத்தின் பிரதான கடமையாகும். கிராமப்புற வளர்ச்சிக்கான தேசிய கழகம் (NIDER) என்ற அமைப்பு வேளாண்துறை கட்டமைப்பு, சாகுபடிக்கான திட்டங்கள் ஆகியவற்றைக் கவனித்துக் கொள்ளும். வெனிசுலா வேளாண்மைக் கார்பரேசன் என்ற அமைப்பு, வேளாண் பரிவர்த்தனை, சந்தை, விற்பனை, உற்பத்தி முதல் விற்பனை வரை அனைத்து கட்டப் பணிகளையும் கவனித்துக் கொள்ளும்.

வேளாண் மற்றும் நிலம் அமைச்சரகம் தவிர, மக்களின் பொருளாதாரத்திற்கான அமைச்சரகம் (MINE) மற்றும் உணவு அமைச்சரகம், அறிவியல் தொழில் நுட்ப அமைச்சரகம் ஆகியவை ஒட்டுமொத்த வேளாண் சீர்திருத்தங்களையும், கிராமப்புற வளர்ச்சியையும் மேம்படுத்த பல விதங்களில் ஈடுபடுத்தப்படுகின்றன.

சட்ட அமலாக்கமும், முன்னேற்றமும்

நிலச்சட்டம் அமலுக்கு வந்த பின்னர், மெதுவாகத்தான் முன்னேற்றம் காணப்பட்டது. கிரிகிரி வில்பெர்ட் கூறுவதைப் போல, சட்டங்களை அமலாக்க புதிய கட்டமைப்பு தேவைப் படுவதால், ஆரம்ப கால முன்னேற்றம் மெதுவாகவே இருந்தது. 2003 – 2004 ல் நிலச் சீர்திருத்தம் வேகமாக அமலாகியது. 2004 லிருந்து அரசுக்குச் சொந்தமான நிலங்களே விநியோகம் செய்யப்பட்டன. 2005 ம் ஆண்டு தான் தனியார் நிலங்கள் நிலச் சீர்திருத்ததின் கீழ் வந்தன.

வெனிசுலாவில் உள்ள 30 மில்லியன் ஹெக்டேர் சாகுபடி நிலங்களில் 19 மில்லியன் ஹெக்டேர் அரசுக்கு சொந்தமானவை. அரசின் கட்டுப்பாட்டிலிருந்தவை. பிரபுத்துவப் பண்ணை உள்ளிட்ட தனியார் நிலம் 11 மில்லியன் ஹெக்டேர் ஆகும். ரிச்சர்டு விவாசின் கணிப்பின் படி, 10 மில்லியன் ஹெக்டேர் நிலம் சர்ச்சைக்குள்ளாகிய நிலமாகும். 4 மில்லியன் ஹெக்டேர் நிலத்திற்கு உரிமைப் பத்திரம் வழங்கப்பட்டது. இந்த நில விநியோகத்தால் பயனடைந்த குடும்பங்களின் எண்ணிக்கை 126000 என்றும் கணக்கிடப்பட்டுள்ளது.

தேசிய நில கழகத்தின் தலைவர் யுவான் கார்லோஸ் லோயோ, 62 எஸ்டேட்டுக்களை கையகப்படுத்தியுள்ளதாகவும், இவற்றின் மொத்தப் பரப்பளவு 5,34,000 ஹெக்டேர்களாகும் என்றும் குறிப்பிட்டுள்ளார். இந்த ஆண்டு நிறைய நிலங்களை அரசு கையகப்படுத்தியுள்ளது. வெஸ்டி குரூப்பின் பிரிட்டிஷ் நிறுவனமான அக்ரோடபளோராவும், ஸ்பெயின் நாட்டினர் ஆதிக்கத்திலிருந்த எஸ்டேட்டு ஆகியவை கையகப்படுத்ப்பட்டுள்ளன. 2006 மார்ச்சில் செய்து கொண்ட ஒப்பந்தத்தின்படி, வெனிசுலா அரசு வெஸ்ட் குரூப்புக்கு அதன் 13000 ஹெக்டேர் எல்சார்கோட் பண்ணைக்கு ஈட்டுத்தொகையான 4.2 மில்லியன் அமெரிக்க டாலர்களை கொடுத்துவிடும். அபுரே மாநிலத்தில் உள்ள 18,803 ஹெக்டேரில் உள்ள சான் பாப்லோ பேனோ பண்ணையை எந்த தொகையும் அளிக்காமல் அரசு எடுத்துக் கொள்ளும். சான் பாப்லோ பேனோவிலுள்ள பண்ணையிலுள்ள கால்நடைகளுக்கு 2.5 மில்லியன் டாலர்கள் வழங்கப்படும். அந்தப் பண்ணையில் வேளாண் பயிற்சிப்பள்ளி துவக்கப்படும் என அதிகாரிகள் தெரிவித்துள்ளனர். வெஸ்டியின் மாமிசம் உற்பத்தி செய்யும் நிறுவனமான அக்ரோ ப்ளோரா நிலத்தின் மதிப்பு 11.6 மில்லியன் டாலர்களாகும் எனக் கூறியுள்ளது. தேசிய நிலக்கழக அதிகாரி ரிச்சர்டு விவாஸ், வெஸ்டியின் சொத்துக்களை அரசு பரிசோதனை செய்து வருகிறது என்கிறார். வெனிசுலா அதிபர் சாவேஸ், தொலைக் காட்சிக்கு அளித்த பேட்டியொன்றில், வெனிசுலா மக்களுக்கு நிலங்களை பெற்றுத் தருகிறம். தங்கள் நிலங்களுக்கு அவர்கள் உரிமையாளர்களாவதுடன், தங்கள் கௌரவத்தையும் மீட்டுள்ளனர் எனக் கூறியுள்ளனர்.

2006 மே மாதம் யாரகுய் பகுதியில் உள்ள 1154 ஹெக்டேர் செழிப்பான நிலம் ஸ்பெயின் நாட்டினரின் வசமிருந்தது. அவர்களுக்கு 3.16 மில்லியன் டாலர்களை கொடுத்து வெனிசுலா அரசு அவர்களிடமிருந்து நிலத்தை மீட்க ஒப்பந்தம் செய்துள்ளது.

2006 ஆகஸ்டு மாதம் பொலிவார் மாநிலத்திலுள்ள லா, வெர்ஜரீனா என்ற எஸ்டேட்டில், இரண்டு மாத இடைவெளிக்குப் பின் அதிபர் சாவேஸ் தனது ரேடியோ, தொலைகாட்சி நிகழ்ச்சியைத் தொடர்ந்தது முக்கியத்துவம் வாய்ந்த நிகழ்வாகும். 1,87,000 ஹெக்டேர் பரப்பளவில், உள்ள லா வெர்ஜரீனா எஸ்டேட் வெனிசுலாவிலேயே மிகப் பெரிய எஸ்டேட் என சாவேஸ் குறிப்பிட் டுள்ளார். இந்த எஸ்டேட் தற்போது சோசலிச வளர்ச்சிக்கும், உற்பத்தி மையமாகவும் மாறிவிட்டது என சாவேஸ் கூறியுள்ளார்.

யாராகுயில் நிலச் சீர்திருத்தம் அமலாவது பற்றிய பதிவுகள்

யாராகுய் என்ற மாநிலம் வெனிசுலாவில் நிலத்திற்காக வலுவாக நடத்தப்பட்ட போராட்டங்களைக் கண்ட மாநிலம் ஆகும். 40 ஆண்டுகளுக்கும் மேலாகவே இங்கே விவசாய இயக்கம் வலுவானப் போராட்டங்களை நடத்தியுள்ளது. லோஸ் கேனிசோஸ் என்ற இடத்தில் முதலில் போராட்டம் வெடித்தது. பின்னர் மாநிலம் முழுவதும் பரவியது. போராட்டத்தின் ஆரம்ப காலத்தில் நிலம் கைப்பற்றப்பட்ட போதும், கடன் மற்றும் முதலீடு செய்ய நிதி வசதி போன்ற உதவி கிட்டவில்லை.

1940 களில் அபகரிக்கப்பட்ட நிலங்களைக் கொண்ட பண்ணை தற்போது 13 கூட்டுறவு அமைப்புகளாக ஏற்படுத்தப்பட்டு செயல்பட்டு வருகிறது. இந்தப் பண்ணை 1086 ஹெக்டேர் பரப்பளவைக் கொண்டது. இதில் 116 ஹெக்டேரில் சாகுபடி செய்யப் பட்டு வருகிறது. பெல்லா விஸ்தா என்ற கூட்டுறவு அமைப்பின் உறுப்பினரான விக்டர் ஓர்டிஸ் தனது அனுபவங்களைப் பற்றி விவரிக்கையில், நாங்கள் 090 என்ற எண் கொண்ட உள்ஆட்சி அரசாணையுடன் 5 ஜூலை, 2005 ல் இங்கே வந்தோம். நாங்களும் எங்களது பெற்றோர்களும் நில உடமையை முறைப்படுத்தும் கமிட்டியை சேர்ந்தவர்கள். இது தனியாருக்கு சொந்தமான நிலம் இல்லையென எங்களுக்குத் தெரியும். ஆனால், அப்போது இருந்த அரசு நாங்கள் நிலத்தை கையகப்படுத்த உதவவில்லை. அஸ்செட்டா என்ற கியூபா நாட்டு பாஸ்ட்டியனோஸ் குடும்பத்தின் கைவசம் இந்த நிலம் முதலில் இருந்தது. அவர்கள்  பின்னர் அல்போன்சா பூசி என்பவருக்கு விற்றனர். அவர்கள் மலைச்சிகரங்களில் உள்ள மரங்களை வெட்டுவதுண்டு. திருடுவதும் உண்டு.

1998 ல் சாவேஸ் இங்கே வந்தார். நான் அதிபராக நீங்கள் உதவுங்கள். நீங்கள் நிலத்தை மீண்டும் பெறுவதற்கு நான் உதவுகிறேன் என்று கூறினார் என்கிறார்.

நிலச் சட்டத்தின் 89, 90 வது பிரிவுகள் செல்லுபடியாகாது என்று ஆனவுடன், நிலத்திற்கான இயக்கம் உயிர் பெற்றது. உச்ச நீதிமன்றம் சட்டத்தை முடக்க முயன்றது என்று சேவியர் என்ற இளைஞன் கூறினான். தேசிய நிலக்கழகத்தின் அதிகாரி ரிச்சார்டு விவாஸ் கூறியதையே இவனும் கூறினான். முதலாளிகள் இன்னும் நீதியை விலை கொடுத்து வாங்க முடிகிறது.

நிலச்சட்டம் பல கட்டங்களாக அமல்படுத்தப்படுகிறது.

  1. முதலில் பெரிய பண்ணைகளில் சொத்துரிமை பற்றியும், உற்பத்தி பற்றியும் தெரிந்து கொண்டு, சாலைகள், மின் வசதி, நீர்பாசன வசதி போன்றவற்றை மதிப்பீடு செய்கின்றனர்.
  2. கூட்டுறவு அமைப்புகளில் பங்கேற்போருக்கு சமூக – பொருளாதார மற்றும் தொழில் நுட்பத்திறன் வளர்க்கும் வகையில் திட்டங்கள் தயாரித்து, செயல்படுத்தப்படுகின்றன.
  3. அரசு சார்பில் பயிற்சி பள்ளிகள் நடத்தி, அதில் பங்கேற்போருக்கு மாதம் 150 டாலர்கள் ஸ்காலர்ஷிப் அளிக்கப்படுகிறது. மிஷன் சமோரா கூட்டுறவு அமைப்புகளை ஏற்படுத்த ஊக்குவிக்கும் திட்டமாகும்.

யாராகுயில் 2004 ல் நிலத்திற்கான இயக்கம் உத்வேகம் அடைந்தது. 275 பேர் சேர்ந்து 13 கூட்டுறவு அமைப்புகளை உருவாக்கினர். இவர்களுக்கு வேளாண் பயிற்சி அளிக்கப்பட்டது. மிலாக்ரோ கோர்ட்ஸ் என்ற பெண் பயிற்சியாளர் வேளாண் கல்லூரியில் பட்டம் பெற்ற முதல் நபர். இங்கு பயிற்சி பெறும் நபருக்கு மாதம் 1,86,000 பொலிவரஸ் உதவித் தொகையாக அளிக்கப்படுகிறது.

நிலத்தை அவர்கள் எப்படி கையகப்படுத்தினர்?

2005 மார்ச் 30, எங்கள் பயிற்சி முடிந்து, எப்படி நிலத்தை ஆக்கிரமிப்பதென யோசித்தோம். ஜூலை 5 சுதந்திர தினம். சைமன் பொலிவார் நினைவு இடமான உராஷிஷேயில் காலை 8 மணிக்கு கூடி, அங்கிருந்து பண்ணையை நோக்கி, ஊர்வலமாகச் சென்று, கதவைத் தள்ளி, உள்ளே வந்தோம். போலீஸ் அங்கே இருந்தனர். அரசின் பாதுகாவலர்களும் இருந்தனர். அங்கிருந்த கமாண்டர்களில் ஒருவன் வேட்டைத் துப்பாக்கியை எடுத்தான். மக்களும் எதிர்க்கத் தயாரானார்கள். நாங்கள் 11 மணிக்கு பண்ணையைச் சென்றடைந் தோம். நாங்கள் 154 பேர். 3 குழுக்களாகப் பிரிந்தோம். ஒரு குழு பண்ணை கட்டடத்தில் ஆயுதங்கள் உள்ளனவா என்பதை பரிசோ திக்கும். இரண்டாவது குழு வேலையாட்களை கண்காணித்து, கட்டுப்படுத்தியது. ஒரு குழு கேட்டின் வெளியே காவலுக்கு இருந்தது.

காலை 11 மணி முதல் இரவு 8 மணி வரை மாறி மாறி தாக்குதல் நடைபெற்றது. பதட்டம் நிலவியது. கமாண்டர் துப்பாக்கியை எடுத்து குறிவைத்ததும், எங்கள் குழுவில் உள்ள ஒருவர் தனது ஆயுதத்தை எடுத்து, நீ சுட்டால், உன் தலையை சீவி விடுவோம் என்றார்.

தாக்குதல் 8 மணிக்கு முடிவுக்கு வந்தது. 7 மணிக்கு பண்ணை வேலையாட்கள் அந்த இடத்தை விட்டு சென்று விட்டனர். 8 மணிக்கு நிலத்தை திருடியவன் தனியாக இருப்பதை உணர்ந்தான். பின்னர் கூடியிருந்த மக்களிடம், அரசிடம் நிலம் தொடர்பான ஆவணங்களை பெற்றுக் கொள்ளச் சொல்லுங்கள் என்று கூறிவிட்டு வெளியேறினான். மறுநாள் காலை,  பண்ணையை சரியாக்கும் பணியை ஆரம்பித்தோம். சமைக்கவில்லை. முனிசிபல் அதிகாரிகள் எங்களுக்கு உணவு கொண்டு வந்து கொடுத்தனர் என்று விவரித்தார்.

நிக்கோ மென்டஸ் என்ற பெண் இச்சம்பவத்தைப்  பற்றி கூறுகையில், முதலில் கொஞ்சம் பயமாக இருந்தது. ஆனால், அந்த நேரம் வந்த போது ஒரு வீரனைப் போல நடந்து கொண்டோம். நெய்டா என்ற மற்றொரு பெண், நாள் முழுவதும் நான் இந்தப் பண்ணையில் தானிருந்தேன். எனது 35 வயது மகளும் உடனிருந் தாள். கேட்டைத் தாண்டி உள்ளே செல்ல உத்தரவிடப்பட்டதும், வேலியைத் தாண்டி உள்ளே குதித்துவிட்டேன். அதற்கு பிறகு ஒரு அடி கூட திருப்பி வைக்கவில்லை என்கிறார்.

முதலில் தற்காலிகமாக கூடாரம் அமைத்து தங்கிய அவர்கள், பின்னர் குடிசைகள் கட்டிக் கொண்டனர். தற்போது, அனைவரும் பண்ணையிலேயே இருக்கும் வண்ணம் நிரந்தர குடியிருப்புகளைக் கட்ட இருக்கின்றனர். கூட்டுறவு அமைப்புகளுக்கு நிலம் சொந்தமாக் கப்படவில்லை. அங்கே தங்கி நிலத்தைப் பயன்படுத்த சர்டிபிகேட் டுகள் வழங்கப்பட்டுள்ளன. நிலத்தில் சாகுபடி செய்வதாக பொய் சொன்ன நில ஆக்கிரமிப்பாளர் அங்கு வளர்ந்திருந்த கரும்பை வெட்டவில்லை. பழுதடைந்த டிராக்டர் ஒன்றும் அங்கு இருந்தது. தற்போது அதை சரிசெய்து, நிலத்தை உழுவதற்கு பயன் படுத்துகின்றனர்.

2005 செப்டம்பர் மாதம் 116 ஹெக்டேரில் 60 ஹெக்டேர் பயிரிடப்பட்டுள்ளது. என்ன பயிரிடலாம் என்பதையொட்டி ஒரு பட்டி மன்றமே நடந்தது.

கருப்பு பீன்ஸ் 7 ஹெக்டேர்
வெள்ளைச் சோளம் 10 ஹெக்டேர்
கடலை 5 ஹெக்டேர்
தக்காளி 4 ஹெக்டேர்
பச்சை மணத்தக்காளி 3 ஹெக்டேர்
மஞ்சள் 9 ஹெக்டேர்
வெள்ளரி 5 ஹெக்டேர்
வெங்காயம் 1 ஹெக்டேர்
தர்பூசணி 3 ஹெக்டேர்
சேனைக் கிழங்கு 3 ஹெக்டேர்
யுக்கா 1 ஹெக்டேர்

இவை தவிர வாழை மற்றும் காய்கறிகள் பண்ணை ஓரப்பகுதியில் பயிரிடப்பட்டுள்ளது.

கூட்டுறவு அமைப்புக்கு சர்டிபிகேட் வழங்கப்பட்டு விட்டால் தனியாக முடிவெடுக்க முடியாது. பிரதிநிதிகள் கூட்டம் போட்டு எந்த பயிர் போடுவது, எப்படி செய்வதென கூடி முடிவெடுக்கின்றனர். தொழில் நுட்பம் அறிந்தவரும் கூட்டத்தில் கலந்து கொள்வார்.

கூட்டுறவு அமைப்புகளின் உறுப்பினர் எண்ணிக்கை எப்படிப்பட்ட திட்டத்தை செயல்படுத்தப் போகின்றனர் என்ற அடிப்படையில் தீர்மானிக்கப்படுகிறது. ஒரே சான்றிதழைக் கொண்டு, புதிய கூட்டுறவு சங்கத்தை ஆரம்பிக்க முடியாது. புதிய உறுப்பினர் சேர விரும்பினால், அவரை மற்ற உறுப்பினர்கள் அங்கீகரிக்க வேண்டும். கூட்டுறவு சங்க விதி முறைகளை நிர்ணயிக்க ஸ்பெயின் நாட்டு கூட்டுறவு அமைப்புகளை பற்றி ஆராய்ந்து வருகிறார்கள்.

விவசாய இயக்க அமைப்பாளர்கள் புதிய அமைப்பில் கூட்டுறவு சங்கத்தின் முக்கியத்துவத்தை உணர்ந்துள்ளனர். கூட்டுறவு உணர்வுடன், தொழில் நுட்ப திறமையும் வேண்டும். சீன அனுபவத்தைக் கூறினால் – (RED) சிவப்பாகவும், திறமையாகவும் இருக்க வேண்டும். ஐ.என்.டி.ஐ இயக்குநர் ரிச்சர்ட விவாஸ், நிலம் பொதுவுடமையாகும் இயக்கத்தைப் பற்றி கூறுகையில் மெக்சிகோ அனுபவத்தை சுட்டிக்காட்டியுள்ளார். இப்படி ஒரு அமைப்பு உருவாக்கியது நல்லது தான். ஆனால், மக்கள் ஆரம்பத்திலிருந்த உணர்வை இழந்து விட்டனர். நிலப்புரட்சி செய்ய வேண்டும். ஐ.என்.டி. ஐயின் சட்டப்பிரிவு இயக்குநர் கூட்டுறவு சங்கம் தொழில் நுட்ப நிர்வாகத்தை புரிந்து கொள்ளாவிடில் மோசமான விளைவுகளை ஏற்படுத்தும் என்கிறார். பயிர்கள் பற்றிய தொழில் நுட்ப அறிவு கூட்டுறவு அமைப்பு உறுப்பினர்களிடையே குறைவாக உள்ளது. பயிற்சி அளிக்க வேண்டியுள்ளது என்றும் குறிப்பிட்டுள்ளார்.

கிராமப்புறத்திலுள்ள வர்க்க எதிரி

வேளாண் மாற்றத்தை எதிர்த்து முதலாளிகள், நிலச் சுவான்தார்கள், அவர்களின் ஆதரவாளர்கள், தேசிய, சர்வதேச ஊடகங்கள்  செயல்படுவது இயல்பானதே. லத்தீன் அமெரிக்க நாடுகளிலுள்ள கிராமப்புற உழைக்கும் மக்களின் ஆதரவு வெனிசுலா நிலச் சீர்திருத்த முயற்சிகளுக்கு கிடைத்துள்ளது.

நிலச் சீர்திருத்தச் சட்டம் கொண்டு வரப்பட்டதிலிருந்தே நில உரிமையாளர், கால் நடை உரிமையாளர் சங்கங்கள்  மற்றும் ஊழல் மிகுந்த வலதுசாரி தொழிற்சங்க அமைப்புகள் நிலச் சீர்திருத்தத்தை எதிர்த்தனர். சொத்துரிமை அடிப்படையான உரிமை என்றும் அது மீறப்பட்டதென்றும் புலம்பினார்கள். சட்ட விரோதமாக நிலங் களை அபகரித்துக் கொண்ட அவர்கள் நில விநியோகத்தை சட்ட விரோதமான செயல் என சிறிதும் கூச்சமின்றி விளக்கமளித்தனர்.

நிலச்சட்டம் நிறைவேற்றப்பட்டதுடன், முதலாளி சங்கம் சட்டப் பிரதியை பொது இடத்தில் கிழித்தெறிந்தது. இச்சம்பவம் அனைத்து தொலைகாட்சி சானல்களிலும் ஒளிபரப்பட்டது. நிலச் சீர்திருத்தத்தை அதிகார வர்க்கம் எப்படி எதிர் கொள்கிறதென்பதை இது சுட்டிக்காட்டுகிறது. 2003 ம் ஆண்டு ஆட்சி கவிழ்ப்பு நடத்தியபோது, சட்ட விரோத அரசு சட்ட விரோதம் என அறிவிக்கப்பட்ட சிலவற்றில் முதன்மையானது நிலச்சட்டமாகும்.

தனியார் தொலைக்காட்சி சானல்கள், செய்தித்தாள்கள் ஆகியவை மக்களின் சுயாதிபத்தியத்தின் எதிரிகள். இவர்களின் பிரச்சாரத்துடன் சர்வதேச ஊடகங்களும், இணைந்து தவறான பிரச்சாரம் செய்தன. நியூயார்க் டைம்ஸ், கிறிஸ்டியன் சயன்ஸ், மானிட்டர், த எகானமிஸ்ட், பைனான்சியல் டைம்ஸ், ராய்டர்ஸ் ஆகியவை இதில் அடங்கும். நிலச் சீர்திருத்தம் அரசு கொள்கையாக அறிவிக்கப்பட்ட பின்னரும், காவல் துறை, நிர்வாகம், தேசிய பாதுகாப்பு படை ஆகியவை புரட்சியை பாதுகாப்பதற்கு பதிலாக எதிர் புரட்சிக்கு ஆதரவு தருகின்றன.

கூலிப்படையை அமைத்து (சிகாரியோஸ்) நிலப்பிரப்புக்கள் தலைவர்கள், தொண்டர்களை தாக்கியுள்ளனர். தனிநபர்கள், குடும்பங்கள் இத்தகைய தாக்குதலை சந்தித்துள்ளனர்.

2002 ஆகஸ்டில் வட வெனிசுலாவில், முகமூடி அணிந்த ஒருவன் அறுவை சிகிச்சை நிபுணரும், நில கமிட்டி தலைவருமான பெத்ரோ கோரியாவை அணுகி, அவரைக் கூப்பிட்டான். திரும்பிய அவரை ஐந்து முறை சுடடான். அரசுக்கு சொந்தமான நிலங்களை 50 குடும்பங்களுககு விநியோகித்து, அவர்களுக்கு சட்டப்பூர்வமாக நிலம் வழங்கப்பட இருந்தது. அந்த கமிட்டி தலைவராக கோரியா செயல்பட்டார். அங்கிருந்த பண்ணை உரிமையாளர் முன்னாள் அதிபரின் நெருங்கிய நண்பர். கோரியா போல் பல தலைவர்கள் குறிவைத்து கூலிப்படைகள் மற்றும் ராணுவத்தால் கொல்லப் பட்டுள்ளனர்.

ஸ்பெயினின் காலனியாதிக்கத்தையும், கொடுமைகளையும் எதிர்த்து நீண்ட காலமாக இப்பிரதேச மக்கள் போராடி வந்துள் ளனர். அதன் முடிவாக இந்த விவசாயிகள் போராட்டம் நடை பெற்றுள்ளது என்கிறார் தேசிய அசெம்பிளியின் துணைத் தலைவர் அல்வரெஸ், அல்வரெஸ் யாராகுயில் விவாய இயக்கத் தலைவராக இருந்தவர். நிலச் சீர்திருத்தம் என்பது மக்களுக்கு சுயாதிபத்தியம் வழங்குவதாகும். 50 ஆண்டுகளில் செய்ய வேண்டிய பணியை வெனிசுலாவில் 3 ஆண்டுகளில் செய்யப்பட்டுள்ளது. நில சீர்திருத்தம் 1999 ல் நடத்தப்பட்ட காலத்தில் 300 கொலைகள் நடந்துள்ளன. அவற்றில் 150 கொலைகளுக்கும் மேல் உறுதி செய்யப்பட்டுள்ளன. அல்வரெஸ் காரில் செல்லும் போது குண்டுகள் வீசப்பட்டன. ஆனால், உயிர் தப்பிவிட்டார். அவர் தாக்கப்படுவார் என இரண்டு நாட்களுக்கு முன்பே செய்தி வந்தது. இரண்டு ஆண்டுகளில் அவரை இரண்டு தடவை சொல்ல முயற்சி நடந்துள்ளது. வெனிசுலாவின் தகவல் தொடர்பு அமைச்சர் அல்வாரெஸ் மீதான கொலை வெறித் தாக்குதல், விவசாய இயக்கத் தலைவர்களை தீர்த்துக்கட்ட கூலிப்படையை ஏவிவிடும் சில சக்திகளின் கைவரிசை என கண்டனம் தெரிவித்துள்ளார்.

கொலை வெறித் தாக்குதலுக்கு அரசு அளிக்கும் பதில் என்ன? மேலும் சில நிலச் சீர்திருத்தங்கள். ஒவ்வொரு தாக்குதலும் புரட்சியை மென்மேலும் வலுப்படுத்தும் என வேளாண் அமைச்சர் கூறியுள்ளார். தனது ரேடியோ மற்றும் தொலைகாட்சி நிகழ்ச்சியில் சாவேஸ் தாக்குதலுக்கு கண்டனம் தெரிவித்தார். காவல் துறையி லுள்ள ஊழல் பேர் வழிகளுக்கு எச்சரிக்கை செய்துள்ளார். விவசாய இயக்கத் தலைவர்களை பாதுகாக்க அரசு தவறியுள்ளதை கண்டித்து, நிர்வாகம் பெரும் நிலச் சுவான்தார்களுடன் இணைந்து செயல்பட் டால் கடுமையான நடவடிக்கை எடுக்கப்படும் என எச்சரித்துள்ளார்.

வேளாண் சீர்திருத்தத்தின் முக்கிய அம்சங்கள்:

லத்தி பண்டியா எனப்படும் பயன்படுத்தப்படாத பெரும் பண்ணைகள் அழிக்கப்பட்டுள்ளன. நில உரிமையாளர்களுக்கு நஷ்ட ஈடு கொடுக்கப்பட்டு, அரசு நிலத்தை கையகப்படுத்தியுள்ளது. லத்தி பண்டியா மீது போர் தொடுக்கப்பட்டுள்ளது.

நிலம் மறுவிநியோகம் செய்யப்பட்டு கூட்டுறவு சங்கங்கள் அமைக்கப்பட்டுள்ளன. கூட்டு உற்பத்தியை அதிகரிப்பதே பிரதான நோக்கம்.

நில உரிமை பெற வேண்டுமெனில், பட்டாவை விட உற்பத்திதான் முக்கியமானது. யார் வேலை செய்கிறார்களோ நிலம் அவர்களுக்குத் தான் சொந்தம். வெறும் வேலி போடுவதால் மட்டும் உரிமை கிடைத்துவிடாது.

வேளாண் கொள்கையின் அடிப்படை நோக்கம் உணவில் தன்னிறைவு பெறுவதாகும். இது தேசிய சுயாதிபத்தியத்தை அடைவதற்கு அடிப்படையானதாகும்.

லத்தி பண்டியாவை அழித்தல், தன்னிறைவு, சுற்றுச் சூழல் பாதுகாப்பு ஆகிய மூன்று நோக்கங்களைக் கொண்டது வேளாண் கொள்கையாகும்.

கிராமம் நோக்கி செல்வோம் என்பது முக்கியமான அம்சமாகும். குடிபெயர்தலை தடுத்து, நிலம், கடன் வசதி வழங்கி, விவசாயத்தை உயிர்ப்பித்தல் முக்கியமாகக் கருதப்படுகிறது.

சீனாவைப் போல் நிலப்பயன்பாட்டுக் கொள்கையில் வெனிசுலா கூடுதல் கவனம் செலுத்துகிறது. அந்தந்த பகுதி மக்களின் உரிமைகளை பாதுகாப்பது மற்றொரு முக்கிய அம்சமாகும்.

வேளாண் சீர்திருத்தங்கள் நீடித்து நிற்க வேண்டும் என்றால், அரசு ஆதரவுடன் கூடிய சேவைகள் மற்றும் முதலீடு தேவை என்பது உணர்த்தப்பட்டுள்ளது. பல நடவடிக்கைகளில் அரசு முதலீடு செய்துள்ளது. கிராமப்புற, நகர்ப்புற குடும்பங்களின் வருமானத்தை உயர்த்துவதுடன், அரசு நியாயவிலைக் கடைகளை (மெர்கல் கடை) அமைத்துள்ளது. 43 சத நுகர்வோர் இக்கடைகளில் தான் பொருட்களை வாங்குகின்றனர்.

வெனிசுலாவில் பெரிய மாற்றம் நிகழ்ந்து கொண்டிருக்கிறது. அதன் பழைய ஆளும் வர்க்கம் தோற்கடிக்கப்படவில்லை. ஆனால் அதே நேரம் ஆட்சி, அதிகாரம் தற்போது அதனிடம் இல்லை. முதலாளித்துவ உலகில் ஆளும் வர்க்கங்களும், ஏகாதிபத்தியமும் புரட்சியை தோற்கடிக்க முயலுகையில், வெனிசுலாவின் அனுபவம் வரலாற்று முக்கியத்துவம் வாய்ந்தது. தேர்ந்தெடுத்துள்ள பாதை கடினமானது தான். ஆனால் அதை குறைத்து மதிப்பிட முடியாது. நாங்கள் தினமும் கற்றுக் கொள்கிறோம். உலகம் முழுவதற்கும் பயன்படும் அனுபவத்தை உருவாக்குகிறோம் என அவர்கள் கூறுவதிலிருந்து நாமும் கற்றுக் கொள்ள நிறைய உள்ளது.

English Version

உலகமயமாகும் நிலச்சீர்திருத்த அரசியல்!

உலகமயம் இது பன்னாட்டு பெருவணிக நிறுவனங்களின் கோஷம். ஏகாதிபத்திய நவீன சுரண்டலின் புதிய வடிவம். உலக மக்கள் வெறுக்கும் விரிவாக்கம்; இந்த ஏகாதிபத்திய சுரண்டலுக்கு எதிராக உலகளவில் தொழிலாளர்களும், ஏகாதிபத்திய எதிர்ப்பு சக்திகளும், இடதுசாரி – ஜனநாயக அமைப்புகளும் போராட்ட இயக்கங்களை கட்டியெழுப்பி வருகின்றன. அதன் ஒரு பகுதியாக உலக சமூக மாமன்றம் போன்ற அமைப்புகள் விரிந்த சங்கிலி இணைப்புகளை உருவாக்கி, விழிப்புணர்வை ஏற்படுத்தி வருகின்றன. 1848-இல் உலகத் தொழிலாளர்களே ஒன்று சேருங்கள் என்று மார்க்சும் – ஏங்கெல்சும் கம்யூனிஸ்ட் அறிக்கையில் முன்வைத்த முழக்கம் இன்று நிஜமாகி வருகிறது.

ஏகாதிபத்திய – முதலாளித்துவ சக்திகள் தொழில்நுட்ப ரீதியிலும், அறிவியல் ரீதியிலும், பொருளாதார ரீதியிலும் ஈபிள் கோபுரம் அளவிற்கு சாதனைகளை நிகழ்த்தியிருந்தாலும், உலக மக்களின் வறுமையை அவர்களால் தீர்க்க முடியவில்லை. மாறாக உலக மக்களை வறுமையின் புதைக்குழிகளுக்கே தள்ளி வருகின்றன. குறிப்பாக கிராமப்புற விவசாயிகள், விவசாயத் தொழிலாளர்கள் மிகக் கொடூரமான சுரண்டலுக்கு உள்ளாவதோடு, பட்டினிச் சாவுகளுக்கும், தற்கொலைகளுக்கும் இட்டுச் செல்லக்கூடிய அளவிற்கு அவர்களது வாழ்நிலை மிகவும் சீரழிந்து வருகிறது.

இந்த பின்னணியில்தான் இந்தியா உட்பட, லத்தீன் அமெரிக்க நாடுகளில் ஏற்பட்டு வரும் இடதுசாரிகளின் எழுச்சி விவசாயிகள் – தொழிலாளர்கள் வாழ்க்கையில் நம்பிக்கை ஏற்படுத்துவதாக அமைந்துள்ளது. அதோடு வெனிசுலா, பிரேசில், பொலிவியாவில் நடைபெற்று வரும் இடதுசாரி அரசுகளின் நிலச்சீர்திருத்த இயக்கம் விவசாயிகளுக்கு நம்பிக்கையூட்டி வருகிறது.

இந்தியாவில் இடதுசாரி அரசுகளான கேரளம், மேற்குவங்கம், திரிபுராவில் மேற்கொள்ளப்பட்ட நிலச்சீர்திருத்தத்தின் வெற்றியைத் தொடர்ந்து, தமிழகத்திலும் நிலச்சீர்திருத்தம் ஒரு அரசியல் கோஷமாக முன்னுக்கு வந்துள்ளது.

உலகிலேயே முதன் முதலில் நிலச்சீர்திருத்தம் மேற்கொள்ளப்பட்ட நாடு சோசலிச சோவியத் யூனியன் தான்; தற்போது நடைபெற்று வரும் இந்த இயக்கங்களுக்கு முன்னோடி என்பதை நாம் இங்கே நினைவுகூர்ந்திட வேண்டும். சீனா, வடகொரியா, வியட்நாம் உட்பட சோசலிச நாடுகளில் மேற்கொள்ளப்பட்ட நிலச்சீர்திருத்த நடவடிக்கைகள் இன்றைக்கு விரிவடைந்து தென்னாப்பிரிக்கா, தென்கொரியா உட்பட பல்வேறு நாடுகளில் தீவிரமாக மேற்கொள்ளப்படுகிறது. குறிப்பாக நிலச் சீர்திருத்தம் என்பது உலகளவில் அரசியல் கோஷமாக உலக மக்கள் விரும்புகிற உலகமயமாகி வருகிறது.

உலக உழைப்பாளி மக்களின் வறுமைக்கு அடிப்படையாக அமைந்திருப்பது உற்பத்தி கருவிகள் சுரண்டும் வர்க்கங்களின் கைகளில் குவிந்திருப்பதுதான். அதிலும் குறிப்பாக கிராமப்புற நிலவுடைமை இன்றைக்கும் பெரும் பன்னாட்டு நிறுவனங்களின் கைகளிலும், நிலப்பிரபுக்களின் கைகளிலும்தான் குவிந்திருக்கிறது. இந்த உற்பத்தி கருவிகளிலும், உற்பத்தி உறவுகளிலும் அடிப் படையான மாற்றத்தை ஏற்படுத்திடாமல் கிராமப்புற வறுமைக்கு தீர்வு காண முடியாது.

உலக விவசாயிகளின் நிலை

உலக மக்கள் தொகையில் சரி பாதி பேர் விவசாயத்தையே நம்பியுள்ளனர். 45 சதவீத மக்களது வாழ்க்கை விவசாயத்தோடு இணைக்கப்பட்டுள்ளது. அவர்களது வாழ்நிலை, வருமானம், பாதுகாப்பு என அனைத்தும் விவசாயத்தைச் சார்ந்தேயுள்ளது.

இவர்களது வாழ்க்கை பாதுகாப்பிற்கு மையக் கேள்வியாக இருப்பது நிலம். குறிப்பாக வளரும் நாடுகளில் உள்ள 50 கோடி மக்களுக்கு நிலமோ அல்லது நிலத்தின் மீதான உறவோயின்றி, விவசாயத் தொழிலாளர்களாக பணிபுரிந்து வருகின்றனர். இதில் மிகக் குறைந்த பகுதியினர்தான் குத்தகை விவசாயிகளாக உள்ளனர். இவர்கள் நிலவுடைமையாளர்களால் கடுமையாக சுரண்டப் படுவதோடு, கந்துவட்டி, குறைந்தகூலி, ஆண்டுமுழுவதும் சீரான வேலையின்மை, அதிகமான நிலவாடகை என பல்வேறு இன்னல்களுக்கு ஆளாகி வருகின்றனர். குறிப்பாக விவசாயிகள் அதிகமாக உள்ள நாடுகளான இந்தியா, பாகிஸ்தான், பங்களாதேஷ், இந்தோனேஷியா, பிரேசில், தென்னாப்பிரிக்கா, கொலம்பியா மற்றும் தென்னமெரிக்க நாடுகளில் உள்ள கிராமப்புற மக்கள் கடுமையான வறுமைக்கு ஆளாகியுள்ளனர்; சுகாதாரம், கல்வி, வீடு மற்றும் அடிப்படைத் தேவைகள்கூட கிடைக்காத பகுதியினராக திகழ்கின்றனர்.

அதேசமயம், சோவியத் யூனியன் மற்றும் கிழக்கு ஐரோப்பிய நாடுகளான முன்னாள் சோசலிச நாடுகளில் மேற்கொள்ளப்பட்ட நிலச்சீர்திருத்தத்தால் 58 கோடி மக்கள் பெரும் முன்னேற்றம் அடைந்துள்ளனர். சீனா, வடகொரியா, வியட்நாம், கியூபா உட்பட சோசலிச நாடுகளில் நிலச்சீர்திருத்தம் மேற்கொள்ளப்பட்டு கிராமப்புற பொருளாதாரத்தில் பெரும் மாற்றத்தைக் கொண்டு வந்துள்ளன. இந்தியாவிலும் மேற்குவங்கம், கேரளம், கர்நாடகா போன்ற மாநிலங்களில் நிகழ்த்தப்பட்ட நிலச்சீர்திருத்த நடவடிக்கைகயால் கிராமப்புற மக்களின் வாழ்க்கைத்தரம், வாங்கும் சக்தி, உள்ளாட்சி நிர்வாகத்தில் பங்கேற்பு என பன்முனைகளில் ஜனநாயக ரீதியான மாற்றங்கள் ஏற்பட்டுள்ளன என்று கிராமப்புற வளர்ச்சி நிறுவனத்தின், 21 ஆம் நூற்றாண்டில் நிலச்சீர்திருத்தம் என்ற ஆய்வறிக்கை தெரிவிக்கிறது.

பிரேசில் விவசாயிகள் எழுச்சியும் நில மீட்பும்

உலகில் வளம் பொருந்திய நாடுகளில் ஒன்று பிரேசில், ஆனால், அதே அளவிற்கு வறுமையையும் கொண்டுள்ளது; இந்த நாட்டின் வளங்களை சுரண்டிச் செல்வதிலும், அதற்கேற்ப பொம்மை ஆட்சியாளர்களை அமர்த்துவதிலும் அமெரிக்க ஏகாதிபத்தியத்தின் கைங்கரியம் உண்டு. குறிப்பாக பிரேசிலில் உள்ள மூன்றில் இரண்டு பகுதி விவசாய நிலங்கள், வெறும் மூன்று சதவீதம் பேருக்கு சொந்தமானது. அதிலும் குறிப்பாக 1.6 சதவீதம் பேரிடம் பிரேசிலின் 46.8 சதவீத விவசாய நிலங்கள் குவிந்திருக்கிறது. இவர்களின் கையில்தான் மொத்த விவசாயமும் – விவசாய கொள்கையை தீர்மானிக்கும் சக்தியாக திகழ்கின்றனர். இந்த நவீன விவசாய பண்ணைகளில் 2.5 கோடி மக்கள் தங்களது வாழ்க்கைக்காக விவசாயம் சார்ந்த வேலைகளையே நம்பியிருக்கின்றனர். நிலமற்ற விவசாயிகளாக – அத்துகூலிக்கு வேலை செய்யும் ஆட்களாக, வறுமைக் கோட்டிற்கு கீழே வாழும் மக்களாக, சத்தற்ற நடைபிணங்களாக ஆக்கியது கடந்தகால ஆட்சியாளர்களின் கொள்கைகள்.

வெளிச்சத்தை கொண்டு வந்த விவசாய இயக்கம்

1984இல் துவங்கப்பட்ட கிராமப்புற நிலமற்ற விவசாயிகள் இயக்கத்தில் (ஆளுகூ-ஆடிஎஅநவேடி னடிளகூசயயெடாயனடிசநள சுரசயளை ளுநஅ கூநசசய  ஞடிசவரபரநளந – டுயனேடநளள றுடிசமநசள ஆடிஎநஅநவே)  1.5 கோடி பேர் உறுப்பினர்களாக உள்ளனர். எம்.எஸ்.டி. என்று அழைக்கப்படும் கிராமப்புற நிலமற்ற விவசாயிகள் இயக்கத்தில், 10 முதல் 15 குடும்பங்களைச் சார்ந்தவர்கள் ஒரு கிளையாக செயல்பட்டு வருகின்றனர். இந்த கிளைகளில் இருந்து மேல் கமிட்டிக்கு ஒரு ஆண், ஒரு பெண் என இரண்டு உறுப்பினர்களை தேர்வு செய்கின்றனர். இந்த இயக்கத்தில் பெண்களின் பங்கு குறிப்பிடத்தக்கது. தற்போது இந்த இயக்கம் பிரேசில் முழுவதும் உள்ள 27 மாநிலங்களில் 23 மாநிலங்களில் தங்களது கிளைகளை விழுதுகளாக ஆழப்பதித்திருக்கிறது.

2003 ஆம் ஆண்டு லூலா தலைமையில் அமைந்த இடதுசாரி அரசாங்கம் கிராமப்புற நிலமற்ற விவசாயிகள் இயக்கத்திற்கு பெரும் ஆதர்ச சக்தியாக திகழ்கிறது. கடந்த 20 ஆண்டு காலமாக  அவர்கள் நடத்தி வரும் நிலமீட்பு போராட்டம், லத்தீன் அமெரிக்க நாடுகளில் உள்ள நிலமற்ற விவசாயிகளுக்கு ஒரு முன்னுதாரனமாக திகழ்கிறது. இந்த இயக்கம் கிராமப்புற மக்களின் ஆத்மாவாக, நம்பிக்கை நட்சத்திரமாக செயல்படுவதோடு, மிக அதிக அளவிலான விவசாயிகளைக் கொண்ட பேரியக்கமாக செயல்பட்டு வருகிறது.

நிலமற்ற கிராமப்புற விவசாயிகள் இயக்கத்தின் அடிப்படை நோக்கமே வேலையில்லாத் திண்டாட்டத்தை ஒழிப்பது, ஜீரோ வேலையில்லாத் திண்டாட்டம் என்பதுதான். அத்துடன் செல்வத்தை பகிர்வது, சமூக நீதி, சம உரிமை ஆகியவற்றை அடிப்படையாக வைத்து செயல்படுகிறது.

பிரேசிலில் உள்ள மொத்த விவசாய நிலத்தில் 60 சதவீத விவசாய நிலம் தரிசு நிலம். இத்தகைய தரிசு நிலத்தை நிலமற்ற விவசாயிகளுக்கு வழங்கக் கோரி நடத்திய விவசாயிகளின் வீரஞ்செறிந் போராட்டத்தின் மூலமாக, இதுவரை இரண்டரை லட்சம் குடும்பங்களுக்கு 15 மில்லியன் ஏக்கர் (1.5 கோடி ஏக்கர்) நிலம் கிடைத்துள்ளது. இந்த போராட்டத்தின் போது பல இடங்களில் நில முதலாளிகளின் தாக்குதல்களுக்கு 2000-த்துக்கும் மேற்பட்ட எம்.எஸ்.டி. ஊழியர்கள் பலியாகியுள்ளனர்.

விவசாயிகள் இயக்கம் நிலமீட்பு போராட்டத்தை மட்டும் நடத்துவதோடு நிறுத்திக் கொள்ளவில்லை. மீட்கப்பட்ட நிலத்தில் வர்த்தக பயிர்*களை தவிர்த்து, மாற்று கொள்கைகளை உருவாக்கி, புதிய விவசாய கலாச்சாரத்தை உருவாக்கி, செயல்படுத்தி வருகிறது. விவசாயம் உணவுப் பாதுகாப்பை உத்திரவாதப்படுத்துவதோடு, வேலையின்மைக்கு முற்றுப் புள்ளி வைப்பதாகவும் அமைய வேண்டும் என்ற நோக்கோடும், பொருளாதார தேவைகளை உயர்த்துவதாகவும், அவர்களது வறுமைக்கு தீர்வு காண்பதாகவும் இருக்க வேண்டும் என்ற முனைப்போடு எம்.எஸ்.டி. செயல்பட்டு வருகிறது. இதற்காக 60 உணவு கூட்டுறவு அமைப்புகளையும், சிறிய விவசாயம் சார்ந்த தொழிற்சாலைகளையும் உருவாக்கி, உணவுக்கும் – வேலைக்கும் உத்திரவாதத்தை ஏற்படுத்தி கொடுத்திருக்கிறது.

இது தவிர, கிராமப்புற விவசாய மக்களிடையே உள்ள எழுத்தறிவின்மையை போக்குவதற்கு எழுத்தறிவு இயக்கத்தை தொடர்ந்து நடத்தி வருகிறது. கிட்டத்தட்ட 600க்கும் மேற்பட்ட எம்.எஸ்.டி. ஊழியர்கள் எழுத்தறிவு இயக்கத்தில் ஈடுபட்டு வருகின்றனர். 2002 – 2005 கால கட்டத்தில் மட்டும் 56,000 கிராமப்புற மக்களுக்கு கல்வியறிவை புகட்டியுள்ளனர். அதேபோல் 1000க்கும் மேற்பட்ட ஆரம்ப பள்ளிகளையும் இந்த இயக்கம் நடத்தி வருகிறது.  இதில் 2000க்கும் மேற்பட்ட ஆசிரியர்களும், 50,000 குழந்தைகளும் பயின்று வருகின்றனர்.

இவ்வாறான விழிப்புணர்வின் மூலம் போராட்டத்தின் வாயிலாக பெற்ற நிலத்தை தாங்களே பாதுகாத்துக் கொள்ளவும், உணவு பாதுகாப்பையும், உணவுத் தேவையையும் பூர்த்தி செய்து கொள்ளவும், குடும்ப பாதுகாப்பையும், பொருளாதார மேம்பாட்டையும் உத்திரவாதப்படுத்திக் கொள்ள இத்தகைய செயல்பாடு பயன்படுகிறது.

சமீபத்தில் பிரேசில் தலைநகரில் நடத்தப்பட்ட பிரம் மாண்டமான இயக்கத்தில் பல்லாயிரக்கணக்கான எம்.எஸ்.டி. ஊழியர்கள் கலந்து கொண்டுள்ளனர். லூலா தேர்தல் காலத்தில் நான்கு லட்சம் குடும்பங்களுக்கு நில விநியோகம் செய்வதாக தேர்தல் வாக்குறுதி அளித்திருந்தார். அந்த வாக்குறுதியை நிறைவேற்றுவதில் தற்போதைய வேகம் போதாது என்று எம்.எஸ்.டி. இயக்கம் விமர்சிக்கிறது. அதே சமயம் லூலா மீது தங்களுக்கு நம்பிக்கை இருப்பதாகவும், லூலா எங்கள் இயக்கத்தில் ஒருவர்; அவர் தங்களது நண்பர் என்றும் எம்.எஸ்.டி. இயக்கம் நம்பிக்கை கொள்கிறது.

பிரேசில் பிரம்மாண்டமான நிலவளத்தை கொண்டிருந் தாலும், அதனுடைய உணவுத் தேவைக்கு இறக்குமதியையே நம்பியிருக்கிறது. ஒரு நாட்டில் அதிகமான நிலம் இருப்பதால் மட்டும் அங்குள்ள விவசாயிகளுக்கும், மக்களுக்கும் உணவு கிடைக்கும் என்பதற்கு உத்திரவாதமில்லை. அந்நாட்டு அரசுகள் பின்பற்றும் கொள்கை, குறிப்பாக நிலவுடைமையாளர்கள் – பண்ணைகள் தங்களது நிலங்களில் உணவுப் பயிர்களுக்கு பதிலாக வர்த்தகப் பயிர்களையே விளைவிக்கின்றனர். மறுபுறத்தில் விவசாயத் தொழிலாளர்களுக்கு போதுமான கூலி கிடைக்காமல் வறுமையின் சுழலுக்குள் சிக்கி, சின்னாபின்னமாவதுதான் நடக்கிறது.

நிலமற்ற விவசாயிகளுக்கு நிலம் என்பது, அந்த விவசாயிகளின் வாழ்க்கையில் தன்னம்பிக்கை ஏற்படுத்துவதோடு, அவர்களது உணவுக்கான உத்திரவாதத்தையும் ஏற்படுத்திக் கொடுக்கிறது. அந்த அடிப்படையில் தற்போது பிரேசிலில் நடந்துவரும் நிலமற்ற கிராமப்புற விவசாயிகள் இயக்கம் லத்தீன் அமெரிக்க நாடுகளில் உள்ள விவசாயிகளுக்கு முன்மாதிரியாக திகழ்கிறது.

நிலச்சீர்திருத்தம் வெனிசுலா காட்டும் பாதை

அமெரிக்க ஏகாதிபத்தியத்திற்கு சிம்ம சொப்பனமாக திகழ்வது கியூபாவும் – பிடலும். லத்தீன் அமெரிக்க நாடுகளில் அமெரிக்க சுரண்டலுக்கு எதிராக சிங்கத்தின் கர்ஜனையோடு பிடலுடன் கைகோர்த்திருப்பவர் வெனிசுலா அதிபர் யூகோ சாவேஸ். உலக எண்ணெய் வளத்தில் 5-வது இடத்தை வகிப்பது வெனிசுலா.

வெனிசுலா பெட்ரோலிய ஏற்றுமதியில் மிக முக்கியமான இடத்தை வகிக்கிறது. அமெரிக்கா தன்னுடைய எண்ணெய் தேவையில் 25 சதவீதத்தை வெனிசுலாவில் இருந்து பெற்றுக் கொள்கிறது. வெனிசுலாவின் பொருளாதாரத்தில் மிக முக்கியமான இடத்தை வகிப்பது அதன் எண்ணெய் உற்பத்தியே; 80 சதவீத வருமானம் இதனை நம்பியே உள்ளது. அமெரிக்கா வெனிசுலாவின் எண்ணெய் வளத்தை கொள்ளைக் கொண்டதோடு, தனது நவீன காலனியாக பயன்படுத்தி வந்தது. சாவேஸ் ஆட்சிப் பொறுப் பேற்றதும், வெனிசுலாவின் எண்ணெய் வயல்களை அரசுடைமை யாக்கி, அமெரிக்க நிறுவனங்களின் சுரண்டலுக்கு முற்றுப் புள்ளி வைத்தார்.

1999 இல் ஆட்சிக்கு வந்த சாவேஸ் நிலச் சீர்திருத்தம்தான் எனது அரசின் முக்கிய இலக்கு என்று அறிவித்தார். விவசாயிகளின் உணவுப் பாதுகாப்பிற்கு அவர்களுக்கான நிலவுரிமையை உத்திரவாதப்படுத்துவதே எனது நோக்கம் என்று பிரகடனப் படுத்தினார். அத்தோடு நிற்காமல், வெனிசுலாவின் அரசியல் சாசனத்தையும் திருத்தியமைத்தார் சாவேஸ்.

அதிபர் சாவேசின் புரட்சிகர நடவடிக்கைகளை எதிர்கொள்ள முடியாத ஏகாதிபத்திய ஆளும் வர்க்கம், சாவேசை ஆட்சியில் இருந்து கவிழ்ப்பதற்கு பல்வேறு சதி வேலைகளில் ஈடுபட்டு மூக்கை உடைத்துக் கொண்டது. ஓராண்டுக்கு முன் கிறித்துவ மதப் பிரசங்கம் செய்யும் பாதிரியார், சாவேசை கொல்ல வேண்டும் என்று வெளிப்படையாக மதப் பிரசங்கத்திலேயே அறிவித்தார் ஏகாதிபத்திய சுரண்டும் வர்க்கம் சாவேஸ் அரசை கவிழ்ப்பதற்கு எத்தகைய சீரழிந்த நடவடிக்கைகளை கைக்கொள்கிறது என்பதற்கு இதைவிட வேறு உதாரணம் தேவையில்லை.

வெனிசுலாவில் உள்ள மொத்த விவசாய நிலத்தில் 75 சதவீத நிலம் 5 சதவீதத்தினர் கையில் உள்ளது. இத்தகைய நில முதலைகள் ஒவ்வொருவரிடமும் 1000 ஹெக்டேர்களுக்கு மேல் நிலம் குவிந்துள்ளது. இங்கும் பிரசிலில் நடைபெற்றது போல் பருத்தி, சோயா, கோக்கோ போன்ற வர்த்தகப் பயிர் விளைச்சல்தான். மறுபுறம் ஐந்தில் மூன்று பங்கு விவசாயிகள் நிலமற்ற கூலி விவசாயிகளாக உள்ளனர். மேலும் லத்தீன் அமெரிக்க நாடு களிலேயே கிராமப்புற மக்கள் தொகை குறைவாக கொண்ட நாடு வெனிசுலாதான். கடந்த 35 ஆண்டு காலமாக கிராமப்புறத்தில் இருந்த மக்கள் நிலங்களில் இருந்து விரட்டப்பட்டு, நகரங்களில் குவிந்துள்ளனர்.

1960-களில் 35 சதவீதமாக இருந்த கிராமப்புற மக்கள் தொகை படிப்படியாக குறைந்து 1990-களில் 12 சதவீதத்திற்கு தள்ளப்பட்டுள்ளது. இது 2000 ஆம் ஆண்டில் 8 சதவீதம் அளவிற்கு குறைந்துள்ளது. வர்த்தகப்பயிர் உற்பத்தி மற்றும் நவீன விவசாய கருவிகளை கையாள்வதன் மூலமும், கிராமப்புற விவசாய மக்கள் முதலாளித்துவ ஆட்சியாளர்களின் தவறான கொள்கைகளின் விளைவாக எப்படி நிலத்தில் இருந்து அகற்றப்படுகிறார்கள் என்பதற்கு வெனிசுலா சிறந்த உதாரணமாகத் திகழ்கிறது. வெனிசுலாவின் விவசாய உற்பத்தி அதன் மொத்த ஜி.டி.பி.யில் வெறும் 6 சதவீதம் மட்டுமே. மொத்தத்தில் வெனிசுலா தன்னுடைய உணவுத் தேவைக்கு 88 சதவீதம் இறக்குமதியையே நம்பியுள்ளது.

ஒரு பக்கத்தில் வெனிசுலாவின் எண்ணெய் வளத்தை சுரண்டுவதும், மற்றொரு புறத்தில் தங்களது விளை பொருட்களை வெனிசுலா தலையில் கட்டுவதுமாக இருபுற சுரண்டலை அமெரிக்க ஏகாதிபத்தியவாதிகள் மேற்கொண்டு வந்தனர்.

கிராமத்திற்கு திரும்புவோம்!

சாவேஸ் ஆட்சிக்கு வந்ததும் கிராமத்திற்கு திரும்புவோம் என்ற முழக்கத்தை முன்வைத்தார். இதன் மூலம் பெரும் நிலப் பண்ணைகளை வைத்திருப்பவர்களுக்கு எதிரான போராட்டம் வெனிசுலாவில் தீவிரமடைந்தது. 60 சதவீதத்திற்கும் மேற்பட்ட மக்கள் வறுமையில் உழலும் வெனிசுலாவில் 75 சதவீத விவசாய நிலங்கள் 5 சதவீத நிலவுடைமையாளர்கள் வசம் இருந்தது. இதில் எஸ்டேட் என்று அழைக்கக்கூடிய 44 நவீன விவசாய பண்ணை களை நடத்தும் முதலாளிகளிடம் மட்டும் 6,20,000 ஏக்கர் நிலங்கள் குவிந்திருக்கிறது. இந்த நிலக்குவியல்தான் வெனிசுலாவின் அரசியல் அதிகார மையமாக இருக்கிறது. இந்த நிலக்குவியலை தகர்க்கும் உளியாக செயல்படுகிறார் சாவேஸ்.

சாவேஸ் ஆட்சிக்கு வந்தவுடன், அரசியல் சட்டத்தை திருத்தியதோடு, நிலவுடைமை குறித்த சட்டத்தையும் திருத்தி அமைத்தார். இதன் மூலம் தரிசு நிலங்களை கைப்பற்றுவது உள்ளிட்ட நடவடிக்கைகள் வெகுவேகமாக நிறைவேற்றப்பட்டு வருகிறது.

18 வயதில் இருந்து 35 வயதுக்கு உட்பட்டவர்கள் குடும்பத் தலைவரோ அல்லது தனி நபரோ நிலம் வேண்டி அரசுக்கு விண்ணப்பித்தால், அவர்களுக்கு உரிய நிலம் அளிக்கப்படும். அவருக்கு கிடைக்கும் நிலத்தில் மூன்று ஆண்டுகள் தொடர்ந்து விவசாயம் செய்து வந்தால், அந்த நிலம் அவருக்கு முழு உரிமையாக்கப்படும். அதே சமயம் அத்தகைய நிலத்தை யாருக்கும் விற்கவோ, அதேபோல் வேறு நிலங்களை வாங்கவோ சட்டத்தில் இடமில்லை. 2003ஆம் ஆண்டு 60,000 நிலமற்ற விவசாய குடும்பங்களுக்கு 5.5. மில்லியன் ஏக்கர் (55 லட்சம் ஏக்கர்) நிலத்தை விநியோகம் செய்து, அந்த மக்களுக்கு சட்ட உத்திரவாதம் வழங்கியுள்ளது வெனிசுலா அரசு. இந்த ஆண்டில் அரசின் இலக்கு 3.5 மில்லியன் ஏக்கர் நிலத்தை விநியோகிப்பது என்பதுதான்; அரசின் உறுதியான நடவடிக்கையால் இலக்கையும் மிஞ்சியுள்ளது என்பது குறிப்பிடத்தக்கது.

2004ஆம் ஆண்டு மட்டும் 1.5 மில்லியன் ஹெக்டேர் நிலங்கள் 1,30,000 குடும்பங்களுக்கு விநியோகிக்கப்பட்டுள்ளது. இதன் மூலம் 6,50,000 பேர் பயனடைந்துள்ளனர் என்று வெனிசுலா நிலவிநியோக புள்ளி விவரம் கூறுகிறது. கிட்டத்தட்ட ஒவ்வொரு குடும்பத் திற்கும் 11.5 ஹெக்டேர் நிலம் கிடைத்துள்ளது. வரும் ஆண்டுகளில் இந்த எண்ணிக்கையை 2 மில்லியன் ஹெக்டேர் அளவுக்கு விநியோகிக்க அரசு உரிய நடவடிக்கை எடுத்து வருகிறது.

இத்தகைய நிலவிநியோக நடவடிக்கையால், கிராமப் புறங்களில் நிலவுடைமை வர்க்கங்கள் நடத்திய தாக்குதல்களில், வன்முறைச் சம்பவங்களில் 150க்கும் மேற்பட்ட விவசாய இயக்கத்தினர் கொல்லப்பட்டுள்ளனர். வெனிசுலாவில் முதலாளித் துவ ஆட்சியாளர்கள் கிராமப்புற விவசாயிகளை நிலத்தைவிட்டு விரட்டியுள்ளதால், அங்கே விவசாயிகள் இயக்கம் என்பது கூடுதல் வலுப்பெறாத நிலையுள்ளது. பலமான விவசாயிகள் இயக்கம் வெனிசுலாவில் இருந்திருக்குமேயானால், சாவேசின் புரட்சிகர நடவடிக்கை மேலும் வெகுவேகமாக செயல்படுத்துவதற்கு உத்வேகமாக அமையும்.

வெனிசுலாவில் நடைபெறும் நிலச் சீர்திருத்த நடவடிக்கைகள் குறித்து நேரில் பார்வையிட்ட  பிரேசில் நிலமற்றோர் இயக்கத் தலைவர் ஜோஹோ பெட்ரன் கூறுகையில், நான் காதுகளில் கேட்பதை விட கண்களில் பார்ப்பது அதிகம் என்று புகழ்ந்துரைத்துள்ளார்.

நிலச் சீர்திருத்தம் பொலிவேரியன் பாதை

லத்தீன் அமெரிக்க நாடுகளில் இடதுசாரி அலை வேகமாக சுழன்று அடித்துக் கொண்டிருக்கிறது. புரட்சி வீரன் சேகுவேரா சுடப்பட்ட மண்ணில் இன்றைக்கு இடதுசாரி சிந்தனை கொண்ட ஈவோ மொரேல்ஸ் தலைமையிலான ஆட்சி நடைபெற்றுக் கொண்டிருக்கிறது. ஈவோ மொரோல்ஸ் மற்றொரு சாவேசாக உருவெடுத்து வருகிறார். பிடல், சாவேஸ், மொரோல்ஸ் கூட்டு ஏகாதிபத்திய அமெரிக்காவின் அடிவயிற்றை கலக்கிக் கொண்டிருக்கிறது.

இவர் ஆட்சிக்கு வந்தவுடன் எடுத்த முதல் நடவடிக்கையே பெட்ரோலியம் மற்றும் இயற்கை எரிவாயுவை அரசுடைமையாக்கியதுதான். பொலிவியாவில் நிலவுடைமை மிக வித்தியாசமானது. அங்கே இரண்டு விதமான நிவுடைமை நிலவுகிறது. ஒன்று மினிபன்டாஸ் என்று அழைக்கக்கூடிய விவசாய நிலம் மேற்கு பகுதியிலும், லாட்டிபண்டாஸ் என்று அழைக்கக்கூடிய தொழிற்சாலை நிலங்கள் கிழக்குப் பகுதியிலுமாக பிரிக்கப்பட்டு ஆதிக்கம் செலுத்தப்பட்டு வருகிறது.

இங்கும், விவசாய நிலங்களில் ஏகாதிபத்திய வர்த்தகப் பயிர்தான் உற்பத்தி செய்யப்படுகிறது. விவசாயம் என்றாலே அது உள்நாட்டு மக்களின் தேவைக்கு என்பது மாறி, அது ஏற்றுமதி செய்வதற்கு என்ற நிலையினை தோற்றுவித்துள்ளது ஏகாதிபத்திய கட்டமைப்பு.

சின்னஞ்சிறு பொலிவியாவில் 35 லட்சம் கிராமப்புற மக்கள் வறுமையின் பிடியில் சிக்கியுள்ளனர். இதில் 40 சதவிகித விவசாயிகள் கடுமையான வறுமையில் உழல்வதாக கூறப்படுகிறது. இவர்களது ஆண்டு வருமானம் வெறும் 600 டாலர் மட்டுமே. அதாவது, ஒரு நாளைக்கு இரண்டு டாலருக்கும் குறைவு.

பொலிவியாவில் எழுந்த நிலத்துக்கான இயக்கம்

பிரேசிலிய அனுபவத்தைத் பின்பற்றி பொலிவியன் நிலமற்றோர் இயக்கம் இன்றைக்கு வெகு வேகமாக பரவி வருகிறது. பொலிவியாவில் உள்ள தரிசு நிலங்களை நிலமற்ற விவசாயிகளுக்கு வழங்கிட வேண்டும் என்ற கோரிக்கையோடு இந்த இயக்கம் செயல் பட்டு வருகிறது.  இந்த இயக்கத்தின் வளர்ச்சியைப் பொறுத்துக் கொள்ள முடியாத முதலாளித்துவ நில பண்ணை முதலாளிகள் நூற்றுக்கணக்கான ஊழியர்களை கொலை செய்து வருகின்றனர்.

இந்த நிலப் பண்ணைகள் குறித்து கூறும் போது பரான்கோ மார்னிக்கோவ் என்ற ஒரே ஒரு நிறுவனம் மட்டும் 14,000 ஹெக்டேர் நிலத்தை தன் வசம் வைத்துள்ளது. இதிலிருந்து அங்குள்ள பண்ணைகளின் ஆதிக்கத்தை அறியலாம். இதேபோல் 100 குடும்பங்கள் மட்டும் 25 மில்லியன் ஹெக்டேர் நிலத்தை தன்வசம் வைத்துக் கொண்டுள்ளது.

அதே சமயம் 2 மில்லியன் மக்கள் (20 லட்சம் பேர்) தங்கள் வசம் வெறும் 5 மில்லியன் ஹெக்டேர் நிலத்தை மட்டுமே வைத்துள்ளனர்.

மொரேல்ஸ் அரசு நிலச்சீர்திருத்த நடவடிக்கையை நிறைவேற்றுவதற்கு முதல் கட்டமாக அரசியல் சட்டத்தில் அடிப்படையான மாற்றங்களைக் கொண்டு வந்துள்ளது. முதல் கட்டமாக பொலிவியாவில் உள்ள 4.5 மில்லியன் ஹெக்டேர் நிலங்களை விநியோகிக்க திட்டமிடப்பட்டுள்ளது.

பொலிவிய அரசின் நில விநியோகத் திட்டத்தை எப்படியும் தடுத்துவிட வேண்டும் என்ற நோக்கோடு நிலமுதலைகள் நில பாதுகாப்பு கமிட்டி அமைத்துள்ளனர். இவர்கள் நிலமற்ற விவசாயிகளுக்கு எதிராக வன்முறைத் தாக்குதல்களைத் தொடுப் பதற்கும் தயாராகி வருகின்றனர்.

மொரேல்ஸ் அடிப்படையில் கோக்கோ பயிரிடும் விவசாயிகள் இயக்கத்தின் தலைவர். மேலும், அவரது இயக்கமான சோசலிசத்தை நோக்கி (ஆடிஎநஅநவே வடிறயசன ளுடிஉயைடளைஅ  – ஆடிஎஅநைவேடி யட ளுடிஉயைடளைஅடி, ஆஹளு) என்ற கட்சியும் நிலச் சீர்திருத் தத்தை உறுதியாக மேற்கொள்வதற்கான ஏற்பாடுகளைச் செய்து வருகிறது. முதற் கட்டமாக தரிசு நிலங்களை நிலமற்ற விவசாயி களுக்கு விநியோகிப்பதற்கான நடவடிக்கை துவங்கப் பட்டுள்ளது குறிப்பிடத்தக்கது.

மொத்தத்தில் லத்தீன் அமெரிக்க நாடுகளில் இடதுசாரி அலை வீசுவதோடு, கிராமப்புற மக்களின் விடிவெள்ளியாக திகழ்கிறது. இந்த நாடுகளில் மேற்கொள்ளப்படும் நிலச்சீர்திருத்த நடவடிக்கை, லத்தீன் அமெரிக்கா முழுவதும் பெரும் தாக்கத்தை ஏற்படுத்தி யுள்ளது. இது எதிர்காலத்தில் அந்த கண்டம் முழுவதையுமே மாற்றியமைக்கும் நடவடிக்கைக்கு கொண்டுச் செல்லும். உலகம் முழுவதும் இருக்கும் உழைப்பாளி மக்களுக்கும், இடதுசாரி எண்ணம் கொண்டவர்களுக்கும் லத்தீன் அமெரிக்காவில் நடைபெறும் மாற்றங்கள் ஒரு ரசாயன மாற்றத்தை ஏற்படுத்துவ தோடு, அந்தந்த நாடுகளில் ஒரு இடதுசாரி, சோசலிச எண்ணத்தை கட்டமைப்பதில் மேலும் புது உத்வேகத்தை ஏற்படுத்தியுள்ளது.

விவசாயிகள் தற்கொலையும், வங்க பஞ்சமும்

இந்தியாவின் ஆத்மா கிராமப்புறத்தில் உள்ளது. இந்தியா பெரும் விவசாய நாடுகளில் ஒன்று. 70 சதவீத மக்கள் கிராமப்புறத்தை நம்பியே உள்ளனர். உலகமயமாக்கல், உலக வர்த்தக அமைப்பு டனான ஒப்பந்தம் போன்ற புதிய பொருளாதார கொள்கைகளால், இந்தியாவின் விவசாய கொள்கையில் பெரும் மாற்றம் ஏற்பட்டுள்ளது. இந்த கொள்கைகள் யாரை வாழ்விப்பதற்காக என்ற கேள்வி பலமாக எழுந்துள்ளது. பசுமைப்புரட்சி கண்ட இந்தியா என்று பீற்றிக் கொண்ட நாட்டில்தான் தற்போது உலகிலேயே விவசாயிகள் தற்கொலை அதிகமாக நடைபெற்று வருகிறது.

சமீபத்தில் பிரதமர் மன்மோகன் சிங் மகாராஷ்டிரத்தில் உள்ள விதர்பா மாவட்டத்திற்கு சென்று 3750 கோடி அளவிலான நிவாரணங்களை வழங்கியுள்ளார். பரிதாபம் என்னவென்றால், பிரதமர் ஒருபுறம் நிவாரணங்களை வழங்கிக் கொண்டிருக்கும் போதே, தற்கொலைகளும் சமகாலத்தில் நிகழ்ந்து கொண்டிருந்தது தான். மகாராஷ்டிரம், ஆந்திரா, கர்நாடகம், கேரளம், பஞ்சாப் என பல மாநிலங்களில் ஆண்டுக்கு 4000 விவசாயிகள் தற்கொலைக்கு உள்ளாகின்றனர். இந்த எண்ணிக்கை இதைவிட அதிகம் இருக்கும் என்று கூறப்படுகிறது.

ஏன் இந்த நிலைமை?

இந்திய ஆட்சியாளர்கள் கடந்த 20 ஆண்டு காலமாக அமெரிக்க மற்றும் மேற்கத்திய நாடுகளின் செல்லப்பிள்ளையாக மாறியதும், உலக வர்த்தக அமைப்பு மற்றும் உலகவங்கியின் கட்டளைக்கு அடிபணிந்து பன்னாட்டு முதலாளிகளுக்கு சேவகம் செய்யும் கொள்கையை கடைப்பிடித்ததன் விளைவுதான் இன்றைக்கு இந்திய விவசாயிகளை இந்த நிலைக்குத் தள்ளியுள்ளது. ஏற்றுமதியை நோக்கமாக கொண்ட வர்த்தக பயிர் (பருத்தி, சோயா…) உற்பத்தியில் ஈடுபடுமாறு விவசாயிகளை ஆசை காட்டி மோசம் செய்ததோடு, உள்நாட்டில் உற்பத்தியாகும் 800க்கும் மேற்பட்ட விவசாய பொருட்களை வெளிநாட்டிலிருந்து இறக்குமதி செய்ய அனுமதித்தது போன்ற தவறான விவசாய கொள்கைகளால் இந்திய விவசாயிகள் ஓட்டாண்டியாக்கப்பட்டுள்ளனர்.

குறிப்பாக, மகாராஷ்டிரா, ஆந்திரா, கர்நாடகா, பஞ்சாப் போன்ற மாநிலங்களில் மான்சாண்டோ என்கிற பன்னாட்டு நிறுவனங்களின் போல்கார்ட் பருத்தி விதைகளை பயன்படுத்தி பருத்தி விவசாயத்தில் ஈடுபட்டதும், உற்பத்தி செய்த விவசாயிகளுக்கு கட்டுப்படியான விலை கிடைக்காததும், உரவிலை உயர்வு, மின்சார கட்டணம், தண்ணீரின்மை, கடன் சுமை, கந்து வட்டி என்று தொடர் சங்கிலியாக பருத்தி விவசாயிகள் கட்டுண்டு கிடக்கின்றனர். இதிலிருந்து மீள்வது எப்படி என்று வழி தெரியாத விவசாயிகள் தங்களுக்கான விடுதலை ஆயுதமாக தற்கொலையை தேர்ந் தெடுக்கின்றனர்.

1987 இல் ஆந்திராவில் மட்டும் 0.4 மில்லியன் ஹெக்டேரில் பருத்தி விவசாயம் மேற்கொள்ளப்பட்டது. 2005இல் இது 1.2 மில்லியன் ஹெக்டேர் பரப்பளவு விரிவடைந்துள்ளது. அதாவது, வர்த்தகப் பயிர் உற்பத்தி எந்த அளவிற்கு விவசாயிகளை பொறியில் சிக்க வைத்துள்ளது என்பதை இந்த விவரம் காட்டுகிறது. மேலும் வர்த்தகப் பயிர் உற்பத்தியில் ஈடுபட்ட நிலங்கள் தற்போது வேறு எந்தவிதமான பாரம்பரிய நெல், கோதுமை போன்ற உணவுப் பயிர்களை உற்பத்தி செய்ய முடியாத சூழலுக்கு தள்ளியுள்ளது. பணப் பயிர் (வர்த்தகப் பயிர்) என்ற சொல்லே ஒரு ஏமாற்றுதான். முதலாளித்துவ அரசியல்வாதிகள்தான் இந்த சொல்லை வைத்து விவசாயிகளை ஏமாற்றுகிறார்கள். உணவுப் பாதுகாப்பு குறித்த உணர்வற்ற சுரண்டும் கூட்டத்திற்கு, விவசாயிகளை சுரண்ட இந்த ஏமாற்றுச் சொல் பயன்படுகிறது.

மேற்கண்ட அனைத்து நடவடிக்கைகளையும் மிஞ்சும் வகையில் மன்மோகன் சிங் அரசு புதிய அறிவிப்பு ஒன்றை வெளியிட்டுள்ளது. அதாவது, அந்நிய நாட்டில் உள்ள கார்ப்பரேட் நிறுவனங்கள் இந்திய நாட்டிற்குள் விவசாயம் செய்துக் கொள்வதற்கு 100 சதவீதம் அனுமதிக்கப்போவதாக அறிவித்துள்ளது. உள்நாட்டு நவீன பண்ணையார்களை சமாளிப்பதற்கே கடினமாக உள்ள சூழ்நிலையில், விவசாயத்தில் அந்நியரை அனுமதிப்பது என்பது இந்திய நாடே தற்கொலைப் பாதைக்கு செல்வதற்கு ஒப்பாகும். நிலவிநியோகம் குறித்து அதிகமான விழிப்புணர்வு ஏற்பட்டு வரும் நேரத்தில் கார்ப்பரேட் விவசாய முதலாளிகள் இந்திய கிராமப்புறத்தில் உள்ள ஒட்டுமொத்த நிலத்தையும் சுரண்டிச் செல்வதற்குத்தான் இந்த அறிவிப்பு பயன்படும்.

இறக்குமதியாகும் உணவு தானியம்

தற்போது மத்தியில் உள்ள மன்மோகன் சிங் அரசு 5 லட்சம் டன் கோதுமையை ஆஸ்திரேலியாவில் இருந்து இறக்குமதி செய்துள்ளது.  இந்த உணவு தானிய இறக்குமதி குறித்து ஆட்சியாளர்கள் பல்வேறு நொண்டிச்சாக்குகளை கூறி வருகின்றனர். அதாவது, நம்முடைய உணவு தானிய கையிருப்பை சமப்படுத்துவதாக கூறுகின்றனர். அதுவும் இறக்குமதி செய்யப்பட்டுள்ள கோதுமையில் பூச்சுக் கொல்லி மருந்துகள் சாதாரண அளவைவிட கூடுதலாக இருப்பதாக நாடாளுமன்றத்திலேயே குற்றம் சாட்டப்பட்டுள்ளது. 70 சதவீதத்திற்கும் மேற்பட்ட கிராமப்புறத்தை கொண்ட ஒரு நாட்டில் தானிய இறக்குமதி என்ற கொள்கை எதை நோக்கிச் செல்லும் என்பதே நமது கேள்வி! நமது விவசாயம் திவாலாகி வருவதையும், உட்டோ (WTO) உடன்பாட்டின் அடிப்படையில் விவசாய பொருட்களை இறக்குமதி செய்யவும், நமது மார்க்கெட்டை பன்னாட்டு நிறுவனங்களுக்கு திறந்து விடும் மோசமான போக்கைத்தான் இது வெளிப்படுத்துகிறது. மேலும் நமது நாட்டு விளை பொருளான பருப்பு போன்றவற்றின் ஏற்றுமதிக்கு தடை விதித்து வருவதையும் கணக்கில் கொள்ள வேண்டியுள்ளது.

விவசாயத்துறையில் அந்நியர்களை ஈடுபட அனுமதித்தால் நம்நாட்டில் உற்பத்தி செய்து, அதை வெளிநாட்டிற்கு ஏற்றுமதி செய்து, அங்கிருந்து நாம் இறக்குமதி செய்ய வேண்டிய நிலைக்கு தள்ளப்படுவோம். இத்தகைய ஆபத்துக்களை நமது பொருளாதார புலி சிதம்பரம் வகையறாக்களுக்கு தெரியாததல்ல; எல்லாம் ஏகாதிபத்திய – உலகவங்கியின் அடிமைத்தன விசுவாசம்தான் இத்தகைய செயல்பாடுகளில் அவர்களை தீவிரமாக ஈடுபடத் தூண்டுகிறது.

கடந்த வாஜ்பாய் ஆட்சிக்காலத்தில் 6 லட்சம் டன் உணவு தானியம் கையிருப்பில் உள்ளதாக கூறிக் கொண்டு, இது நம்முடைய கையிருப்பு தேவையை விட அதிகமாக இருக்கிறது என்று கூறி, பொது விநியோகத்திற்கு வழங்கப்படும் தொகையை விட மிகக் குறைவான அளவுக்கு வெளி நாடுகளுக்கு ஏற்றுமதி செய்தது.

24 சதவீதம் பேர் வறுமைக்கோட்டிற்கு கீழே உள்ள நம் நாட்டில், ஒரு புறத்தில் பட்டினிச் சாவுகளும், விவசாயிகள் தற்கொலைகளும் நடைபெற்று வருவது மத்திய அரசு கடைப் பிடிக்கும் புதிய விவசாய கொள்கை நம் மக்களை வாழ்விக்காது என்பதை பட்டவர்த்தனமாக உணர்த்துகிறது.

வங்கப் பஞ்சம் படிப்பினை!

பிரிட்டிஷ் இந்தியாவில் 1943 இல் வங்கத்தில் ஏற்பட்ட கடுமையான பஞ்சமும், அதனால் 50 லட்சத்திற்கும் மேற்பட்ட மக்கள் இறப்புக்கும் யார் காரணம்? இதன் மூலம் இந்திய அரசு பெற்ற அனுபவம் என்ன? இது குறித்து ஜவஹர்லால் நேரு, தன்னுடைய கண்டுணர்ந்த இந்தியாவில் எழுதியவற்றை பார்ப்போம்:

அதிகாரிகளின் தொலைநோக்கின்மையும், அலட்சிய மனோபாவமும் போரின் பின் விளைவும்தான் இப்பஞ்சத் திற்கு காரணம். சாதாரணமான அறிவுடையவர்களாலேயே பஞ்சத்தின் அறிகுறியைக் கணிக்க முடிந்தது. உணவு நிலையைச் சரிவரக் கையாண்டிருந்தால், இத்தகைய பஞ்சத்தைத் தவிர்த்திருக்க முடியும். போரால் பாதிக்கப்பட்ட ஒவ்வொரு நாட்டிலும், போரால் விளையும் இத்தகைய பொருளாதார சிக்கலை, போர் தொடங்கும் முன்னரே கணித்துத் தயார் நிலையில் இருந்திருக்கிறார்கள். இந்தியாவில் போர் தொடங்கி மூன்றரை ஆண்டுகள் கழித்தே உணவுத்துறை  துவக்கப்பட்டது.

மேலும், இந்தியாவில் உணவுப் பற்றாக்குறை 40 லட்சம் டன் என்று கணிக்கப்பட்ட சூழ்நிலையில், பிரிட்டிஷ் – இந்திய அரசு 10 லட்சம் டன் உணவுதானியத்தை ஏற்றுமதி செய்தது. விலை யேற்றம் 10 சதவீதத்திற்கும் அதிகமாக ஏறிக் கொண்டே சென்றது. மக்களின் வாங்கும் சக்தி முற்றிலும் பறிக்கப்பட்டு, உணவுக்காக கடுமையாக சுரண்டப்பட்டனர். பசியும், பட்டினியுமாக கிடந்த மக்கள் வாழ வழித்தெரியாமல் கடுமையான நோய்களுக்கு ஆளாகி, எலும்பு கூடுகளாய் – நடைபிணங்களாய் மாறி தினந்தோறும் ஆயிரக்கணக்கான மக்களை பலிகொண்டது வங்கப் பஞ்சம். ஒரு புறம் எந்த உணவுப் பொருட்களும் கிடைக்காததால் பஞ்சம் வந்ததோ, அந்த பொருட்களை விற்பனை செய்ததால் கிடைத்த கொள்ளை லாபத்தில் ஆளும் வர்க்கம் சுகம் கண்டு கொண்டிருந்தனர்.!

வங்கப் பஞ்சம் குறித்தும், அதனுடைய கொடுமைகள் குறித்தும், மக்களது துன்ப – துயரங்களை விளக்கியும் பங்கிம் சந்திர சாட்டர்ஜி எழுதிய ஆனந்த மடம் நாவலைப் படித்தால் அதன் முழுமையான பரிணாமத்தை உணர முடியும்.

மொத்தத்தில் அரசுகளின் தவறான உணவுக் கொள்கையும், விவசாய கொள்கையும் மக்களை பசி – பட்டினிச் சாவுகளுக்கு கொண்டுச் செல்லும் என்பதைத்தான் வங்கப் பஞ்சம் உணர்த்து கிறது. இதன் பின்னணியில் தற்போது இந்திய அரசின் செயல் பாடுகளை ஒப்பு நோக்கும் போது, இந்திய அரசின் விவசாய கொள்கை எதை நோக்கிச் செல்கிறது என்பதை உணரலாம்.

தற்போது மேற்குவங்கத்தில் இந்த பஞ்சத்தின் அனுபவங்களை உணர்ந்த இடதுசாரி அரசு செய்த நிலச்சீர்திருத்தத்தின் விளைவாக 14 லட்சம் ஏக்கர் விவசாய நிலங்கள் விநியோகிக்கப்பட்டு 26 லட்சம் நிலமற்ற விவசாயிகள் பயனடைந்துள்ளனர். இதில் 56 சதவீதம் பேர் தலித் மற்றும் பழங்குடியின மக்கள் என்பது குறிப்பிடத்தக்கது. இந்தியாவில் ஒட்டுமொத்தமாக மேற்கொள்ளப்பட்ட நில விநியோகத்தில் மேற்குவங்கத்தில் மட்டும் வழங்கப்பட்டது  20 சதவீதம் என்பது குறிப்பிடத்தக்கது. இதன் விளைவாக மேற்கு வங்கத்தில் உணவு உற்பத்தி மிக கணிசமான அளவுக்கு பெருகி யிருக்கிறது. இதேபோல் கேரளத்தில் மேற்கொள்ளப்பட்ட நிலச்சீர்திருத்த நடவடிக்கையும் குறிப்பிடத்தக்க பங்களிப்பை செய்துள்ளது.

தமிழகத்தில் நில விநியோகம்

சமீபத்தில் நடந்து முடிந்த தமிழக தேர்தலில் வெற்றி பெற்ற திமுக தனது தேர்தல் அறிக்கையில் 55 லட்சம் ஏக்கர் தரிசு நிலங்களை இரண்டு ஏக்கர் விதம் 26 லட்சம் குடும்பங்களுக்கு விநியோகம் செய்யப்போவதாக அறிவித்துள்ளது. திமுக அரசின் நில விநியோக அறிவிப்பை மார்க்சிஸ்ட் கம்யூனிஸ்ட் கட்சி வரவேற்றுள்ளது. இந்த நில விநியோக நடவடிக்கையை வெற்றி பெறச் செய்வதில் மார்க்சிஸ்ட்டுகளுக்கு மிக முக்கியமான பங்குள்ளது. கிராமப்புறத்தில் உள்ள நிலமற்ற விவசாய தொழிலாளர்களை அணிதிரட்டி, அரசுக்கு சொந்தமான தரிசு நிலங்களை அடையாளம் காணுவதோடு, அதற்காக எழுச்சிமிக்க வலுவான விவசாய இயக்கத்தை நடத்துவதன் மூலம்தான் இந்த நில விநியோக நடவடிக்கையை வெற்றிகரமாக பூர்த்தி செய்ய முடியும்.

கடந்த அதிமுக ஆட்சிக்காலத்தில் அம்மையார் ஜெயலலிதா இந்த 55 லட்சம் ஏக்கர் நிலத்தை பெரும் கார்ப்பரேட் நிறுவனங் களுக்கு தாரைவார்க்க திட்டமிட்டிருந்தார். ஆனால், இப்போது கூறுகிறார் 55 லட்சம் ஏக்கர் தரிசு நிலம் தமிழகத்தில் இல்லவே இல்லையென்று. ஜெயலலிதாக்களின் விசுவாசம் நிலமற்ற கூலி விவசாயிகள் மீதல்ல; கார்ப்பரேட் பண்ணைகளிடத்தில்தான்.

மேலும், தமிழகத்தில் நிலச்சீர்திருத்த சட்டத்தை அமலாக்குவதில் திமுக அரசு உரிய – தீவிர நடவடிக்கையை மேற்கொள்ள வேண்டும். இதைத்தான் இடதுசாரிகளும், மக்களும் விரும்புகின்றனர். நிலச்சீர்திருத்த சட்ட அமலாக்கம் குறித்து தமிழ்நாடு விவசாயிகள் சங்கம் 26வது மாநில மாநாடு முன்வைத்த அறிக்கையில் உள்ள பகுதியை இங்கே சுட்டிக்காட்டுவது பொருத்தமாக இருக்கும்.

தமிழகத்தில் நிலச்சீர்திருத்த சட்டம் என்பது முற்றிலும் முடமாக்கப்பட்ட நிலையிலேயே இருக்கிறது. உச்சவரம்பு சட்டத்தின் மூலம் 20 லட்சம் ஏக்கர் நிலம் உபரியாக கிடைக்கும் என அறிவிக்கப்பட்டது. ஆனால், சட்டம் நிறைவேற்றப்பட்டு 40 ஆண்டுகளுக்கு பின்னரும் கையகப்படுத்தியுள்ள நிலம் 1.9 லட்சம் ஏக்கர் எனவும் அரசு தெரிவித்துள்ளது.

அதே போல்,

தலித் மக்களுக்கென்றே ஒதுக்கப்பட்ட சுமார் 3 லட்சம் ஏக்கர் பஞ்சமி நிலம் அம்மக்களிடமிருந்து அபகரிக்கப்பட்டு பலருடைய அனுபவத்தில் உள்ளது. இந்நிலங்களை மீட்டு தலித்துக்கள் வசம் ஒப்படைக்க சட்டரீதியான தடைகள் ஏதுமில்லை

தமிழ்நாடு விவசாயிகள் சங்கத்தின் மேற்கண்ட கூற்று, தமிழக நிலச்சீர்திருத்தத்தில் செய்ய வேண்டிய இலக்கினை மிகச் சரியாக சுட்டிக்காட்டியுள்ளது. தமிழக முதல்வர் கலைஞர் கருணாநிதி அவர்கள் தனது தேர்தல் அறிக்கையில் அறிவித்துள்ளபடி 55 லட்சம் ஏக்கர் தரிசு நிலத்தை விநியோகிப்பதோடு நிற்காமல், நில உச்சவரம்பு சட்டத்தில் உள்ள ஓட்டைகளை அடைத்து, நிலச்சீர்திருத்த நோக்கிலான நிலஉச்சரம்பை கொண்டு வரவேண்டும்.

காமராஜர் ஆட்சிகாலத்தில் 30 ஸ்டாண்டர்டு ஏக்கர் என்று இருந்ததை கலைஞர் ஆட்சிக்காலத்தில் 15 ஸ்டாண்டர்டு ஏக்கராக மாற்றப்பட்டது. இருப்பினும் இந்த உச்சவரம்பு சட்டத்தில் நிலவுடை மையாளர்களது நிலங்கள் குடும்பத்தில் உள்ள அனைத்து நபர்களின் பெயர்களிலும், பினாமிகள் பெயர்களிலும் மாற்றம் செய்யப்பட்டு அனுபவித்து வரப்படுகிறது. அதோடு விவசாய நிலங்கள் கரும்பு விளைச்சல் நிலம், பழத்தோட்டங்கள், பால்பண்ணைகள், டிரஸ்டுகள், தர்ம ஸ்தாபனங்கள் என்று பல்வேறு வடிவங்களில் சட்டத்தில் உள்ள ஓட்டைகளை பயன்படுத்தி அனுபவித்து வருகின்றனர். இதனாலேயே இந்தச் சட்டம் உச்சரம்பா, மிச்ச வரம்பா என்ற கேலிக்கும் இட்டுச் சென்றது. எனவே கடந்தகால அனுபவத்தை கணக்கில்கொண்டு  நிலஉச்சவரம்பு சட்டத்தை முழுமையாக அமலாக்கி நிலமற்ற விவசாய தொழிலாளர்களது வாழ்வில் அடிப்படையான மாற்றத்தை கொண்டுவருவதன் மூலம் தமிழக வரலாற்றில் புதிய சகாப்தத்தை ஏற்படுத்திட முடியும். இத்தகைய அடிப்படையான விஷயங்களுக்கு மார்க்சிஸ்ட் கம்யூனிஸ்ட் கட்சியும், இடதுசாரி – ஜனநாயக சக்திகளும் களத்தில் உறுதியாக துணை நிற்கும்.

நிலம் – உணவு – வேலைக்கான இயக்கம்

ஜூன் 8 – 10, 2006 நடந்து முடிந்த மார்க்சிஸ்ட் கம்யூனிஸ்ட் கட்சியின் மத்திய கமிட்டி ஆகஸ்ட் மாதத்தில் உணவு – நிலம் – வேலை என்ற மூன்று முழக்கத்தை முன்வைத்து நாடு தழுவிய இயக்கம் நடத்துவதற்கு அறைகூவல் விடுத்துள்ளது குறிப்பிடத்தக்கது.

நிலச்சீர்திருத்த நடவடிக்கை என்பது கிராமப்புற மக்களின் வேலைவாய்ப்பு, உணவு தேவை போன்றவற்றை பூர்த்தி செய்யும் இணைப்பு சங்கிலியாக செயல்படும் மிக முக்கியமான நடவடிக்கை! லத்தீன் அமெரிக்காவில் நடைபெறும் நிலச்சீர்திருத்த நடவடிக்கையும், இந்தியாவில் மேற்குவங்கம் – கேரளத்தில் மேற்கொள்ளப்பட்ட நிலச்சீர்திருத்த நடவடிக்கையும் நாடு முழுவதும் உள்ள விவசாய தொழிலாளர் களுக்கும், கிராமப்புற விவசாயிகளுக்கும் நம்பிக்கையூட்டும் நிகழ்வாகும்.

நிலச்சீர்திருத்தம் உலக அரசியல் அரங்கின் முக்கிய அஜண்டாவாக மாறி வருவதைத்தான் மேற்கண்ட லத்தீன் அமெரிக்க அனுபவங்கள் உணர்த்துகின்றன. இந்திய அரசியலிலும் நிலச்சீர்திருத்த முழக்கத்தை ஒரு பௌதீக சக்தியாக மாற்றுவது மார்க்சிஸ்ட்டுகளின் வரலாற்று கடமையாகிறது.

தகவல் ஆதாரம்

http://www.landaction.org
http://en.wikipedia.org/wiki/Landless_Workers%27_Movement
http://www.pbs.org/frontlineworld/rough/2005/12/brazil_cutting.html#
http://news.bbc.co.uk/1/hi/world/americas/4550855.stm
http://www.zmag.org/weluser.htm
http://www.venezuelanalysis.com

Rural Development Institute, Land Reform in the 21st Century
http://www.rdiland.org

நிலப்பிரபுத்துவத்தை ஒழிக்க நாம் காட்டும் பாதை, தமிழ்நாடு விவசாயிகள் சங்கம் வெளியீடு – 1974.