தடுப்பு மருந்துகளும், அறிவுசார் காப்புரிமம் மூலமான கொள்ளையும்

அபினவ் சூர்யா

கோவிட்-19 பெருந்தொற்றின் காரணமாக இந்தியா இன்று எந்த நாடும் கண்டிராத பெரும் அவல நிலையை சந்தித்து வருகிறது. இந்த அவல நிலைக்கு முக்கிய காரணம் நடுவண் அரசு தான் என அப்பட்டமாக தெரிகிறது. இரண்டாம் அலை தாக்கும் எனத் தெரிந்திருந்தும் கடந்த ஓராண்டாக மருத்துவ கட்டமைப்புகளை மேம்படுத்தி தயார் நிலையை அடைய எவ்வித நடவடிக்கையும் எடுக்காத காரணத்தால் இன்று நாட்டில் பெரும்பாலான பகுதிகளில் மக்கள் மூச்சு திணறி சாலையிலேயே மடியும் சோக நிலை உண்டாகியுள்ளது. “நாட்டை சுடுகாடாக மாற்றிவிட்டார்”என்று ஒப்பனையாக கூறி தான் கேள்விப்பட்டிருப்போம். ஆனால் மோடி, அமித் ஷா தலைமையிலான பட்டாளம் இதை உண்மையாக்கிவிட்டது. பா.ஜ.க. ஆட்சி செய்யும் மாநில முதல்வர்களும் தொற்றை கட்டுப்படுத்துவதில் முனைப்பு காட்டாமல், விமர்சிப்பவர்களை சிறையிலடைத்து வருகின்றனர்.

இது ஒரு புறம் இருக்க, “தடுப்பு மருந்து வந்துவிட்டது”என இந்த தொற்று காலத்திற்கான விடியலை நோக்கி நாம் நம்பிக்கையோடு இருக்கையில், திட்டமிடப்படாத தடுப்பூசி அளிக்கும் “திட்டம்” ஒன்றை அமலாக்கியதன் காரணமாக, இன்று அதற்கும் தட்டுப்பாடு ஏற்பட்டுள்ளது. முதலாளித்துவ சந்தைப் பொருளாதாரத்தில் கூட இவ்வாறு தட்டுப்பாடுகள் ஏற்பட்டால் அரசு தலையிட்டு மக்களுக்கு பயன்கள் சென்று சேர்வதை உறுதி செய்ய வேண்டும் என்பது பொது புத்தி. ஆனால் அதற்கு நேர் எதிராக, “தடுப்பு மருந்து நிறுவனங்கள் மருந்தின் விலையை தாமே நிர்ணயித்துக்கொண்டு தனியார் சந்தையில் விற்றுக்கொள்ளலாம்” என்று அறிவித்து, நம் அச்சத்தை லாபமாகச் சுரண்டுவதற்கான கதவுகளை திறந்துவிட்டுள்ளது மோடி அரசு.

இவ்வாறு இன்று இந்தியாவின் சுவாசக் குழாயை நெறித்துக் கொண்டிருப்பவர்களில் ஒரு கால் மோடி அரசினுடையது என்றால், மற்றொரு கால் மேற்கத்திய ஏகாதிபத்திய நாடுகளுடையது. ஆம்! இது ஏகாதிபத்திய நாடுகள் இன்று நேற்று செய்வதில்லை. நவீன தாரளமயமாக்கலின் ஆட்சியில்  வர்த்தக ஒப்பந்தங்கள் மற்றும் அறிவுசார் காப்புரிமச் சட்டங்களைக் கொண்டு, பெரும் மருந்து தயாரிப்பு நிறுவங்களுக்கு சாதகமான சூழலை உருவாக்கி, மூன்றாம் உலக வளரும் நாட்டு மக்களின் ரத்தத்தை உறிஞ்சி எடுக்கும் வேலை பல ஆண்டுகளாகவே நடந்து வருகிறது. கொரோனா பெருந்தொற்று காலத்திலும் இந்த அவலம் தொடர்கிறது.

அறிவுசார் காப்புரிமம் – என்ன?

அறிவுசார் காப்புரிமம் என்பது கண்டுபிடிப்பாளர்களுக்கு அவர்களின் புதிய கண்டுபிடிப்பை அங்கீகரித்து, பாதுகாப்பு அளித்து வழங்கப்படும் உரிமம். கண்டுபிடிப்புகளுக்கு பாதுகாப்பு அளிக்காமல் இருந்தால், கண்டுபிடிப்புகளைக் கொண்டு கண்டுபிடிப்பாளர்கள் செல்வம் ஈட்ட முடியாமல் இருந்தால், புதிய கண்டுபிடிப்புகளுக்கு ஊக்கம் இருக்காது என்ற வாதம் முன்வைக்கப்படுகிறது. ஆனால் சமகாலத்தின் பிரம்மாண்ட, உலகமயமான முதலாளித்துவ சூழலில், அறிவுசார் காப்புரிமங்கள் பெரும் பன்னாட்டு நிறுவங்களின் உழைப்புச் சுரண்டலுக்கான கருவியாகவே உள்ளது. இது போன்ற பெரும் நிறுவனங்கள், கண்டுபிடிப்பாளர்கள் தங்கள் நிறுவனத்தில் தான் பணி புரிவதால், கண்டுபிடிப்புகளின் உரிமம் தமக்கு தான் என ஒப்பந்தமிட்டோ, அல்லது வெளியே செயல்படும் கண்டுபிடிப்பாளர்களிடமிருந்து உரிமத்தை தட்டிப் பறித்தோ, தனதாக்கிக் கொள்கின்றனர். பின்னர், முதலாளித்துவத்திற்கு சாதகமான அரசியல்-சட்டக் கட்டமைப்பை பயன்படுத்தி, போட்டியாளர்களை மண்ணுக்கு தள்ளி, ஏகபோக சூழலை நிலைநாட்டி, கொள்ளை லாபம் ஈட்டுகின்றனர். இதற்கான பிரபலமான எடுத்துக்காட்டு ஐ ஃபோன் (iPhone). ஐ ஃபோன் கைப்பேசியின் உற்பத்தி செலவு அதன் விற்பனை விலையில் நான்கில் ஒரு பங்கு தான். ஆப்பிள் நிறுவனத்தின் பெரும்பாலான லாபம் அறிவுசார் காப்புரிமத்தைக் கொண்டு ஈட்டப்படுவதே. ஐ ஃபோனின் சிறு சிறு பயன்பாட்டு அம்சங்களுக்கு கூட காப்புரிமத்தைக் கையில் வைத்துக் கொண்டு, போட்டியாளர்கள் எதை உற்பத்தி செய்தாலும் வழக்கு போட்டு அதை தடுத்து நிறுத்தி, ஐ ஃபோனின் அதிக விலையை நீட்டித்து வருகிறது. “மிக்கி மவுஸ்” கதாப்பாத்திரத்தை உருவாக்கிய “வால்ட் டிஸ்னி”நிறுவனமும் இப்படி வளர்ந்ததே. வால்ட் டிஸ்னி நிறுவனத்தின் காப்புரிமத்தை பாதுகாக்கவே 20ஆம் நூற்றாண்டில் அமெரிக்க அரசு பிரத்யேக சட்டங்களை இயற்றியது. நேரடியாக கூற முடியாது என்றாலும், இது போன்ற காப்புரிமங்கள் கொண்டு லாபம் ஈட்டுவது, ‘நிலக்கிழார்கள் ஏதும் விளைவிக்காமல் நிலத்தின் மீது உரிமை உள்ளதாலேயே அதிக குத்தகை வசூலிப்பது’ போன்றது என்ற ஒப்பீடும் நிலவுகிறது.

இதே நிலைதான் மருத்துவ துறையிலும் நீடிக்கின்றது. உயிர் காக்கும் மருந்துகளுக்கு காப்புரிமம் பெறும் பெரும் நிறுவனங்கள், அந்த மருந்துகளை அதிக விலையில் விற்று, வியாதிகளில் கொள்ளை லாபம் ஈட்டுகின்றன.

இந்தியாவைப் பொறுத்த வரையில், சுதந்திரம் பெற்ற சமயத்தில் காலனிய ஆட்சி கால அறிவுசார் காப்புரிமை சட்டங்களே தொடர்ந்தன. தெளிவாகவே இந்த சட்டங்கள் பன்னாட்டு நிறுவனங்களுக்கு சாதகமாக செயல்பட்டன. இந்த காப்புரிமை சட்டங்களை பயன்படுத்தி, இந்திய நிறுவனங்களிடமிருந்தான போட்டியை முறியடித்து, ஏகபோகத்தை நிலை நிறுத்தி, பன்னாட்டு நிறுவனங்கள் அதிக விலைக்கு மருந்துகளை விற்றன. மக்கள் அறிவியல் இயக்கங்கள் மற்றும் உழைக்கும் மக்கள் ஒருங்கிணைப்புகளின் அழுத்தத்தின் காரணமாக, 1970இல் புதிய “காப்புரிமைச் சட்டம்”இயற்றப்பட்டது. இது ஏகபோகத்தை ஓரளவு முறியடிக்க வழி வகுத்தது. இதில் ஒரு முக்கிய அம்சம், “செயல்முறை காப்புரிமம்” மட்டுமே வழங்குவது என்பது. அதாவது ஒரு பன்னாட்டு நிறுவனம் Y (ஒரு அமிலம்) + Z (மற்றொரு அமிலம்) சேர்த்து X என்ற மருந்தை உருவாக்கினால், ‘X’என்ற மருந்திற்கு காப்புரிமை அளிக்கப்படாது. Y+Z என்ற செயல்முறைக்கு மட்டுமே காப்புரிமை. இதன் காரணமாக, ஒரு இந்திய நிறுவனம் அதே X மருந்தை உருவாக்க P+Q என்ற செயல்முறையை கண்டுபிடித்தால், அதை வைத்து மலிவு விலையில் மருந்தை உற்பத்தி செய்து கொள்ளலாம். இதன் விளைவாக, உயிர் காக்கும் பல மருந்துகளில், பன்னாட்டு நிறுவனங்களின் செயல்முறையில் சிறு மாற்றத்தை உருவாக்கி, இந்திய நிறுவனங்களால் அதே மருந்துகளை மலிவு விலையில் உருவாக்க முடிந்தது. இப்படி பன்னாட்டு ஏகபோகத்திற்கு எதிராக மக்கள் நலன் சார்ந்த புதிய கண்டுபிடிப்புகளை ஊக்குவித்ததால் தான் இந்திய மருந்து கண்டுபிடிப்பு/உற்பத்தி துறை உலகப் புகழ்பெற்ற துறையாக வளர்ந்தது.

ஆனால் 1980களில் உலக வர்த்தக மையம் (WTO) “தாராள வர்த்தகம்” தொடர்பான ஒப்பந்தங்களை திணிக்கத் துவங்கியது. இதன் தொடர்பாக “வர்த்தகம் தொடர்பான அறிவுசார் காப்புரிமம்” (TRIPs) என்ற ஒப்பந்தத்தை முன் வைத்தது. இதன் விதிமுறைகளுக்கு அனைத்து நாடுகளும் கட்டுப்படாவிட்டால் வர்த்தகத் தடைகள் விதிக்கப்படும் என மிரட்டப்பட்டது. ஊகித்தவாறே, விதிமுறைகள் எல்லாம் பன்னாட்டு நிறுவனங்களுக்கு சாதகமானவையே. நவீன தாராளமய பாதையை தழுவிய இந்தியா, TRIPsஒப்பந்தத்தில் கையொப்பமிட்டது. அன்றிலிருந்து துவங்கி, முன்பிருந்த “செயல்முறை காப்புரிமம்” கட்டமைப்பு மெல்ல மெல்ல சிதைக்கப்பட்டு வருகிறது.

தடுப்பு மருந்துகளும், காப்புரிமங்களும்

அறிவுசார் காப்புரிமங்கள் என்பது பெரும் மருந்து நிறுவனங்களுக்கான லாபம் ஈட்டும் கருவி என அப்பட்டமாக தெரிகிறது. தடுப்பு மருந்து தயாரிப்பில் மேலும் சில “முதலாளித்துவ” சிக்கல்கள் ஏற்படுகின்றன. பெரும் மருந்து தயாரிப்பு நிறுவனங்கள் எப்பொழுதுமே ஆராய்ச்சி மற்றும் உற்பத்தியில் முதலீடு செய்யும் பொழுது, பல ஆண்டுகள் நீடிக்கும் நோய்களில் மட்டுமே அதிகம் செலவிடுவார்கள். தொடர்ந்து பல ஆண்டுகள் ஒரு மருந்தை எடுத்துக்கொள்ள வேண்டும் என்றால் தானே அதில் தொடர்ந்து லாபம் உள்ளது? ஆனால் தடுப்பூசிகள் அப்படி இல்லை. ஒரு முறை எடுத்துக் கொண்டால் வேலை முடிந்தது. ஆகையால் தான் நீரிழிவு நோய், இதய நோய் போன்ற “நீண்ட கால” நோய்களின் ஆய்வில் பணத்தை அள்ளி வீச, தொற்று நோய் மருந்து ஆய்வில் தனியார் நிறுவனங்கள் பெருமளவில் முதலீடு செய்வதில்லை. அமெரிக்காவில் 1970இல் 20 தடுப்பூசி தயாரிப்பு நிறுவனங்கள் இருந்தது; இன்று வெறும் நான்காக குறைந்துவிட்டது.

இதற்கு முதலாளித்துவ அரசுகள் கண்டுபிடித்துள்ள அதிபுத்திசாலித்தனமான தீர்வு, தனியார் நிறுவனங்கள் மேல் நன்கொடைகளை அள்ளித் தெளிப்பது! இது போன்ற தடுப்பு மருந்துகளுக்கான ஆய்வு பல நேரங்களில் அரசு செலவில் தான் நடக்கின்றன. இப்படி பல நூறு கோடி டாலர்கள் மக்கள் பணத்தை பெற்றுக்கொண்டு மருந்தை உருவாக்கும் தனியார் நிறுவனங்கள், காப்புரிமத்தை மட்டும் தனதாக்கிக் கொள்கின்றன. ஆனால் மக்கள் கேள்வி எழுப்புவதை தவிர்ப்பதற்காக இந்த காப்புரிமை ஒப்பந்தங்களில் ஆய்விற்கான செலவு என்ன, அதில் மக்கள் பணம் எவ்வளவு, அரசுடன் எப்படிப்பட்ட ஒப்பந்தம் போடப்பட்டுள்ளது என்ற எந்த விவரத்தையும் அளிப்பதில்லை. மக்கள் வரிப்பணத்தில் உருவான மருந்து, மீண்டும் மக்களிடமே அதிக விலைக்கு விற்கப்படுகிறது. இந்த நிறுவனங்கள் “கொடை வள்ளல்”களாக இருந்தால், நாம் சற்றே குறைவாக சுரண்டப்படுவோம். ஆனால் தனியாரிடம் கையேந்தி தான் நிற்க வேண்டும்.

2014-18 காலத்தில் உலகளவில் ஆபத்தான தொற்று நோய்கள் பற்றிய ஆய்வுகளுக்கான செலவுகளில் 77% ஐ அரசுகள் மேற்கொண்டது. வெறும் 18% மட்டுமே தனியார் முதலீடு. ஏன், கோவிட்19  தொற்றுக்கு முன்னால் “கொரோனா வைரஸ்”நோய்கள் (SARS, MERS போன்ற நோய்கள்) தொடர்பாக 2016-18 காலத்தில் மேற்கொள்ளப்பட்ட ஆய்வுகளில் 93% செலவுகள் மக்கள் நிதியிலிருந்துதான் மேற்கொள்ளப்பட்டன. இவை அனைத்தின் விளைவு தான் இன்று நம்மிடம் உள்ள கோவிட்19 தடுப்பு மருந்து.

கோவிட்-19 தடுப்பு மருந்துகள் பலவற்றிலும் கூட மக்கள் நிதியே நிரம்பி உள்ளன. அமெரிக்காவில் அங்கீகரிக்கப்பட்டுள்ள “ஃபைசர்”, “மாடெர்னா”தடுப்பு மருந்துகள் அனைத்திலும் அரசின் செலவு அதிக அளவில் உள்ளது. “மாடெர்னா” தடுப்பு மருந்து ஆய்விற்கு அமெரிக்க மக்கள் பணம் 100 கோடி டாலர்கள் செலவிடப்பட்டுள்ளது. அந்த மருந்தின் மூலக்கூறு அமெரிக்க அரசு ஆய்வகத்தில் வடிவமைக்கப்பட்டது. ஆனால் காப்புரிமம் தனியார் உற்பத்தியாளர் கையில்.

இதே நிலை தான் இந்தியாவின் “கோவேக்சின்” தடுப்பு மருந்திற்கும். “பாரத் பயோடெக்” தனியார் நிறுவனத்தின் ஆய்வாளர்கள் ஒரு பகுதி ஈடுபட்டு இருந்தாலும், கோவேக்சினின் மூலக்கூறான செயலிழக்கப்பட்ட வைரஸ் (Inactivated Virus) பூனாவில் உள்ள மத்திய வைராலஜி நிறுவனம் (NIV) என்ற அரசு ஆய்வகத்தில் தான் உருவாக்கப்பட்டது. ஆய்விற்கு அரசு மேற்கொண்ட செலவு எவ்வளவு, காப்புரிமை அரசிடம் உள்ளதா? இல்லை, “பாரத் பயோடெக்” தனியார் நிறுவனத்திடம் உள்ளதா என்ற விவரங்களை அரசு அளிக்கவில்லை. ஆனால் இதில் மக்கள் பணம் உள்ளது என்பது மட்டும் உறுதி.

இதே போல், “கோவிஷீல்ட்”தடுப்பு மருந்தின் மூலக்கூறு “ஆக்ஸ்ஃபோர்ட்” பல்கலைக்கழகத்தால் உருவாக்கப்பட்டது. இந்த ஆய்விற்கான 97% நிதி மக்கள் நிதி. இந்த மருந்திற்கான காப்புரிமத்தை முதலில் இலவசமாக வழங்குவதாக கூறிய பல்கலைக்கழகம், பின்னர் பில் கேட்ஸ் வலியுறுத்தியதால் “ஆஸ்ட்ரா செனகா”என்ற தனியார் நிறுவனத்திடம் உரிமம் வழங்கும் ஒப்பந்தம் செய்து கொண்டது (பில் கேட்ஸ் தனியார் மருந்து உற்பத்தி நிறுவனங்களில் முதலீடு செய்துள்ளதாக கூறப்படுகிறது. உண்மை தெரியவில்லை. ஆனால் ஆப்பிரிக்க நாடுகளில் உடல்நல பொதுச் சேவை கட்டமைப்பை வலுவிழக்கச் செய்யும் பணியையே “கேட்ஸ் அறக்கட்டளை” செய்து வருகிறது. ஏகாதிபத்திய அடியாளாக பில் கேட்ஸ் செயல்பட்டு வருகிறார்). தனியார் கையில் உள்ளதால், இன்று “கோவிஷீல்ட்”தடுப்பு மருந்தின் அதிக விலைக்கு எதிராக பேரம் பேசிக் கொண்டிருக்கிறோம் (உரிமம் கையில் உள்ள “ஆஸ்ட்ரா செனகா”நிறுவனம், பின்னர் தடுப்பு மருந்தை உற்பத்தி செய்து விற்க “சீரம்” நிறுவனத்துடன் ஒப்பந்தம் போட்டது).

அறிவுசார் காப்புரிமம் குறித்து பேசும் பொழுது, “மருந்து வேலை செய்யுமா என்று தெரியாது. ஆபத்தை சந்திக்க துணிகிறோம்” என்கின்றன தனியார் நிறுவனங்கள். ஆனால் உண்மையில் ஆபத்தை எதிர்கொள்வது மக்கள் தானே? இது அனைத்தும் மக்கள் பணம்! ஆனால் இறுதியில் லாபம் தனியாருக்கு. ஏனென்றால் இந்த உரிமத்தை வழங்காவிட்டால், தனியார் நிறுவனங்கள் மருந்தை உற்பத்தி செய்ய மறுப்பார்கள்!

காப்புரிமம் ரத்து வேண்டுகோள்

இவ்வாறு தடுப்பு மருந்துகள் பெரும்பாலும் மக்கள் பணத்தில் உருவானது என்பதால், இதன் காப்புரிமம் அனைவருக்கும் பொதுவாக இருக்க வேண்டும் என்ற குரல் வலுவாக உள்ளது. அக்டோபர் 2020இல் இந்தியா மற்றும் தென் ஆப்பிரிக்கா நாடுகள் இணைந்து உலக வர்த்தக மையத்தில் “அறிவுசார் காப்புரிமம் (TRIPS) தொடர்பான அனைத்து விதிமுறைகளையும் தற்காலிகமாக நிறுத்தி வைக்க வேண்டும்” என்ற கோரிக்கையை முன்வைத்தன.

இப்படி நிறுத்தி வைத்தால், தடுப்பு மருந்து உற்பத்தி செய்யும் செயல்முறையை ரகசியமாக வைத்திருக்காமல், நாடுகள் ஒன்றோடொன்று வெளிப்படையாக பகிர்ந்து கொள்ள முடியும் (பின்னோக்கி சென்று கண்டறிதல் (Reverse Engineering) செய்யலாம். ஆனால் 2-3 ஆண்டுகள் ஆகும். பெருந்தொற்று காலத்தில் இதற்கு நேரமில்லை). மேலும் “உரிமம்” குறித்த கவலையின்றி, எந்த நாட்டிலும், எந்த உற்பத்தியாளர் வேண்டுமானாலும் தடுப்பு மருந்தை உற்பத்தி செய்யலாம் (“பிராண்ட்”பற்றி கவலையில்லாமல் பொது மருந்து (Generic Medicine) உருவாக்குவது போல). இதனால் உற்பத்தி பன்மடங்கு பெருகுவது மட்டுமல்லாமல், சொற்ப விலைக்கும் விற்க முடியும். இதனால் ஒன்றரை ஆண்டுகளில் மொத்த உலகிற்கும் தடுப்பு மருந்து வழங்க முடியும் என கணிக்கப்படுகிறது.

இந்த கோரிக்கைக்கு சீனா, கியூபா உட்பட 100க்கும் மேற்பட்ட நாடுகள் (பெரும்பாலும் வளரும் உலக நாடுகள்) ஆதரவு தெரிவித்துள்ளன. ஆனால் இதை கடுமையாக எதிர்ப்பது யார்? அமெரிக்கா, கனடா, ஐரோப்பிய நாடுகள், ஆஸ்திரேலியா. ஆம்! முன்னாள் காலனிய ஆதிக்க, ஏகாதிபத்திய நாடுகள். தனியார் லாபவெறி கொள்ளைக்கு ஏதுவான காப்புரிமச் சட்டங்களை இறுக்கமாக பிடித்து வைத்துள்ளது இந்த ஏகாதிபத்திய அரசுகள்.

அடிபணியும் மோடி அரசு

இந்த கோரிக்கையை இந்தியா முன்வைத்தது என்பதால் மோடி அரசை போற்ற முடியாது. மக்கள் அறிவியல் இயக்கங்களின் அழுத்தம் காரணமாகவே இது முன்வைக்கப்பட்டது. ஆனால் முன்வைத்துவிட்டு ஏதும் செய்யாமல் இருக்கிறது மோடி அரசு.

அமெரிக்கா-இந்தியா-ஜப்பான்-ஆஸ்திரேலியா நாடுகள் கொண்ட “குவாட்” (Quad) கூட்டமைப்பின் சென்ற கூட்டத்தில் தடுப்பு மருந்து உற்பத்தி பற்றி பேசப்பட்டது. இங்கே காப்புரிமை சட்ட ரத்து குறித்து பேசப்பட்டிருக்க வேண்டும் அல்லவா? ஆனால் இது குறித்து வாயடைத்து நின்று கொண்டு, இந்த நாடுகள் “நெருங்கி வருவது”பற்றி மட்டும் மோடி பேசியிருக்கிறார். காப்புரிமை சட்ட ரத்திற்கு எதிர்ப்பு தெரிவிப்பதே கூட்டமைப்பில் உள்ள இதர நாடுகள் தான்! பின் எப்படி அவர்களுடன் நட்பு பேண முடியும்?

இன்று பல லத்தீன் அமெரிக்க, ஆப்பிரிக்க, கிழக்கு ஆசிய நாடுகளுக்கு சீனா மற்றும் ரஷ்யா தடுப்பு மருந்துகள் அனுப்புகின்றன. இந்த தடுப்பு மருந்து “போட்டி”யில் சீனா, ரஷ்யாவை முடக்குவதே அமெரிக்காவின் நோக்கம். இது உலக மக்கள் நலனுக்கு எதிரானது. இந்த திட்டத்திற்கு அமெரிக்காவின் கைப்பாவையாக செயல்படுகிறது மோடி அரசு. “குவாட்” கூட்டமைப்பில் இந்தியா சேர்ந்து, தொடர்வதை எதிர்த்து இடதுசாரிகள் தொடர்ந்து குரல் கொடுத்து வருகிறோம்.

மேலும் “கோவேக்சின்”மருந்தையே எடுத்துக் கொள்வோம். இதன் காப்புரிமம் யாரிடம் உள்ளது என்று ஏன் மோடி அரசு கூற மறுக்கிறது? மக்கள் நிதியில் உருவான மருந்தின் காப்புரிமம் அரசிடம் தானே இருக்க வேண்டும்? ஏன் “பாரத் பயோடெக்”என்ற தனியார் நிறுவனம் மட்டும் தடுப்பு மருந்தை உற்பத்தி செய்து, அதை ரூ.1,200 என கொள்ளை லாபத்திற்கு விற்கிறது? நியாயமாக அரசே காப்புரிமத்தை கையகப்படுத்தி, பொதுத்துறை நிறுவனங்கள் மூலம் தயாரிப்பு செய்து, உற்பத்தியை பெருக்கி, தட்டுப்பாட்டை நீக்கி, மலிவு விலைக்கு கொள்முதல் செய்து, இலவசமாக மக்களுக்கு அளிக்க வேண்டும் தானே? உலகத் தரம் வாய்ந்த செங்கல்பட்டு “எச்.எல்.எல்”பொதுத்துறை தடுப்பு மருந்து உற்பத்தி நிறுவனம் ஏன் பூட்டப்பட்டு கிடக்கிறது? அப்படியென்றால் மேற்கத்திய நாடுகள் போலவே இங்கும் மோடி அரசு தனியார் கூட்டுக் களவாணிகளுக்கு ஆதரவாக காப்புரிமச் சட்டங்களை நிலைநாட்டுகிறது என்று தானே அர்த்தம்?

எதிர் நோக்கும் ஆபத்து

தடுப்பு மருந்துகள் உருவான காலம் முதலே, பெரும்பாலான உற்பத்தியை அமெரிக்க-ஐரோப்பிய ஏகாதிபத்திய நாடுகள் அபகரித்துக் கொண்டன. உலக உற்பத்தியில் பாதிக்கும் மேற்பட்ட மருந்துகள் கையளவு நாடுகளிடம் சென்று, அவர்களின் தேவைக்கும் அதிகமாக பதுக்கி வைத்துள்ளனர் (மொத்த ஆப்பிரிக்க கண்டத்தை விட அமெரிக்காவிற்கு மட்டும் 14 மடங்கு அதிக தடுப்பு மருந்துகள் சென்றுள்ளன). மேலும் தன் பலத்தைக் கொண்டு, தனியார் நிறுவனங்களிடம் குறைந்த விலைக்கு பேரம் பேசியதால், இந்த நிறுவனங்கள் வளரும் நாடுகளிடம் அதிக விலையில் விற்கின்றன (“ஆஸ்ட்ரா செனகா” மருந்தின் சோதனைகள் தென் ஆப்பிரிக்காவில் தான் நடந்தன. ஆனால் ஐரோப்பாவை விட தென் ஆப்பிரிக்கா இரு மடங்கு விலை கொடுக்கிறது). இவ்வாறு வளரும் நாடுகளில் தட்டுப்பாடு ஏற்படுத்தியது மட்டுமல்லாமல், தடுப்பு மருந்து உற்பத்திக்கு தேவையான மூலப் பொருட்களையும் தன் தேவைக்கும் மீறி பதுக்கி வைத்துள்ளன ஏகாதிபத்திய நாடுகள். இவை அனைத்திற்கும் மேலாக, காப்புரிமச் சட்டங்களை தளர்த்த ஒப்புக்கொள்ளாமல், உலகின் பெரும்பாலான உற்பத்தி சக்தியை முடக்கி வைத்துள்ளது இந்நாட்டு அரசுகள்.

கோவிட்-19 பெருந்தொற்றை விரைவில் முடக்குவதற்கு ஒரே வழி அனைவருக்கும் தடுப்பு மருந்து அளிப்பது தான். தாமதம் ஆக ஆக, வைரஸ் பரிணமித்துக் கொண்டே சென்று, மேலும் சக்தி வாய்ந்ததாக மாறும். இதனால் பரவும் வேகம் அதிகரிப்பதோடு, மேலும் புதிய மருந்துகளில் செலவிட நேரிடும். இவை எதைப்பற்றியும் ஏகாதிபத்தியவாதிகளுக்கு கவலை இல்லை. எய்ட்ஸ் நோய் மருந்துகளின் காப்புரிமம் மூலம் வளரும் நாடுகளுக்கு விலையை அதிகரித்து, நோயை பரவ விட்டது போலவே, இன்று கொரோனாவிலும் லாப ரத்தம் உறியவே ஏகாதிபத்திய உலக அமைப்பு செயல்படுகிறது. உற்பத்தியை அதிகரிக்க அனுமதித்தால் 2022க்குள் அனைவருக்கும் தடுப்பு மருந்து அளித்து விடலாம். ஆனால் இன்றைய நிலையில் 2025 வரை ஆகலாம். இதனால் மூன்றாம் உலக நாடுகளில் தடுக்கக் கூடிய இறப்புகள் 25 லட்சத்திற்கும் மேல் ஏற்படும் என கணிக்கப்படுகிறது.

1) கோவிட்-19 தடுப்பு மருந்துகள் தொடர்பான அனைத்து காப்புரிமை கட்டுப்பாடுகளும் நீக்கப்பட வேண்டும் ; 2) பொது சுகாதாரம் தொடர்பான பிரச்சனையை லாப நோக்கிலான தனியார் ஏகபோக நிறுவனங்கள் கையில் கொடுக்க முடியாது ; 3) தடுப்பு மருந்து தொடர்பான அனைத்து கட்டமைப்புகளையும் அரசாங்கங்கள் கையகப்படுத்தி, தடுப்பு மருந்து உற்பத்தி, விநியோகம், திட்ட அமலாக்கம் அனைத்துமே பொதுத்துறை கட்டமைப்பைக் கொண்டு மட்டுமே நிகழ்த்தப்பட வேண்டும் ; 4) பொதுச் சுகாதார கட்டமைப்பு வலுப்படுத்தப்பட வேண்டும் – இந்த கோரிக்கையை முன்வைத்து சிபிஐ(எம்) உட்பட 33 நாடுகளைச் சேர்ந்த கம்யூனிஸ்ட் கட்சிகள் கையெழுத்திட்ட அறிக்கை அண்மையில் வெளியானது. இது போன்ற கோரிக்கைகளை ஐ.நா. சபை பொதுச் செயலாளர் மற்றும் உலக சுகாதார மைய இயக்குனர் கூட ஆதரித்து வருகின்றனர். ஆனால் மனித உயிர்களை துச்சமாக மதிக்கும் ஏகாதிபத்திய நாடுகள், பெருந்தொற்றை பயன்படுத்தி வளரும் நாடுகளை மேலும் சூறையாடவே முனைகின்றன. இந்திய மக்கள் நலனுக்கு எதிரானது என்று தெரிந்தும், முதுகெலும்பற்ற மோடி அரசு அமெரிக்க-ஐரோப்பிய ஏகாதிபத்தியவாதிகளை அள்ளித் தழுவி வருகிறது.

citu struggle

ஏகாதிபத்திய தாக்குதலும், உழைக்கும் வர்க்க எதிர்ப்பும்

  (ஏ ஆர் சிந்து,  மத்திய குழு உறுப்பினர்,  சி பி எம்)

தமிழில்: ஜி.பாலச்சந்திரன்

உலகெங்கிலும் உள்ள தொழிலாளர் வர்க்கம், வாழ்வின் நாள்தோறுமான மூலதனத்தின் தாக்குதலையும், அரசியல் ரீதியான ஏகாதிபத்திய தாக்குதலையும் தீவிரமான வர்க்க போராட்டத்தால் எதிர்கொண்ட வளமான அனுபவத்துடன் இந்த மே தினத்தை – சர்வதேச தொழிலாளர் தினத்தை – மிகுந்த உற்சாகத்துடனும், வர்க்க பெருமிதத்துடனும் கொண்டாடிக்கொண்டிருக்கிறது.

ஏகாதிபத்திய தாக்குதலும், உலகளாவிய எதிர்ப்பும்:

முதலாளித்துவ அமைப்பின் நெருக்கடியின் பின்புலத்தில் ,சிஐடியு 2018 நவம்பரிலேயே கீழ்வருமாறு குறித்து வைத்தது:

“அரசியல், பொருளாதார ,மற்றும் ராணுவ முனைகள் என அனைத்திலும் ஏகாதிபத்தியத்திய சக்திகளின் மேலாதிக்க தலையீடு அதிகமான ஆக்கிரமிப்பு பரிமாணத்தை அடைந்துள்ளது. வளரும் நாடுகளின் சந்தையையும், இயற்கை வளங்கள் அதிகமான பகுதிகளையும் தனது மேலாதிக்கத்தின் கீழ் தக்க வைத்து, விரிவுபடுத்துவதே அதன் நோக்கம். மிகவும் குறைவாக இருப்பினும், ஏகாதிபத்திய சக்திகளுக்கு இடையேயான முரண்பாடு மெல்ல தலைதூக்குகிறது அதேசமயம், வளரும் நாடுகள் தங்களின் சந்தையை, இயற்கை வளத்தை, மற்றும் பொருளாதாரத்தை பன்னாட்டு நிறுவனங்கள் சுரண்டிட அனுமதிப்பதின் வாயிலாக, அந்த நாடுகளின் தேசீய நலனை சரணடைய செய்ய ஏகாதிபத்திய சக்திகள் பல வழிகளில் அவற்றிற்கு அழுத்தம் தருகின்றன.”

அதன் விளைவாக, லாபத்தை அதிகரிக்க உழைப்பாளர் மீதான தாக்குதல் தீவிரப்படுத்தப்பட்டது .நவீன தாராளமயக் கொள்கைகளை கடைப்பிடிக்கும் அனேக வளர்ந்த, வளரும் நாடுகள் அதிகளவில் சிக்கன நடவடிக்கைகளை மேற்கொள்வது, தொழிலாளர்களின் உரிமைகளை குறைப்பது, பொதுசேவைகளை நீக்குவது, விலைகளை உயர்த்துவது போன்றவற்றை அமுல் படுத்துகின்றன.

பெட்ரோலிய பொருளிற்கான அதிக வரி உயர்வை எதிர்த்து சென்ற ஆண்டு நவம்பரில், பிரான்சில் துவங்கிய தொழிலாளார் வர்க்கத்தின் போராட்டமான  “எல்லோ வெஸ்ட் “’இயக்கம்  (மஞ்சள் மேலங்கி இயக்கம்—அதில் ஈடுபடுபவர்கள் மஞ்சள் மேலங்கி அணிந்திருப்பர்)  இன்னும் தொடர்கிறது  இதனால், குறைந்தபட்ச ஊதியத்தில் 100 யூரோ அதிகரிக்கவும், குறைந்த ஊதிய ஓய்வூதியதாரர்களுக்கும், ஊழியர்களின் கூடுதல் கால ஊதியம், போனஸ் ஆகியவற்றிற்கும், திட்டமிட்ட வரி உயர்வினை கை விடவும், வலதுசாரி மக்ரோன் அரசு நிர்பந்திக்கப்பட்டது. ஐரோப்பாவிலேயே சிறந்ததான, பிரான்ஸ் தேசீய ரெயில்வேயை தனியார் மயமாக்குவதற்கும், ஊழியர்களின் பணிநிலைகளில் மாற்றம் கொணர்வற்கும், ஊழியர் எண்ணிக்கை குறைப்பிற்கு எதிராகவும் பிரான்சின் ரெயிவே தொழிலாளார்கள் ஏற்கனவே போராட்டத்தில் உள்ளனர்.

“ஓய்வூதிய சீர்திருத்தம்”என்று பெயரில் வருவதை ரஷ்ய தொழிலாளர்கள் எதிர்த்து போராடி வருகின்றனர்; கிரீஸில், சிரிஸா அரசின் சிக்கன கொள்கைகளுக்கு எதிராக, வேலைநிறுத்தம் உள்ளிட்ட போராட்டங்களில் தொழிலளர் வர்க்கம் ஈடுபட்டு வருகிறது. ருமேனியாவில், குறைந்தபட்ச கூலியையும், ஜெர்மனியில் ஊதிய உயர்வையும் கோரி வருகிறார்கள். பயணிகள் பாதுகாப்பை அச்சுறுத்துவதும், 6000 நடத்துனர் பணிகளை நீக்கிட வழி வகை செய்யும் ‘ஓட்டுனர் மட்டும்’ என்ற முறையில் ரயில் இயக்குவதை விரிவாக்குவதற்கு எதிராக வட இங்கிலாந்தில் ரயில்வே தொழிலாளர்கள் வேலை நிறுத்தத்தில் இறங்கினர். பணிநிலைகளின் மீதான தாக்குதலுக்கு எதிராக சுவிட்சர்லாந்து கட்டுமான தொழிலாளர்கள் பணிமுடக்கம் செய்தனர். மேம்பட்ட ஊதியத்திற்காகவும், பணிநிலைமைகளுக்காகவும் போராடி வருகின்றனர். பெல்ஜியம், இத்தாலி, நெதர்லாந்து, போர்ச்சுகல், ஸ்பெயின் ஆகிய ஐந்து நாடுகளின் ஐரோப்பிய விமான பணியாளர்கள் மேம்பட்ட பணிநிலைமைகளுக்காக போராடினர். கல்விக்கான அதிக நிதி ஒதுக்கீடு, ஊதிய உயர்வு ஆகியவை கோரி போராடிய அமெரிக்க ஆசிரியர்களின் போராட்டம், அந்த நாட்டின் பல மாநிலங்களுக்கு பரவியது. அதே போன்ற கோரிக்கைகளுக்காக, அர்ஜெண்டினா, இங்கிலாந்து, மற்றும் ஈரான் ஆசிரியர்கள் போராடுகின்றனர். நெகிழி தொழிற்சாலை தொழிலாளர்கள், போக்குவரத்து தொழிலாளர்கள், தீயணைப்பு வீரர்கள், முனிசிபல் தொழிலாளர்கள் உள்ளிட்ட ஆயிரக்கணக்கான பல்வேறுபட்ட தொழிலாளர்கள் ஊதியம் மற்றும் மேம்பட்ட பணிநிலைமைகளுக்காக வேலை நிறுத்தம் செய்தனர். குறைந்த பட்ச ஊதிய விகித்ததை உயர்த்த வேண்டி  ஆஸ்திரேலியாவின் மெல்போர்ன் நகரில் ஒரு லட்சம் ஊழியர்கள் அணிவகுத்தனர்.

வேளாண் வர்த்தக பெரு நிறுவனங்களின் கொள்கைகளை விவசாயிகளும் பல நாடுகளில் எதிர்த்தனர். ஏகாதிபத்தியம் ஏற்பாடு செய்யும் உள் நாட்டு போர் மற்றும் அரசியல் ஆதாயத்திற்கெதிராக உழைக்கும் மக்கள் தெருக்களுக்கு வரத் துவங்கி விட்டனர். ஜனாதிபதி லூலாவின் விடுதலை வேண்டி நடந்த பெரும் ஆர்ப்பாடங்களை பிரேசில் கண்டது. அது போலவே, மதுரோ அரசிற்கு ஆதரவாக வெனிசுலாவின் உழைக்கும் வர்க்கம் வெளி வந்தது.

இந்தியாவில்:

எதேச்சதிகார,வகுப்புவாத நரேந்திர மோடி அரசின் முன்னெப்போதையும் இல்லாத தாக்குதல்களை இந்தியத் தொழிலாளி வர்க்கம் கண்டது. பொறுப்பேற்ற ஐந்தே நாட்களுக்குள்ளாக மோடி அரசு பயிற்சி பருவ ஊழியர்களை எந்த வரையரையுமின்றி பணியாற்றும் வகையில் பயிற்சி பருவ (Apprenticeship Act) சட்டத்தினை திருத்தியது.பாராளுமன்ற் தேர்தல் அறிவிக்கப்படுவதற்கு சில நாட்கள் முன்னர், குறைந்தபட்ச ஊதியத்தை குறைக்க முயற்சித்தது, பெரு நிறுவனங்கள் ‘எளிதாக தொழில் செய்ய’ என்ற பெயரில், இந்திய தொழிலாளி வர்க்கம் போராடி பெற்ற உரிமைகளை ‘  இல்லாதாக்கிட மோடி ஆட்சி தீவிரமாக முயற்சித்தது. முதலாளிகளுக்கு சலுகையாக, படிவ சமர்பிப்பு, குழந்தை தொழிலாளர் ஒழிப்பு சட்டம், தொழிற்சாலை சட்டம் ஆகியவை திருத்தப்பட்டன. ”குறிப்பிட்ட கால பணி” என ( ஒப்பந்த தொழிலாளர் முறை போன்ற ஒன்று) ஒரு ஆணை நிர்வாக ஆண வழி நிறைவேற்றப்பட்டது., வருங்கால வைப்பு நிதி, தொழிலாளர் காப்புறுதி திட்டம் போன்ற சமூக பாதுகாப்பு திட்டங்கள் பல வழி முறைகளில்   தகர்க்கப்பட்டன,

உற்பத்தி திறன் பல மடங்கு அதிகரித்த பொழுதே,உண்மை ஊதியம் குறைந்தது. மதிப்பு உருவாக்க செலவில் ஊதியத்தின் பங்கு 9 சதவீதமாகக் குறைந்தது. அதே சமயம் லாபத்தின் பங்கு 60 சதவீதமாக உயர்ந்து அசைந்து கொண்டிருந்தது. சர்வ தேச தொழிலாளர் அமைப்பின் இந்திய ஊதிய அறிக்கை 2018 ன் படி நாட்டில் 82 சதவீத ஆண் தொழிலாளர்களும் 92 சதவீத பெண் தொழிலாளர்களும் மாதத்திற்கு ரூ.10000/= ற்கும் குறைவாக ஊதியம் பெறுகிறார்கள்.. இந்தியாவில், 67 சதவீத வீடுகள் மாத ஊதியம் ரூ 10000/= ற்கும் குறைவாக உள்ளதென கூறியதாக அஸிம் பிரேம்ஜி பல்கலை கழக அறிக்கை 2018 சொல்கிறது. 2015-16 வரை மொத்த தொழிலாளார்களில் 46 சதவீதமான  57 சதவீத சுய தொழில் புரிவோர் மாதந்தோறும் ரூ 7000/= மும், மொத்த தொழிலாளார்களில் 50 சதவீதமான பேர் வெறும் ரூ 5000/= மாதம் பெறுவதாக தொழிலாளர் செயலகம் அறிவிக்கிறது. இதெல்லாம் சராசரி எண்களே. பெரும்பான்மை உழைக்கும் பணியாளர் திரளிற்கு உண்மை ஊதியம் மிகவும் கீழே இருக்கும். அதுவும் தொடர்ச்சியாக ஒவ்வொரு மாதமும் கிடைக்காது. அதே சமயம் முதலாளிகளுக்கு வரி தள்ளுபடிகளும், விலக்குகளும் ஒவ்வொரு வருடமும் ரூ 5 இலட்சத்திற்கும் மேலாக கிடைக்கிறது. மேலும் பெரு நிறுவனங்களின் வரி செலுத்தாத தொகை மட்டும் ரூ 7.31 இலட்சம் கோடி. (2016-17).

கிராமப்புற தபால்காரர்கள், மத்திய மாநில அரசு ஊழியர்கள், ரெயில் ஓட்டுனர்கள், பாதுகாப்பு துறை ஊழியர்கள், ஆசிரியர்கள், வங்கி ஊழியர்கள், ஒப்பந்த, வெளி நிறுவன ஊழியர்கள், பி எஸ் என் எல் ஊழியர்கள், சாலை போக்குவரத்து தொழிலாளர்கள், மின் ஊழியர்கள், அங்கன்வாடி பணியாளர்கள், ஆஷா(ASHA-அங்கீகாரம் பெற்ற சமூக சுகாதார ஆர்வலர்கள்) மற்றும் மதிய உணவு ஊழியர்கள், துப்புரவு மற்றும் முனிசிபல் தொழிலாளர்கள், மருந்து மற்றும் விற்பனை பிரதிநிதிகள், பன்னாட்டு நிறுவனங்களின் நவீன ஆட்டோமொபைல் உற்பத்தியில் வேலை செய்யும் தொழிலாளர் உள்ளிட்ட ஆலைத்தொழிலாளர்கள், தேயிலை தோட்ட தொழிலாளர்கள், ஏன், தகவல் தொழில் நுட்ப ஊழியர்கள் உட்பட அனைவரும் அவரவர் கோரிக்கைகளுக்காக போராட்டத்தில் இறங்கினர். இந்த துறைகள் பலவற்றில் தொழிலாளார்களின் முழு பங்களிப்போடு வேலை நிறுத்தம் முழுமையாக நடைபெற்றது. ஓய்வூதிய திட்டங்களின் மீதான தாக்குதலால்  ஓய்வூதியதாரர்களும் அதனை எதிர்த்து போராட்டத்திற்கு வந்து கொண்டிருக்கின்றனர்.

அண்மையில் நடந்த அனைத்து போராட்டங்களிலும், பெண் தொழிலாளர்களின் பெரும் பங்களிப்பும், அணி சேர்க்கையும், அவர்களின் தலைமைப்பண்பும் முக்கிய அம்சமாகும். பிரச்சனை சார்ந்த போராட்டங்களில் முன்னெப்போதும் இல்லாத ஒற்றுமையை இக்காலத்தில் காண முடிந்தது. இத்தகைய தாக்குதல்களுக்கெதிராக, 20 கோடி தொழிலாளர்களுக்கு மேல் பங்கேற்ற, 2 செப்டம்பர் 2015, 2 செப்டம்பர் 2016 மற்றும் 8, 9 ஜனவரி 2019 உள்ளிட்ட பொது வேலை நிறுத்தத்தில் பி எம் எஸ் நீங்கலாக மற்ற அனைத்து மத்திய தொழிற்சங்கங்களுடான ஒற்றுமை பலப்படுத்தப்பட்டது.

விவசாயிகள், விவசாயத் தொழிலாளர்கள், வாலிபர், மாணாவர், மாதர், தலித், பழங்குடியினர் என சமுதாயத்தின் பல்வேறுபட்ட பகுதியினரும் அரசாங்கத்தின் கொள்கைகளுக்கெதிராக போராடினர்

வளர்ந்துவரும் தொழிலாளர்-விவசாயி ஒற்றுமை:  இந்தியாவில் தொழிலாளார் வர்க்க இயக்கங்கள் பிரச்சனைகளை கையிலெடுப்பதில் மேன்மேலும் பக்குவமடைவதோடு, விவசாயிகளின் போராட்டங்களோடு இணைந்து கொள்கின்றன என்பது தற்போதைய இயக்கங்களின் குறிப்பிடத்தக்க அம்சமாகும். 2015 பொது வேலை நிறுத்த கோரிக்கைகளில் எழுப்பப்பட்ட முக்கிய கோரிக்கைகளில் நிலம் கையகப்படுத்தும் பிரச்சனை ஒன்றாகும். தொழிற்சங்க இயக்கம் தீவிரமாக விவசாயிகளின் நலன்களை ஆதரித்தது. 9 ஆகஸ்ட் 2018 சிறை நிரப்பும் போராட்டம்,14, ஆகஸ்ட் சமுஹிக் ஜாக்ரண்,( கூட்டான விழிப்புணார்வு), மற்றும் சரித்திர முக்கியத்துவமான 5 செப்டம்பர் 2018 மஸ்தூர் கிஸான் சங்கர்ஷ் பேரணி (தொழிலாளர் விவசாயி போராட்ட திரளணி) ஆகியவற்றில் அமைப்பு ரீதியாக மேலிருந்து கீழ் வரை படிப்படியாக திரட்ட அ இ வி சங்கம் மற்றும் அ இ வி தொ சங்கம் ஆகியவற்றுடன் இணைந்து தொழிலாளர் விவசாயிகள் கூட்டணி என்ற திசையில் உருவாக்க  சி ஐ டி யூ முன்முயற்சி எடுத்தது. விவசாயிகளின் போராட்டங்கள் சி ஐ டி யூ வினால் முழுமையாக ஆதரிக்கப்பட்டன. மத்திய தொழிற்சங்கங்களால் ஏற்று கொள்ளப்பட்ட தொழிலாளர் கோரிக்கை சாசனம், அனைத்து மக்களின் கோரிக்கைகளை உள்ளடக்கியதாகும்.

பல்வேறு பட்ட மக்களின் தொடர்ச்சியான இயக்கங்கள்தான், வர்க்க அமைப்புக்களின் பலமான அடித்தளத்துடன், வர்க்க, வெகுஜன, சமூக அமைப்புக்களின் கூட்டு மேடையாக ஜன் ஏக்தா, ஜன் அதிகார் அந்தோலன் (மக்கள் ஓற்றுமை மக்கள் அதிகாரம் இயக்கம்)  அமைய உதவியது. நாட்டின் உழைக்கும் மக்களின் சில முக்கிய பிரச்சனைகளை நடை  பெற்று கொண்டிருக்கும் பாராளுமன்ற தேர்தலில் பிரதான அரசியல் விவாதமாக்கியது இந்த இயக்கங்களின் பலனே ஆகும்..

முன்னோக்கிய பாதை:

நவீன தாராளமயமாக்கலின் தோற்றுவாய்க்குப் பின், முதன் முறையாக அரசியலும், அடிப்படை வர்க்கங்களான தொழிலாளர் வர்க்கம், விவசாயத் தொழிலாளர் மற்றும் ஏழை விவசாயிகளின் இயக்கங்களும் மையப்புள்ளியாக வெளிப்பட்டுள்ளன. வாலிபர், மாணாவர், மாதர், சூழலியலாளர்கள், தலித், பழங்குடியினர், சிறுபான்மையினர், அனைத்து ஒதுக்கப்பட்ட பிரிவினர்களின் முற்போக்கு சமூக இயக்கங்கள் இந்த நீரோட்டத்தில் இணைகிண்றனர்.

ஆயினும், சி ஐ டி யூ வின் செயற்குழு சுட்டிக்காட்டுவது வருமாறு: “ நவீன தாராளமய முதலாளித்துவ ஒழுங்குமுறை அமைப்பின் உள்ளார்ந்த நெருக்கடியானது, பல நாடுகளில், தீவிர வலதுசாரி சக்திகள் அரசியல் அரங்கில் தலை தூக்கும் நிகழ்வோடு சேர்ந்தே நடக்கிறது. நவீன தாராளமய கொள்கைகளின் தாக்கம் மக்களின் வாழ்வில் மற்றும் வாழ்வாதாரத்தில் ஏற்படுத்தும் பிரச்சனைகளினால் அவர்களின் மத்தியில் வளர்ந்து வரும் அதிருப்தியை, அமைதியின்மையை வலதுசாரி சக்திகள் தங்களின் அரசியல் ஆதாயத்திற்கு பயன்படுத்த முடிகிறது. உழைக்கும் மக்களின் பரந்துபட்ட போராட்டங்கள் நடந்த போதிலும், பல நாடுகளில் வலதுசாரிகள் தலை தூக்க காரணம், சமூக ஜனநாயகவாதிகளின் துரோகங்களும் மற்றும் மாற்று பொருளாதார முறையை தராத, தொடர்சியாக வர்க்க பார்வையோடான போராட்டங்களாய் அவற்றை கொண்டு செல்லாத பலகீனப்பட்டுள்ள இடதுசாரிகளின் தோல்வி அல்லது இரு போக்குகளுமேயாகும்.

அரசியல் அரங்கில் இந்தியாவும் வலது மாற்றத்தை எதிர் கொண்டு வருகிறது. நாட்டின் மதச்சார்பற்ற, ஜனநாயக இழை தீவிரமான தாக்குதலுக்குள்ளாகிறது. பாஜக மட்டுமல்ல, இடதுசாரிகள் தவிர்த்த மற்றெல்லா முக்கிய அரசியல் கட்சிகளும் நவீன தாராளமயக் கொள்கைகளுக்காக வாதிடுபவர்களே. அரசியல் விவாதத்தில் சில அடிப்படை பிரச்சனைகளை வர்க்க, வெகுஜன இயக்கங்கள் கொண்டு வரமுடிந்தாலும், தேர்தலிற்கு பின்னர் கூட உழைக்கும் மக்களுக்கு ஆதரவாக அரசின் கொள்கைகளில் அதிக மாற்றமிருக்கப் போவதில்லை. மாறாக, முதலாளித்துவ அமைப்பின் உள்ளார்ந்த நெருக்கடி இன்னும் தீவிரமாவதால், உழைப்பவர் மீதான தாக்குதலும் மிக அதிகமாகப் போகிறது.

 எவ்வாறு உழைக்கும் மக்களின் போராட்டங்களை முன்னெடுப்பது மற்றும் அதனை பலப்படுத்துவது என்பதும், ஜனநாயகத்தை காத்திடவும், அவ்வப்போது அரசை மாற்றுவது மட்டுமேயின்றி கொள்கைகளில் மாற்றம் கொணர அவ்வாறான போராட்டங்களை எப்படி அரசியல் சக்தியாக மாற்றுவது என்பதும்தான்   தொழிற்சங்க இயக்கத்தின் முன்னால் உள்ள சவாலாகும். பரந்து விரிந்த பலமான தொழிற்சங்க இயக்க அடித்தளம் இவ்வாறன இயக்கத்திற்கு அஸ்திவாரமாகும். விவசாயிகளின் இயக்கம் இணைவதால் இந்த வர்க்க அணி சேர்க்கை, பொருளாதார தாக்குதலுக்கு எதிரான அடித்தளமாக மட்டுமில்லாமல், கிராமப்புறங்களின் சமூக ஒடுக்குமுறை, மற்றும் வகுப்புவாத பிரிவினை அரசியலிற்கு எதிரான சக்தியாகவும் விளங்கும். வரும் நாட்களில், தாக்குதலுக்கு எதிரான, மக்களுக்கான மாற்றை முன்னெடுப்பதாக, அனைத்து வகையான சுரண்டலுக்கும் முடிவுகட்டி, எழும் இந்தியாவை வடிவமைப்பதில் வர்க்க அரசியல் ஒர் தீர்மானகரமான பங்கினை வகித்திடும்..

தமிழாக்கம்: ஜி.பாலசந்திரன்

ஏகாதிபத்தியம் எதிர்கொள்ளும் நெருக்கடி…!

சமீப காலத்தில் சர்வதேச அரங்கில் நடைபெற்ற நிகழ்வுகள் ஏராளமாய் இருந்தபோதிலும் அவற்றில் ஏகாதிபத்தியத்தின் தலையீடு என்ற அம்சம் முக்கியமானது சுதந்திர பாலஸ்தீனம் மீது இஸ்ரேலின் ஆக்கிரமிப்பு தாக்குதல்கள், ஈராக் மற்றும் சிரியாவை மையமாக வைத்து செயல்பட்டு வரும் உலகின் புதிய பயங்கரவாத சக்தியாக வளர்ந்துள்ள ஐஎஸ் எனும் இஸ்லாமிய அடிப்படைவாத அமைப்பு ஷியா, குர்து மற்றும் கிறிஸ்தவ சிறுபான்மையினர் மீது தொடுத்து வரும் தாக்குதல்களும் உக்ரைனில் கடந்த ஓராண்டுக்கும் மேலாகவே நீடித்து வரும் உள்நாட்டு குழப்பமும், பூதாகரமாக முன்நிற்கிறது. அதனைச் சார்ந்து ஏற்கனவே கடந்த 10 ஆண்டுகளாக ரஷ்யாவிற்கும், அமெரிக்கா மற்றும் ஐரோப்பிய ஏகாதிபத்தியங்களிடையே நிலவிவந்த முரண்பாடுகள் முன்னுக்கு வந்துள்ளது. மேலும், அவை ஒரு மோதல் போக்கிற்கு இட்டுச் செல்லும் அளவிற்கு தீவிரமடைந்துள்ளதும் முக்கியமானவையாகக் குறிப்பிடலாம்.

மேற்குறிப்பிட்ட மூன்று நிகழ்வுகளில் ஒன்றில் இஸ்ரேலின் ஜியோனிச இனவெறிக் கொள்கையின் மூலம் ஏகாதிபத்தியம் நேரடியாக தனது கோர முகத்தை வெளிக்காட்டுகிறது என்றால், ஐஎஸ்; பயங்கரவாதிகளின் காட்டுமிராண்டித் தனமான செயல்பாடுகளின் மூலம் அமெரிக்க ஏகாதிபத்தியம் தன்னை மறைமுகமாக வெளிக்காட்டிக் கொள்கிறது என்பதே உண்மை. ஆனால் உக்ரைன் விவகாரம் இதிலிருந்து மாறுபட்டது. அதாவது உக்ரைனைச் சார்ந்து இன்று கிழக்கு ஐரோப்பாவில் நடக்கும் நிகழ்வுகள் நிதிமூலதன உலகின் வளர்ச்சிப் போக்கில் ஏற்படும் மாற்றங்களையும், அதன் விளைவாக முதலாளித்துவ முகாமிற்கு உள்ளேயே ஏகாதிபத்தியம் தனது பரமவைரியைச் சந்திக்க வேண்டிய நிலையும் இன்று ஏற்பட்டுள்ளது. ஆனால் முன்பு சோசலிச சோவியத் யூனியனாக இருந்த இடத்தில் தற்போது முதலாளித்துவ ரஷ்யாவை அது எதிர்கொள்ள வேண்டியிருக்கிறது என்பதுதான் அதிலுள்ள அடிப்படையான வேறுபாடாகும்.

உக்ரைன் விவகாரம் குறித்து ஏராளமானக் கட்டுரைகள் சமீபத்தில் வெளிவந்துள்ளன. இரண்டு வகையில் விவாதிக்கின்றனர். ஒன்று இப்பிரச்சனையில் கிரீமியாவை ரஷ்யா பொது வாக்கெடுப்பு நடத்தி தன்னுடன் சேர்த்துக் கொண்டதை மையமாகக் கொண்டது. ரஷ்யாவை விமர்சித்தும், அமெரிக்கா உள்ளிட்ட மேற்கத்திய நாடுகளுக்கு ஆதரவாகவும் அல்லது ரஷ்யா மற்றும் மேற்கத்திய சக்திகளை இணையாக பாவித்தும், கருத்துக்களை முன்வைக்கின்ற ஒரு பிரிவினர், இதில் மற்றொரு பிரிவினர் உக்ரைன் விவகாரத்தை மார்க்சிய – லெனினியக் கண்ணோட்டத்துடன் அணுகுபவர்கள்.

பேரா. அய்ஜாஸ் அகமது உக்ரைன் விவகாரத்தின் மையப்புள்ளி எது என்பதை விளக்கிடும் வகையில் தனது கட்டுரையில் விவரித்துள்ள பகுதி முந்தைய பனிப்போரின் மையப் புள்ளியாக முரண்பாடுகள் கொண்ட இரண்டு சமூக அமைப்புகளின் செயல்பாடுகள் இருந்தன. சோவியத் யூனியன் சிதைந்த பிறகு அது முடிவுக்கு வந்தது. இன்று நாம் காணும் பனிப்போர் நிலைக்கு அப்படி ஒரு அம்சம் இருப்பதாகக் கூற முடியாது. ஏனெனில் ரஷ்யா சோவியத் யூனியன் அல்ல எனக் குறிப்பிட்டுள்ளார்.

அய்ஜாஸ் அகமது இக்கட்டுரையில் இன்றைய முதலாளித்துவ ரஷ்யா ஏகாதிபத்தியங்களோடு முரண்பாடு கொண்டுள்ளதையும், அது ஒரு மோதல் நிலைக்கு இட்டுச் சென்றுள்ளது என்பதையும் அதற்கான அரசியல் பொருளாதாரம் மற்றும் பூகோள ரீதியான காரணங்களை வரலாற்று ரீதியாக விளக்கியுள்ளார். உக்ரைன் விவகாரம் குறித்து இக்கட்டுரை போதுமான ஒளியைப் பாய்ச்சியுள்ளது என்றே குறிப்பிடலாம்.

அதேபோல் இப்பிரச்சனை குறித்து பிரபாத் பட்நாயக் கூறுவதைக் காண்போம். உக்ரைன் விவகாரத்தில் ரஷ்யாவிற்கும், மேற்கத்திய வல்லரசுகளுக்கும் முரண்பாடுகள் தீவிரமடைந்துள்ள நிலையில் ரஷ்ய அதிபர் புடின் உலகப் பொருளாதாரத்தின் நீண்ட கால விளைவுகளை ஏற்படுத்தும் நடவடிக்கையில் இறங்கியிருக்கிறார்.

டாலர் என்ற ரிசர்வ் நாணயம் (உலக பொது நாணயம்) இல்லாமலேயே நாடுகளுக்கு இடையில் பரஸ்பரம் வர்த்தகம் செய்து கொள்வதே அவரது திட்டம். எந்தெந்த நாடுகளெல்லாம் மேற்கத்திய நாடுகளின் பொருளாதாரத் தடைகளுக்கு ஆளாகி உள்ளனவோ அல்லது அவற்றை எதிர்த்து துணிந்து நிற்கின்றனவோ அவற்றோடு அத்தகைய இருதரப்பு வர்த்தக ஒப்பந்தங்கள் மேற்கொள்வதற்கு தயாராகி வருகிறது. அத்தகைய ஒப்பந்தங்களில் பணப்பட்டுவாடா அமெரிக்க டாலரில் இருக்காது. மாறாக இருதரப்பு வர்த்தக நாடுகளின் நாணயங்களிலேயே இருக்கும் எனக் கூறியதோடு, ரஷ்ய அதிபர் புடினின்; அமெரிக்க எதிர்ப்பு நடவடிக்கைகள் குறித்து அவசரப்பட்டு நாம் எந்த முடிவிற்கும் வந்துவிடக் கூடாது. ரஷ்ய செல்வந்தர்கள் மேற்கத்திய வங்கிகளில் அநேகமாக டாலர் வடிவிலேயே சொத்துக்களை வைத்துள்ளனர். டாலரைத் தவிர்க்கும் முயற்சியினை ரஷ்யக் கார்ப்பரேட் முதலாளிகள் ஒத்துக்கொள்ள மாட்டார்கள். அத்தகைய வர்க்க எதிர்ப்பினை புடின் எப்படி சமாளிக்கப் போகிறார் என்பதை பொறுத்திருந்துதான் பார்க்க வேண்டும். என்னதான் அமெரிக்க எதிர்ப்பு கொண்டதாக இருந்தாலும், புடின் ரஷ்யாவும், சோவியத் யூனியனும் ஒன்றல்ல, நாளைக்கே புடின் மேற்கத்திய நாடுகளிடம் சரணடைந்து டாலர் தவிர்ப்பு நடவடிக்கையினைக் கைவிட்டாலும் அதில் வியப்பதற்கு ஒன்றுமில்லை எனக் குறிப்பிட்டுள்ளார்.

இன்றைய ரஷ்யாவின் நடவடிக்கை பற்றிய பிரபாத் பட்நாயக் கருத்துக்களிலும், அய்ஜாஸ் அகமதுவின் கட்டுரையிலும் ஒரே குரலைக் காண்கிறோம்.

எப்படியிருப்பினும் இவ்விரண்டு விளக்கங்களும் இதுவரை வெளிவந்துள்ள கட்டுரைகளிலேயே உக்ரைன் விவகாரம் குறித்த முழுமையான ஒருங்கிணைந்த பார்வையைத் தருகிறது என்றே சொல்ல வேண்டும்.

ஆனாலும் இப்பிரச்சனை குறித்தும் இதன் மூலமாக குறிப்பிட்டுள்ள உயர் வளர்ச்சியடைந்த முதலாளித்துவ நாடுகளுக்குள் நிலவும் பகைமை குறித்தும் இன்னும் நாம் தெளிவுபெற வேண்டிய கேள்விகள் எஞ்சி இருக்கவே செய்கின்றன… அவை ரஷ்யாவில் முதலாளித்துவ வளர்ச்சியின் தற்போதைய கட்டமென்ன? முதலாளித்துவ ரஷ்யா ஏன் உயர் வளர்ச்சியடைந்த பிற முதலாளித்துவ நாடுகளோடு ஒத்திசைந்த போக்கை கடைபிடிப்பதற்கு மாறாக மோதல் போக்கை கடைபிடிக்க வேண்டும்? ரஷ்யாவிற்கும், அமெரிக்கா மற்றும் ஐரோப்பிய ஏகாதிபத்தியங்களிடையே ஏற்பட்டுள்ள முரண்பாட்டில் உக்ரைன் வகிக்கும் பாத்திரமென்ன? கிரீமியாவை ரஷ்யா சேர்த்துக் கொண்டது ஆக்கிரமிப்பாகுமா? மேலும் புடினின் டாலர் தவிர்ப்பு நடவடிக்கையினை ரஷ்ய கார்ப்பரேட் முதலாளிகள் ஏற்றுக் கொள்ளமாட்டார்கள் என்றால் புடினின் நடவடிக்கைக்குப் பின்னால் ரஷ்யாவின் எந்த எந்த வர்க்கத்தின் நலன் ஒளிந்துள்ளது? டாலர் தவிர்ப்பு நடவடிக்கை பலதுருவ உலகிற்கு வலுசேர்க்குமா? டாலர் தவிர்ப்பு நடவடிக்கை ரஷ்யாவிற்கும், மேற்கத்திய நாடுகளுக்கும் இடையேயான முரண்பாட்டின் மையமான அம்சமாகுமா? என்பது உள்ளிட்ட கேள்விகளுக்கு விடை காண்பதன் மூலமே இந்நிகழ்வுப் போக்கின் ஸ்தூலமான அம்சங்கள் குறித்து நாம் தெளிவு பெற முடியும்.

ரஷ்யாவிற்கும், ஏகாதிபத்திய நாடுகளுக்கும் இடையிலான முரண்பாடு உக்ரைன் விவகாரத்தைச் சார்ந்து ரஷ்யாவிற்கும், பிற ஏகாதிபத்திய நாடுகளுக்கும் இன்று ஏற்பட்டுள்ள மோதல் சரியாகச் சொல்வதென்றால் ஜி-8 என்று ஏற்கனவே இருந்த உயர்வளர்ச்சியடைந்த நாடுகளின் கூட்டமைப்பில் ரஷ்யாவிற்கும் இக்கூட்டமைப்பில் உள்ள இதர உறுப்பு நாடுகளாகிய அமெரிக்கா, இங்கிலாந்து, ஜெர்மனி, பிரான்ஸ், ஜப்பான், கனடா, இத்தாலி ஆகிய நாடுகளுக்கும் இடையிலான முரண்பாடே ஆகும். கடந்த 10 ஆண்டுகளாகவே நிலவி வந்த இம்முரண்பாடு தீவிரமடைந்துள்ளதன் வெளிப்பாடே உக்ரைன் விவகாரமாகும். இப்பிரச்சனையில் ஜி-8 கூட்டமைப்பிலிருந்து ரஷ்யா வெளியேற்றப்பட்டு தற்சமயம் ரஷ்யாவிற்கு எதிராக பிற உறுப்பு நாடுகளடங்கிய ஜி-7 கூட் டமைப்பு அணி சேர்த்துள்ளது.

அப்படியானால் ரஷ்யாவைத் தவிர்த்த ஜி-7ல் உள்ள உறுப்பு நாடுகளிடையே முரண்பாடுகளோ, மோதலோ இல்லை என்று அர்த்தமல்ல. மேற்கண்ட நாடுகளுக்கு இடையேயான நலன்களும், பகைமையும் அக்கம், பக்கமாக நிலவவே செய்கின்றன. அவைகள் மட்டுப்படுத்தப்பட்டிருக்கின்றன. மூன்றாம் உலக நாடுகளின் மீது பொருளாதார நிர்பந்தங்களை திணிப்பதில் ஒன்றுபடுவதும், தங்களின் தேச நலன்களை பாதுகாக்க அவைகள் முரண்பட்டு நிற்பதும் உண்டு. ஆனால், மோதல் போக்கை தவிர்த்துவிடுகின்றன.

மூலதனக் குவிப்பும், நிதிமூலதனங்களிடையிலான முரண்பாடும்

இங்கிலாந்திலிருந்து வெளியாகும் பில்லியனர்கள் குறித்த வெல்த் பத்திரிக்கை 2013ம் ஆண்டு உலக பில்லியனர்கள் பட்டியலை வெளியிட்டுள்ளது. அதன்படி உலகில் மொத்தம் 2170 பில்லியனர்கள் வசிக்கிறார்கள் என்றும், இதில் அமெரிக்காவில் உள்ள நியூயார்க் நகரம் 96 பில்லியனர்களைக் கொண்டு முதலிடத்தை பிடித்துள்ளது எனவும், 75 பில்லியனர்களைக் கொண்டு ஹாங்காங் இரண்டாவது இடத்தையும், 74 பில்லியனர்களைக் கொண்டு மாஸ்கோ மூன்றாவது இடத்தையும், 67 பில்லியனர்களைக் கொண்டு லண்டன் நகரம் நான்காம் இடத்தையும், 30 பில்லியனர்களைக் கொண்டு மும்பை 5வது இடத்தையும் பிடித்துள்ளது எனக் குறிப்பிட்டுள்ளது.

மேலும், பில்லியனர்கள் வசிக்கும் நாடுகள் பட்டியலைப் பார்த்தோமானால் அமெரிக்கா முதலிடத்தைப் பெற்றுள்ளது. அங்கு 515 பில்லியனர்கள் வசிக்கிறார்கள். சீனா 157 பில்லியனர்களைக் கொண்டு 2வது இடத்தையும், ஜெர்மனி 148 பில்லியனர்களைக் கொண்டு 3வது இடத்தையும், இங்கிலாந்து 135 பில்லியனர்களைக் கொண்டு 4வது இடத்தையும், ரஷ்யா 108 பில்லியனர்களைக் கொண்டு 5வது இடத்தையும், இந்தியா 103 பில்லியனர்களைக் கொண்டு 6வது இடத்தையும் பிடித்துள்ளது.

மேற்கண்ட பில்லியனர்கள் பட்டியலில் முதல் ஐந்து நகரங்கள் பட்டியலில் 2011ல் இரண்டாவது மற்றும் ஐந்தாவது இடத்தை வகித்த ஜப்பான் மற்றும் பிரான்சின் நகரங்கள் ஒன்றுகூட இடம் பிடிக்கவில்லை என்பதும், அதேநேரத்தில் முதலாளித்துவ ரஷ்யாவின் மாஸ்கோ 4வது இடத்தைப் பிடித்துள்ளதும், அதேபோல் அதிகளவு பில்லியனர்களைக் கொண்ட நாடுகளின் பட்டியலிலும் முதல் ஐந்து இடங்களில் ஜப்பான், பிரான்ஸ் போன்ற ஏகாதிபத்திய நாடுகள் இடம் பெறாத நிலையில், ரஷ்யா 5வது இடத்தை பிடித்துள்ளது என்பதும் கவனத்திற்கு உரியது.

கார்ப்பரேட் நிறுவனங்கள் வரிசையில் ஐரோப்பாவின் வலிமை வாய்ந்த பொருளாதார சக்திகளான ஜெர்மனி மற்றும் இங்கிலாந்தை பின்னுக்குத் தள்ளிவிட்டு ரஷ்யா முன்னணி இடத்திற்கு வந்துள்ளது என்பதும், கிழக்கு ஐரோப்பா மற்றும் மேற்கு ஆசியாவில் ரஷ்யாவின் பொருளாதார வலிமை அமெரிக்கா மற்றும் ஐரோப்பிய ஒன்றிய நாடுகளுக்கு சவால்விடும் வகையில் வளர்ந்து வருகிறது என்பதும் சொல்லாமலே விளங்கும்.

உக்ரைன் வகிக்கும் பாத்திரம்…

முந்தைய சோவியத் ஒன்றியத்தின் இரண்டாவது பெரிய குடியரசாக உக்ரைன் திகழ்ந்தது மட்டுமல்லாமல் அதன் பொருளாதார வளர்ச்சிக்கும் மிகப்பெரும் பங்களிப்புச் செய்துள்ளது. குறிப்பாக அன்றைய சோவியத் ரஷ்யாவின் மொத்த வார்ப்பிரும்பு உருக்கு உற்பத்தியில் உக்ரைன் 5ல் 2 பங்கும், இரும்பு தாதுக்களில் 2ல் 1 பங்குக்கு அதிகமாக உலோக இயந்திரங்களும், 3ல் 1 பங்கு ரசாயன இயந்திரங்களும் பங்களிப்பாகத் தந்துள்ளது. டிராக்டர்கள், எஸ்கலேட்டர்கள் ஆகியவற்றிலும் மற்ற இயந்திரக் கட்டுமானப் பொருட்களிலும் கணிசமான பகுதியையும், உணவுப் பொருள்களில் பலவற்றையும், தருவதில் முக்கிய பங்கு வகித்துள்ளது. உணவுப் பொருள் மையமாக விளங்கியதுடன் லட்சக் கணக்கான டன் தானியங்களும், காய்கறி உற்பத்தியில் 3ல் 1 பங்கும், சூரிய காந்தியில் 5ல் 1 பங்கும், சர்க்கரை வள்ளிக் கிழங்கு தேவையில் பாதியும், கால்நடை வளர்ப்பு தரும் அடிப்படை பொருட்களான வெண்ணெய், நெய், பாலாடைக் கட்டி போன்றவற்றில் 5ல் 1 பங்கும் உக்ரைன் தனது பங்களிப்பாகச் செய்துள்ளது.

இது தவிர இரண்டாம் உலகப் போரில் ஹிட்லர் ஆக்கிரமிப்பால் ஏராளமான சேதத்தை உக்ரைன் சந்தித்தது. பாசிச ஆக்கிரமிப்புக் காலத்தில் உக்ரைனுக்கு நேர்ந்த நேரடியான பொருள் வகைச் சேதங்கள் சோவியத் யூனியனைத் தவிர மற்ற ஹிட்லர் எதிர்ப்பு நாடுகள் அனைத்தும் அடைந்த சேதங்களில் 4ல் 3 பங்குக்கும் அதிகமாகும்.

இத்தகைய ஏராளமான இயற்கை மற்றும் தாது வளம் கொண்ட உக்ரைன் மூன்று பொருளாதார பிரதேசங்களையும் கொண்டுள்ளது. அதில் டௌன்த்ஸ்க் – தினீப்பர் பொருளாதாரப் பிரதேசம் பிரதான தொழில்துறையாகவும் மற்றும் வளர்ச்சியடைந்த விவசாய பிரதேசமாகவும் உள்ளது. தென்மேற்கு பொருளாதாரப் பிரதேசத்தின் பிரமாண்டமான தொழில் மையமாக தலைநகரம் கீவ் உள்ளது. இது தவிர தீவிரமான விவசாயத்துடன் நவீன தொழில்துறை தெற்கு பிரதேசத்தின் பொருளாதார அடித்தளமாக இருக்கின்றது. மேலும், ரஷ்யாவின் எல்லையையொட்டி அமைந்துள்ள கிரீமியா பிற பகுதிகளோடு ஒப்பிடும்போது வளர்ந்துவரும் தொழில்துறை பிரதேசம் எனலாம். அதேபோல் இங்குள்ள செவஸ்டோபோல் துறைமுகம் ராணுவ முக்கியத்துவம் வாய்ந்த ஒன்றாக உள்ளது. இங்கு நாம் அழுத்தம் கொடுக்க விரும்புவது கிரீமியாவில் ரஷ்ய மொழி பேசும் தேசிய இனத்தவரின் பொருளாதார நலன்கள் அதாவது தொழில் வளர்ச்சி மற்றும் வேலை வாய்ப்புகள் ரஷ்யாவிலிருந்து உக்ரைன் – கிரீமியா – வழியாக எடுத்துச் செல்லப்படும் எண்ணெய் மற்றும் எரிவாயு சேமிப்புக் கிடங்குகளைச் சார்ந்து நெருக்கமாகப் பிணைக்கப்பட்டுள்ளன என்பதாகும். எனவேதான் கிரீமியாவை பொதுவாக்கெடுப்பு நடத்தியபோது ரஷ்யாவுடன் இணைந்திட கிரீமியர்கள் விரும்பியது தாங்கள் ரஷ்யர்கள் என்ற தேசியப் பெருமிதத்தினால் மட்டுமல்ல, அவர்களது வாழ்வாதாரத்தை உறுதி செய்திடும் பொருளாதாரக் காரணிகள்தான் அதற்கான அடிப்படைக் காரணமாகும்.

உக்ரைன் விவகாரத்தில் எரிவாயுவின் பரிமாணம்

இன்றைய நிலையில் ரஷ்யாவிற்கும், ஐரோப்பாவுக்கும் இடையேயான எரிசக்தியை எடுத்துச் செல்லும் பிரதான வழித்தடமாக உக்ரைன் விளங்குகிறது. ஐரோப்பா தனக்குத் தேவையான எரிவாயுவில் 30 சதவீதத்தை ரஷ்யாவிடமிருந்தே பெற்றுக் கொள்கிறது. ரஷ்யாவிலிருந்து ஐரோப்பாவிற்கு எடுத்துச் செல்லப்படும் எரிவாயுவில் பாதிக்கும் மேல் உக்ரைன் வழியாகவே எடுத்துச் செல்லப்பட்டதோடு தொடர்ந்து எரிவாயுவை கொண்டு செல்வதற்கான பைப்லைன் அமைக்கும் பணிகளை ரஷ்யா மேற்கொண்டு வந்தது.

தவிர உக்ரைனும் எரிசக்தியில் இயற்கை எரிவாயுவைச் சார்ந்துள்ள நாடாகும். மொத்த எரிசக்தி தேவையில் 40 சதவீதம் எரிவாயுவின் பங்களிப்பாக உள்ளது. அதில் உள்நாட்டுக்குத் தேவைப்படும் எரிவாயுவின் 60 சதமானத்தை ரஷ்யாவிடமிருந்தே பெற்றுக் கொள்கிறது. இது மட்டுமல்லாமல் சுத்திகரிக்கப்பட்ட எண்ணெ யில் பெரும்பகுதியையும் உக்ரைனுக்கு ரஷ்யா அளித்துவந்ததோடு அதனை சர்வதே சந்தை விலையில் பாதி விலைக்கு தொடர்ந்து அளித்து வந்துள்ளது. மேலும் எண்ணெய் வர்த்தகம் நிறுத்தப்பட்ட காலம் வரையில் அதற்கு 400 கோடி டாலர்பெறுமான எரிவாயுவைக் கட னாகத் தந்துள்ளது.

இது தவிர ஐரோப்பாவில் உள்ள வலிமை வாய்ந்த பொருளாதார சக்திகள் கணிசமான அளவுக்கு ரஷ்யாவிடமிருந்து எரிவாயுவைப் பெறுகின்ற அதேநேரத்தில் குறிப்பாக ஸ்லோவிக் குடியரசு மற்றும் ஹங்கேரி போன்ற நாடுகள் உக்ரைன் வழியாக ரஷ்யா அளிக்கும் எண்ணெயையே பெரும்பாலும் சார்ந்துள்ளன. மொத்தத்தில் ரஷ்யாவிலிருந்து ஏற்றுமதி செய்யப்படும் எரிவாயுவின் 90 சதவீதம் ஐரோப்பிய நாடுகளுக்கே எடுத்துச் செல்லப்படுகின்றன. அதேபோல் ஏற்றுமதி செய்யப்படும் கச்சா எண்ணெயில் 80 சதவீதத்தை ஐரோப்பாவே பெற்றுக் கொள்கின்றது. எரிவாயு மற்றும் எண்ணெய் ஏற்றுமதி மூலமாகக் கிடைக்கும் வருவாய் மட்டும் ரஷ்யாவின் பட்ஜெட்டில் 50 சதவீதத் தைப் பூர்த்தி செய்கிறது.

ஆகவே, மேற்கண்ட எரிசக்தி வர்த்தக நடவடிக்கைக்கு ஏதேனும் ஊறு ஏற்பட்டால் அதன் காரணமாக ஐரோப்பிய பொருளாதார வளர்ச்சிக்கு அடிப்படையான மூலப்பொருள் கிடைப்பதில் தட்டுப்பாடு ஏற்படும். உக்ரைன் தேசமோ மூலப்பொருள் தட்டுப்பாட்டோடு சேர்ந்து வருவாய் இழப்பையும், ரஷ்யாவைப் பொருத்தமட்டிலும் கணிசமான வருவாய் இழப்பையும் சந்திக்க நேரிடும். ஆனாலும்கூட இதுபற்றி இங்குள்ள அரசுகள் கவலைப்பட்டதாகத் தெரியவில்லை. அதற்கு மாறாக அவை ஒன்றுக்கொன்று பொருளாதாரத் தடை விதித்து போட்டிபோட்டு பழிவாங்கும் நடவடிக்கைகளில் இறங்கியுள்ளன. இதுகுறித்து தீக்கதிரில் வெளிவந்துள்ள சில விபரங்களைப் பார்ப்போம்.

பறிபோகும் மேற்குலகின் நலன்கள்…!

மேற்கண்ட நாடுகளிடையே உருவான மோதல் போக்கின் காரணமாக ரஷ்யா மீது முதலில் ஜி-7 கூட்டமைப்பில் உள்ள கனடாவும், பின்னர் அதனைத் தொடர்ந்து அமெரிக்காவும் தனித்தனியே பொருளாதாரத் தடை விதித்தன. பின்னர் ஜி-7 நாடுகள் கூட்டாக ரஷ்யாவுக்கு எதிராக பொருளாதார தடை விதித்தன. உக்ரைனில் புதிதாக அதிபர் பொறுப்பேற்றுள்ள பெட் ரோபுரோஷென்கோ எடுத்த முதல் நடவடிக்கையே ரஷ்யாவுடனான பொருளாதார ஒப்பந்தத்தை தடை செய்ததுதான். இதற்கு பதிலடியாக ரஷ்யாவும் முதலில் உன்ரைனுக்கான எரிவாயு சப்ளையை நிறுத்தி வைத்ததுடன் அமெரிக்கா, ஐரோப்பிய ஒன்றியம் உள்ளிட்ட நாடுகளிலிருந்து இறக்குமதி செய்யப்படும் உணவுப் பொருட்களுக்கு ரஷ்யா தடை விதித்தது. இந்த அறிவிப்பால் அமெரிக்கா மற்றும் ஐரோப்பிய ஒன்றியத்தில் அடங்கியுள்ள நாடுகள் உள்ளிட்டவைகள் பெரும் அதிர்ச்சியில் உறைந்துள்ளன. ஏனெனில் மேற்குறிப்பிட்ட நாடுகளில் இருந்து ஏற்றுமதி செய்யப்படும் பொருட்களில் பெரும்பாலானவை ரஷ்யாவில்தான் இறக்குமதி செய்யப்பட்டு வந்தது. இந்தத் தடையின் காரணமாக ஐரோப்பிய ஒன்றிய நாடுகளைச் சேர்ந்த விவசாயிகள் பெரும் பாதிப்பை எதிர்நோக்கும் நிலைக்குத் தள்ளப்பட்டுள்ளனர். குறிப்பாக பிரான்ஸ் நாடு பெரும் இழப்பை சந்திக்கும் எனக் கருதப்படுகிறது. இது தவிர நெதர்லாந்து, ஜெர்மனி மற்றும் போலந்து உள்ளிட்ட நாடுகள் அதிக வருவாய் இழப்பைச் சந்திக்கும் நிலை ஏற்பட்டுள்ளது. மேலும் ஸ்பெயின் நாடு கடந்த 2012ம் ஆண்டு மட்டும் சுமார் 1 லட்சம் டன் அளவிற்கான பழங்களை ரஷ்யா மற்றும் உக்ரைனுக்கு ஏற்றுமதி செய்திருந்தது. இவற்றை இனி ரஷ்யா இறக்குமதி செய்யாததால் ஏற்கனவே பெரும் நிதி நெருக்கடியில் சிக்கி இருக்கும் ஸ்பெயின் நாடு மேலும் அதிக சுமையை தாங்க வேண்டியது வரும். இதேபோல் கடந்தாண்டு மட்டும் சுமார் 10 ஆயிரம் கோடி ரூபாய் மதிப்பிலான உணவுப் பொருட்களை அமெரிக்க கப்பல்கள் மூலம் ரஷ்யாவிற்கு ஏற்றுமதி செய்திருந்தது. இந்த தடையின் மூலம் அமெரிக்கா மேற்குறிப்பிட்ட வருவாயை இழக்க வேண்டிய திருக்கும்.

அதேநேரம் இந்தத் தடையின் மூலம் தங்களது நாட்டில் ஏற்பட உள்ள உணவுப் பொருட்களின் பற்றாக்குறையை சமாளிக்கும் விதத்தில் பிரேசில், ஈக்வெடார், சிலி மற்றும் அர்ஜென்டினா உள்ளிட்ட லத்தீன் அமெரிக்க நாடுகளில் இருந்து உணவுப் பொருட்களை இறக்குமதி செய்திட ரஷ்யா முடிவெடுத்துள்ளதன் மூலம், அந்நாடுகளுடனான ரஷ்யாவின் வர்த்தக பரிமாற்றத்தின் அளவு பெருமளவு அதிகரிக்கக் கூடும் என தெரிகிறது.

இதுமட்டுமின்றி ஏற்கனவே பேராசிரியர் பிரபாத் பட்நாயக் தெரிவித்திருந்த படி டாலரின் ஆதிக்கத்தை கட்டுப்படுத்தவும் எண்ணெய் மற்றும் எரிவாயுவின் இழப்பைச் சரிகட்டவும் ரஷ்யா எடுத்து வரும் முயற்சிகளின் ஒரு பகுதியாக செப்டம்பர்-10, 2014 (400 பில்லியன் டாலர் மதிப்பிலான) எரிவாயு விநியோக ஒப்பந்தத்தை சீனாவுடன் மேற்கொண்டுள்ளது. இதன்படி ரஷ்யா மற்றும் சீனா நாடுகளுக்கிடையே நடைபெறும் வர்த்தகப் பரிமாற்றங்களின்போது அந்தந்த நாடுகளின் பணத்தையே இருதரப்பு பரிமாற்ற நாணயமாக பயன்படுத்துவது என முடிவு செய்யப்பட்டுள்ளது.

இதுமட்டுமின்றி அதேநாளில் ஈரானுடனும் தொழில் வர்த்தகத்தை பெருக்கிக் கொள்ள ரஷ்யா புதிய ஒப்பந்தம் செய்து கொண்டுள்ளது. இந்த ஒப்பந்தத்தின்படி தங்களது சொந்த நாணயத்தில் வர்த்தகம் செய்து கொள்வதென இருநாடுகளும் ஒப்புக் கொண்டுள்ளன. ஏற்கனவே ஆகஸ்ட் மாதம் ஈரானின் அணு செறிவூட்டல் திட்டத்திற்கு ஆதரவளிப்பதாகக் கூறி மாஸ்கோ ஆசிய வங்கி டெக்ரானைச் சார்ந்த நிறுவனங்கள், தற்காப்பு கண்டுபிடிப்பு மற்றும் ஆராய்ச்சி அமைப்புகள், ஏற்றுமதி நிறுவனங்கள், ஆயில் நிறுவனங்கள், விமானப் போக்குவரத்து நிறுவனங்கள் மற்றும் 6 வங்கிகளுக்கும், சில தனிநபர்களுக்கும் தடைவிதிப்பதாக அமெரிக்காவின் வெளியுறவுத்துறை அறிக்கை வெளியிட்டிருந்தது குறிப்பிடத்தக்கது.

இவை எல்லாவற்றிற்கும் மேலாக மிக சமீபத்திய நிகழ்வாக ரஷ்யாவின் வெளியுறவுத்துறை அமைச்சர் செர்ஜிலாவ்ரோவ் வெளியிட்டுள்ள அறிக்கை இந்நிகழ்வுப் போக்கின் திசைவழியை உணர்த்துவதாக உள்ளது. அதாவது 20.10.14 அன்று வெளியிட்டுள்ள அறிக்கையில் மேற்கத்திய நாடுகளின் பொருளாதாரத் தடைகளில் ரஷ்யாவுக்கு எவ்வித நெருக்கடியும் ஏற்படவில்லை. பொருளாதார தடைகளால் ரஷ்யா கொள்கைகளை மாற்ற முடியாது என்பதை அவர்கள் உணர வேண்டும் எனத் தெரிவித்துள்ளார்.

இந்தச் சூழலைப் பயன்படுத்தி அமெரிக்கா தனது கைவசம் உள்ள எரிவாயுவை சந்தைப்படுத்த முயற்சிகள் மேற்கொண்டு வருகிறது. ஆனால் அது அவ்வளவு சுலபமாக ஈடேறக் கூடிய காரியமல்ல. இதுகுறித்து சிவில்ஸ் பீடியா இதழில் வந்துள்ள கட்டுரை முக்கியச் செய்தியாகும்.

தற்போதைய சூழலில் ரஷ்யாவின் எரிவாயு நிறுத்தத்தினால் ஏற்பட்டுள்ள பாதிப்பை நிரந்தரமாக சமாளித்திட ஐரோப்பிய நாடுகள் உக்ரைனுக்கு மாற்று வழி கண்டாக வேண்டும். அதற்குள்ள ஒரே வழி அமெரிக்காவிடமிருந்து எல்.என்.ஜி எனப்படும் நீர்ம எரிவாயுவைப் பெறுவதுதான். ஆனால், அமெரிக்காவிலிருந்து எரிவாயுவை சப்ளை மற்றும் ஏற்றுமதி செய்வதற்கான வசதி வாய்ப்புகள் இல்லை என்பதோடு, இத்தகைய நீர்ம எரிவாயுவை அமெரிக்க அரசுக்குச் சொந்தமான எண்ணெய் நிறுவனங்கள் பரிவர்த்தனை செய்திட முன்வராது. அதேநேரத்தில் அங்குள்ள தனியார் எண்ணெய் ஏகபோக நிறுவனங்களே ஈடுபடக் கூடும். அவ்வாறு அவை ஈடுபடும்பட்சத்தில் எண்ணெய் விலை சர்வதேச சந்தையை விடக் கூடுதலாகவோ, ஆசிய சந்தைக்கு இணையானதாகவோ அல்லது உச்சபட்ச விலையைக் கொண்டதாகவோ இருக்கும். இது உக்ரைனின் அடிப்படை பிரச்சனையான எண்ணெய் கடன் நெருக்கடியினை தீர்த்திட உதவாது.

இதன் மூலம் ரஷ்யாவிற்கும், ஜி-7 நாடுகளுக்கும் இடையிலான முரண்பாட்டின் தூண்டு விசை மட்டுமே உக்ரைன் விவகாரம் என்பது தெளிவாகிறது.

முரண்பாட்டின் மையமான அம்சம்…

ரஷ்யாவில் இன்று ஏற்பட்டுள்ள நிதி மூலதன வளர்ச்சியானது எண்ணெய் மற்றும் எரிவாயுத் துறையில் ஆதிக்கம் செலுத்தும் அரசு ஏகபோகத்துடன் நெருக்கமாகப் பிணைக்கப்பட்டுள்ளது என்பதை ஏற்கனவே தெரிவித்திருந்தோம். இதன் செல்வாக்கை தக்கவைத்துக் கொள்வதோடு, உலக அளவில் ஆதிக்கம் விரிவடைய வேண்டுமானால் ரஷ்யா ஒரு பலமான பொருளாதாரக் கூட்டமைப்பாக தன்னை பலப்படுத்திக் கொள்ள வேண்டிய கட்டாயத்தில் உள்ளது. அதோடுகூட மூலப்பொருள் மண்டிக்கிடக்கும் மத்திய கிழக்கு, மேற்கு ஆசியா, கிழக்கு ஐரோப்பாவை மையமாகக் கொண்ட தனது செல்வாக்கு மண்டலத்தில் அரசியல் ஸ்திரத்தன்மை நிலவுவதும் அவசியமாகும்.

ரஷ்ய அதிபர் புடின் யூரேசியன் யூனியன் என்ற பொருளாதாரக் கூட்டமைப்பை உருவாக்கிடவும். அதில் உக்ரைன் முக்கிய உறுப்பு நாடாக அங்கம் வகிக்க வேண்டும் என்பதற்கான திட்டத்தை வகுத்தார். அதன்படி மே-29, 2014 அன்று கஜகஸ்தான் தலைநகரம் அஸ்தானாவில் உடன்படிக்கையும் ஏற்பட்டது. அதன்படி ரஷ்யா, கஜகஸ்தான் மற்றும் பெலாரஸ் ஆகிய மூன்று நாடுகள் யூரேசியன் உறுப்பு நாடுகளாகும். இதில்தான் நான்காவது உறுப்பு நாடாக உக்ரைனை சேர அவர் வலியுறுத்தினார். இந்தப் புதிய பொருளாதாரக் கூட்டமைப்பை பற்றி புடின் வர்ணிக்கும் போது 170 மில்லியனுக்கும் அதிகமான மக்கள் தொகையைக் கொண்ட பிரம்மாண்டமான, சக்திமிக்க பொருளாதார வளர்ச்சியின் பூகோள ஈர்ப்பு மையம் எனக் குறிப்பிட்டார்.

ரஷ்யாவின் இந்த நடவடிக்கையானது ஐரோப்பிய ஒன்றியத்திற்கு சவால்விடும் பொருளாதாரக் கூட்டமைப்பாக விளங்குவதோடு, வளைகுடா பகுதியில் எண்ணெய் வளத்தை முற்றிலுமாகக் கொள்ளையிடும் கனவோடு கால்பதித்துள்ள அமெரிக்க ஏகாதிபத்தியத்தின் நகக்கண்களில் ஊசியையும் ஏற்றியுள்ளது. எனவேதான் உக்ரைனில் ஜி-7 நாடுகள் தலையிட்டு விக்டர்யானு கோவிச்சை வெளியேற்றிவிட்டு புதிய அதிபராக வலது பிற்போக்குவாதிகளின் ஆதரவுடன் பெட் ரோபுரோஷென்கோவை அதிபராகக் கொண்டு வந்துள்ளனர். அதிபராக பொறுப்பேற்றவுடன் உக்ரைன் ஐரோப்பிய ஒன்றியத்துடன் பொருளாதார ஒப்பந்தம் செய்து கொள்ளச் செய்ததோடு, ஐரோப்பிய யூனியனில் உறுப்பு நாடாக இணைவதற்கான ஒப்பந்தத்தில் ஜுன் 27, 2014 அன்று கையெழுத்திடவும் செய்தார்.

இப்பிரச்சனை அய்ஜாஸ் அகமது கூறியதுபோல் முந்தைய பனிப்போர் காலத்தை நினைவூட்டும் அளவுக்கு இட்டுச் சென்றுள்ளது. ஒருபுறம் ரஷ்யாவின் கிழக்கு பகுதியில் நேட்டோ உறுப்பு நாடுகளைச் சார்ந்த 5000 ராணுவ வீரர்களும், பீரங்கி வாகனங்களும் மற்றும் போர் விமானங்களும் நிறுத்தப்பட்டுள்ளனவென்றால், மறுபுறம் ரஷ்யா அணுஆயுத பரிசோதனையை மேற்கொண்டுள்ளது. இதுதவிர அமெரிக்கா நார்வேயின் மலைக்குகைகளில் பீரங்கி உள்ளிட்ட ராணுவ கவச வாகனங்களை நிறுத்தியுள்ளது. இது ஒருபுறமிருக்க உக்ரைனில் ஏற்கனவே அரசுக்கெதிராக கிளர்ச்சியில் ஈடுபட்டு வரும் கிழக்கு மற்றும் வடக்குப் பகுதியில் உள்ளவர்களை உக்ரைன் ராணுவம் தாக்குதல் நடத்திக் கொன்று வருகிறது. இதில் கவனத்தை ஈர்க்கும் முக்கியமான அம்சம் உக்ரைன் ராணுவ வீரர்கள் ரஷ்ய ஆதரவு கிளர்ச்சியாளர்களை தாக்குதல் தொடுக்க மறுத்து ரஷ்யாவிற்குள் தஞ்சமடைந்து வருகின்றனர். தற்சமயம் உள்நாட்டில் ஆயுதம் ஏந்தி அரசு தரப்பில் நின்று சண்டையிடுபவர்கள் நியோ பாசிஸ்டுகள் மற்றும் வலதுசாரி பிற்போக்கு மற்றும் ஸ்வபோடா கட்சியைச் சேர்ந்தவர்கள் ஆவார்கள். இவர்கள் மூலம்தான் விக்டர் யானுகோவிச்சை ஆட்சிக் கவிழ்ப்பு செய்துவிட்டு பெட்ரோபுரோஷென்கோ மேற்கத்திய நாடுகளின் ஆதரவுடன் அதிபரானார். எப்படியிருப்பினும் ராணுவ நிலைமைகளிலும் தற்சமயம் உள்நாட்டிலும், உக்ரைன் கிளர்ச்சியாளர்கள் மற்றும் ரஷ்ய மொழி பேசுபவர்களிடமும் ரஷ்யாவுக்கான ஆதரவு நிலையே நிலவுகிறது. எனவே மேற்கத்திய நாடுகள் போரை தவிர்ப்பதையே விரும்புகின்றன.

தற்சமயம் இருதரப்பிலும் முழுமையான போரைத் தவிர்ப்பதற்கான எண்ணம் மேலோங்கியிருந்த போதிலும் இது நீண்ட காலத்திற்கு நீடிக்குமா? என்பது சந்தேகமே… ஏனெனில் இன்றைய ரஷ்யா முதலாளித்துவ அரசாக இருந்தாலும் அது ஒரு ஏகாதிபத்தியம் அல்ல… அதேநேரத்தில் ஜி-7 நாடுகள் அனைத்தும் ஏகாதிபத்தியங்களாகத் திகழ்கின்றன. அவற்றின் நிதிமூலதன நலன்கள் எண்ணெய் மற்றும் ராணுவ தொழில்துறையுடன் நெருக்கமாகப் பிணைக்கப்பட்டுள்ளது. எப்போதெல்லாம் நிதிமூலதனம் நெருக்கடியைச் சந்திக்கிறதோ அதனை இறுதியாக யுத்தத்தின் மூலமாகவே தீர்த்திட முயலும் என்பது ஏகாதிபத்தியங்களின் கடந்தகால வரலாறு.

இன்று ரஷ்யாவில் ஏற்பட்டுள்ள நிதிமூலதன வளர்ச்சியானது அதனை ஒரு பலம் வாய்ந்த பொருளாதார சக்தியாக மாறுவதையும், அதன் மூலம் அதன் செல்வாக்கு உலகெங்கும் பரவிட ஏதுவாகவே டாலர் தவிர்ப்பு நடவடிக்கையில் ரஷ்யா ஈடுபட்டு வருகிறது. எனவே, இறுதியாக நாம் தெரிவிக்க விரும்புவது, இன்றைய தினம் அமெரிக்க ஏகாதிபத்தியம் தலைமை தாங்கும் நிதிமூலதன உலகின் நலன்களுக்கு எதிரான மற்றும் சவால்விடும் ஒரு புதிய சக்தியை அதன் முதலாளித்துவ கட்டமைப்பிற்குள்ளேயே சந்திக்க வேண்டிய நிலை அதற்கு ஏற்பட்டுள்ளது. இதன் போக்கு எதிர்காலத்தில் முதலாளித்துவ உலகிற்கு யார் தலைமை தாங்குவது என்ற நிலைக்கும்கூட இட்டுச் செல்லலாம்…!

ஆதார நூல்கள் மற்றும் கட்டுரைகள்

  • ஏகாதிபத்தியம் முதலாளித்துவத்தின் உச்ச கட்டம் உலக நாடுகளில் பொருளாதார அரசியல் பூகோளம் உலகமயமாக்கமும் நாடுகளின் பொருளாதார வளர்ச்சியும்
  • பிரண்ட்லைன் (ஜுன்-27,2014), சிவில்ஸ் பீடியா (மே,2014)
  • பேங்கிங் சர்வீஸ் குரோனிக்கல் (ஜுன்,2014)
  • பீப்பிள்ஸ் டெமாக்ரசி (மே, ஜுன்-2014), மார்க்சிஸ்ட் தமிழ் (மே, 2014)
  • தீக்கதிர், ஹிந்து (தமிழ், ஆங்கிலம்), இணையதளக் கட்டுரைகள்